1337بازدید
۰
در هفت ماه باقی‌مانده چگونه آرای خود را بیمه کنیم؟
اگر نامزدی خارج از آنچه گفته و تبلیغ کرده، رفتار نمود و مشخص شد که تنها برای تخریب دیگر نامزدها و برد انتخاباتی، سخنانی را بر زبان رانده است، حتی اگر ساز و کاری برای عزل و پس گرفتن مقام از وی نباشد و یا پدید آوردنش سخت باشد...
هفت ماه زمان کمی نیست تا داوطلبان کاندیداتوری در انتخابات ریاست‌جمهوری دهم، شال و کلاه کرده عازم گردنه سخت و نفسگیر بالاترین رقابت سیاسی در ایران شوند و از سوی دیگر، زمان زیادی هم نیست، چرا که هنوز بسیاری از نامزدها، خواهان روزها و شبهایی هستند که از گردنه تردید به درآمده و دل یک دله آمدن یا نیامدن کنند که همین خود زمانی چند ماهه را تلف می‌کند.
باید ما مردمانی که قرار است رأی بدهیم و از صندوق‌های سفید جادویی خود، مولودی سیاسی و مبارک را به بیرون آوریم، بیشتر به این بیندیشیم که چه کنیم تا روزگاری بهتر و رو به رشدي داشته باشیم.
اصولا رئیس‌جمهور خوب و کارآمد چگونه باید باشد؟ آیا شخص برای تصدی پست عالی‌ترین مقام اجرایی کشور مهم است یا یک فکر؟ یک برنامه و مسلک؟
باید اذعان کرد که مهمترین نقیصه‌ای که در رقابت‌های انتخاباتی گذشته، جامعه را دچار آشوب سیاسی کرده و در هر دوره‌ای پيامدهاي ناگواری را ـ در صورت انتخاب نادرست ـ متوجه کشور کرده است، عنصر احساساتی بودن و شتابزده تصمیم گرفتن است.
در برخی دوره‌ها، بغض و کدورت ناشی از عملکرد مدیران پيشين، دردسری دوباره و بدتر از گذشته به همراه داشته و در دوره‌هایی چند نیز محبت بیش از اندازه بيشتر رأی دهندگان به شخص و یا مرامی خاص، موجب شده تا از چاه به در آمده و در چاله بیفتیم. هیچ گاه ـ نزديك به اتفاق موارد ـ پیش نیامده تا فارغ از حب و بغض و تأثیراتی که از همین بابت بر روان و رأی ما گذاشته می‌شود، به خود آمده و بپرسیم که آیا رئیس‌جمهور در چهار سال آینده بر روان و احساس ما حکومت خواهد کرد، یا این‌که ما هم به مانند انسان‌های دیگر، محتاج غذا، نان، اقتصاد، سیاست، فناوری و تکنولوژی هستیم؟
چون تاکنون همیشه در چپ و راست این معادله متوقف مانده‌ایم، نتیجه این شده که هر دور را بدتر از گذشته می‌خوانیم و با گذر دوره‌ای دیگر بر آن، همان مطعون و مطرود ما مبدل می‌شود به اوتوپیای حاکمیت، و به همین دلیل فضايل و مناقب بی‌شمار است که پشت سر هم برای همین دوران گذشته، مردد بين تشویق و تنبیه، ردیف می‌کنیم.
باید ایده آل رقابت‌های انتخاباتی خود را به گونه‌ای تعریف کنیم که هر نامزد و کاندیدای تازه و یا شناخته شده‌ای، بنا بر قوانینی که همراه این تصمیم جمعی گرفته می‌شود، ملزم باشد که برنامه‌ها و اهداف خود را که مي‌خواهد در صورت انتخاب شدن عملی سازد، ارايه کند.
