«نگاه شما»: ازدواج‌های نصفه نیمه

حرف من اینه که انقد شعار خویشتنداری ندیم . الکی نیس که میگن بزرگترین جهاد جهاد بانفسه . الانم یکی میاد مارو متهم به شهوترانی میکنه ولی شوخی نیس که یه دیقه اروم و قرار نمیتونی داشته باشی واسه اینکه همش باید با خودت بجنگی .

اینایی که میگن چرا ازدواج میکنی به نظر من قطعا از هزار جور راه ناجور به خواسته هاشون میرسن . وگرنه انقد ازدواج براشون عجیب نمیشه

واقعیت اینه که ما دانشجویان متاهل، اگر امید و توکل به خدا و یه کم بس خیالی نبود باید بگیم غلط کردیم ازدواج کردیم.

با سلام به نظر من جدا از وضعیت بد اقتصادی ونبود اشتغال ودرامدهای پایین که به خودی خود قابل انکار نیست سطح توقع خانواده ها با شرایط جوانان در جامعه امروز همخوانی ندارد مصادیق ان هم به وفور در جامعه قابل ملاحظه است. الگوه های فرهنگی باید اصلاح شود والا از دست هیچ کس کاری ساخته نیست.

انصاف نیست که جوانها اینقدر تحت فشار قرار بگیرند.
ما در سن بالا طی دوران تحصیلات عالی عقد کردیم، چند سال عقد ماندیم فرجی نشد. دو سال هم هست که ازدواج کردیم؛ بدون پشتوانه مالی مطمئن. اگر لطف خدا و کمک گوشه و کنار والدین نبود نمیدانم چه وضعی داشتیم.

خانه از پای بست ویران است. مشکل شما آقایان فکر نکنم فقط زن پولدار باشه. سن و سال چی؟ خیلی براتون مهمه. حتی اگر خودتون بخواهید و اطرافیانتان بهانه بیارن، شما هم جا میزنید و میترسید که لابد دیگه بچه دار نمیشه و از این جور حرفای بی اساس.

من هم در زمانی که شور و اشتیاق فراوان برای ازدواج داشتم به علت مشکلات مادی صرفنظر کردم. حالا که نزدیک به چهل سالگی از وضعیت مادی متوسطی برخوردارم، دیگر از اون انگیزه و شور و عشق خبری نیست که نیست!

واقعا نویسنده گل گفته من خودم رو به آب و آتیش میزنم که دو قرون پول گیرم بیاد برای ازدواج اما نمیشه که نمیشه گویا این مملکت و ثروتهای افسانه ایش فقط برای تعداد معدودی هست و پول در آوردن ربطی به زحمت کشیدن ندارد.کاش به جای درس خواندن و سربازی رفتن میرفتم آموزش دزدی میدیدم.

میگفت می خواهم ازدواج کنم. اما پدرش مخالف بود. یکبار آمد خانه و گفت: شما سه راه دارید:
1- بگویید ایمانت به اندازه حضرت یوسف است. که نیست
2- بگویید برو گناه کن. که نمی گویید
3- بگذارید ازدواج کنم. که بهترین راه است
پدرش راضی شد و در نهایت سادگی ازدواج کردند.

من حقوق ماهيانه يك ميليون پانصد هزار تومان دارم و همه شرايط ازدواج را هم دارم خواستگارهاي زيادي هم وجود دارند منتهي به هيچ كدامشان نمي توان اعتماد كرد و جواب بله گفت دوستان عزيز مشكل ازدواج براي همه در تمامي اقشار و طبقات است و علت آن هم سست شدن بنيان هاي خانوادگي مي تواند باشد.

من اعتراف میکنم که اشتباه کردم ازدواج کردم. تا حالا نشده بود که انقدر کوچک و خار بشم انقدر شرمنده زن و همسر بشم. مشکلات مالی کمرمون و شکونده من گناهم این بود که برای دوری از گناه ازدواج کردم.

