در سال‌های اخیر، وضعیت بیکاری پیرامون شما چه تغییری کرده است؟

باید این نکته رو هم در نظر داشت که تا سال 84 کسی که حداقل دو روز در هفته سر کار باشه شاغل به حساب می آد، اما از سال 84 به بعد طبق تعریف سازمان آمار !!!!! کسی که در هفته دو ساعت، فقط 2 ساعت، سر کار بره شاغل به حساب می آد!!
به نظر شما مقایسه ی این آمارها کار منطقی و منصفانه ای است؟؟؟؟

مشکل بی کاری آموزش نادرست و نابجا و مدرک گرایی است.
نباید عناوین و مدارک دانشگاه های دولتی و آزاد یکی باشد.

در بین 50 خانواری نزدیکی که ما داریم و با هم مرتبط هستیم دست کم 70 بیکار از دیپلم ، لیسانس ، فوق لیسانس سراغ دارم

همه مصائب بیکاری به کنار رو زدن به بقیه و رو تو زمین انداختن خیلی آدم رو آزار میده

تو این دوره زمونه فقط باید یه پدر پولدار داشته باشی که ساپورتت کنه وگرنه ...

عرض شود بنده بیکار نیستم به قول حضرات جویایی کار هستم.

منم با فوق لیسانس حسابداری وچندین مقاله ی isi بیکارم. البته خیلی از دوستهام که با هم فارغ التحصیل شدیم هم بیکارند!!!

ضمن عرض همدردی با هموطنان بیکار عزیز ، خدمت شما عرض کنم که بنده 13/5 ساله شاغلم و زیر حکم من 800 هزار تومن می باشد.
مدرک تحصیلیم لیسانس بوده ودر حال تحصیل در فوق لیسانس هستم.در زندگی و کار سعی کرده ام ادم درستکاری باشم .اما واقعیت این است که با تمام این اوصاف با این تورم سر سام آور زندگی طعمی جز لذت و بدبختی ندارد.جوانان جویای کار و اکثرا مجردو نا امید و مایوس را وقتی در خیابان می بینم همیشه زجر می کشم. وضعیت دختران مجردی که به امید یک زندگی ساده خود را به چه حال و روزی می اندازند ،زجر آور و کسانی که از این آشفته بازار سو استفاده می کنند مشکل را زجر آورتر می کند.
اما در این میان کسانی که سرمایه ، زندگی ، جوانی و امید این مردم را برای زیاده خواهی خود به باد می دهند باید خجالت بکشند.
کسانی که یک زندگی ساده و آبرومندانه را از مردم ما دریغ می کنند.
کسانی که با ثروت خود و دلال بازی حتی یک سر پناه اجاره ای را کابوس کرده اند.

من مهندس مکانیک تقریباً بی کار هستم. متاسفانه به دلیل اینکه نتونستم کار مناسب پیدا کنم (به خدا هر جا که تونستم خودمو بند کردم، گفتم اولش مجانی کار می کنم هر وقت خواستید پول بدید!! کارهای مهندسی غیر متناسب با رشته ی خودم مثل تولید نرم افزار کردم.) ولی متاسفانه شغل ثابت پیدا نکردم. با اینکه به پیمانکارم سود های چند ده ملیونی رسوندم ولی جاضر نشد حتی من رو بیمه کنه. کار های داخل کشور به صورت پروژه های موقت شده.سرمایه گذار و مدیر عامل بیش از 95 درصد سود رو به جیب می زنند. پروژه که انجام شد تمام قرار ها یادشون می ره. خوب سودشونو کردن و می گن این برگشت پول ما بوده. فقط پول، پول رو می آره. چرا باید اینقدر غیر منصفانه سرمایه داران خون مردم رو تو شیشه کنند. منم می خوام ازدواج کنم ولی تمام دارمدم رو باید بدم بابت اجاره. چرا باید اجاره ها اینقدر بالا باشه. چرا کسی که سرمایه دارهست باید همیشه سود کنه و بقیه تمام کارشونو برای سود اونها پیش فروش کنن. من الآن چندین ماهه که بیکارم. کارهای خورد و پروژه ای انجام می دم. تدریس هر چی بگید انجام دادم. کارم رسیده به انجام پروژه های دانشجویی بچه های دانشگاه آزاد. به هر کی سفارش کردم منو معرفی کنه. رزومه سازی کردم. کسی هست بفهمه یعنی چی؟؟؟؟؟؟؟ بعضی وقتا فکر می کنم بدبخت ترین جوونایی که خدا آفرید همین دهه ی 60 ای ها هستن. الان نزدیک 30 سالمه. هنوز خرج خودمو نمی تونم در بیارم. ضمناً من فوق لیسانس مکانیک از یه دانشگاه دولتی داخل تهران هستم.

