یوسف مولایی در گفتوگو با «تابناک»؛
سهم ایران از دریای خزر چه میزان است؟
روسیه در اوایل فروپاشی تا سال ۹۵ در اعتراض به حرکت آذریها و بقیه کشورها با ایران همراه و همصدا بوده است. حتی دو کشور توانستند حدود بیست سند مشترک علیه انحراف از رژیم حقوقی دریای خزر که به ضرر ایران بود، به ثبت برسانند، ولی از سال ۱۹۹۸ روسها حساب خودشان را از ایران کاملا جدا کردند و به ضرر ایران به توافق رسیدند.

با سفر وزیر امور خارجه کشورمان به مسکو و شرکت در اجلاس وزرای خارجه کشورهای حاشیه خزر، بار دیگر بحث رژیم حقوقی دریای خزر بر سر زبانها افتاد. با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و تشکیل کشورهای جدید در منطقة ساحلی دریای خزر، تعریف رژیم حقوقی این دریا از بحثانگیزترین مسائل بین کشورهای ساحلی بوده است.
به گزارش «تابناک»، با فروپاشی شوروی و ظهور کشورهای جدید در منطقه ساحلی دریای خزر، تعریف جدیدی از رژیم حقوقی دریای خزر همواره مورد چالش کشورهای ساحلی بوده که البته ورود شرکتهای غربی جهت سرمایهگذاری در بخش منابع انرژی، این معما را پیچیدهتر ساخته است.
جمهوری اسلامی ایران در آغاز طرح تشکیل سازمان همکاری دریای خزر را مطرح نمود که بر پایه آن هر گونه استفاده از دریا و بهرهبرداری از منابع انرژی آن، مستلزم همکاری و هماهنگی همه کشورهای ساحلی است و بر مبنای همین رویکرد نیز همواره از رژیم حاکمیت مشاع دولتهای ساحلی طرفداری کرده است.
قزاقستان از ابتدا دریای خزر را دریایی بسته تلقی کرده که میباید حقوق بینالملل دریاها و به ویژه مقررات معاهده ۱۹۸۲ مونتهگوبی دربارة حقوق دریاها بر آن حاکم شود. تلقی آذربایجان از دریای خزر به عنوان دریاچهای مرزی است که باید قواعد و مقررات حاکم بر دریاچههای مرزی بر آن حاکم باشد. ترکمنستان نیز عمدتاً از رژیم حاکمیت مشاع دولتها به همراه پیشبینی مناطق صلاحیت سرزمینی دولتها حمایت کرده است.
روسیه نیز از آغاز فروپاشی شوروی تا سال ۲۰۰۰ طرفدار رژیم حاکمیت مشاع دولتها بود که به نظر میرسد از سال ۲۰۰۰ به بعد دیدگاه این کشور به سمت دیدگاههای آذربایجان و قزاقستان متمایل شده است. این اختلاف نظرها و تغییر مواضع و دیدگاههای کشورهای مختلف ساحلی در مقاطع زمانی متفاوت مشکل را دو چندان کرده و چشمانداز دستیابی به هر گونة توافقی در این زمینه را تیره و تار ساخته است.
در همین راستا «تابناک»، در گفتوگو با دکتر یوسف مولایی کارشناس حقوق بینالملل و استاد دانشگاه ابعاد حقوقی رژیم دریای خزر را بررسی کرده است.
* آقای دکتر مدل تصمیمگیری و حقوقی در ارتباط با رژیم دریای خزر چگونه است؟
از چند سال پیش که موضوع دریای خزر مطرح شده، این امر مهم بوده که کشورهای حاشیه خزر چگونه میخواهند در مورد این دریا تصمیمگیری کنند. در ارتباط با رژیم دریای خزر، مدل تصمیمگیری بسیار مهم است. در واقع خروجی حقوقی دریای خزر از مدل تصمیمگیری خارج میشود.
پس از فروپاشی شوروی یک دولت به چهار دولت تبدیل شده و هر کدام از اینها حق رأی مستقل دارند. وقتی که پنج کشور برای تصمیمگیری مینشیند مثل این است که توان رأی همسایه شمالی ایران یعنی روسیه چهار برابر شده و قدرت تصمیمگیری ایران به یک چهارم تنزل پیدا کرده است. این موضوع موازنه را برای اینکه تصمیم عادلانه و منصفانه در مورد دریای خزر را با چالش جدی روبهرو کرده است.
