ایران بیشترین رشد علمی جهان را داراست

نمیدونم عمدا مرتکب این اشتباه شدید یا ناشی از بی اطلاعیتونه: بیشترین رشد با بیشترین نرخ رشد از زمین تا اسمون مفهومش فرق میکنه!
مثلا اگر یک فرد 100 کیلویی بشه 110 کیلو، رشدش 10 کیلو ولی نرخ رشدش 10 درصدهو ولی اگه یک نفر از یک کیلو بشه 2 کیلو، رشدش یک کیلو ولی نرخ رشدش 100 درصده. حالا خودتون میتونید بررسی کنید که مقایسه نرخ رشد ایران با مثلا امریکا نشاندهنده برتری علمی ما نیست.

این مطلب، تولید مقاله علمی از سال 1996 به بعد را بررسی کرده.. نمی دانم این چه ربطی می تواند پیدا کند به انقلاب 1979 که بعد به نفی کننده ش برچسب ضد انقلاب زده شود؟ روبروی بغض، تعصب است. متاسفانه

من هم باهوش ترین آدم دنیا هستم

امید است از لحاظ فرهنگی هم پیشرفت کنیم .کمی منصافانه به اطراف خود نگاه کنیم . فاجعه است

چرا از پيشرفت ايران ميترسيد؟ آقا هر كي نميتونه تحمل كنه خب از مملكت بره . من عاشق ايرانم وبراش هورا ميكشم . ميبينيد كه از همه جا امن تر هست .بخصوص از استعمار فسيل شده بريتانياي نيم وجبي

اگر هر مقاله خارجی بطور متوسط توسط سه ایرانی کپی شود میران رشد نجومی خواهد شد

البته مقاله دزدی نیز در ایران شدیدا باب هست که بهتر است از اسامی وزرا و مسولانی که مقاله کش رفته اند و همچنان با افتخار استعفا ندادند چیزی نگوییم! خوشبختانه چند نرم افزار کامپیوتری هست که مچ گیر شده جدیدا!

پس چرا خارجیا به شدت از ما و کارامون میترسن و هر چیز کوچیکی رو تحریم میکنن کشور در حال پیشرفته نتایجش رو دیدیم و باز هم میبینیم ما حتی بعضی انواع عینک رو تحریمیم و این حرکت علمی رو در کشور میبینیم

دانشگاه های ایران تاکنون سه نسل را گذرانده اند. نسل اول: دانشگاه های آموزش محور که هدف آنها آموزش علوم روز برای تربیت نیروهای متخصص و توسعه کشور بوده است. (ازحدود 75 سال پیش تا حدود 20 سال پیش)
نسل دوم: دانشگاه پژوهش محور که هدف آنها ضمن حفظ هدف دانشگاه نسل اول، گسترش مرزهای دانش (همان تولید علم) بوده است (از حدود 20 سال پیش تا حدود 12 سال پیش).
نسل سوم: دانشگاه کارآفرین، که هدف آن ضمن حفظ اهداف دانشگاه های نسل اول و دوم، ایجاد ثروت از دانش است (از حدود 12سال پیش تا کنون).
عزیزان هم وطن، سهم ما در ساختن ایران نوین چقدر بوده است. هر کدام ما از خودمان شروع کنیم و برای دیگران تعیین تکلیف نکنیم. ایران و هر کشور دیگری تا موقعی که اعضای آن کشور برای خودشان تعیین تکلیف کنند و برای دیگران توصیه، پیشرفت خواهد کرد.
ایران وقتی پیشرفت سریعتری خواهد داشت که ما اعتقاد داشته باشیم که هر ایرانی یک جواهر است و هر جواهر سعی بر تراش دادن گوهر خود داشته باشد. حدود 20 سال است که روی حرف فوق دارم کار میکنم و الان جرات کردم که این حرف را بزنم. زیرا سهمی در ساختن ایران نداشتم.