امیدوارم که پاک نکنید.

نمیدونید بیکاری چطوری از بین رفته؟!
درس... امتحان... کنکور... درس... کنکور...پشت کنکور... درس.... درس... درس... شغل تمام وقت (حقوق 700 هزار تومن، بدون بیمه)... مشروطی... درس... بی پولی

سی سال است خانه ی کارگر در راس آن کمالی -محجوب-ربیعی کارگران را به این وضعیت کشانده اند
اگر خدمت دلسوزی حمایت وکنترل کارگران را بر عهده داشته اند کافی است وضعیت کارگران وقوانین کار رادر12 سال وزارت کمالی بررسی کنید تا مجددا گرگ را در لباس میش نشان ندهند

من از تمام دوستام و همکلاسی های دانشگام باخبرم. بجز چند نفر بقیه بیکارند خیلی ها کار گیرشون نیومد مجبور به ادامه تحصیل شدند البته از بیکاری الان دکترا میخونن.. امسال واسه آخرین بار در آزمون نفت شرکت کردم یا بهنره بگم شرکت کردیم یه بار در مصاحبه یه بار در نرسیدن امتیاز به آخرین نفر هر بار به دلیلی رد میشیم. بچه ها میگفتند چون سهمیه بومی دادند به خوزستانی ها ما هیچکدوم قبول نشدیم من با بچه های خوزستان در ارتباطم اونا هم هیچکی رو نمیشناسن قبول شده ...حالا فهمیدیم این اشتغال همش سر کاریه فقط واسه پیر کردن جوونا. اصلا در در این کشور تا آشنا و پارتی نداشته باشی بیکار موندی هرچه هم تحصیلات عالی داشته باشی نمیدونم چطور سر کنیم.
خدا عاقبت مارو بخیر کنه....

من بازنشسته هستم اما خدا را شکر کار دوم دارم تمام جوانهای خانواده ما مشغول به کار مرتبط با مدرک تحصیلی خود هستند چون یاد گرفته اند که کار جوهر ادم است حقوق زیادی نمی گیرند با اتوبوس ومترو رفت وامد میکنند وامیدواربه اینده هستند .دلیل کار نداشتن بسیاری از جوانها اینست که یا کار بلد نیستند ویا توفع حقوق زیاد دارند به این جوانهای عزیز عرض میکنم عزیزان من به حقوق کم رضایت دهید و بیکار نباشید بیکاری سم است

من حدود ۱۰ ساله که تو یه شرکت دولتی تحت عنوان نیروی پیمانکاری کارمیکنم.حقوق ماهیانه ۲۷۹ هزارتومن تازه اون هم بعد ۵ تا۶ ماه. اون هم تو دمای ۶۰ درجه خوزستان.لابد به من هم می گن شاغل.

الان نتایج کنکور رو اعلام کردن همه مجاز شدن! ظرفیت ها چندین برابر شده، با همون امکانات 10-15 سال پیش. خوب نتیجه این میشه که تو اطرافیان 10 تا دکترا و فوق لیسانس می بینی. چرا خدایا!! چرا اینا اینجوری مدرک رو بی ارزش کردن؟.... بخدا ظلمه که با بالاتری مدرک تحصیلی استرس شغل داشته باشی....

