5بازدید
۶۸
چرا نظام به افشاگری نیاز دارد؟
کسانی که حامی انکار درد و معضل به بهانه خوشحالی رقیب یا دشمن هستند، خواسته یا ناخواسته در صف رقیبان و دشمنانند. دردهای پنهان و انکار شده، مسائل حل نشده و انباشته به ریشه می‌زنند، بقا را کوتاه‌تر و عمر زیست را غیر مفید‌تر می‌کنند. وقتی دردی انکار شود، تلاشی برای برداشتن آن از جان مردم هم صورت نمی‌گیرد. وقتی همه این دردها و معضل‌ها انباشته شد جان جامعه را می‌گیرد.
«مسلما این استدلال و برداشت غلطی است که هر گاه رسانه‌های بیگانه درباره مطلبی جنجال کردند اظهار آن مطلب، اشتباه بوده است. در یک سال اخیر، رهبر گرامی انقلاب لااقل دو بار فرمودند که من مطلبی را گفتم و رسانه‌های بیگانه جنجال به راه انداختند، و باز بر همان مطلب به درستی تأکید کردند. ضمن اینکه اگر جنجال دشمن، دلیل کافی برای رسانه‌ای نکردن یک امر باشد، باید مردم در نظام اسلامی از هر گونه آمار از نابسامانی‌های جامعه بی‌خبر نگه داشته شوند، زیرا جنجال دشمن بر سر آن تقریبا یقینی است. یک جامعه چگونه برای اصلاح نقصی که از آن خبر ندارد، اقدام کند؟».
عبارات بالا، بخشی از نوشته محمد مطهری در حمایت از برادرش علی مطهری است؛ جایی که در آن به یک موضوع ساده، اما بغرنج در حوزه مسائل سیاسی و اجتماعی و البته فرهنگی اشاره می‌کند.
وظیفه وجدان‌های آگاه در جامعه، خواه انسان‌های انقلابی و حزب اللهی، خواه انسان‌های روشنفکر و متجدد، ایجاب می‌کند که خود به سراغ دردهای اجتماع خود رفته و گاه با یک تلنگر، گاه با ممارست و گاه با افشاگری در جایی که لازم است دردها را از جان اجتماع گرفته و مرتبا به تزریق خون پاک به بدن اجتماع و خارج کردن آلودگی‌های کمک کنند.
دردهایی در جان جامعه ایرانی است که صد البته برای رقیب، مخالف و دشمن، خوشحال کننده است؛ دردهایی که مردم را و وجدان‌های آگاه را آزرده خاطر می‌سازد، اما رقیب یا مخالف یا دشمن از آن بهره برداری می‌کنند. آنچه در این میان واقعیت است خود درد است، خود معضل و کاستی است که وجود دارد. درد یا معضل را نمی‌توان انکار کرد. دشمنی دشمن را هم همچنین. کار دشمن دشمنی است و سرمستی از کاستی‌های رقیب!
اما پنهان کردن درد و معضل از چشم مردم و رقیب، به درمان درد و حل معضل کمکی نمی‌کند. آنانی که حامی انکار درد و معضل به بهانه خوشحالی رقیب یا دشمن هستند، خواسته یا ناخواسته در صف رقیبان و دشمنانند. دردهای پنهان و انکار شده، مسائل حل نشده و انباشته، به ریشه می‌زنند، بقا را کوتاه‌تر و عمر زیست را غیر مفید‌تر می‌کنند. وقتی دردی انکار شود، تلاشی برای برداشتن آن از جان مردم هم صورت نمی‌گیرد. وقتی همه این دردها و معضل‌ها انباشته شد جان جامعه را می‌گیرد.
اما چه اشکالی هست که دردها و معضل‌ها مطرح و درمان شوند، ولو به کوتاه زمانی هزینه‌ای برای آن پرداخت شود. ولو اینکه کوتاه زمانی لبخندی بر لب رقیب و دشمن بنشیند. چرا نباید درخت تنومند اجتماع ایرانی را باغبانی هرس کنند که دل در گروه بالندگی این درخت دارند؟
چرا باید باغبانان این تنومند درخت را از برانیم و با تیغ لعن و تهمت و تردید آن را بنوازیم؟ درختی را که باغبانی دلسوز نباشد، برای انداختنش تبری هم لازم نیست. دشمن نمی‌خواهد. با اندک فشاری، درخت خشکیده فرو می‌افتد! چه کسانی کمر به خشکاندن این درخت دارند و هر گونه باغبانی از این درخت را خدمت به رقیب می‌دانند؟
چرا به خوشحالی رقیب این قدر بها داده میشود که می‌پذیریم درد بر جان مردممان و جان اجتماعمان بماند، صرفا که رقیب خوشحال نشود؛ هرچند رقیب به کیاست هم دریافته است که چگونه میتواند فساد را، کاستی را و... را کمک کند در جامعه ما تقویت کند.
سوژه نباید دست رقیب داد. این اصل درستی است؛ در هر آوردگاهی باید به دنبال تحصیل منافع حداکثری مردم بود. تردیدی در این نیست؛ اما فساد‌ها را رسانه‌ای نکردن، بی‌عدالتی‌ها را ندیدن، ترجیج منافع جناحی بر منفعت ملی را گوشزد نکردن و.... بیش از آنکه به نفع مردم باشد، به نفع همان دشمن است... .
