از هر چهار ایرانی، سه نفر احساس تبعیض می‌کنند
این هشدار خیلی جدی‌تر باید گرفته سود؛ «احساس تبعیض» شده جان مایه زندگی روزمره. مثل هوای آلوده تهران که دیگر حسش نمی‌کنیم، ولی خفه‌مان می‌کند.
سه‌چهارم مردم این مملکت، یعنی ۶۳ میلیون نفر از ۸۵ میلیون نفر ایرانی، «احساس» تبعیض و نابرابری می‌کنند.
به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، از نظر جامعه‌شناختی، بخشی از اظهارات اخیر معاون اجتماعی وزیر کشور مبنی بر اینکه ۷۵ درصد مردم «احساس» تبعیض و نابرابری دارند، زنگ خطری عمیق‌تر از خودِ نابرابری واقعی است. در علوم اجتماعی، اگر شکاف بین واقعیت عینی و ذهنیت ذهنی بیش از حد زیاد شود، این «ادراک اجتماعی» است که تعیین‌کننده کنش می‌شود، نه واقعیت آماری.
وقتی سه‌چهارم جامعه تصور کنند بازی بر اساس قاعده‌ای ناعادلانه طراحی شده، گویا با یک «بحران مشروعیت ساختاری» رو‌به‌رو هستیم که تبعات آن را می‌توان در سطوح خُرد و زندگی روزمره، و کلان یعنی در نظم سیاسی ردیابی کرد.
تحلیل لایه‌های پنهان این وضعیت و تبعات محتمل آن برای رسیدن به راهکاری منطقی، ضروری است.
تغییر نگرش به زندگی: از رقابت تا بقای رانتی
وقتی فرد باور داشته باشد که «تلاش» لزوماً به «پیشرفت» منتهی نمی‌شود، عقلانیت اقتصادی و اخلاق کار فرو می‌ریزد.
کوتاه‌شدن افق دید: سرمایه‌گذاری بلندمدت چه مالی، چه عاطفی و چه آموزشی بی معنی می‌شود. چرا برای آینده فرزندم برنامه‌ریزی کنم اگر می‌دانم آینده از آنِ کسانی است که «پارتی» دارند؟
رواج تقدیرگرایی منفعل و لذت‌جویی کوتاه‌مدت: در غیاب عدالت، جامعه به سمت «لذت‌های زودگذر» هیجانات کاذب، مصرف‌گرایی نمایشی یا مهاجرت حرکت می‌کند تا درد بی‌عدالتی را تسکین دهد.
بازتولید تبعیض در لایه‌های خُرد: پدری که در اداره به او بی‌عدالتی شده، در خانه به همسر و فرزندش زور می‌گوید. اینگونه «زنجیره خشونت و تبعیض» از سطح ساختاری به سطح بین‌فردی نشت می‌کند.
رابطه با سیاست: خشم خاموش و ظهور پوپولیسم
این آمار ۷۵ درصدی به معنای مرگ «اعتماد نهادی» است.
شکاف دولت-ملت: مردم بین «حاکمیت» و «وطن» تمایز قائل می‌شوند. آنها هنوز ایران را دوست دارند، اما دولت را عامل نابرابری می‌دانند. این خطرناک‌ترین نوع از خودبیگانگی سیاسی است.
پوپولیسم رادیکال: در چنین فضایی، هر نامزدی که وعده تخریب ساختار موجود را بدهد حتی بدون برنامه جایگزین)، آرای خاکستری خاموش را جذب می‌کند. رأی‌دادن نه برای «انتخاب اصلح»، که برای «تنبیه» وضع موجود تبدیل به یک رفتار سیاسی غالب می‌شود.
انفعال سمی: بخش بزرگی از این ۷۵ درصد ممکن است به جای شورش، «مهاجرت داخلی» یادانزوا و یا «مهاجرت خارجی» همان فرار مغز‌ها و سرمایه‌ها را انتخاب کنند. این یعنی خالی‌شدن بدنه جامعه از طبقه متوسط مولد.