* الان مکانیسم تصمیمگیری در مورد دریای خزر چگونه است؟
در اجلاس مختلف همیشه گفته شده که تصمیمات به اتفاق آرا باشد. این در حالی است که تصمیمگیری به اتفاق آرا هرگز رعایت نشده است. چون از سال ۱۹۹۸شمال دریای خزر بین قزاقستان و روسیه تقسیم شده و از سال ۲۰۰۰ به این صورت رسمیت پیدا کرد.
در مورد این تقسیم نیز اعتراضی صورت نگرفت و البته اعتراض ایران نیز جدی گرفته نشد. آذربایجان و ترکمنستان نیز به نوعی این مسأله را پذیرفتند. بعد از این اتفاق قضیه بحث حقوقی و رژیم حقوقی دریای خزر به وضعیت بسیار پیچیده تبدیل و به ضرر ایران در مسیر انحرافی حرکت کرد.
وقتی که شمال دریای خزر آن هم حدود ۵۰ درصد تکلیفش روشن شده باشد. چیزی که میماند بین سه کشور ایران، ترکمنستان و اذربایجان است. اینها همیشه محل منازعه و اختلاف است.
* چرا کشورها دیگر به این تقسیمبندی در آن دوران اعتراض نکردند؟
سه کشور دیگر با توجه به آن سابقهای که در تقسیمات اداری اتحاد جماهیر شوروی با همدیگر داشتند، تا حدی کنار آمدند و مرزهایی نیز برای خودشان مشخص کردن و مورد قبول آنها قرار گرفت. همه اینها به ضرر ایران پیش رفت.
* با توجه به روابط خوب ایران و روسیه، این کشور از حق ایران در این دریا حمایت نمیکند؟
روسیه در اوایل فروپاشی تا سال ۹۵ در اعتراض کردن به حرکت آذریها و بقیه کشورها با ایران همراه و همصدا بوده است. حتی دو کشور توانستند حدود بیست سند مشترک علیه انحراف از رژیم حقوقی دریای خزر که به ضرر ایران بود؛ به ثبت برسانند. ولی از سال ۱۹۹۸ روسها حساب خودشان را از ایران کاملا جدا کردند و به ضرر ایران به توافق رسیدند.
* پنج کشور جزء کشورهای ساحلی دریای خزر هستند. موضع آنها در ارتباط با رژیم حقوقی دریای خزر چه تفاوتی با موضع ایران دارد؟
اولا در این بحث چون پنج کشور وجود دارند، پنج موضع وجود ندارد. آذربایجان بحثهایی داشتند و میگفتند موافقتنامه ۱۹۲۱ و ۱۹۴۱را نمیپذیرند. اینها دورهاش گذشته است. از سال ۲۰۰۰ که بستر شمال دریای خزر دریای بین قزاقها و روسها تقسیم شد، بعد از آن مرزهای مشترک بین روسیه و آذربایجان و از طرف دیگر ترکمنستان و قزاقستان که اعتراض جدی نداشتند، شکل گرفت. این چهار کشور این رویهها را پذیرفتهاند.
البته اختلافات جزئی بین مناطق ترکمنستان و آذربایجان وجود دارد ولی خیلی جدی نیست. چهار کشور به نوعی به موضع مشترک رسیدهاند. این چهار کشور با هم تصمیم میگیرند و حضور ایران نیز موثر نیست، چون آنها چهارتایی مدل تصمیمگیری را به ضرر ایران تغییر دادهاند.
* ایران در تقسیم دریای خزر اصل انصاف را مطرح میکند. این اصل به چه معناست؟
ایران میگوید در تقسیم بندی باید بر اساس اصل انصاف عمل شود. اصل انصاف بحثی است در دیوان بینالمللی دادگستری که در بعضی آرا که برای تحدید حدود مخصوصا برای دریای شمال اعمال میشود. با اعمال اصل انصاف سهم ایران از ۱۳ الی ۱۴ درصد که اعمال شده است بیشتر میشود. بر اساس بحثهای فنی و مهندسی ایران بعید میدانم که حتی با بحث انصاف سهم ایران به 20 درصد برسد.