من 27 ساله که مجردم مطمئنم خدا هم درکم میکنه چون اصلا نمیتونم با ماهی 300 تومن تشکیل زندگی بدم

آقا خیلی سخته!!!
بعد میگن چرا ازدوج جوان ها کاهش یافته!!!
کسی به داد جوان های این مملکت برسه!!!

اصلا یکی به شماها بگه شما که تو خرج زندگی خودتون موندین چرا می خواین یکی دیگم بیارین بدبختش کنین هم خودتون از زندگی لذت نمیبرین و همش شرمنده زنو بچتون هستین هم اون زن بدبختو به ارزوهاش نمی رسونین بعدشم اگه فکر کردین تو زندگی متاهلی به ارامش میرسین زهی خیال باطل تازه از چاه می یوفتین تو چاله

به دولت و وعده هاش نمیشه دل خوش کرد اما یه سوال تو ذهنمه: هر فرزند ماهانه 200-300 تومن برا پدر و مادرش خرج داره. خوب چه اشکالی داره فرزندشون ازدواج کنه و پدر و مادر تا مثلا سه سال همون هزینه ماهانه رو به فرزندشون کمک کنن تا رو غلتک بیفته؟ این جوری کمک هزینه ای که دختر و پسر از خونواده میگیرن حدود 500 میشه. 100 تومن هم یارانه. خودشون هم فرض کنید 300-400 دربیارن. خود این میشه حدود 1 تومن و در صورت ساده زیستی در اوایل زندگی میشه باهاش زندگی رو چرخوند. وقتی وضع مالی خرابه مگه آدم مجبوره مراسم آنچنانی بگیره؟ به یک مهمونی ساده بسنده کنه. جهیزیه هم فقط شامل اصلی ترین چیزا بشه. خود ماییم که کار رو سخت میکنیم. میگیم مگه میشه مراسم..مراسم باید فلان باید فیسال. همین باید بایدها کار رو خراب کرده. پدر و مادرها اگه بچشون رو دوست دارن وقتی میبینن اول زندگی مشکل مالی دارن به جای غرزدن به اونا کمک کنن

ای جان، حرف دل همه جوونای رو زدی که سن سالشون داره مثل باد میره بالا،دیروز یکی از همکاران برگشته میگه «زمین آدمهای مجردی که روی اون راه میرن رونفرین میکنه»بهش میگم رفیق جان خوبه برم زن بگیرم بعدش زنم من نفرین کنه آخه خدارو خوش میاد یک پدر درآرزوی دیدن عروسی فرزنش بمونه؟؟؟

فکر کنم خبر از آدمایی که این 4500000 ریال را هم ندارند , نداری .البته اگه منصف باشی با همین در اومد زندگی که هیچ کلی کار میشه کرد.

منم تو دوران دانشجويي ازدواج كردم
تمام تلاشمو گذاشتم واسه استخدام دولتي.از كنكور شديدتر درس ميخوندم .شكر خدا استخدام شدم الانم يه ساله عروسي كرديم.با بدبختي يه آپارتمان تو يه محله متوسط اونم طبقه چهارم (بدون آسانسور) اجاره كردمو شكر خدا راضيم.
دوست عزيزتر از جانم منم كاملا درك ميكنم چي ميگي
فكرايي كه داري رو به همسرت بگو نگراني هات.بي پوليات و.....
باهاش كل كل نكن
به نظر من هدف كوتاه مدتتو بذار تشكيل زندگي به هر نحوي كه شده و هدف بعديت بالا بردن كيفيت اين زندگي اونم يواش يواش
به هيچكس كاري نداشته باش و خودتو با هيچكسي مقايسه نكن
تو هدف بالا تري داري كه همين باعث تمايز تو با بقيه ميشه پس تو از خيلي ها بالاتر و جلوتري
يادت باشه تنها نيستي

گل پسر :
تی جان قربان !!!!!!!!!!
ما را هم در غم خود شریک بدانید!!!!! هرچند ما مجردیم ولی عقلمان مثل شما پاره آجر برنداشته که متاهل شویم

جانا سخن از زبان ما مي گويي. من و همسرم هر دو دانشجو و البته هر دو شاغليم . ( در سن 35 سالگي! و دانشجوي دكتري) واقعا يك عقد ساده هم نتوانستيم برگزار كنيم و در محضر عقد كرديم. ولي باز هم شرمنده يكديگريم.

