آیا روحانی سیاست خارجی را به خیابانها بازمیگرداند؟
بردن سیاست خارجی به خیابانها و سخن گفتن از انرژی هستهای در روستاها، از انتقادات مهم مخالفان دولت احمدینژاد از رویکرد دولت نهم و دهم به سیاست خارجی بود. آیا دولت روحانی نیز به همین مشکل مبتلا خواهد شد؟
چند سال است که موضوع هستهای ایران به مهمترین مسأله سیاست خارجی ایران و رابطه ایران و غرب تبدیل شده است؛ هرچند بسیاری از کارشناسان نسبت به اصالت موضوع هستهای تردیدهایی دارند و آن را تنها مرحلهای دیگر از تنش در رابطه ایران و آمریکا میدانند که با نقشه و برنامه آمریکا به مبنایی برای تهدید ساختن از ایران تبدیل شده است، گویا باز در پایان مسأله هستهای تاکنون، موضوع هستهای ایران در حال تبدیل شدن به موضوعی میان ایران و آمریکاست. تریبونهای بینالمللی و داخلی همان گونه که ابزاری برای بازی ـ هرچند پرخطر ـ محمود احمدینژاد در موضوع هستهای بود، در حال تبدیل شدن به ابزار پیشبرد سیاستهای دولت جدید نیز شده است.
احمدینژاد هم در تریبون مجمع عمومی سازمان ملل بخش زیادی از وقت خود را به مسأله هستهای اختصاص میداد و هم در سفرهای استانی، جمعیتهای بزرگی همراه با وی شعار میدادند که «انرژی هستهای حق مسلم ماست».
به بیان دیگر، مسأله هستهای در ذهن احمدینژاد هم ابزاری برای همراه کردن شعارها و هم گاهی ابزاری برای رقابتهای سیاسی داخلی بود.
شاید همین روند پیموده شده در هشت سال پیش بود که باعث شد محمود سریعالقلم، مشاور نزدیک به رئیس جمهور توصیه کند که «سیاست خارجی را از خیابانها جمع کنیم. به پوپولیستها بگوییم بروند کتاب بخوانند و کمتر سخن بگویند».
آنهایی که به تغییرات در سیاست خارجی دولت جدید در راستای عقلانیتر شدن امید داشتند، در همین جهت امید هم دارند که سیاست خارجی واقعا از شکل یک ابزار دعواهای داخلی سیاسی دور شده و به بیان صریحتر از خیابانها جمع شود.
بازگشت رئیس جمهور از سفر نیویورک، فرصتی بود که بخشی از رقابتهای سیاسی خود را در اظهارنظرها در این باره نشان دهند؛ صرفنظر از این که این حمایتها و مخالفتها، موضعگیریهایی بر مبنای فکر و یا آن که تنها رقابتی حزبی و جناحی باشد.
آنچه در این میان قابل پیشبینی نبود، سخنان رئیس جمهور پس از نشست هیأت دولت است که اظهار داشتند: «من خودم به دو دستگاه نظرسنجی گفتهام که نظر مردم را بگیرند تا ببینم با گامی که دولت پیش گذاشته، چند درصد موافقند؛ حتی اگر مخالفین این راه دولت یک درصد باشد حق دارند حرف بزنند و نقد کنند».
حسن روحانی رئیس جمهور ایران که خود تخصصی ویژه در سیاست خارجی دارد، در سخنرانی خود در سازمان ملل نیز متین و منطقی سخن گفت. از اصول و ارزش های جمهوری اسلامی ایران دفاع کرد و با عقلانیت کشورهای جهان را مورد خطاب قرار داد و پیام انقلاب ایران را رساتر از همیشه به گوش جهانیان رساند. وزیر خارجه دولت وی با رایزنی های محتلف و حضور در رسانه ها و مجامع بین المللی تلاش دیپلماتیک دولت در ابتدای راه پر مخاطره را وجهه ای مثال زدنی بخشید. اما اگر منظور وی از نظر سنجی، نظر سنجی درباره ایجاد روابط با آمریکا باشد، کمی نگران کننده است.
به احتمال قریب به یقین، رویکرد رئیسجمهور در سیاست خارجی با حمایتی جدی در خیابانها همراه خواهد بود، ولی روش اثبات اقبال عمومی به این سیاست، خطرات خاص خود را نیز خواهد داشت:
نخست این که منطق زورآزمایی خیابانی را بر سیاست خارجی تحمیل خواهد کرد و این دقیقا در راستای خلاف روشی است که سریعالقلم در رسانهها توصیه میکند.
دوم آن که نتایج این نظرسنجی فشارهایی را بر بازی دولت در مقابل طرف خارجی تحمیل خواهد کرد. برخی کارشناسان خارجی تلاش دارند این ایده را برجسته سازند که روحانی از بعضی مخالفتهای داخلی به مثابه «لولویی» برای امتیازگیری از غرب استفاده میکند. دلیلی ندارد که روحانی خود را از این لولو محروم سازد.