* یعنی اصل انصاف نیز ایران را به حق خود نمیرساند؟
ایران به عنوان یک کشوری که به لحاظ تاریخی همیشه در کنار دریای خزر حضور داشته است میتواند از منابعی که در دریای خزر وجود دارد، سهمی داشته باشد. این سهم باید بر اساس توجه به جمعیت، قدمت تاریخی، طول سواحل ایران که البته این هنوز شفاف نشده است شکل بگیرد. بحث از «اصل انصاف» که در دیوان بینالمللی دادگستری جریان دارد تنها میتواند چند درصدی سهم ما را بالا و پایین کند، در حالی که موضوع در این دریا فقط سهم و خط کشی نیست بلکه باید به حق حاکمیت ایران توجه شود.
* با توجه به سهم ایران بهرهبرداری از منابع دریای خزر به ضرر ایران است. نظر شما چیست؟
عدهای میگویند که جغرافیا به ضرر ایران سرنوشت سهم ایران را رقم زده است. اتفاقا من نظرم این است که جغرافیا نامهربان نیست، این تاریخ است که بیشتر برای ایران مشکل ایجاد کرده است. مثلا جنگهای بین ایران و روسها و موافقتنامههایی که خیلی چیزها را تغیر داد. اگر بدون در نظر گرفتن این شرایط تاریخی فقط مسأله تقسیم دریا را در چهارچوب آنچه در دنیا در مورد دریاها معمول است، سهم ایران کاهش مییابد.
سهم ایران با توجه به اینکه سواحل ما طولش بزرگ نیست و وضعیت سواحل مقعر سهم کشور ما کم میشود. بله در جغرافیا مشکلاتی وجود دارد. ولی به هرحال مدلهایی دیگری برای انتخاب خط مبدا نیز وجود دارد و اگر این مدلها انتخاب شود سهم ایران بیشتر میشود. در بحث سهم ایران نباید فقط به جغرافیا بسنده کنیم بلکه باید به ملاحظات تاریخی نیز استناد کنیم.
* در همین مورد کشورهای حوزه دریای خزر به «اصل ریبوس» اشاره میکنند؟ نظر شما چیست؟
اصل ریبوس مربوط به تغییرات بنیادی است. این اصل برای مرزهای ما قابل ادعا نیست. تفسیر آنها نادرست است. این اصل در این موضوع معنایی ندارد. تغییر بنیادی در مرزهای ایران صورت نگرفته است. شوروی فروپاشیده و سرزمینشان به چهار بخش تقسیم شده است. تغییر بنیادی به این معناست که مثلا نصف دریای خزر خشک شده باشد. تغییرات در کشور همسایه ما که تغییر بنیادی نیست.
متن کامل گفتوگو را اینجا بخوانید.
به گزارش «تابناک»، با فروپاشی شوروی و ظهور کشورهای جدید در منطقه ساحلی دریای خزر، تعریف جدیدی از رژیم حقوقی دریای خزر همواره مورد چالش کشورهای ساحلی بوده که البته ورود شرکتهای غربی جهت سرمایهگذاری در بخش منابع انرژی، این معما را پیچیدهتر ساخته است.
جمهوری اسلامی ایران در آغاز طرح تشکیل سازمان همکاری دریای خزر را مطرح نمود که بر پایه آن هر گونه استفاده از دریا و بهرهبرداری از منابع انرژی آن، مستلزم همکاری و هماهنگی همه کشورهای ساحلی است و بر مبنای همین رویکرد نیز همواره از رژیم حاکمیت مشاع دولتهای ساحلی طرفداری کرده است.
قزاقستان از ابتدا دریای خزر را دریایی بسته تلقی کرده که میباید حقوق بینالملل دریاها و به ویژه مقررات معاهده ۱۹۸۲ مونتهگوبی دربارة حقوق دریاها بر آن حاکم شود. تلقی آذربایجان از دریای خزر به عنوان دریاچهای مرزی است که باید قواعد و مقررات حاکم بر دریاچههای مرزی بر آن حاکم باشد. ترکمنستان نیز عمدتاً از رژیم حاکمیت مشاع دولتها به همراه پیشبینی مناطق صلاحیت سرزمینی دولتها حمایت کرده است.