گیریم که این مطلب صحیح باشد اما در زمان کدام دولت کلید خورده که امروزه بعضی ها از حاصل دیگران به نفع خود بهره برداری میکنند

با سلام زیاد شدن تعداد مقالات در اثر موارد مختلفیه که از جمله اونا میشه اشاره کرد به پیک جمعیت در مقاطع تحصیلی و دوره های آموزش عالی و دلیل دیگرش هم که بنده از اون اطلاع دارم گرفتن بورسیه تحصیلی از دانشگاههای معتبره و مطمئن باشید هرکسی که بتونه میره تا پیشرفت کنه البته هیچ اشکالی هم نداره اگه دولت بتونه بستر مناسبی برای دانشمندای داخلی فراهم کنه و مقعیت های کاری مناسب کسی دلیلی برای موندن توی کشورهای دیگه را نداره امیدوارم که این اتفاق بیفته.

ازپیشرفتی که حاصل شده خوشحالیم.

بعضی ها خودشون از بس عقب افتاده هستن همرو هم به کیش خود میپندارند...
ماشاءا.. به ایران عزیز...
چرا همه چیزو ربط میدید به سیاست!

اتفاقا اگه منبع اصلی خبر رو ببینید نوشته سرعت رشد علمی و نه سرعت بیرون دادن مقاله.خطاب به اونایی که میگن مقاله دادن و رشد علمی مهم نیست.من نمی دونم اگه رشد علمی مهم نیست چه شاخص دیگه ای میتونه مهم باشه؟
متاسفانه بعضیا به این مساله هم از دید سیاسی نگاه می کنند

خسته نباشید
این خبر الان مدت مدیدیه که توی ویکی پدیا راجب ایران نوشته شده البته همراه با این که ایران بیشترین فرار مغزها رو داره

کدوم پیشرفت علمی ؟ در حالی تعداد زیادی از شرکتی صنعتی رو تحریم ها به حالت نیمه تعطیل در آورده برای مثال شرکت که خود من دارم کار می کنم سر چند تا قطعه که خیلی هم پیچیده نیست خط تولید خوابیده تا از چین قطعه برسه

اینکه تولید علم تو کشور ما پیشرفت زیادی داشته مثل روز روشنه.
اینقدر بحث کردن نداره دیگه.

بعضی ها چشم موفقیت جوانهای این مملکت رو ندارند ببینند

آفرین

http://www.newscientist.com/article/dn20291-iran-is-top-of-the-world-in-science-growth.html

هر کی فکر می کنه این خبر نادرسته می تونه الان بره و خبرش در صفحه اول نیو ساینتیست ببینه، باعث افتخاره ایرانی

دوستان به جای دعوا کردن، لطفا به فکر انتشار چندتا مقاله باشید تا تو رنکینگ عقب نیفتیم!

بودجه و اجباري كه در دانشگاه و دانشگاهي بر و اساتيد بر داشنجويان گذاشتند نتيجه ان هم چنين رشد هست از طرف ديگر بايد نخبگان در ايران باشند كه اين علم به تكنولوژي و تجاري سازي برسه وگرنه اين علم هم هديه به كشورهاي توسعه يافت خواهد بود كه بصورت مقالات چاپ و منشر شده است اين بايد بدونيم كه اول شدن مهم نيست رفا اجتماعي چقدر افزايش يافته

امیر حسین عزیز قحط الرجال نشده شما اول برادری خودت را ثابت کن بعدا"
ارث ومیراث مطالبه کن در ضمن محقق
محترم انشاء سراغ را هم درست بنویس

من به عنوان یک ایرانی از این خبر (با احترام به همه تفاسیر ممکن) خوشحال شدم

مهم کیفیته نه کمیت

واقعا تاسف بار است که یک سری با دادن مقاله مخالفند. درسته که تنها مقاله دادن نشانه تولید علم نیست ولی یکی از شرایط لازم برای تولید علم هست. اونهایی که نظرش روی برنامه دیگری است، عیبی نداره اون قسمت را هم اصلاح کنید تا تولید علم همه جانبه باشه. تمامی دانشمندان ایرانی در خارج از کشور هم ایرانی حساب می شوند.

