صنايع بخش خصوصي فولاد در آستانه بحران
در اين شرايط که توليدکنندگان هر آن در معرض ورشکستگي هستند، به جاي حمايت از صنعت و اشتغال ملي، اقدامات عجيب و کارشناسي نشده در حکم نمک پاشيدن بر زخم است. مقاومت در برابر افزايش تعرفه واردات، اجراي طرح تحول اقتصادي و آزادسازي بهاي انرژي از يک سو و اعلام کاهش بيشتر قيمت محصولات وارداتي به وسيله وزير محترم بازرگاني از سوي ديگر، بر سردرگميها و دردهاي مزمن صنعتگران افزوده است.

به دنبال بروز بحران اقتصاد جهاني، عمده کارخانجات توليد کننده فولاد در سراسر دنيا اقدام به کاهش و يا متوقف نمودن توليد خود کرده و بسياري از اين کارخانجات براي کاهش هزينههاي جاري خود و فرار از ورشکستگي، شمار زيادي از نيروهايشان را اخراج کردند.
به گزارش خبرنگار «تابناك»، متأسفانه در ايران به دليل سياستهاي ابلاغي از سوي وزارت صنايع و معادن، کارخانجات بزرگ دولتي مجبور به حفظ ميزان توليد گذشته و گاه افزايش توليد شدهاند که اين امر باعث تشديد رسوب صدها هزار تن محصول بدون مشتري در انبار اين کارخانجات و در ادامه از بين رفتن قدرت رقابت صنعت فولاد ايران در دو بخش خصوصي و دولتي ايران از سويي و ايران با جهان از سوي ديگر گرديده است.
به دلايل گوناگون از جمله در پي کاهش تخصيص بودجه عمراني، ميزان مصرف کشور کاهش يافته و افزون بر يک ميليون تن انواع محصولات فولادي در انبار کارخانجات داخلي بدون تقاضا رسوب کرده که اين موضوع علاوه بر افزايش هزينههاي جاري، زيان قفل شدن سرمايه را هم به توليدکنندگان تحميل نموده است.
در اين شرايط که توليدکنندگان هر آن در معرض ورشکستگي هستند، به جاي حمايت از صنعت و اشتغال ملي، اقدامات عجيب و کارشناسي نشده در حکم نمک پاشيدن بر زخم است. مقاومت در برابر افزايش تعرفه واردات، اجراي طرح تحول اقتصادي و آزادسازي بهاي انرژي از يک سو و اعلام کاهش بيشتر قيمت محصولات وارداتي به وسيله وزير محترم بازرگاني از سوي ديگر، بر سردرگميها و دردهاي مزمن صنعتگران افزوده است.
به نظر ميرسد با ادامه اين شرايط، بازنده نهايي مردم عزيز کشورمان باشند که در مدت کوتاهي هم صنعت ملي خود را که دسترنج زحمات دهها ساله دلسوزان و زحمتکشان است، از دست ميدهند و هم اشتغالي را که با افتخار از تک رقمي شدن آن دم زده ميشود.
نياز فوري صنعت فولاد در بخش خصوصي هماينك عبارت است از:
1- تأمين نقدينگي واردات مواد اوليه
2- ايجاد زمينه فروش محصولات توليدشده توسط کارخانجات داخلي
3- اصلاح تعرفه واردات محصولات فولادي به کشور
در اين همين زمينه، خبرنگار «تابناك» با مهندس سيد رسول خليفه سلطاني، دبیر انجمن تولیدکنندگان فولاد گفتوگويي انجام داده است كه به ابعاد بحران در اين صنعت و پيامدهاي آن اشاره داشته است.
به گزارش خبرنگار «تابناك»، متأسفانه در ايران به دليل سياستهاي ابلاغي از سوي وزارت صنايع و معادن، کارخانجات بزرگ دولتي مجبور به حفظ ميزان توليد گذشته و گاه افزايش توليد شدهاند که اين امر باعث تشديد رسوب صدها هزار تن محصول بدون مشتري در انبار اين کارخانجات و در ادامه از بين رفتن قدرت رقابت صنعت فولاد ايران در دو بخش خصوصي و دولتي ايران از سويي و ايران با جهان از سوي ديگر گرديده است.
به دلايل گوناگون از جمله در پي کاهش تخصيص بودجه عمراني، ميزان مصرف کشور کاهش يافته و افزون بر يک ميليون تن انواع محصولات فولادي در انبار کارخانجات داخلي بدون تقاضا رسوب کرده که اين موضوع علاوه بر افزايش هزينههاي جاري، زيان قفل شدن سرمايه را هم به توليدکنندگان تحميل نموده است.
در اين شرايط که توليدکنندگان هر آن در معرض ورشکستگي هستند، به جاي حمايت از صنعت و اشتغال ملي، اقدامات عجيب و کارشناسي نشده در حکم نمک پاشيدن بر زخم است. مقاومت در برابر افزايش تعرفه واردات، اجراي طرح تحول اقتصادي و آزادسازي بهاي انرژي از يک سو و اعلام کاهش بيشتر قيمت محصولات وارداتي به وسيله وزير محترم بازرگاني از سوي ديگر، بر سردرگميها و دردهاي مزمن صنعتگران افزوده است.
به نظر ميرسد با ادامه اين شرايط، بازنده نهايي مردم عزيز کشورمان باشند که در مدت کوتاهي هم صنعت ملي خود را که دسترنج زحمات دهها ساله دلسوزان و زحمتکشان است، از دست ميدهند و هم اشتغالي را که با افتخار از تک رقمي شدن آن دم زده ميشود.