داشتن شغل امروز تنها راهش پارتی و رابطه و سفارشه.........................

آمار دولت غلطه قبول.آمار شما از کجا میاد که اینقدر مطمئنید؟

امام علی میگه بزرگترین گناه نا امیدیه...
من دیگه فرا نا امیدم....خدا گمونم فقط تویی دیگه... آخه 4 سال چرا رفتم دنبال مدرک...میرفتم یه فنی یاد میگرفتم...تمام نشاط و جوانیم الکی حروم شد ..شکرت که زنده ایم.یا علی

به خاطر کاری که دارم با پیکای موتوری ارتباط زیادی دارم. یکیشون رو میشناختم که از مشهد اومده بود. سال 88 اومد با یه موتور پلاک قدیم. روزی 50 از پیک ماهی 300 از پیک غذا شب هم یه جا سرایدار بود. سه ماه که گذشت یه وانت خرید زد تو کار اوراقی و شیرآلات. کنارش لوله کشی رو بصورت خرده کاری یاد گرفته بود. سال 90 بود که یه نیسان یخچال دار خرید اجاره داد به یکی از فامیلاش. هنوز هم لوله کشی می کنه. یه اتوبوس خریده داده به دو نفر اجاره. یه سوله هم خریده که توش شیرآلات و اوراقی ها رو تعمیر می کنن و می فروشه. یه ساختمان 4 طبقه هم تو گلبرگ خرید همین امسال. متولد 64 تا 5 ابتدایی هم درس خونده

من از 87 که لیسانس گرفتم بیکارم
دیدم عمرم میگذره و جایی استخدام نمیشم ناچارا فوق گرفتم رشتم فقط مستلزم کار دولتیه (مهندسی نفت)
توی یه شهرستان کوچک زندگی میکنیم، حتی روم نمیشه بگم واسه چه کارایی رفتم و نخواستن گفتن سابقه کار، استخدام دولتی هم قبول شدم اما تو مصاحبه به دلیل کفالت از مادرم رد کردن!!!!!!!، گفتن نمیتونی مادرتو تنها بذاری و بیای جنوب!!!!!!! باور کردنی نیست اما هنوز نامه هاشو دارم و میتونم بدم. الان یک ساله تو خونه خودمو حبس کردم و مثلا واسه دکتری میخونم اینجوری لااقل خرج دیگه مثل لباس و ... ندارم، همه سرگرمیم هم شده آخر شب خوندن نظرای تابناک
بیزار شدم از مردمی که میپرسن چی کار میکنی، سرخورده شدم
منم دوست دارم ازدواج کنم، سر و سامون بگیرم، الان که اینها رو تایپ میکنم داره اشکم در میاد و هر روز پای این کتابهای لعنتی میشینم

من تازه فوق گرفتم 2 سال هم سابقه کار دارم .تازگی رفتم مدرسه برای تدریس. خیلیا اومده بودند بعد یه خانمی اومد گفت :من یه سری شرایط میگم هر کی نداره فرم پر نکنه.( 3 تا 5 سال سابقه تدریس در مدرسه و فارغ التحصیل یکی از 5 6 دانشگاه دولتی تهران). من لیسانسم آزاده ولی فوقم دولتی تهران. از خانمه پرسیدم 2 سال سابقه میشه ؟ حدس بزنید چی جواب داد؟ نه حدس بزنید؟ گفت مگر اینکه دانشجوی دکترا باشی........این همه زحمت کشیدم درس خوندم استرس کشیدم اینم جوابم. دست از پا درازتر برگشتم خونه......