رشد مدرک گرایی بسیار زیادی داشتیم ولی پیشرفت علمی چه عرض کنم .نگاهی به وضع اینتر نت در ایران بکنید بعد دم از پیشرفت بزنید .

با سلام، اینکه تعداد مقالات افزایش یافته در آن شکی نیست. ولی این مقالات در چه مجلات علمی چاپ شده اند مسئله دیگری است. ژورنال های علمی براساس میزان ارجاعی که به آنها می شوند و مرجع مقالات و تحقیقات می باشند دسته بندی می گردند. این دسته بندی توسط Impact Factor تعریف می شود که از 0 و 0.01 شروع و تا چند ده می رسد. این گزارش به این موضوع اشاره نمی کند و بیشتر گزارشی کمی است تا کیفی.
از طرف دیگر تعداد زیاد مقالات انتشار یافته (حتی در مجلات معتبر) لزوما نشان دهنده مفید بودن آن پژوهشهای مربوطه نمی باشد. بر این اساس پارامتر دیگری بعنوان H index تعریف شده است که نسان می دهد نویسنده مقاله تا چه حد معتبر و مورد ارجاع بوده است. هر چه این پارامتر بالاتر باشد نشاان دهنده تسلط نویسنده به موضوع علمی مورد علاقه می باشد و مفید بودن آن را بیان می کند.
نکته آخر اینکه متاسفانه مانند خیلی موارد مجلات علمی زیادی به هدف کسب درآمد و منفعت با دانستن نقاط ضعف سیستم های ارزشیابی در جهان طراحی و پیاده سازی شده اند. این مجلات ضعیف و متوسط با دانستن عطش و نیاز محققین و دانشجویان به چاپ مقالات به محلی برای درآمد صاحبان آن تبدیل شده اند.
نتیجه اینکه تنها اکتفا به یک آمار مقالات علمی مبین پیشرفت علمی کشور و مفید بودن تحقیقات علمی صورت گرفته، نمی باشد. ساده ترین روش برای درک پیشرفت حتی برای عموم توجه به اطراف و محیط پیرامونی خود می باشد که آیا تحقیقات دانشمندان ما باعث ارتقا وضعیت زندگی مردم شده است یا خیر؟

حكايت توليد علم در ايران مطلب بسيار جالبي است. در پاسخ به دوستاني كه اظهارنظر كرده بودند بايد يادآوري نمايم كه تمام تحقيقات موجود در كشور را نمي توان با يكديگر مقايسه و با يك مقياس بررسي نمود. ارزش و محتواي اين تحقيقات معمولا تحت تاثير عوامل مختلفي است. به عنوان مثال ضريب تاثير يا impact factor معيار بسيار مهمي براي ارزش مقالات است. بنابراين با در نظر گرفتن چنين شاخص هايي مي توان بيان نمود كه تعداد مقالات به هيچ وجه نشان از رشد علمي ندارد. به عنوان يك استاد دانشگاه و يك مرورگر مقالات ISI براي مجلات علمي بين المللي عرض مي نمايم كه بسياري از تحقيقات ارائه شده در ايران ارزش علمي ندارد و تنها به قول دوستان براي گرفتن پذيرش است اما تحقيقات بسيار خوبي نيز ديده مي شود كه با وجود تجهيزات آزمايشگاهاي و امكانات اندك نشان از رشد خوب محققان ما دارد. اگرچه اين تحقيقات بسيار اندك است اما مي تواند نويد خوبي براي آينده باشد. حمايت از اين عزيزان و ارزش دادن به تحقيقات برتر مي تواند انگيزه را در بين جوانان افزايش دهد. به طور مثال اگر ملاك دانشگاهها در جذب نه تنها تعداد مقالات بلكه محتوا و كيفيت باشد مي توان به رشد مقالات علمي با كيفيت عالي اميدوار بود

کشورمان رقابت های علمی را خیلی دیر شروع کرده است!!!!!!!!!!!!

کیفیت و کاربردی بودن مقالات مهم است نه کمیت آنها.