عبارات بالا، بخشی از نوشته محمد مطهری در حمایت از برادرش علی مطهری است؛ جایی که در آن به یک موضوع ساده، اما بغرنج در حوزه مسائل سیاسی و اجتماعی و البته فرهنگی اشاره می‌کند.
وظیفه وجدان‌های آگاه در جامعه، خواه انسان‌های انقلابی و حزب اللهی، خواه انسان‌های روشنفکر و متجدد، ایجاب می‌کند که خود به سراغ دردهای اجتماع خود رفته و گاه با یک تلنگر، گاه با ممارست و گاه با افشاگری در جایی که لازم است دردها را از جان اجتماع گرفته و مرتبا به تزریق خون پاک به بدن اجتماع و خارج کردن آلودگی‌های کمک کنند.
دردهایی در جان جامعه ایرانی است که صد البته برای رقیب، مخالف و دشمن، خوشحال کننده است؛ دردهایی که مردم را و وجدان‌های آگاه را آزرده خاطر می‌سازد، اما رقیب یا مخالف یا دشمن از آن بهره برداری می‌کنند. آنچه در این میان واقعیت است خود درد است، خود معضل و کاستی است که وجود دارد. درد یا معضل را نمی‌توان انکار کرد. دشمنی دشمن را هم همچنین. کار دشمن دشمنی است و سرمستی از کاستی‌های رقیب!
اما پنهان کردن درد و معضل از چشم مردم و رقیب، به درمان درد و حل معضل کمکی نمی‌کند. آنانی که حامی انکار درد و معضل به بهانه خوشحالی رقیب یا دشمن هستند، خواسته یا ناخواسته در صف رقیبان و دشمنانند. دردهای پنهان و انکار شده، مسائل حل نشده و انباشته، به ریشه می‌زنند، بقا را کوتاه‌تر و عمر زیست را غیر مفید‌تر می‌کنند. وقتی دردی انکار شود، تلاشی برای برداشتن آن از جان مردم هم صورت نمی‌گیرد. وقتی همه این دردها و معضل‌ها انباشته شد جان جامعه را می‌گیرد.
اما چه اشکالی هست که دردها و معضل‌ها مطرح و درمان شوند، ولو به کوتاه زمانی هزینه‌ای برای آن پرداخت شود. ولو اینکه کوتاه زمانی لبخندی بر لب رقیب و دشمن بنشیند. چرا نباید درخت تنومند اجتماع ایرانی را باغبانی هرس کنند که دل در گروه بالندگی این درخت دارند؟
چرا باید باغبانان این تنومند درخت را از برانیم و با تیغ لعن و تهمت و تردید آن را بنوازیم؟ درختی را که باغبانی دلسوز نباشد، برای انداختنش تبری هم لازم نیست. دشمن نمی‌خواهد. با اندک فشاری، درخت خشکیده فرو می‌افتد! چه کسانی کمر به خشکاندن این درخت دارند و هر گونه باغبانی از این درخت را خدمت به رقیب می‌دانند؟
چرا به خوشحالی رقیب این قدر بها داده میشود که می‌پذیریم درد بر جان مردممان و جان اجتماعمان بماند، صرفا که رقیب خوشحال نشود؛ هرچند رقیب به کیاست هم دریافته است که چگونه میتواند فساد را، کاستی را و... را کمک کند در جامعه ما تقویت کند.
سوژه نباید دست رقیب داد. این اصل درستی است؛ در هر آوردگاهی باید به دنبال تحصیل منافع حداکثری مردم بود. تردیدی در این نیست؛ اما فساد‌ها را رسانه‌ای نکردن، بی‌عدالتی‌ها را ندیدن، ترجیج منافع جناحی بر منفعت ملی را گوشزد نکردن و.... بیش از آنکه به نفع مردم باشد، به نفع همان دشمن است... .
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
اگر اینگونه بودیم که اینهمه دزدی نمیشد
چه عجب! بالاخره یکی حرف دل مردم رو هم زد! درسته دل خوشی از علی مطهری ندارم ولی تلنگر خوبی زد. کاش بیشتر بترکونه!
حرف حقو باید با با آب طالا نوشت قابش کرد.درود
آفرین: متاسفانه کسانی با استناد به فرموده امام، که قطعا به عنوان یک قاعده عام الشمول نبوده است، سعی دارند بیان هر واقعیتت مسلمی را به این بهانه که " دشمن شادکن" است به منزله همکاری و یا همگامی با دشمن القاء کنند و در نتیجه آگاهان و دلسوزان نتوانند دردها و مشکلات جامعه را بیان کنند و ....