لازم به توضیح نیست .دیگه از این واضح تر چجوری باید باشه.
الان 27 سالمه یک سال و نیمه ازدواج کردم و هنوز نتونستم یه خونه و یه سری لوازم اولیه زندگیو محیا کنم . خرج عقدمم از حاصل 10 سال کارگری برای پدرم و باقیشم از کمک پدرم بوده.خوده پدرم هم کارگره ولی خوب اوستای ما حساب میشه .جوشکاره.که اونم الان 2 ساله تقریبا کاری براش پیش نیومده و از جیب میخوره خودشم مستاجره هنوز بعد 30 سال کارگری و هنوزم با وجده بیماری و کمر درد و پا دردو ارتوروز که نتیجه 30سال کار طاقت فرساست هنوز باید اگه...اگه کاری جور شد به صورت پاره وقت واسه معاشه روزانش بره 12 ساعت در روز زیره تیغه آفتاب جوشکاری کنه .اگه شد منم ببره با خودش یه دستمزد روزانه هم به من بده . نمیدونم چیکار کنم؟ لیسانس کامپیوتر دارم ولی اصلا فکر کاره مرتبت با رشتمم نمیکنم چون نیست که نیست.والا به همین کارگریم رازیم اگه باشه که نیست.اگه هفته ای مثلا 3 روز کار گیرم بیاد کلامو میندازم هوا.چی بگم دیگه؟اونایی که میگن تنبلن جوونا و فلان و بیسار بیان بگن من تنبلم که 7 صبح تا 7 شب یه کله وایمیسمتو آفتابه جنوب با انبر جوشکاری و اشعه تو صورتم دستو بالم میسوزه.بازم کار پیدا نمیکنم.همین خرج روزانه هم به زور جور میکنم از خیلی نیازام میزنم تا بتونم اولیه ترین مایحتاج زندگیمو تهیه کنم تا بتونم با همسرم هفته ای یه بار بیرون برم اونم هنوز با کمک پدرم که هنوز تو خونش زندگی میکنم وهنوز بسیاری از مخارجم با اونه . چیکار کنم ؟ چطوری خونه بگیرم با این کرایه ها؟چطوری خرج خونه رو در بیارم؟ از کجا؟چطوری خواسته های همسرم که خیلیم به حقه بر آورده کنم؟اولیه ترین چیزایی که واسه زندگیه ساده ی ساده لازمه واسه ما آرزو شده.
این اواخر هم خودم هم همسرم دیگه کم آوردیم.بعده تقریبا 2 سال گذشت از ازدواجمون با اینکه حتی از گرفتن مراسمه عروسی بعلت بی پولی منصرف شدیم هنوز خونه پدرامون زندگی میکنیم.دیگه ناراحتی روانی پیدا کردم .داروی اعصاب برام تجویز کرده دکتر.دیگه چقدر به همسرم امید واری بدم در حالتی که خودم امیدی ندارم.
خدا هیچکسو پیشه خانوادش شرمنده نکنه.خدایی همسرم خیلی خانومه که خیلی چیزا رو حتی به رو نمیاره و از خواسته هاش میگذره.با نداریمو بی پولیم میسازه.ولی تا کجا میتونه این شرایط ادامه داشته باشه؟تا کی؟
خسته شدم از این همه بدبختی و بیچارگی.
حالا هی بگید جوونا برن ازدواج کنن. آخه یکی نیست بگه این بدبختا از کجا بیارن؟ چطوری آخه؟
دیگه بریدم بخدا بریم.

بله اگر شامل بند پ باشی شغل داری . البته باید بگم افزایش دانشجو مساویست با بیکاری

اینکه برا قبولی در ادارات دولتی حتما پارتی نیازه درست نیست .من خودم بدون هیچ پارتی ای با شرکت در ازمون استانداری قبول شدم
اینکه من فوق لیسانسم و بیکارم هم جای بحث داره باید دید از چه رشته ای و کدوم دانشگاه چون الان ما شا ال.. دانشگاه های ازاد و غیر انتفاعی ............ چی بگم؟