در مملکتی که پروفسور حسابی را بدون هیچ دلیلی فراماسونر میخوانند و اجازه ساخت زندگینامه ایشان را نمیدهند، میزان پیشرفت علمی به وضوح قابل پیش بینی است!!!

امیدوارم دوست عزیزی که از انگلستان کامنت میدن پاسخ در خوری برای این موضوع داشته باشند!

من متاسفم برای بعضی از هموطنانم که کوته فکر هستند همین امار اگر برای کشورهای دیگه بود بدون هیچ سوالی قبول می کردند حالا چون در کشور ما این اتفاق افتاده بهانه های الکی میارند
پیشرفت در زمینه های هسته ای ولیزر وهوا فضا وسد سازی و....شما نمی بینید
بقول دکتر شریعتی ما ایرانیان از کمبود خود باوری واعتماد به نفس رنج می برند

عزیزان توجه داشته باشند همانطور که به اخبار بیگانگان طبقه گفته رسانه های داخلی نمی توان اعتماد کرد با توجه به اینکه این خبر در یک روزنامه خارجی انعکاس یافته نمی توان به آن اعتماد کرد!!!

من خودم از کسانی بودم که برای ادامه تحصیل از ایران رفتم و حاضر نیستم که دیگه بر گردم. حالا هر کسی دوست داره هر چی بگه اما من باید بفکر اینده و زندگی خودم باشم و این گناه نیست.

واقعا" چقدر نظرات زیاده ولی چیزی که مهمه اینه که اینها به درد مملکت بخور اگر ما کلی هزینه کنیم و دانش تولید کنیم و دو دستی تحویل بیگانگان و کسانی که در خدمت شیطان هستند بدهیم و یا خیلی راحت افراد عالم بی تعصب به وطن پرورش بدیم که برن و نوکری غرب رو بکنن شکست خورده ایم .
کمی وطن پرست باشیم .

فقط به يك آمار نگاه كنيم بعد هر كسي خوذش قضاوت كنه. هر دو آمار از سايت ها و مسئولين كشوره :" ميزان مسافرت در نوروز 90 حدود 30 درصد افزايش و مصرف بنزين 18 در صد كاسته شد.

اساتید معظم و دانش پژوهان مکرم!
این مقاله ترجمه مقاله زیر است
http://www.newscientist.com/article/dn20291-iran-is-top-of-the-world-in-science-growth.html
که البته مقاله های دیگری مثل این هم می توانید پیدا کنید
http://www.newscientist.com/article/dn18546-iran-showing-fastest-scientific-growth-of-any-country.html
موضوع هم بسیار ساده است : ما رشد خوبی داریم ولی در کل سهم ما از تولید علم دنیا کم است. حالا شما می توانید بخاطر رشد خوب خوشحال باشید و یا بخاطر سهم کم از دانش دنیا ناراحت باشیم ولی هیچکدام دلیل نمی شود که مودب نباشیم!
هم خود بزرگ بینی و هم خود کم بینی آفت پیشرفت است. همه ما هم از وضعیت دانشگاهها با خبر هستیم و می دانیم که شاید به همین میزان مقاله نیز از دانشمندان ایرانی خارج از کشور در دنیا منتشر می کنند ولی این متن یک خبر است که قسمت خوب یک واقعیت را گفته است نه تحلیل وضعیت علمی کشور و فرار مغزها.
و ما همه امید داریم که روزی برسد که ایران بیشترین سهم تولید علم و بیشترین رشد علمی را توامان داشته باشد ( مانند گذشته ای نچندان دور)

خواهش من از همه عزیزانی که نقطه نظرات خود را بیان فرمودند اینست که فارغ از همه مسائل سیاسی و ... فقط به فکر اعتلای ایران در هر کجای از جهان باشند تا انشاء الله موجب شکوفایی علم و دانش و کسب ثروت از آن در آینده نزدیک باشیم.