نکته سوم این که شاید بعدها همین روش داخلی برای ایجاد فشار بر سیاست خارجی مورد استفاده قرار گیرد. فرض کنید روزی سرنگهای معیوب چینی به چند کودک ایرانی آسیب بزند. ممکن است روزی برسد که نظرسنجیها نشان دهد، مردم مخالف داشتن رابطه با انگلیس، روسیه و یا مثلا عربستان هستند. آیا آن روز هم دولت تحت فشار این نظرسنجیها حاضر خواهد بود سفیر روسیه یا چین را از ایران بیرون کند؟ فراتر از این، در حوزههای دیگر و از جمله در فرهنگ و اجتماع مسائلی هست که احتمالا نتوان آنها را به نظرسنجی گذاشت.
همه این آسیب ها مختص زمانی است که دولت بخواهد راهبرد های سیاست خارجی را به موسسات نظر سنجی واگذار کند و گرنه تا جایی که دولت سیاست خارجی خود را مانند یک ماه اخیر بر مدار عقلانیت و خردورزی قرار دهد، آگاهی از نظر مردم کمک دهنده به این روند خواهد بود.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
ببخشید خب شما می فرمایید ایشون توی سخنرانیشون از چی باید صحبت کنن؟؟؟ یه حرفی زدی تابناک.
مردم در انتخابات این اجازه رو به ریس جمهور دادنه
این کار تخصصی است و کارشناسی است نظر سنجی نمیتونه مفید باشه
آقای روحانی در خصوص میزان حقوق کارمندان هم نظرسنجی کنند.
من هم با نظر نویسنده موافقم.
ربطی هم به نگرش سیاسی افراد در مورد عملکرد دولت ندارد چرا که مباحثی که مطرح شد از قول خود مشاوران رییس جمهور بود
متشکرم از مقاله ای که نوشته شده است.
نظر سنجی روی اوردن به خرد جمعیست در تصمیمات بزرگ وسرنوشت ساز که مسئول در استراتزی خو د ثابت قدم شود.
بياني بهتر از بيان دكتر سريع القلم نيست. استراتژي خيابان گردي و زورآزمايي خياباني روشي آزموده و بي ثمر بوده است. اين روش نشانه ضعف يك دولت و يا سياست مداران خواهد بود.
به نظر بنده ديپلماسي فعال آقاي روحاني به خوبي جواب خواهد داد؛
با نویسنده مقاله موافقم نکات بسیار کلیدی و مهم هستند ممکن است برخی اعمال باعث خشونت داخلی شود.
نظرسنجی خیلی خوبه . احترام به نظر مردمه. روحانی مچکریم
با نظر سنجی مملکت اداره نمی کنن اگه قرار باشه برای هر چیزی نظر سنجی بشه انتخابات رئیس جمهور و نمایندگان مجلس چه معنی پیدا می کنه مگه همه سیاستمدار هستن که بتونن تحلیل کنن.
دوست عزیزنویسنده مقاله عجب قیاس مع الفارقی فرموده اند.مردم رادنبال ماشین خوددواندن وباتطمیع شعاردردهان انان گذاردن وتوضیحی درباره این محصول وکاکردهایش ندادن وازمردم فقط به عنوان سیاهی لشکراستفاده کردن کجاونظرسنجی درباره موضوعی که به سرنوشت مردم بستگی داردکجا؟نظرسنجی ازعلمی ترین راههای بدست آوردن نظروخواست مردم وشریک کردن مردم درتصمیمات است وقاعدتاحکومتی که به مردم تکیه دارد درکارهای بزرگ ازآنان پرسش میکند این آوردن سیاست به کف خیابان وپوپولیست نیست مجیدجان.
ایران متعلق به تمامی ایرانیان است توجه داشته باشید که مردم محرم هستند و باید همه چیز را بدانند
این چه صحبتی است که هیچ کشوری سیاست خارجی را به نظر سنجی نمی گذارد مگر کشورهای اروپایی پیوستن به اتحادیه اروپا و یا پیسوسن به پول واحد یورو را به رای گیری نمی گذارند؟ثانیا فرق احمدی نژاد و اصولگریان تند رو با روحانی در رویکرد متفاوت ایشان در سیاست خارجی است که در تبلیغات ریاست جمهوری و مناظر ه ها کاملا مشخص بود مردم هم نظر خود را در انتخابات گفته اند پس بگذارید رییس جمهور به اتکا آرا مرم کارش را بکند.
مگه همین چند مدت پیش نبود که تو ژاپن در مورد مساله نیروگاه هسته ای نظرخواهی کردن. مساله ای که تا این حد در زندگی مردم تاثیر گذار بوده است چرا نباید نظر مردم را در موردش جویا شد؟
فرض کنیم که نظر سنجی شد و درصد زیادی هم موافق دراومد و بعد دهن همه بسته شد و رفتیم که مذاکره کنیم که یهو آمریکا توزرد از آب دراومد یا هزار مشکل دیگه که ممکنه پیش بیاد. بعد همین نظر سنجی چماق نمیشه تو سرمون که "بیاید ما که گفتم نکنید. حالا دیگه دهنتون رو ببندید و بذارید کارمون رو بکنیم...." اونوقت چی داریم که بگیم؟؟
نظرسنجی به معنی کشاندن دیپلماسی به خیابان ها نیست چون قرار نیست صرفا به خاطر نظرسنجی راهبردمون در سیاست خارجی تغییر کنه.این نظرسنجی ها دز کشورهای پیشرفته مرتب انجام میشه مثلا در آمریکا هم سی ان ان در مورد ایران نظرسنجی کرد یا کلی نظر سنجی با فاصله های زمانی در مورد جنگ آمریکا با سوریه یا درصد رضایتمندی از کنگره یا اوباما.
