«نگاه شما»: پیام فرزند سلحشور به فرهادی

ادیب الطنز اهوازی در مطلب ارسالی برای «نگاه شما» نوشته است:

در خبرها خواندم که دختر آقای فرج الله سلحشور به اضعر فرهادی تبریک گفته و فرج الله خان هم از این اتفاق ناراحت شده، گفته مخالفم.

من اصلا این مسائل فرهنگی سینمایی رو بلد نیستم و چیزی ازش نمی‌فهمم، ولی مشکل این بود که دقیقا در خانه آقای سلحشور که مخالف این اوضاع سینماست و تازه هم بحث جنجالی‌اش سر و سامان گرفته بود که دخترش به زبان آمد و گفت: من رو از بابام جدا کنید. من یه جور دیگه فکر می‌کنم.

این مشکل خیلی از ما‌هاست که با بچه‌هامون فاصله داریم. ما که نتونستیم بچه‌هامون رو با خودمون هماهنگ کنیم. اونها هم که با ما هماهنگ نشدند، پس چکار کنیم تا این مشکلات پیش نیاد؟

چند تا کار می‌شه انجام داد:

نخست اینکه از بچه‌هامون بخواهیم که به خاطر ما حرف نزنند.

دوم اینکه ما به خاطر اونها حرف نزنیم و سکوت کنیم.

سوم، عیسی به دینش، موسی به دینش .ما سخنرانی غرا و مصاحبه پر سر و صدا داشته باشیم و بچه‌های ما هم هر چی دلشون خواست بگویند یا اینکه هر چه می‌خواهد دل تنگت بگو. اصلا به اونها چی که ما چی می‌گیم و به ما چه که اونها چی می‌گند و به دیگران هم چه ربطی دارد که ما دوتامون چی گفتیم؟

چهارم آنکه بچه‌هامون رو ممنوع المصاحبه و ممنوع الپیام کنیم.

پنجم اینکه هر دو تا بریم یه گوشه بشینیم، یه چایی بخوریم، یه قلیون بکشیم و گفت‌وگو و گفتمان کنیم که نصف حرف من رو اون‌ها بزنند و نصف حرف اونها رو ما بزنیم. این میشه تفاهم از طریق گفتمان.

آخه باید قبول کنیم که نصف دوم زندگی ما با نصف اول زندگی اونها هم پوشانی داره و نصف دیگش فاصله داره. پس با گفتمان از نوع سینمایی می‌شه درکش کرد.

حا لا اینکه کدام یک از گزینه‌های بالا کارساز هست بسته به اوضاع و احوال سیاسی دارد.

ما که به بچه‌هامون گفتیم اصلا سراغ شغل ما نروند که مجبور نشویم با اونها تضاد فکری پیدا کنیم و هر دوتامون هر چی دلمون می‌خواد مصاحبه کنیم. من طنز بنویسم اون هم اگه دلش خواست بخنده و اگر نه، گریه کنه. اینجوری همپوشانی نداریم و من حرفهای اون رو که چیزی ازش نمی فهمم تأیید می‌کنم، اون هم به حرفهای من که چیزی ازش نمی فهمه افتخار می‌کنه.

از این هم بهتر نمی شه.

---