این طور که شما می گویید ما در سوریه که یک کشور خراب است زندگی میکنیم این همه مردم که مسافرت می رونند این همه ماشینهای مدل بالا در خیابان شهرها که رفت وامد می کنند این خانه ها وعروسهای نجملتی که در این کشوذ است پس مال از ما بهتران است

من مدیر کاریابی یک شهر 30 هزار نفره با امار 6000 هزار نفری بیکار فوق دیپلم به بالا هستم

خواهرم مدرک ارشد داره و ازدواج هم کرده 2 ساله دنباله کاره و متاسفانه تا الان بیکاره.برادرم هم 7 ساله ازدواج کرده و شغل کاذب داره. خودمم که دانشجوری ارشدم و بیکارم. پدر و مادرم هر دو بازنشسته آموزش و پرورش که در مجموع 2 میلیون حقوق میگیرن که دخل و خرجمون نمیخونه به زور میتونیم یه ماه رو با انقد پول سپری کنیم.بعضی وقتا هم کم میاریم.قبل از دوره ریاست احمدی نژاد خیلی وضعمون خوب بود اون موقع ها تونستیم خونه بگیریم ماشین زیر پایی گرفته بودیم ولی بعد ریاست احمدی نژاد هم اوایلش خوب بود ولی بعدش ورق برگشت و همش هم پسرفت داشتیم.خانواده ما که به قول معروف دو حقوقه هست وضعیتش اینطوری، وای به حال بقیه...

بیکاری رواز زیاد شدن دست فروشان جوان در خیابانها میشه فهمید

من و دوستانم از سال 89 تا حالا که از مکانیک پلی تکنیک فارغ التحصیل شدیم هیچ کاری پیدا نکردیم و هر جا دنبال کار میریم ما رو مسخره میکنند. میگن آخه کو کار؟؟

درخانواده چهار نفره زندگی میکنم که ماهانه صدهزارتومن هم درآمد ندارم البته یارانه ای که احمدی نژاد میده مستقیم میره قبض آب وبرق ...باز خدارو شکرمیکنم که تنم سالمه...امیدوارم هیچکی بیکار نباشه درمملکتمان انشاالله

اکثر کارهای ساختمانی را افغانی ها گرفته اند (بادرامد بالا)فکرکنم تاچند سال دیگه ما بنا، سنگ کار ،گچکار ،نما کار ایرانی نداشته باشیم همینطور سنگبری ها و کشاورزی وجدیدا مکانیکی خودرها ما ایرانی ها غیرت کارکردن نداریم البته مسئولین بیفکری هم داریم

دولت راست میگه!!!
پرداخت وام بدون برنامه را اشتغال حساب میکنه!
پشتیبانان خانگی را مجوز نداده
زیرساخت برای فعالیتهای خانگی و خوشه ای ایجاد نکرده؟
بدانیم 42 درصد اقتصاد چین کسب و کار های خانگی است!
305 شغل خانگی تصویب شده اما بعلت اینکه مدیران به آن اعتقاد ندارند کار خاصی صورت نگرفته

ما تو جنوب زندگی میکنیم
داداشم لیسانس داره 5 ساله خبرنگاره روزنامه اس
مجرده روش نمیشه به نامزدش بگه کِی انشالله با هم عروسی میکنیم آخه باور کنید حسابش خالیه.

همسایمون وضع مالیش از ما ضعیف تره. دوسال پیش پسرشون با هزارتا گرفتاری با ویزای پاکستان رفت دوبی شد از نگهبونای برج خلیفه(بگم که ایشون دیپلم ناقص هستن) الان الحمدلله ماهانه به پول ایران 16 تومن حقوق دارن ، زن گرفت،ماشین گرفت،خونه خرید داره زندگیشو میکنه

جذب دانشجوی دکتری 56 هزار نفر -قبلا با یک سوم این تعداد میرفتن یه کشورو فتح میکردن.

یک شرکت خصوصی داشتیم که بعد از 10 سال پارسال تعطیل شد! حداقل 4 یا 5 تا از دوستن هم می شناسم که همین بلا سرشان آمد و اثرات مهرورزی دولت هم به آنها رسید!