متاسفانه تا بخوای از چیزی انتقاد کنی متهم به سیاه نمایی یا آبریز آسیاب دشمن یا طرفدار جناح خاص یا ....میشوی.مثلا الان بگیم آقا چرا خودرو داخلی قیمتش باید با این کیفیت افتضاح سر به فلک کشیده باشه یا چرا کالاهای اساسی ارزان نمیشه یا چرا بی سرو صدا قبوض آب و برق و گاز گران و گرانتر میشود، فورا همین مردم خودمان جلوتر از مسئولین متهم به طرفداری از دولت احمدی نژاد می کنند یا اگر بگیم چرا شهردار نباید بخاطر فاجعه خیابان جمهوری از کار برکنار بشه فورا صدا و سیما متهم به جناح بازی و طرفداری از دولت متهم می کند!واقعا آدم خودش هم نمیدونه در هر اظهار نظری به کدوم گروه و دسته ای نسبت داده خواهد شد!یا اگر کسی بگه چرا در مسائل مذاکرات شفاف سازی لازم انجام نشده فورا متهم به ریختن آب در آسیاب دشمن و همسویی با دشمن میشود!
زیر دیپلم بگو بفهمم بالاخره در پنهان یا آشکار؟ اصلا چرا وی پی ان انگلیسی داری خودت؟
بذاریم مثل کنسرو فاسد بترکه خوبه؟
میشیم بیمار سرطانی. جراحی سنگین میخواد
پس به وزیراطلاعات اقای علوی بگویید وقتی که میخواهی حرفی بزنی درست فکرکن بعد حرف بزن اینکه میگفتی رسانه ای کردن برخورد با مفاسد اقتصادی برامنیت سرمایه گذاری تاثیرمنفی میگذارد کاملا حرف اشتباه است چون اگرقرارباشد به خاطرسرمایه گذاری ازرسانه ای کردن برخورد با مفاسد اقتصادی جلوگیری کنیم همانا بهترکه اصلا سرمایه گذاری به این شکل نشودمتخصان میگویند یکی ازراههای مبارزبافساد اقتصادی وجود روزنامه های ازاد میباشد وحتی اگرکسی فساد راافشا کردپیشنها دمیکندکه حتی به فرد مورد نظرجایزبدهند انوقت اقای وزیرمیگویند رسانه ای کردن برخورد بامفاسد اقتصادی برامنیت سرمایه گذاری تاثیرمنفی دارد تابه این شکل مفسدان بیشترفساد کنند وبگویید حالا که رسانه ای نمیشود می توانیم بیشترسو استفاده کنیم ازموقعیت
با با اصلا فیلم های هالیوودی را ببینید. می توانم دهها فیلم را نام ببرم که سرباز، پلیس ، وکیل ، قاضی ، سناتور و معاون رییس جمهور را بی کفایت ، خائن و جنایتکار نشان می دهد. این رویه حتی اگر در نهایت به رساندن پیام مثبت نشود و فیلم سیاه باشد نمایش واقعیت هاست و نتیجه مورد نظر برای بیننده حاصل می شود. حالا فیلم های ما راببینید که همه قدیس هستند. همین را بگیر و برو جلو .............
تابناک جون دیگه خسته شدم ازپیام دادن اگه بیطرفین لطفاخودتان راباگذاشتن پیام هام نشان بین نه این یکی فکرکنم فقط من ازاسم محرم استفاده میکنم وبهترمیشناسی خواهشا وخواهشامثل مطهری باش بایدایرانی بامردمان نترس به باربیاریم نه مردمهای دورو شمابایددراین راه مردم رایاری کرده تابتوانیم مسئولان رابه چالش بکشیم وازنقطه ضعفهاش بگیم وازنقاط قوتش هم به مردم بگیم ولی هردوباهم فکرکنم فهمیدین که من به غیرسایت شما جای رانگاه نمیکنم ولی سعی کنیدازانتقادهای که به بهترشدن ایران عزیزبشه بهمدیگه کمک کنیم
همین "دشمنان"!!! ؛ یکی مانند آمریکا، مگر میتواند عیب و ایرادهایش را مخفی کند و در عین حال بزرگترین قدرت دنیا هم باشد؟ آیا بجز اینست که در بین کنگره و کاخ سفید اینهمه دعوا و افشاگری علنی میشود بدون اینکه به نظام سیاسی آمریکا آسیبی برسد؟ سد بستن بر انتقاد، فقط میتواند تاریکی بیافزاید برای نیروهای فاسد و شر.
در مرحله اول مشکل ما قشر روشنفکر و دانشگاهیان و آموزش و پرورش می باشند، زیرا این گروه مسئولیت هدایت جامعه را به عهده دارند.خروجی دانشگاهها عهدار پست های مملکتی می باشند، و سپس اصحاب رسانه این گروه نیز وظیفه خطیری در هدایت و روشنگری جامعه به عهده دارند. تازمانی این دو گروه اصلاح نگردند...!!
میشیم معتادی که از دردش چیزی نمیفهمه
قانون باید حرف اول واخر رو بزنه نه پول پارتی و رابطه
تابناک کاملاباهاتون موافقم.
تابناک این نوشته اقای ع م بود یا م م ؟
اس 300 بود
یعنی واقعا که...
علت پیشرفت بسیاری از کشورهای جهان تحمل نقد و اظهار نظر است بجز کشور چین که پیشرفت خودش رو با استثمار مردمش بدست آورده
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.