این پنج امضای کلیدی، تکلیف فرهنگ مملکت را مشخص می‌کند

فعالیت رسمی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت یازدهم در طبقه چهارم ساختمان بهارستان با برگزاری نشست شورای معاونین این وزارتخانه آغاز شد تا همگان چشم انتظار نخستین چرخش‌های قلم آقای وزیر باشند؛ اما مهم‌ترین تصمیم علی جنتی در مسئولیت حساسش چه خواهد بود و کدام یک از این چرخش قلم‌ها، دورنمای فرهنگ برای چهار سال پیش روی را مشخص می‌کند؟

به گزارش «تابناک»، صبح امروز، علی جنتی بدون تشریفات رسمی و با آرامش راهی ساختمان بهارستان و دفتر وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی شد تا عنان امور را از حسینی تحویل بگیرد و بدین ترتیب، دوران تازه‌ای در عمر وزارت فرهنگ و ارشاد آغاز شود؛ دورانی که می‌تواند با دستاورد‌ها و رخدادهای متناسب با تصمیمات گرفته شده همراه باشد.

بنا بر این گزارش، نخستین روز مدیریت وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی بدون وقوع انتصاب مدیران این نهاد گذشت، ولی در روزهای پیش روی، شرایط متفاوتی رقم خواهد خورد و بناچار احکام تازه‌ای صادر خواهد شد که ترکیب تازه مدیران وزارت فرهنگ و ارشاد را مشخص می‌کند تا بتوان افق کاری پیش روی این نهاد را در چهار سال آتی تا اندازه‌ای ارزیابی کرد.

در واقع آنچه بیش از راهبرد‌ها و برنامه‌های عملیاتی برای تشخیص سرنوشت فرهنگ و هنر در این هشت سال قابل توجه است، ترکیب مدیران میانی این نهاد و به ویژه برخی معاونان و مدیران کل این نهاد است، زیرا برای بخش اصلی دغدغه‌های فرهنگ مملکت در این نهاد‌ها تصمیم‌سازی و تصمیم گیری می‌شود و در سال‌های اخیر شواهد نشان داده که وزیر به واسطه تراکم فعالیت عملاً فرصت بررسی این حوزه‌ها را ندارد و معاونانش خط مشی ‌مشخص می‌کنند.

نکته پراهمیت‌تر این که در دولت‌های هفتم، هشتم، نهم و دهم، بسیاری از مدیران میانی از سوی نهادهای بالادستی به وزرای فرهنگی و ارشاد تحمیل یا پیشنهاد شده‌اند و در واقع عملاً برخی حوزه‌ها از اختیار وزیر خارج شده‌اند که مصداق بارزش، اعمال نظرات شمقدری در دولت نهم (در مقام مشاور هنری رئیس جمهور) و همچنین خروج تصمیمات سینمایی از دایره امور وزیر ارشاد دولت دهم و تصمیم‌گیری توسط شمقدری و رئیس دولت بود.

نکته پراهمیت دیگر ‌آن که سابقه نشان داده، ‌وزارت فرهنگ و ارشاد، از نهادهایی است که مدیران میانی‌اش مسیر را مشخص می‌کنند و این مسیر نیست که مدیران را مشخص کند یا تغییر دهد. از این حیث اهمیت انتصاب‌ مدیران وزارت فرهنگ و ارشاد و نهادهای ذیل این وزارتخانه ـ که شامل هفده انتصاب مهم خواهد بود ـ بسیار با اهمیت می‌شود، زیرا در واقع تصمیم گیرندگان برای این حوزه‌ها انتخاب می‌شوند و این نگاه معاونان و رؤ‌سای سازمان‌هاست که رویکردهای فرهنگی را تعیین خواهد کرد.

اما از میان این هفده کرسی، پنج حکم انتصاب به مراتب پراهمیت‌تر خواهد بود و معاونت امور فرهنگی، معاونت امور هنری، معاونت امور مطبوعاتی و اطلاع‌‌رسانی، سازمان امور سینمایی و سمعی بصری، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، نهادهایی هستند که از حساسیت بیشتری برخوردارند و میزان توصیه‌هایی که برای این پست‌ها ‌خواهد شد، در مواردی همچون سازمان فرهنگ و ارتباطات و سازمان سینمایی، چه بسا هم‌سطح وزیر باشد.

در واقع این پنج امضای کلیدی، تکلیف فرهنگ مملکت را برای چهار سال پیش روی مشخص می‌سازد و بزنگاه تاریخی وزیر فرهنگ و ارشاد، چینش این مدیران است که بزرگ‌ترین دغدغه‌های اهالی فرهنگ متوجه حوزه تحت امرشان است. از این منظر انتظار می‌رود دست‌کم در انتصاب این پنج مدیر، با حساسیت بسیار بالا شاهد ‌تصمیم‌گیری باشیم و مدیران عنان امور را به دست گیرند که ضمن حسن سابقه، از مقبولیت بالایی نزد اهالی فرهنگ برخوردار باشند؛ اما آیا پیش‌شرط‌‌ها در دولت یازدهم برای مدیران محقق خواهد شد یا اصحاب فرهنگ، آرزو به دل می‌مانند؟