روسیه نیز از آغاز فروپاشی شوروی تا سال ۲۰۰۰ طرفدار رژیم حاکمیت مشاع دولتها بود که به نظر میرسد از سال ۲۰۰۰ به بعد دیدگاه این کشور به سمت دیدگاههای آذربایجان و قزاقستان متمایل شده است. این اختلاف نظرها و تغییر مواضع و دیدگاههای کشورهای مختلف ساحلی در مقاطع زمانی متفاوت مشکل را دو چندان کرده و چشمانداز دستیابی به هر گونة توافقی در این زمینه را تیره و تار ساخته است.
در همین راستا «تابناک»، در گفتوگو با دکتر یوسف مولایی کارشناس حقوق بینالملل و استاد دانشگاه ابعاد حقوقی رژیم دریای خزر را بررسی کرده است.
* آقای دکتر مدل تصمیمگیری و حقوقی در ارتباط با رژیم دریای خزر چگونه است؟
از چند سال پیش که موضوع دریای خزر مطرح شده، این امر مهم بوده که کشورهای حاشیه خزر چگونه میخواهند در مورد این دریا تصمیمگیری کنند. در ارتباط با رژیم دریای خزر، مدل تصمیمگیری بسیار مهم است. در واقع خروجی حقوقی دریای خزر از مدل تصمیمگیری خارج میشود.
پس از فروپاشی شوروی یک دولت به چهار دولت تبدیل شده و هر کدام از اینها حق رأی مستقل دارند. وقتی که پنج کشور برای تصمیمگیری مینشیند مثل این است که توان رأی همسایه شمالی ایران یعنی روسیه چهار برابر شده و قدرت تصمیمگیری ایران به یک چهارم تنزل پیدا کرده است. این موضوع موازنه را برای اینکه تصمیم عادلانه و منصفانه در مورد دریای خزر را با چالش جدی روبهرو کرده است.
* الان مکانیسم تصمیمگیری در مورد دریای خزر چگونه است؟
در اجلاس مختلف همیشه گفته شده که تصمیمات به اتفاق آرا باشد. این در حالی است که تصمیمگیری به اتفاق آرا هرگز رعایت نشده است. چون از سال ۱۹۹۸شمال دریای خزر بین قزاقستان و روسیه تقسیم شده و از سال ۲۰۰۰ به این صورت رسمیت پیدا کرد.
در مورد این تقسیم نیز اعتراضی صورت نگرفت و البته اعتراض ایران نیز جدی گرفته نشد. آذربایجان و ترکمنستان نیز به نوعی این مسأله را پذیرفتند. بعد از این اتفاق قضیه بحث حقوقی و رژیم حقوقی دریای خزر به وضعیت بسیار پیچیده تبدیل و به ضرر ایران در مسیر انحرافی حرکت کرد.
وقتی که شمال دریای خزر آن هم حدود ۵۰ درصد تکلیفش روشن شده باشد. چیزی که میماند بین سه کشور ایران، ترکمنستان و اذربایجان است. اینها همیشه محل منازعه و اختلاف است.
* چرا کشورها دیگر به این تقسیمبندی در آن دوران اعتراض نکردند؟
سه کشور دیگر با توجه به آن سابقهای که در تقسیمات اداری اتحاد جماهیر شوروی با همدیگر داشتند، تا حدی کنار آمدند و مرزهایی نیز برای خودشان مشخص کردن و مورد قبول آنها قرار گرفت. همه اینها به ضرر ایران پیش رفت.
* با توجه به روابط خوب ایران و روسیه، این کشور از حق ایران در این دریا حمایت نمیکند؟
روسیه در اوایل فروپاشی تا سال ۹۵ در اعتراض کردن به حرکت آذریها و بقیه کشورها با ایران همراه و همصدا بوده است. حتی دو کشور توانستند حدود بیست سند مشترک علیه انحراف از رژیم حقوقی دریای خزر که به ضرر ایران بود؛ به ثبت برسانند. ولی از سال ۱۹۹۸ روسها حساب خودشان را از ایران کاملا جدا کردند و به ضرر ایران به توافق رسیدند.
* پنج کشور جزء کشورهای ساحلی دریای خزر هستند. موضع آنها در ارتباط با رژیم حقوقی دریای خزر چه تفاوتی با موضع ایران دارد؟
اولا در این بحث چون پنج کشور وجود دارند، پنج موضع وجود ندارد. آذربایجان بحثهایی داشتند و میگفتند موافقتنامه ۱۹۲۱ و ۱۹۴۱را نمیپذیرند. اینها دورهاش گذشته است. از سال ۲۰۰۰ که بستر شمال دریای خزر دریای بین قزاقها و روسها تقسیم شد، بعد از آن مرزهای مشترک بین روسیه و آذربایجان و از طرف دیگر ترکمنستان و قزاقستان که اعتراض جدی نداشتند، شکل گرفت. این چهار کشور این رویهها را پذیرفتهاند.
