آریل شارون، قصاب صبرا و شتیلا مرد

به گزارش «تابناک»، شبکه خبری «بی‌بی‌سی» و همچنین رادیو رژیم صهیونیستی، دقایقی پیش، خبر مرگ شارون را ‌تأیید کردند.

بنا بر این گزارش، شارون از سال ۲۰۰۶ و در حالی که نخست‌وزیری رژیم ‌صهیونیستی و رهبری حزب تازه‌تأسیس «کادیما» را بر عهده داشت، پس از دو سکته مغزی به کما رفت و از آن زمان با صرف هزینه‌های فراوان زندگی نباتی داشت.

اواسط این هفته وضعیت شارون رو به وخامت گذاشت و پنجشنبه پزشکان اعلام کردند وضعیت وی «بسیار وخیم» ‌و در ساعات پایانی عمر خود ‌است.

شارون که از نوجوانی با عضویت در «هاگانا»، فعالیت علیه فلسطینی‌ها را آغاز کرده بود، یکی از بدنام‌ترین حاکمان اسرائیلی به شمار می‌آید. کشتار «صبرا و شتیلا» که در سال ۱۹۸۲ و در زمان تصدی وزارت جنگ توسط وی در جنوب لبنان رخ داد، از جمله سیاه‌ترین نقاط کارنامه سیاسی و نظامی او به شمار می‌آید. در این کشتار که تحت حمایت نیروهای اسرائیلی انجام شد، صد‌ها غیرنظامی فلسطینی به دست «فالانژ»‌‌‌ها کشته شدند. همین حادثه بود که لقب «قصاب صبرا و شتیلا» را برای او به ارمغان آورد.

شارون پیش از آن هم در پاییز سال ۱۹۵۳ به همراه نیروهای نظامی تحت امرش‌ به نام «یگان ۱۰۱» کشتار روستای «القبیه» در شمال قدس و در اراضی تحت اختیار اردن را مرتکب شده بود. این حمله به نابودی کامل روستا و مرگ ده‌ها تن از اهالی آن منجر شد و به اندازه‌ای بی‌رحمانه بود که شورای امنیت سازمان ملل هم به آن واکنش نشان داد و کار صهیونیست‌ها را محکوم کرد.

شارون در ۲۶ فوریه سال ۱۹۲۸ در کفار ملال در فلسطین اشغالی به دنیا آمد و نام خانوادگی اصلی وی شانرمان بوده است. خانواده وی از یهودیان اشکنازی است که از شرق اروپا مهاجرت کرده بودند.

شارون در سال ۲۰۰۱ نخست وزیر رژیم صهیونیستی شد و سیاست ترور بارز‌ترین رهبران فلسطینی را در پیش گرفت و دیوار حائل را بین سرزمین‌های اشغالی و کرانه باختری و غزه بنا کرد.

وی در سال ۲۰۰۵ طرح عقب‌نشینی کامل از غزه را اجرا کرد و همین به اعتراض راستگرایان اسرائیلی منجر شد و او را به خروج حزب «لیکود» و تأسیس حزب «کادیما» در ۲۱ نوامر ۲۰۰۵ وادار کرد. او در سال ۲۰۰۶ در حالی که سال پایانی نخست‌وزیری‌اش را می‌گذراند، پس از سکته مغزی به کما رفت.