سرنوشت قانون؛ تبدیل هنجار‌ها به ویترین
در جامعه‌ای که تبعیض را سیستماتیک می‌بیند، قانون دیگر یک «قرارداد اجتماعی» نیست، بلکه ابزاری در دست طبقه برخوردار تلقی می‌شود.
دوگانگی حقوقی: قانون روی کاغذ برای همه یکسان است، اما در عمل، «قانون فرادستان» و «قانون فرودستان» شکل می‌گیرد. مثلاً برخورد گزینشی با فساد یا تخلفات حجاب.
هنجارشکنی عمومی: وقتی مردم ببینند متخلفِ دارای رانت، بدون مجازات می‌ماند، تخطی از قوانین راهنمایی و رانندگی، مالیات یا ساخت و ساز غیرمجاز دیگر «جرم» نیست، بلکه «زرنگی» محسوب می‌شود. این یعنی بی‌تفاوتی اخلاقی جمعی.
فساد؛ از انحراف فردی به نظام خویشاوندسالاری
احساس تبعیض ۷۵ درصدی، فساد را از یک «بیماری» به یک «عادت بقا» تبدیل می‌کند.
فساد اضطراری: وقتی شهروند احساس کند بدون رشوه یا پارتی به حق قانونی‌اش (مثل مجوز، وام یا درمان) نمی‌رسد، خودش به مهره‌ای در چرخه فساد بدل می‌شود. او فاسد نیست، اما برای فرار از تبعیض، فساد می‌کند.
قطبی‌شدن عدالت: نتیجه این می‌شود که جامعه به دو قطب «خودی‌های منتفع» و «دیگرانِ محروم» تقسیم شود. در این میان، طبقه متوسط یا نابود می‌شود یا به دلیل فشار، مجبور به پیوستن به یکی از این دو قطب می‌گردد.
یک پارادوکس خطرناک: وقتی تبعیض از واقعیت مهم‌تر می‌شود
اشاره محمد بطحایی رئیس امور اجتماعی وزارت کشور، به این نکته که «این احساس تا چه اندازه با واقعیت منطبق است موضوع دیگری است»، بسیار کلیدی است. این یعنی ممکن است دولت در حوزه رفاه یا فقرزدایی موفقیت‌هایی داشته باشد، اما شکاف ارتباطی و بی‌اعتمادی چنان عمیق است که مردم این موفقیت‌ها را باور ندارند.
این وضعیت، «بحران روایت» است. در بحران روایت، هر اقدام مثبت دولت، نوعی عوام‌فریبی و هر اقدام منفی، سند بی‌کفایتی حاکمیت تلقی می‌شود.
زخم مزمن روانی جمعی
ما با جامعه‌ای رو‌به‌رو هستیم که دچار «زخم مزمن روانی جمعی» است. نشانه‌اش هم این است که دیگر فرقی نمی‌کند تبعیض واقعی چقدر است؛ همین که ۷۵ درصد آن را حس می‌کنند، یعنی میوه مسموم آن مثل نفرت، مهاجرت، فساد و خشونت در حال رسیدن است.
برای برون‌رفت، پنجره سیاست‌گذاری باید از «رفع تبعیض اقتصادی» به سمت «مرهم بر ذهنیت عمومی» و «شفافیت دردناک» حرکت کند. تا زمانی که مردم یک محاکمه عادلانه از مفسدان دانه‌درشت نبینند، این ۷۵ درصد هیچ دلیل روانشناختی برای بازگشت به بازی اجتماعی ندارند
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظرات بینندگان
تبعیض در سهمیه های کنکور
چرا نمی گذارید با سوادها و عرضه دارها اداره کشور را به دست بگیرند. سهمیه یعنی چه ملاک قبولی باید پاسخنامه کنکور باشد
سهمیه همانند فروش صندلی ظلم است
به خدا ازاینکه میگین هزاربرابر بیشتر وبدتر هست تازه شما نوک قله تبعیض رو میبینین
جالبه تابحال ندیدم یک کارمند بانک بگه در ایران تبعیض
خوشبحال اونها با پول ما زندگی لاکچری دارند
این درصد ۷۵ به ۲۵ شبیه خیلی از نظرسنجی ها نیست آیا؟
هرجامیری همینه روابط برضوابط غلبه داره
بعد از مدت ها یک متن واقعی به دور از تعصب خوندم. ممنونم بابت انتشار این متن بسیار غنی. امیدوارم وقتی در حال تصمیم های سرنوشت ساز برای کشور هستیم، این واقعیت ها رو در نظر بگیریم و از هرگونه تندروی و تعصب های بیهوده دور باشیم.