البته اختلافات جزئی بین مناطق ترکمنستان و آذربایجان وجود دارد ولی خیلی جدی نیست. چهار کشور به نوعی به موضع مشترک رسیدهاند. این چهار کشور با هم تصمیم میگیرند و حضور ایران نیز موثر نیست، چون آنها چهارتایی مدل تصمیمگیری را به ضرر ایران تغییر دادهاند.
* ایران در تقسیم دریای خزر اصل انصاف را مطرح میکند. این اصل به چه معناست؟
ایران میگوید در تقسیم بندی باید بر اساس اصل انصاف عمل شود. اصل انصاف بحثی است در دیوان بینالمللی دادگستری که در بعضی آرا که برای تحدید حدود مخصوصا برای دریای شمال اعمال میشود. با اعمال اصل انصاف سهم ایران از ۱۳ الی ۱۴ درصد که اعمال شده است بیشتر میشود. بر اساس بحثهای فنی و مهندسی ایران بعید میدانم که حتی با بحث انصاف سهم ایران به 20 درصد برسد.
* یعنی اصل انصاف نیز ایران را به حق خود نمیرساند؟
ایران به عنوان یک کشوری که به لحاظ تاریخی همیشه در کنار دریای خزر حضور داشته است میتواند از منابعی که در دریای خزر وجود دارد، سهمی داشته باشد. این سهم باید بر اساس توجه به جمعیت، قدمت تاریخی، طول سواحل ایران که البته این هنوز شفاف نشده است شکل بگیرد. بحث از «اصل انصاف» که در دیوان بینالمللی دادگستری جریان دارد تنها میتواند چند درصدی سهم ما را بالا و پایین کند، در حالی که موضوع در این دریا فقط سهم و خط کشی نیست بلکه باید به حق حاکمیت ایران توجه شود.
* با توجه به سهم ایران بهرهبرداری از منابع دریای خزر به ضرر ایران است. نظر شما چیست؟
عدهای میگویند که جغرافیا به ضرر ایران سرنوشت سهم ایران را رقم زده است. اتفاقا من نظرم این است که جغرافیا نامهربان نیست، این تاریخ است که بیشتر برای ایران مشکل ایجاد کرده است. مثلا جنگهای بین ایران و روسها و موافقتنامههایی که خیلی چیزها را تغیر داد. اگر بدون در نظر گرفتن این شرایط تاریخی فقط مسأله تقسیم دریا را در چهارچوب آنچه در دنیا در مورد دریاها معمول است، سهم ایران کاهش مییابد.
سهم ایران با توجه به اینکه سواحل ما طولش بزرگ نیست و وضعیت سواحل مقعر سهم کشور ما کم میشود. بله در جغرافیا مشکلاتی وجود دارد. ولی به هرحال مدلهایی دیگری برای انتخاب خط مبدا نیز وجود دارد و اگر این مدلها انتخاب شود سهم ایران بیشتر میشود. در بحث سهم ایران نباید فقط به جغرافیا بسنده کنیم بلکه باید به ملاحظات تاریخی نیز استناد کنیم.
* در همین مورد کشورهای حوزه دریای خزر به «اصل ریبوس» اشاره میکنند؟ نظر شما چیست؟
اصل ریبوس مربوط به تغییرات بنیادی است. این اصل برای مرزهای ما قابل ادعا نیست. تفسیر آنها نادرست است. این اصل در این موضوع معنایی ندارد. تغییر بنیادی در مرزهای ایران صورت نگرفته است. شوروی فروپاشیده و سرزمینشان به چهار بخش تقسیم شده است. تغییر بنیادی به این معناست که مثلا نصف دریای خزر خشک شده باشد. تغییرات در کشور همسایه ما که تغییر بنیادی نیست.
متن کامل گفتوگو را اینجا بخوانید.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
اگر سهم ایران 13 درصده پس چرا در کتابهای درسی که 60 ساله منتشر میشه سهم ایران 50 درصذه و شوروی هرگز اعتراضی به نقشه ها نکرده بنابراین مسیولین باید یا بی غیرتی را بپذیرند و نقشه ها را اصلاح کنند و یا برای 50 درصد حقشون کوتاه نیایند .