متاسفانه برخی دانش پیشه ها در ایران دارای دو خصوصیت ناسالم هستند. یکی اینکه فکر میکنند در ان ور مرزها همه چیز گل و سنبل و ..است و یکی دیگر اینکه فکر میکنند دولت یک کشور باید همه کارها را انجام دهد. ینده در خارج از کشور هستم سالها. مقالات علمی فراوانی هم نوشته ام. هر شخصی مسیر زندگیش را معین میکند و خودش مسئول بهتر کردنش است. اگر دانش پیشه شده ایم نبایستی انتظار داشته باشیم مثل یک تاجر ثروتمند شویم. متاسفانه برخی افراد برای ثروتمند شدن دانشمند میشوند. آنها هرگز به هدفشان نخواهند رسید چه در ایران چه در خارج. من در خارج هستم و میبینم.
مسئله دوم اینست که ما هم بایستی صادقانه قدمی برای حل مشکلات علمی کشورمان برداریم تا انتظار برگشت این کار نیک به خودمان باشیم. نه اینکه فقط خورده بگیریم از همدیکر.

به نظر من بايد ديد اين مقالات چقدر در ايران تبديل به عمل مي شوند.اين كه ايراني ها پيشرفت علمي داشته باشند خيلي عاليه اما بايد ديد اين پيشرفت علمي به نفع ايران تموم ميشه و يا توي كشورهاي پيشرفته دانش تبديل به تكنولوژي ميشه.به هر حال اگه اول هم باشيم تا وقتي كه خودمون استفاده نمي كنيم به اين معني كه هنوز عقب افتاده هستيم.

اميدوارم اينگونه باشد

من یه استاد دانشگاه هستم. به نظر من چنانچه تولید علم بدون رویکرد اقتصادی و تجاری به نفع کشور و ملت باشه متاسفانه به هیچ دردی نمی خوره.

ببينيد پيشرفت در توليد علم يك مقوله هستش كه نيازمند به پيشرفت در بكارگيري توليد علم در اقتصاد و جامعه است. دانشگاه هاروارد به طور متوسط ساليانه 22000 هزار عنوان مقاله علمي توليد ميكنه كه هزينه تحقيق اين مقالات به چند ميليارد دلار ميرسد. اما اين هزينه ها با استفاده از همكاري بين اقتصاد و جامعه و دانشگاه برطرف ميشود. اما تو جامعه ما فرآيند تحقيق به محض اينكه مقاله چاپ شد بايكوت ميشه و به غير از چند نفر دانشجو و استاد ديگه كسي نيست كه بره اين مقالات رو از توي كتابخانه ها دربياره و بخواند. من خودم نزديك به 6 تا مقاله علمي و پژوهشي دادم. يك طرح تحقيقاتي با هزينه شخصي خودم انجام دادم در مورد توسعه اقتصاد حمل و نقل مقاله تاييد شد، سازمان مربوطه هم چاپ كرد. ولي نكته جالب اينه كه نه وزارت علوم و نه وزارت امور خارجه كه متولي اين همايش بين المللي بودند دو روز مانده به كنفرانس اطلاع دادند كه نه اقدامات مربوط به اقامت من به اونها مربوطه و نه رزرواسيون هتل و مسافرت؟
من وقتي تو ايران به عنوان يك محقق كه عمرم رو براي ايران گذاشتم كسي حاضر نيست هزينه هاي شركت من رو در يك كنفرانس علمي تقبل كنه چه كار بايد بكنم؟ من هم ترجيح دادم اين پولي كه بايد خرج مسافرت به اون گوشه ايران مي كردم رو خرج خانواده خودم بكنم.
حالا شما بيايد به وضعيت معيشتي ما محقق ها رسيدگي كنيد بعد بگيد ما بيشترين رشد رو داريم. معني نداره كه ما چشمون و عمرمن رو بذاريم پيش پاي شما و ولي شما ها هيج حركتي از خودتون نشون نديد!توي 6 سال سابقه پژوهشي من، هيچ مسئولي سراقي از من نگرفته اونوقت انتظار داريد كشور توسعه پيدا كند؟ امثال ما تا كي مي تونيم از جيب خودمون براي تحقيق هزينه كنيم؟ به خدا اگه يه فوتباليست يا يه وزنه بردار بودند بچه هاي محقق ما براشون زندگي آسون تر ميشد.
تابناك هيچ وقت نظرات من رو نگذاشتي اگه شرافت داري بذار اين حرف منو

