3بازدید
۱۴
فرهیختگان برای پس از مرگ به جز خدا با چه کسی لابی کنند؟!
لابی کردن با خدا اصطلاحی بود که نخستین بار علی دایی بر سر زبان‌ها انداخت؛ اما گویا هم‌اکنون این اصطلاح واقعاً بار معنایی کاملاً هویدایی دارد؛ دست‌کم در یک ماه اخیر، لابی با خدا برای اموات امر ضروری است.
درگذشت برخی چهره‌های فرهنگی و هنری در حدود یک ماه اخیر، با حواشی غیرمنتظره‌ای در حین مراسم تدفین همراه شده و این ابهام را پدید آورده که سرانجام چه کسی با چه سازوکاری حق دفن در قطعه هنرمندان را دارد و آیا اصلاً کوچک‌ترین ضابطه‌ای در این باره هست، یا این حوزه نیز مشمول روابط و میزان علاقه مسئولان به هنرمند، ورزشکار، دانشمند یا هر چهره شناخته شده دست از دنیا کوتاهی است؟ به گزارش «تابناک»، لابی کردن با خدا اصطلاحی بود که نخستین بار علی دایی بر سر زبان‌ها انداخت؛ اما گویا هم‌اکنون این اصطلاح واقعاً بار معنایی کاملاً هویدایی دارد؛ دست‌کم در یک ماه اخیر، لابی با خدا برای اموات امر ضروری است. اشخاصی که امکان تماس گرفتن با دوستان برای تدارک یک قبر برای جنازه خودشان را ندارند و تنها خدا می‌تواند کمک کند، در نقطه‌ای که شایسته‌اش هستند، دفن شوند؛ هرچند در اعتقادات مسلمان محل دفن هیچ ارتباطی با میزان عمل صالح یا شأن اشخاص ندارد و چهره‌ای چون آیت الله مرعشی که خدمات بزرگی در حوزه فرهنگ و جمع‌آوری کتب خطی مربوط به تاریخ ایران و اسلامی انجام داد، وصیت کرد در زیر پای مراجعان به کتابخانه‌اش دفن شود و تا اندازه‌ای نیز به این وصیت عمل شد.
با این حال، اگر برای چهره‌های مردمی یا مفاخر و فرهیختگان حوزه‌های گوناگون کشور، بخشی از بهشت زهرا برای دفن در نظر گرفته میشود تا دست‌کم دوستداران این چهره‌ها در شهر مردگان کار ساده‌تری برای فاتحه خوانی برای ایشان داشته باشند و ده‌ها مسیر را در جغرافیای عظیم بهشت زهرا نپیمایند، انتظار طبیعی این است که دست‌کم در این بخش، همه برابر باشند و این متراژ محدود پس از مرگ هر هنرمندی به وی تعلق گیرد.
اما در این باره نیز اتفاق غالب، رعایت نکردن رفتار عادلانه و حتی برخی رخدادهای عجیب است که تا اندازه‌ای رفتار مسئولان بهشت زهرا و همچنین مسئولان بالادستی را که مجوز دفن در قطعه نام‌آوران را می‌دهد، به چالش می‌کشد.
در این زمینه آنچه حساسیت‌ها را دوچندان ساخته، نوع برخوردهای چندگانه در ماه‌های اخیر با این مسأله است؛ نخست اعلام شد یکی از هنرمندان متوفی با مخالفت مهدی چمران، رئیس شورای شهر در قطعه هنرمندان دفن نشد. سپس اعلام شد، جاهد جهانشاهی با مخالف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این قطعه دفن نشد و در پایان، امروز نیما نهاوندیان با مجوزی که مشخص نیست، این بار متولی صدورش که بوده، دفن شده است!
هم اکنون قطعه هنرمندان به بخش‌های جداگانه و کنار یکدیگری ویژه چهره آکادمیک، ویژه هنرمندان، ویژه قهرمانان ورزشی و... تقسیم شده است.
هم‌اکنون این پرسش به میان می‌آید که آیا دستگاه‌های کشوری مسئول در هر حوزه تخصصی، متولی تأیید اشخاص برای دفن در این قطعات هستند یا کمیسیون‌های شهرداری یا شخص شهردار یا رئیس شورای شهر، اختیار صدور مجوز دفن یا سلب امکان دفن یک چهره را در این قطعه را دارد؟
گویا هم‌اکنون ساختار مشخصی در این باره نبوده و مشخص نیست در این باره چه کسی یا نهادی تصمیم گیرنده است و آیا رئیس شورای شهر یا شهردار تهران حق دارد مانع دفن شخص هنرمندی شود یا به رغم مخالفت نهادی چون وزارت فرهنگ و ارشاد یا وزارت ورزش و جوانان، شخص مورد نظر را در قطعه فرهیختگان یا نام آوران دفن کند؟
از سوی دیگر، با توجه به آن که اکنون قطعه هنرمندان ۲ به سرعت در حال پر شدن است و طبیعتاً در آینده‌ای نه چندان دور، سومین قطعه نیز با چنین رویکردی در بهشت زهرا شکل خواهد گرفت، این پرسش مطرح است که چه اشخاص با چه بیوگرافی و حداقل‌هایی می‌توانند مطمئن باشند که در قطعه هنرمندان دفن می‌شوند و چه اشخاص دفن نمی‌شوند؟
آیا این اشخاص باید در حوزه قهرمانی دارای عناوین قاره‌ای یا جهانی باشند یا از کف علمی خاصی برخوردار باشند؟ از اقدامات سلیقه‌ای در این حوزه اختصاص بخش اعظم قطعه هنرمندان به چهره‌هایی است که در شهر‌هایشان نیز به سختی شناخته میشود؛ اما کنار امثال حجازی دفن شده‌اند و یا استادان نه چندان مطرحی که در کنار برخی بیانگذاران برخی تخصص‌های علمی به خاک سپرده شده‌اند!