هر اداره ی در تهران بری می خواهند رشو بگیرند
مخصوص شهردای ودادگستری
وای به حال مان
قانون استخدام مملکت میگه اگر یه کارمند دولت بازنشسته بشه حق داره فرزندش رو به جای خودش بیاره استخدام کنه! کجای دنیا مشاغل دولتی موروثی است؟!
تبعیض در اشکال مختلف متاسفانه در تار و پود جامعه وجود دارد قوانین نانوشته همانند حق آب و گل متاسفانه به خورد باورهای مردم رفته است متاسفانه افرادی هستند که هشت بار در آزمون های استخدامی قبول می شوند اما با اعمال سلیقه ی و غیر مرنبط همانند برق منطقه ای خوزستان رد می شوند
کدملی همه سرپرستان خانوار را دارید. می خواهید عدالت حاکم شود همه چیز را عادلانه توزیع کنید. به راحتی، مثل آب خوردن است.
احساس نیست ، واقعا تبعیض جلوه عینی دارد، وقتی نماینده مردم در خط ویژه اتوبوس بر صورت افسر وظیفه سیلی می‌زند و ....، از تبعیض گذشته و هزاران هزار مورد دیگر که باید خون گریست
در سال ۱۳۹۵ زمان ریاست جمهوری آقای روحانی برای رفع تبعیض منشور حقوق شهروندی تدوین و ابلاغ شد که اگر این منشور حقوق شهروندی اجرا شود و یا تبدیل به قانون شود تبعیض در کشور تا حد زیادی ریشه کن می شود.
راهکارش چیه تا مردم احساس تبعیض نکنند؟؟ به نظر توزیع امکانات به صورت عادلانه و مساوی و اجرای کامل منشور حقوق شهروندی زیر بنای رفع تبعیض است.
به تمام از هر چهار ایرانی سه نفر احساس تبعیض می کنند
بگویند خواست خدا است و بعد از مرگ خدا به تو جایزه می دهد دیگر احساس تبعیض نمی کنند
اگر هم احساسش را داشته باشند چیز دیگری را ندارند در مقابل خواست خدا بخواهند احساس تبعیض داشته باشند و بخواهند در مقابل خواست خدا گردن کشی کنند
مادر تمام تبعیضها یعنی اینکه تمام ثروت در تهران متمرکز است
بی عدالتی جدا از موارد مطرح شده فوق در ترفیع سیستم اداری هم نمود بیشتری دارد و عبارت شایسته سالاری توهین به افکار عمومی است بی کفایت نرین افراد جایگاه مرتفع تری دارن.و فساد اقتصادی نیز متاثر از حضور این افراد دون پایه در موقعیت های مختلف می باشد.
به علت تبعیض از ایران مهاجرت کردم
اون یک نفر هم که احساس نمی‌کنند بچه های مسولان هستند که همه چیز امریه سربازی و استخدام و حقوق نجومی و خانه سازمانی و ... دارند.
از هر 4 نفر 3 نفر!!!؟ یعنی 75 درصد
یعنی همون یه نفر داره به سه نفر زور میگه و از امکانات بقیه استفاده میکنه
جالبه
اما به نظزم دصدش بیشتره از هر 100 نفر 99 نفر این احساس تبعیض و بی عدالتی رو دارند یعنی 99 درصد
انچه امروز بر این سرزمین می رود پیامد رانت وفساد وسهمیه و... است.
