«نگاه شما»: درس سقراط برای بدرفتاران

روزي سقراط حكيم، مردي را ديد كه خيلي ناراحت است. علت ناراحتي‌اش را پرسيد.
مرد پاسخ داد: در راه كه مي‌آمدم، يكي از آشنايان را ديدم، سلامي كردم. جواب نداد و با بي اعتنايي و خودخواهي گذاشت و رفت و من از اين طرز رفتار او خيلي رنجيدم.

سقراط گفت: چرا رنجيدي؟ مرد با تعجب گفت: خوب معلوم است كه چنين رفتار ناراحت كننده است.

سقراط پرسيد: اگر در راه كسي را مي‌ديدي كه به زمين افتاده و از درد و بيماري به خود مي‌پيچد، آيا از دست او دلخور و رنجيده مي‌شدي؟
مرد گفت: مسلم است كه هرگز دلخور نمي‌شدم. آدم از بيمار بودن كسي دلخور نمي‌شود.

سقراط پرسيد: به جاي دلخوري چه احساسي مي‌يافتي و چه مي‌كردي؟

مرد جواب داد: احساس دلسوزي و شفقت و سعي مي‌كردم طبيب يا دارويي به او برسانم. سقراط گفت: همه اين كارها را به خاطر آن مي‌كردي كه او را بيمار مي‌دانستي!

آيا انسان تنها جسمش بيمار مي‌شود و آيا كسي كه رفتارش نادرست است، روانش بيمار نيست؟

اگر كسي فكر و روانش سالم باشد، هرگز رفتار بدي از او ديده نمي شود. بيماري فكر و روان، نامش غفلت است و بايد به جاي دلخوري و رنجش نسبت به كسي كه بدي مي‌كند و غافل است، دل سوزاند و كمك كرد و به او طبيب روح و داروي جان رساند. پس از دست هيچ كس دلخور مشو و كينه به دل مگير و آرامش خود را هرگز از دست مده..

و بدان كه هرقت كسي بدي مي‌كند، در آن لحظه بيمار است!