نياز فوري صنعت فولاد در بخش خصوصي هماينك عبارت است از:
1- تأمين نقدينگي واردات مواد اوليه
2- ايجاد زمينه فروش محصولات توليدشده توسط کارخانجات داخلي
3- اصلاح تعرفه واردات محصولات فولادي به کشور
در اين همين زمينه، خبرنگار «تابناك» با مهندس سيد رسول خليفه سلطاني، دبیر انجمن تولیدکنندگان فولاد گفتوگويي انجام داده است كه به ابعاد بحران در اين صنعت و پيامدهاي آن اشاره داشته است.
متن كامل اين گفتوگو را در ستون سمت راست بخوانيد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
متاسفانه در ایران عده ای رانت خوار و عده ای هم از روی نا آگاهی اقتصاد کشور را به نابودی میکشانند. آیا در این شرایط کاهش تعرفه فولاد به نفع اقتصاد داخلی است؟ آیا خروج ارز و وارد کردن فولاد برای اقتصاد مفید است یا فقط عده ای وارد کننده سود های ملیاردی میبرند؟
كارخانجات فولاد ايران سخت جان تر از اين حرفها هستند بگذار يه مدتي هم مصرف كننده بدبخت راحت باشه
در آمریکا برای هر تن فولاد 5/1 نفر کارگر درژاپن 2 نفر بکار گرفته میشوند در ایران 22 نفر. هزینه زندگی کسانی را که در کارخانجات فولاد تمارض می کنندنمی شود از مصرف کننده ایرانی گرفت در چین با گازوئیل لیتری 500 تومان فولاد ارزانتر از ایران تولید می شود بی عرضگیمان را بحساب دولت ننویسیم
لطفاً قبل از اظهار نظر در مورد هر چيز خودتون بشنيد قضيه را بررسى كنيد ، مى دونيد اگر دولت بر روى واردات آهن تعرفه وارد كنه چه بلايى سر كارخانه ها و كارگاه هاى كوچكى مى آيد كه آهن از مهمترين مواد اوليه آنهاست . ضمناً براى كنترل بازار آهن بهتر است دولت دلال ها رو كنترل كنه نه واردات آن .
دروغ که حناق نیست که گلوی شما را بگیرد راحت بیان می کنید آخر کاهش بودجه عمرانی کی و کجا اتفاق افتاده است که این همه تحلیل بی خود را براساس آن راه انداخته اید در حالی که هنوز سال مالی 87 پایان نیافته معنی این اراجیف چیست
این صنعت همیشه در سایه حمایت کار کرده و بقولی صنعت مونده، بهتر در بازار رقابتی و آزاد نشون بدیم که چقدر صنعت گریم. چون تا حالا ضعفهای صنعت (مخصوصا صنعت خودرو) از جیب ملت و به لطف تعرفه گمرکی، پوشش داده میشد. دیگه بسه.
تقریبا این حرف درست است که بحران جهانی عامل کاهش قیمت می باشد ، ولی دولت ها باید در شرایط سخت صنایع خود را حمایت کنند . البته بی توجهی نسبت به قیمت فولاد در سال های گذشته هم اشتباه بوده است. دولت باید با استفاده از اهرم های سیاست گذاری که در اختیار دارد همواره نقطه تعادل را برقرار نماید.
نگران تولیدات انبار شده کارخانه ها نباشید. از اوایل سال اینده با ساخت و ساز های مسکن مهر( یک ونیم میلیون واحد مسکونی با زیر بنای متوسط 60 متر )تقاضائی معادل 9میلیون تن یعنی 9 میلیارد کیلو گرم به بازار وارد می شود.روشن است هرگونه اقدام اجباری در خصوص افزایش قیمت چه باری را متوجه مردم وچه سود هائی را برای طیف واسطه و محتکر و دلال و نیز واردکننده شمش / تولید کننده خواهد نمود.
همه بخوبی آگاهند قیمت فولاد شمش م/مقاطع دو سال قبل حدود190/240دلار بود ودرایران به سختی کیلوی250/350تومان فروش میرفت.ن.گهان به تاسی از قیمت خارجیبه1200تومان بدرستی رسید.سود باد آورده را تجار وکارخانجات نوش جان کردند.حال که اقتصاد جهانی بنفع مصرف کننده بینوا شده است اعمال تعرفه ناجوانمردانه وخیانت به قشر اسیب بذیر و تولیدی کوچک میباشد
نظر آخري خيلي خوب و منطقي است.
درست سال پيش در چنين روزهايي همين توليد كنندگان داخلي اولا با افزايش بي سابقه تقاضا و ثانيا با قيمت هاي نجومي بسيار بالا مواجه شدند و به اندازه چند سال كار كردن سود بردند. چرا آنروز صداي كسي در حمايت از مصرف كنند بي نوا كه فولاد توليد شده به قيمت هر تن 400 دلار را به قيمت 1200 دلار ميخريد نرسيد. چرا در برابر سود بردن آن توليد كنندگان كسي چيزي نگفت ولي در برابر زيان آنها سر و صداي برخي بالا مي رود كه ورشكست شديم. اين توليد كنندگان سال گذشته آنقدر سود كرده اند كه ضرر چندين سال را مي توانند جبران كنند.
بازتابي چندتا كامنت بزاريم تا يكيش ثبت بشه
چرا جور صنعت عقب افتاده و بيكيفيت داخلي رو مردم با خريد اجناس گران بكشند
سودش برای خودروسازان، دودش برای فولاد
انگار این خودروسازان جزو از ما بهتران هستند
وزارت بازرگانی ما مدافع تولید کنندگان خارجی است
بعد از شکر الان نوبت فولاد است.البته معلوم نیست که کارخانجات فولاداز جمله فولاد خوزستان این حقوقهاو پاداشهای میلونی را چگونه میدهند
ربطی به دولت نداره، بحران اقتصادی جهانیه.
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.