قهرمان ژاپني‌ها كه ورزش را از حيوانات آموخت!

«چوهي نامبو» در المپيك 1928 آمستردام، در سه مسابقه شركت كرد و حاصل تلاش او رسيدن به مقام نهم در پرش ارتفاع و مقام چهارمي در پرش سه گانه بود.

«نامبو» در المپيك 1932، سلطان ركورد جهاني در پرش ارتفاع بود و در رقابت‌هاي لوس‌آنجلس، در حالي كه مصدوم بود توانست به مقام سومي برسد. دو روز بعد در مسابقه پرش سه‌گانه با ركورد جهاني برابر شد و ركورد بسيار نزديك به ركورد جهاني را در هر دو مسابقه پرش‌هاي افقي به دست آورد.

«نامبو» در منطقه بومي «ساپورو» در شمال ژاپن، تمرينات خانگي خود را در فصل زمستان آغاز كرد. او به خاطر بافندگي در ميان مشتريان مغازه‌هاي «ساپورو»، در حالي كه روي پلكان مغازه‌ها بالا و پايين مي‌دويد، از طرف صاحبان اين مغازه‌ها ممنوع‌الورود بود. او براي يادگيري تكنيك‌هايش از محيط پيرامون خود الهام مي‌گرفت؛ مثلا براي اين‌كه چگونه بدود، اسب‌ها را تماشا مي‌كرد؛ براي اين‌كه بياموزد چگونه بجهد و بپرد، به قورباغه و ميمون‌ها مي‌نگريست و براي اين‌كه چگونه بتواند بازوها و دست‌هاي خود را به حركت درآورد، به چرخ‌هاي قطار دقت مي‌كرد.

«نابو» پس از كناره‌گيري از رقابت‌هاي ورزشي به كارهايي چون ويراستاري ورزش براي «مانيجي شيمبون» ـ يكي از روزنامه‌هاي ژاپن ـ رهبري تيم ژاپن در المپيك 1964 توكيو و استادي در يك دانشگاه و رياست دانشگاه روي آورد.