اگر نامزدی خارج از آنچه گفته و تبلیغ کرده، رفتار نمود و مشخص شد که تنها برای تخریب دیگر نامزدها و برد انتخاباتی، سخنانی را بر زبان رانده است، حتی اگر ساز و کاری برای عزل و پس گرفتن مقام از وی نباشد و یا پدید آوردنش سخت باشد، باید تدبیری اندیشیده شود که مرجعی مطمئن و بی طرف، به صراحت و به دور از هر گونه چشم‌پوشي و مصلحت‌اندیشی، این لغزش‌ها و انحرافات را به مردم اعلام کرده و با این کار، افکار عمومی را به بازخواست و مطالبه آنچه برایش رأی داده و به پای صندوق‌ها رفته‌اند، وادارد.
مشروح مطلب را در ستون یادداشت بخوانید.
باید ما مردمانی که قرار است رأی بدهیم و از صندوق‌های سفید جادویی خود، مولودی سیاسی و مبارک را به بیرون آوریم، بیشتر به این بیندیشیم که چه کنیم تا روزگاری بهتر و رو به رشدي داشته باشیم.
اصولا رئیس‌جمهور خوب و کارآمد چگونه باید باشد؟ آیا شخص برای تصدی پست عالی‌ترین مقام اجرایی کشور مهم است یا یک فکر؟ یک برنامه و مسلک؟
باید اذعان کرد که مهمترین نقیصه‌ای که در رقابت‌های انتخاباتی گذشته، جامعه را دچار آشوب سیاسی کرده و در هر دوره‌ای پيامدهاي ناگواری را ـ در صورت انتخاب نادرست ـ متوجه کشور کرده است، عنصر احساساتی بودن و شتابزده تصمیم گرفتن است.
در برخی دوره‌ها، بغض و کدورت ناشی از عملکرد مدیران پيشين، دردسری دوباره و بدتر از گذشته به همراه داشته و در دوره‌هایی چند نیز محبت بیش از اندازه بيشتر رأی دهندگان به شخص و یا مرامی خاص، موجب شده تا از چاه به در آمده و در چاله بیفتیم. هیچ گاه ـ نزديك به اتفاق موارد ـ پیش نیامده تا فارغ از حب و بغض و تأثیراتی که از همین بابت بر روان و رأی ما گذاشته می‌شود، به خود آمده و بپرسیم که آیا رئیس‌جمهور در چهار سال آینده بر روان و احساس ما حکومت خواهد کرد، یا این‌که ما هم به مانند انسان‌های دیگر، محتاج غذا، نان، اقتصاد، سیاست، فناوری و تکنولوژی هستیم؟
چون تاکنون همیشه در چپ و راست این معادله متوقف مانده‌ایم، نتیجه این شده که هر دور را بدتر از گذشته می‌خوانیم و با گذر دوره‌ای دیگر بر آن، همان مطعون و مطرود ما مبدل می‌شود به اوتوپیای حاکمیت، و به همین دلیل فضايل و مناقب بی‌شمار است که پشت سر هم برای همین دوران گذشته، مردد بين تشویق و تنبیه، ردیف می‌کنیم.
باید ایده آل رقابت‌های انتخاباتی خود را به گونه‌ای تعریف کنیم که هر نامزد و کاندیدای تازه و یا شناخته شده‌ای، بنا بر قوانینی که همراه این تصمیم جمعی گرفته می‌شود، ملزم باشد که برنامه‌ها و اهداف خود را که مي‌خواهد در صورت انتخاب شدن عملی سازد، ارايه کند.
اگر نامزدی خارج از آنچه گفته و تبلیغ کرده، رفتار نمود و مشخص شد که تنها برای تخریب دیگر نامزدها و برد انتخاباتی، سخنانی را بر زبان رانده است، حتی اگر ساز و کاری برای عزل و پس گرفتن مقام از وی نباشد و یا پدید آوردنش سخت باشد، باید تدبیری اندیشیده شود که مرجعی مطمئن و بی طرف، به صراحت و به دور از هر گونه چشم‌پوشي و مصلحت‌اندیشی، این لغزش‌ها و انحرافات را به مردم اعلام کرده و با این کار، افکار عمومی را به بازخواست و مطالبه آنچه برایش رأی داده و به پای صندوق‌ها رفته‌اند، وادارد.
مشروح مطلب را در ستون یادداشت بخوانید.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.