The Original Report :

http://royalsociety.org/policy/reports/knowledge-networks-nations/

رشد علمی یعنی این که شما 10 سال پیش اگر سالی 300 تا مقاله توی ISI ثبت می کردی الان داری 3000 تا مقاله ثبت می کنی (مفهوم رشد علمی)
اما درصد تولید علم یه چیز دیگس یعنی اگر شما بخوای بین تولید کنندگان علم جهان سری توی سرها بلند کنی باید حداقل نصف کشور چین مقاله ی علمی توی ISI به ثبت برسونی که از عهده ی هر کشوری بر نمیاد.تا جایی که من میدونم ایران در سال گذشته تولید 1.1 درصد علم دنیا رو به عهده داشته که در مقایسه با ایالات متحده که حدود 21 درصد تولید علم جهان رو بر عهده داره شاید کم به نظر برسه اما از خیلی از کشور های جهان و منطقه بالاتریم.اگر با همین سرعت پیش بریم تا 10 الی 15 سال اینده خواهیم تونست به یکی از 5 کشور برتر جهان در تولید علم تبدیل شویم.در ضمن قراره تا 10 سال اینده به چهارمین قطب هوافضای جهان تبدیل شویم (بعد از امریکا.روسیه و چین).نمی دونم چرا ما توانستیم راه 40 ساله ی امریکا و شوروی رو تو کمتر از 10 سال طی کنیم.(چشمک)
کور باد هر ان که نتوان دید..........

خداوند متعال امام بزرگوارمان را رحمت کند که فرمود:ما استبداد رو از بین بردیم ولی از بین بردن استبداد زدگی به سالها زمان نیاز داره.نمی دونم چه سریه که دائما موفقیت های کشور رو به سخره می گیریم؟بابا این چیزیه که با لطائف الحیل در مغز ما فرو برده اند که ما نمی توانیم و غربیها می توانند.اینهایی که اینگونه می اندیشند باید فقط یک سوال را از خود بپرسند و آن اینکه من برای کشورم چه کرده ام تا در مقابل تاریخ سرافکنده نباشم و آیندگان از من به نفرت نام نبرند.آنها باید از خود بپرسند که آیا در این کشور امکان پیشرفت علمی نیست و محدودیت وجود دارد؟آیا کسانی که استاد دانشگاه هستند دارای ارزش بیشتری هستند یا کسانی که پول بیشتری دارند؟خوشبختانه تمام مسئولان رده بالا کاملا حامی تفکر علمی و پیشرفت های علمی هستند.هرچند شاید مشکلات فراوانی هم باشد.(لطفا این مطلب رو قرار دهید)

همه بنیان ما دروغ شده است وقتی داخل دانشگاهها بروید متوجه خواهید شد وضعیت علم ما چقدر خوب است یادم هست برای تکمیل مراحل تحقیق پایاننامه ام سه ماه از 8 صبح تا 2 نیمه شب در سالن مقالات خارجی دانشگاه تهران در سال 81 سپری کردم تا بتوانم مقاله ی مناسبی ارائه دهم ولی الان تمام مقالات ما عینا کپی مقالات خارجی است و این تولید علم نیست. تولید علم یعنی تحقیق یعنی هزینه یعنی صرف شبها و روزهای عمر . کاش فقط به آمار بسنده نمی کردیم و واقعیات را بیان می کردیم و در جهت بهبود ارائه راه حل می نمودیم. دلم برای ایران و انقلاب اسلامی و آرمانهایی که در کودکی در سر داشتم می سوزد.

خاک بر سر ما که با این اراجیف باید شاد بشیم.لطفا تحقیق کنید ببینید چرا تو ایران همه پروژها nسال زمان میبره تا تکمیل بشه اونوقت تو چین 6روزه هتل میسازن؟؟رشد به این چیزا میگن نه 4تا مقاله غیر کاربردی که تو یه مجله چاپ میشه و بچه دیپلومه هم میتونه بنویسه.