این نظر سنجیها رو شبکه های خبری و خبرگزاریها انجام میدن و ابزار دست دولتها هم هستند ولی دولتها راسأ در مورد کارهایی که قصد انجام اون رو دارن نظر سنجی نمیکنن درسته که نتایج نظر سنجیها در اختیار اونهاست و از اونها استفاده میکنن ولی هیچ وقت رسمأ نمیگن در مورد یه مسئله خاص مثلأ حمله به عراق یا داشتن روابط با ایران نظر سنجی کنیم ببینیم چه کاری نظر مردمه همونو انجام بدیم.
وقتی هر کسی در هر تریبونی بخود اجازه میدهد که از طرف مردم صحبت نماید بهتر است با مراجعه به ارای مردم واقعا مشخص شود مردم چه میخواهند
موافقم از مردم نظر بگیرند.
این حق مردم است که درباره آینده خود نظر بدهند. بقول دکتر روحانی، عده ای پنبه در گوش خود کرده اند و صدای مردم را در انتخابات نشنیده اند.
شاید با دیدن نتایج این نوع نظرسنجی ها، پنبه از گوش خود بردارند.
الان فرض کنید به جای ایران، امریکا یک چنین نظرسنجیای انجام میداد و 80 درصد امریکاییها موافق رابطه با ایران میبودند. این دست امریکاییها را در مذاکره میبندد؟ این بازی کردن آنها در زمین مخالفان است؟ این به سیاست خارجی آنها آسیب میزند؟ این اردوکشی خیابانی حساب میشود؟
احمدی نژاد کی نظرسنجی کرد؟
شما را به خدا اینها چه نوعی از استدلال است؟ کجای دنیا نظرسنجی را اردوکشی خیابانی محسوب میکنند؟
خب آی کیو امریکا نظرسنجی کرده دیگه
73 درصد مردم اش هم گفتند با ایران وارد مذاکره بشید
کاملا با مراجعه به نظرسنجی موافقم و به نظرمی رسد نویسنده مقاله چون خودمخالف رویکرد ریاست محترم جمهوری درسیاست خارجی است مردم را نامحرم دراین موضوع می داند.
نويسنده مخالف سياست خارجي رياست جمهوري نيست عواقبي كه اين نظر سنجي دارد را نقد ميكند اگر رئيس جمهور منتخب بالاي 18 ميليوني مردم صلاح ميداند اين كار درست است بايد انجام دهد چون اشخاصي كه به ايشون راي دادن بايد به دونن كه به همه ديدگاههاي اصلي ايشون راي دادن و بايد توي همه تصميمات ايشون ازشون حمايت كنند پس توي اين تصميم هم اگر ايشون اعتقاد دارند به صلاح است ، 18 ميليون ازشون حمايت ميكنند
به خدا این مسائل که در این گزارش گفته شده عین روز روشن هست ولی چرا دکتر روحانی اصرار بر این اقدام نادرست دارن؟؟؟والا من به دکتر روحانی رای دادم ولی توقع بیشتری از ایشان در این مسائل هست...اخه کسی میاد خودش رو در مقابل طرف مذاکره دست بسته کنه؟؟!!
خیابان ها ایران مگه مردم ایران نیستند؟
انها هم مردم هستند ولی خیلی هاشون{ بالای 90 درصد) اهل مطالعه نیستند صحبت با آنها آب در هاون کوبیدن است در ضمن می توانند مورد سوئ استفاده قرار گیرند. پس برو به جای اعتراض مطالعه کن
آنها هم مردم هستند ولي کارشناس سياست خارجي نيستند.
سیاست خارجی و مصلحت کشورها را هرگز نباید در کفّ خیابانها جستجو کرد چرا که در هیچ کشوری در دنیا ،اکثریت به سیاستهای سخت و ریاضت کشانه رای مثبت نمیدهند، هم اکنون با توجه به تحریمهای جهانی ماریا و اروپا که در آسیا و چین نیز تاثیر داشته،اقتصاد ایران از حدود ۹۰ درصد اقتصاد جهانی قطع گردیده،اگر آقای روحانی همانطور که اعلام فرمودند مصلحت را در بّر گردندن ارتباط به این ۹۰ درصد میدانند، هیچ نیروئی نباید ایشان را از انجام این مصلحت دور کند حتّی اگر برای ایشان خطر جانی داشته باشد، پذیرفتن مسئولیت ریاست جمهوری و رای مردم به این فداکاریها نیز نیاز دارد.
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.