آیا بهتر نیست قطعه‌ای بزرگ برای اشخاصی که عضو اهدا می‌کنند، در نظر گرفته شود و با منطق و اندیشه به توزیع قبور قطعه نام‌آوران پرداخت، تا دست‌کم دیگر نیاز به لابی برای اموات نباشد؟!
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظرات بینندگان
بنازم خدا را كه بين بندگانش فرقي نميگذاره وپيمانه عمر هر فردي كه پر مي شه به نزد خود فرا مي خونه .
اونا از دنیا رفته اند ما داریم سر جسمشون که کجا دفن بشه بحث می کنیم، اونا اون بالا پیش خدا جایگاه خودشون رو دارند
هنوز هم دیدن سنگ قبر مرحوم خسرو شکیبایی برام غریبه
روحش شاد
متاسفانه این کار از اساس غلط است و معیار فرهیختگی هم تنها شهرت افراد شده است و آنهم شهرت عوامانه
آقایان فهیختگان حتما کسانی هستند که چندتا فیلم بازی کرده اند تازه اگر در بعضی از همین فیلمها دین و وطن خود را نفروخته باشند.
اما اساتید، مهنسان و پزشکان به نام کشور که بدون آنها یک روز هم این کشور روی پای خود نخواهد ماند که اصلا فرهیخته نیستند!!
تو ایران همه چی شده لابی، واسه چه کاری نیاز به لابی نداریم که واسه مردن نداشته باشیم
نچه مسلم است اينها دل خوش كنك است در اين دنيا هر چه گمنام تر باشي مخارج بازماندگامن هم كمتر و اسايش روحي و رواني بيشتري خواهند داشت پس بشتابيد به سوي گمنامي براي ميت هيچ كدام از اين مراسم تشريفاتي ارزش معنوي و توشه اخرتش نخواهد شد خدا دكند مال و منال ما حلال باشد
عزیزان من اگر کار برای رضای پروردگار باشد نیازی نیست که مورد تمجید واقع شود دین مقدس اسلام هیچ وقت دستور نداده که قبر را زینت دهید و مردگانتان را در قبور چند میلیونی دفن کنید ودر جائی دفن کنید که در شان مرده باشد نجات دهنده انسان اعمال اوست حسناتی است که به آن دنیا برده است اگر قرار باشد زینت و محل قبر تعین کننده بهشت و جهنم باشد پس مستضعفان حسابشان پاک است برادران و خواهرانم کمی به خود بیائیم پس از این دنیا زندگی در دنیایی آغاز میشود که پارت بازی وجود ندارد حق کشی وجود ندارد خوردن مال یتیم وجود ندارد تهمت و افترا وجود ندارد انسان بعد از مردن در مکانی دفن میشود فقط روی یکطرفش میخوابد بیائید دستورات دین مقدس اسلام را به نحو احسن اجرا کنیم و از ظلم کردن در حق یکدیگر بپرهیزیم کشتی نجات م عمل به دستورات دین مبین اسلام و قرآن است رستگاری و سعادت ما بستگی به اعمال خوبمان دارد قبر چند میلیونی شفاعت ما را در نزد خداوند نخواهد کرد یا علی مدد جهت شادی روح بلند حضرت امام و سلامتی رهبر معظم انقلاب صلوات
هنرمندان همه ي عمر براي مردم بوده اند و بهتر است در ميان مردگان عادي دفن شوند .آنان را از مردم جدا نكنيد .
در اينكه ايشان انساني خوب بودن شكي نيست و خدا رحمتش كند ولي ايا هنرمند بودند يا يك مجري ساده در اين صورت يك قطعه براي صدا وسيما كنار بگذارند.
چه عجب بالاخره یکی حرف زد.
هنرمند فقط كسي است كه تصويرش را در تلويزيون مي بينيم .
در کل مهم نیست کی کجا دفن بشه، حالا باز مثلا اگه زیر صحن حرم مطهر امام رضا (ع) بود باز یه چیزی، ولی این ور بهشت زهرا یا اون ورش خیلی فرقی نداره، سوژه های مهمتری تو این مملکت هستش که رسانه ها بنا به وظیفه باید بهش بپردازن.خدا همه اموات را بیامرزد.
محل دفن هیچ مزیتی برای میت ندارد
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.