همه ماهی یه ساعت کار کنند و بیکار نباشند . یک ساعت. خخخخخخخ . بیکاری نداریم

یک شرکت خصوصی داشتیم که بعد از 10 سال پارسال تعطیل شد! حداقل 4 یا 5 تا از دوستن هم می شناسم که همین بلا سرشان آمد و اثرات مهرورزی دولت هم به آنها رسید!

بابا دمت گرم امروز این صفحه رو به پدر مادرم نشون دادم،که من تنها نیستم هزدقیقه داشتن سرکوفت پسر عموم رو میزدن که هم سن تو ازدواج کرده بچه داره سر کاره( البته به لطف پدرش(عموی اینجانب) معاون شرکتشونه، ناگفته نماند چندبار بهشون رو انداختیم میگن کار نیست ملت بیکارن پسرتون بره بگرده پیدا میشه)

من برادرم در یکی از شرکتهای پیمانکاری برای سهرداری بود که الان بیکار شدن و حتی حقوق معوقعه رو هم بهشون تا الان نداده. پسرم هم 24 سالشه و دیپلمه و دائم دنبال کار هست تا الان تو مغازه های محتلف فروشندگی می کرد ولی به خاطر وضعیت بد کاسبی و حقوق کمی که می دادند ماهی 300 هزار تومان دیگه ادامه نداد الان رفته تو یه املاک ولی اونجا هم راضی نیست میگه تو هر ماه 3 تا قرارداد می بندم خیلی گیرم بیاد 350 هزارتومنه که اونم دو ماه بعدش به هم می دن

شاید به جا نباشه . ولی چرا به فکر این هستید که بقیه برای شما فرصت شغلی ایجاد کنند شما خودتون برای بقیه فرصت شغلی ایجاد کنید. نگید نمیشه که خیلی ها این کار را کرده اند و جواب داده. کاری سختیه و همت بلند میخواهد ولی جواب میده از تو حرکت از خدا برکت اما اصولی. حالا شما حتما میگید نمیشه و پول نیست از این حرفا، اگر پول توی این کشور نبود آدم های نبودند که ماشین های میلیاردی صد میلیونی سوار شوند یا خونه های متری بیست میلیونی خرید و فروش بشه یا اینکه بیشتر مردم موبایلهای میلیونی خرید فروش می کنند (تازه هفته یکبار هم عوض میکن) یا برای خرید لب تاب یا گوشی فلان برند به قیمت نمی دونم چقدر صف بگیرند یا ماشین روزی خیلی اجاره کنند اون هم برای چی برای .....
پس میشه از مردم پول در آورد برای همه هم کافیه

تعداد زیادی دانشجو در گرایش های مختلف فنی و مهندسی که با فارق التحصیل شدن نتوانستند کار پیدا کنند و تنها به کارهای کاذبی مثل خواندن دوباره برای رسیدن به مقطع ارشد پرداختند و جو ناامیدی و سرخوردگی در میان این قشر. که بازتاب آن در جامعه تبدیل شد به این که تعداد داوطلبان ریاضی و فیزیک کنکور سراسری به یک سوم داوطلبان تجربی برسد وافراد با استعداد تنها برای پزشک شدن(تنها کور سوس اشتغال) تلاش می کنند و متاسفانه خالی شدن تدریجی دانشگاه های فنی از استعداد های مطلوب. و این نیست جز حاصل اقتصاد نفتی که نیازی به کار مهندسی نمی بیند( داستان پراید و بازگشت پیکان) و دولتی که به جای تقویت صنعت تنها شو های نمایشی بزرگ برگزار میکرد و مدیرانی که تنها آمار می دهند.

من در اطرافم بيكار نميبينم همه كارمند هستند.