راستی ازبابک زنجانی ودارودسته ش چه خبر
احساس تبعیض نیست عین تبعیض است
چرا که احساس تبعیض می تواند باشد اما تبعیض نباشد
درحالی‌که شما به هر کجا که نگاه میکنی چه رسما وچه غیر رسمی با تبعیض مواجه هستید به نوعی تبعیض ساختاری شده است حال چه کسی از تبعیض سود می برد بماند
آفرین!
واقعا، یادداشت مفیدی بود. خواننده خیلی چیزهای خوب یاد میگیره.
احسنت به تابناک و نویسنده این یادداشت.
این رو خبرش رو برای ما نزنید، گزارشش رو برسونید به تک تک اون بالایی ها.
این احساس سال ها است که مردم دارند
تا زمانی که کشور برای یه قشر خاصی سهمیه بندی شده و رانت شرعی درست کرده تبعیض ادامه خواهد داشت
سهمیه استخدام سهمیه کنکور تخفیف 50 درصدی بهای قبوض اب و برق و شهردازی و مالیات. و صدها مزایای دیگر برای خانواده های......
جنابعالی زمان جنگ و دفاع از کشور در کدام سوراخ پنهان شده بودی که حالا از سهمیه فرزندان شهدا ناراضی هستی؟
عجب تازه رسیدیم سر خط نقطه و خط بعدی شروع تبعیض جدید از نوع جدید
وقتی همه امکانات سهمیه بندی بشه و رقابت واقعی شکل نگیره، آمار بیش از اینه که گفتین
جرا هیچکس راجع به این صحبت نمی‌کند که تبعیض و رانت خواری و فساد اقتصادی عامل و ریشه بسیاری از نارضایتی های اجتماعیست و مردم با افراد هیچ خصومتی ندارند نباید همه را با یک چوب مجازات کرد
تبعیض در دولت پزشکیان شدیدتر شده. دولتی که در آن سرمایه داران و ثروتمندان، تصمیم گیران اصلی اند. نیاز به گرفتن تصمیمات سخت و جسورانه علیه ابرثروتمندان داریم ولی از این دولت چنین کاری برنمی آید و اصولا نمیخواهد هم تصمیمی مخالف منافع سرمایه سالاران بگیرد.
چرخه همیشگی باز توضیع ثروت
یعنی تبعیض وجود نداره؟ بعضی ها فقط احساس میکنن که هست؟
بی عدالتی زیاد مجلس هم قوانینی تصویب میکنه که ۹۰ میلیون جمعیت در اون نمیبینه
و چرا این احساس را میکنن؟؟چه کسی باعث میشه؟؟
اول از همه، سهمیه های دانشگاه ها و استخدامها و هر آزم.نی که میذارن یک عده بدون درس خواندن و زحمت فقط با سهنیه قبول میشن و یه عده که زحمت کشیدن پشت همه آزمونها میمونند
احساس می کنند چیه بگو به عینه می ببینند
آن یک نفری هم که احساس تبعیض نمی‌کند ویژه خوار و برخوردار از رانت است.
بسيار درست و متين. بحث خودي و نخودي را هم شامل مي شود
بانوان بد حجاب را از ادارات دولتی اخراج کنید که باعث فساد در جامعه شده اند
کاش قلم‌پام میشکست دانشگاه نمی رفتم کاش قلم پام میشکست در کشوری که پول و پارتی و داشتن مرد خوب شامل پدر و برادر و شوهر عامل موفقیته کارمند نمی شدم
مقاله درستی بود.
حس تبعیض یعنی نا امیدانه به گذشته پر از زحمت و تلاش خود نگاه کنی و حسرت بخوری که چرا به جای اون تلاش ها نرفتی لاقل بیل بزنی که یه ثمری می داشته
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.