عزیز دلم
اولا طبق فرمایش خداوند متعال
بهترین کار خویشتنداری است تا وسایل و مقدمات آن را فراهم کند
ثانیا : ما متاهلان گرداب رفته خوشحال می شویم دیگران مجرد را هم مثل خودمان گرفتار ببینیم تا کمی از اترس و نگرانی هایمان کم بشود
به خداوند امیدوار باشید و از او بخواهید حتما او بهترینها را برایتان رقم خواهد زد

راهش اينه بري زن پولدار بگيري ، كاري كه من كردم و حسابي هم راضيم!

حرف دل خیلی ها رو زدی؛ درمانده ام که از فرط نداری چه کنم. توان مالی ازدواج را ندارم هیچ درآمدی هم ندارم. هر شغلی هم که از همین الان پیدا کنم برای اینکه بتوانم با درآمد آن ازدواج کنم احتمالا 30 سالگی را رد کرده ام. فقط خداوند از بزرگواری اش گناهان جوانی ما را ببخشد که توان تحملمان بیش از این نیست.

خوب راست میگه دیگه الان در 3شرایط میشه ازدواج کرد.
1. بابات مایه دار باشه
2. بابات در بیاد تا مایه دا ربشی
3. بابای مردم رو در بیاری تا مایه دار بشی
البته 1 راه دایگه هم هست و مختص آقایونه 1دختر پیدا کنی که باباش مایه دار باشه

جانا سخن از زبان ما میگویی. ولی ما که تونستیم وام بگیریم مراسم هم نگرفتیم حالا موندیم تو پرداخت قسط و کرایه خونه. هر مرحله از مرحله قبل عذاب آورتره

دقیقا..
من خودم درگیرش هستم..

آره جالب اينه كه مسكن مهر هم بهت تعلق نميگيره چون بايد ازدواج كرده باشي تا بهت بدن. من ثبت نام كرده بودم بعد كه بهم زنگ زدن گفتن چون مجردي حذفم كردن. واقعا توي اين مملكت همه چيز برعكسه.

منم با ایشان هم عقیده ام،فکری به حال دانشجویان عقد کرده کنید.بر عکس امارهایی که می دهند امار طلاق بین دانشجویان عقد کرده نسبت به تعداد کلشون بالاست

15 میلیون حداقل حداقل سهم آقا داماده. آن هم نه در تهران بلکه در شهر کوچک در ضمن پول رهن یک خانه+ پول جهاز عروس خانوم میشه 45-50 میلیون .
آن 5( یا به قولی 4.5 میلیون تومان برای هردو زوج هست یعنی 2.25 میلیون آقا داماد و 2.25 میلیون برای عروس خانوم پس باید هردو را حساب کنید.
الان در تهران با 15 میلیون فقط و فقط یک آپارتمان35-40 متری در جنوب تهران میشه رهن کرد . خرج عروسی و سرویس طلا و غیره + یک جهاز حداقلی خیلی خیلی بیشتر میشه !
همینطوری حساب کتاب می کنید؟؟!!!! که کارها خراب می شه دیگه!
من امسال ازدواج کردم 40 میلیون خرج عروسی ام شد و 30 میلیون هم جهاز خانومم. در ضمن یک آپارتمان 160 میلیونی از خودم دارم!!
بیچاره جوونهایی که ندارند. براشون دعا می کنم!

خوب چرا ازدواج كردي مرد حسابي من به خاطر مشكلات با همسرم كه خيلي هم دوستتش داشتم توافق كرديم كه طلاق بگيريم خلاص.....................