دیروز دم غروب سه مرد میانسال محترم سر کوچه بودند یکی شان نزدیک آمد و گفت کارگریم، اما کار نداریم و درخواست پول برای خرید غذا کرد.
چند روز پیش پیرمردی کارت بازنشستگی اش را نشان داد و گفت به خدا کم می آورم و درخواست کمک کرد.
امکان ندارد 30 ثانیه پشت چراغ قرمز بمانید و یک کودک، دختر نوجوان، معتاد ... مستقیم یا غیر مستقیم از شما تقاضای کمک نکند.
مردان و جوانان زیادی از استان های محروم نانشان را در تهران جستجو می کنند و کافی است در جاهایی مثل میدان امام حسین کمی قدم بزنید تا با رنج این افراد آشنا شوید.
بهترین روش اشتغال شده است باز زدن هندوانه و خربزه پشت وانت و فروختن آنها در تهران و تهیه یک خرجی مختصر برای زن و بچه در شهرستان.

نیازی نیست شعاری یا علمی نگاه کنیم. به هرحال همه نیاز به پول و درآمد دارند. در این سالها راه های اشتغال و کسب درآمد تغییر کرده و به سمت شغل کاذب، تکدی، سرقت و زورگیری رفته است.

مشكل اشتغال تا مديريت خرد و كلان درست نشود هيچ موقع درست نمي شود

بنده دكتراي عمران دارم و 7 ساله كه در يكي از شركتهاي خوب مهندس مشاور كار ميكنم. ولي با وجود اينكه جزو نيروهاي كليدي شركت هستم، استرس از دست دادن كارم را دارم. شركت ما سال 84 با 200 نفر پرسنل سالانه حداقل يك ميليون دلار سود خالص داشت ولي الان ضررده شده و تعداد پرسنل را به كمتر از 50 نفر كاهش داده و اگه وضع به همين صورت پيش بره سال بعد قطعاً تعطيله

یکی از آشنایان نزدیک بنده نزدیک 2 ساله بیکاره و مجبوره بره آژانس کار کنه. خود من هم شاغلم ولی هیچ امنیت شغلی نداریم. توی شرکت دولتی قراردادها 1 ماهه هم شد.

شرکت ما اون موقعی که دلار 900 تومان بود (سال 90) در آمدش 203 میلیارد تومان بود (فورش ما کلا به دلار هستش) ولی سال 91 فروش سالانه با دلار 3500 تومانی شده 103 میلیارد تومان. همش هم به شکل طلب مونده و دولت پول نداره که بدهی خودش رو تصفیه کنه. الان شرکت تو پرداخت حقوق هم کم آورده.

من با مدرک ارشد یکی از دانشگاه های ممتاز 5 روز تو هفته از صبح تا شب میرفتم دانشگاه های غیر انتفاعی و پیام نور حق التدریس.بالاخره کارامو جور کردم از ایران زدم بیرون و اینجا مشغول به کار شدم. در ضمن دختر هستم و کاری که کردم هیچ پسری تو فامیل و همسایه نکرده بود. الان روزی هزار بار خدا را شکر میکنم.

لرستان چه در 8 سال پیش چه الان از نظر بیکاری رتبه اولو داره......مادیگه نمیدونیم کار چیه!!!!!!!تحصیلات داشته باشی یا نه فرقی نداره!!!!!!مرکز استان یا سایر شهرستانها باز فرقی نداره!!!!!!اینجا بیکاری بیداد میکنه!!!!!! دولت مهرگستر قرار بود اگه اینجا آباد نشه خودش بیل و کلنگ برداره و آبادش کنه!!!!!!!!! و اینجا همچنان ویران است........آیا کسی صدای ما را میشنود؟؟؟؟؟؟؟؟؟

رفیق من تو دوهفته شش تا کار عوض کرده‌بود کاراشم فقط اسمش عوض میشده تو همشون باید یه کار میکرده: خرحمالی
از هشت صبح تا هشت شب باحقوق خیلی پایین. بنده خدا داره ازافسردگی میمیره.همه افسرده شدن.