اسم این دریا باید کاسپین باشد کاسپین از اقوام ایرانی است و خزر از اقوام روسی
من که میگم ایران هم به استانهای همجوار خزر استقلال بده بشن کشور گلستان- گیلانستان - مازندرانستان وتبریزستان اونوقت ماهم سهم بیشتری میبریم ها ههههههه
اینو گفتم که حال شما جماعت نادانی که میگید حق ایران قبلا 50 نیوده جا بیاد
هیچ دولتی حق ندارد50درصدسهم کوتاه بیاید.قبل انقلاب سهم ایران در خزر 50% بودحال که کشورما خودقدرت جهانی میداندسهم ایران در خزر 13% شده،چرابی غیرتی برکشورحاکم شده وازآب خاک کشورمان دفاع نمیکننداین وطن فروشی.ایران هیچوقت سهمش50 درصدنیست.خداروسها لعنت کندمارا بی چاره کرد.تمام منطقه کشورها باهم به توافق رسیده ان طبق معمول ایرانیان بازنده شدند.روسهازمان شوروی جرات ادعایی نداشت ولی الان آذربایجان و ترکمنستان ادعادارند،روسها كه هميشه به ايران خيانت کرداند.دریای کاسپین گیلان صحیح است نه خزر
روس ها خدعه کردند :-) آنها ماموران خدعه بودند پروردگارا
ايران و شوروي 2 کشور صاحب درياي کاسپين بودن...حالا شوروي چند تکه شده که نبايد از سهم ايران به کشور هاي جديد برسه!!!بايد سهم شوروي تقسيم ميشد
اگر امریکا با ما بود 50 درصد را میگرفتیم همان طور که اذربایجان را از روسیه گرفتبیم اما افسوس که ما هیچ گاه از تاریخ درس نگرفتیم
من بخصوص از دوستانی که مزدبگیر یا بدون مزد وظیفه حضور در سایتها و جوابگویی و بعضا ماله کشی رو قبول فرموده اند تعجب میکنم گیرم در بسیاری مسایل اجتماعی و حقوق بشری و غیره آنچنان که لازم بوده سعی در رفع و رجوع داشته باشید در این اختلاف حقوقی با این همسایگان زورگوی حریص چرا سنگ روسیه جانتان را به سینه میزنید و با هزار و یک دلیل حقوقی و تاریخی ثابت میکنید حق با پوتین جان است و ملت ایران هیچ حقی ندارند و بهتر است به لطف ۱۳٪ پوتین جان قناعت کنند نه اینکه لطف کردند و وقتی ایران تشریف آوردند دو ساعتی تحمل کردند بمانند خاک پایشان طوطیای چشمتان ، دیگر صحبت اضافه از نیروگاهی که ده برابر پول گرفته اند و بعد از ۱۵ سال هنوز یک لامپ صد از آن روشن نشده و پول موشکهایی که گرفتند و نه تحویل دادند و با یک تشر اگه ایران ادعایی در مورد خسارت بکند به روابطش آسیب میرسد مسئله تمام شد نباشد هرچه هست اصرار بیجای ماست بر یک سیاست غلط که دوستان طبیعی ما دشمن حساب بیاوریم و دشمنان طبیعی را شریک مال نمونه اش همین روس ها و عربها
امان از آدمهای روسیه
با دزد جماعت مگر میشود سلام علیک کرد هین روسیه که زمانهای دیر جه نکرده وادامه نیز دارد. متاسفانه... باید50درصدی حقمان رعایت شود حتی با زور چون حقمان است.
خوشحالم که ازشهرساحلی خشکبیجارم-اماهروقت که دریارونگاه میکنم افسوس میخورم که کشورمان اون قدرت رونداره که سهم کامل خودراازاین دریا داشته باشه/رشته ام سیاسته/اگه به جایی رسیدم که بگذارن درمورداین موضوع چیزی بگم بطورحتم ازِِمواضع ایران درباره دریای خزردفاع خواهم کرد/دوباره میسازمت وطن---اگرچه باخشت جان خویش.........هادی عزیزپور
مشکل کشورمااین است همه دنیاراباخودمان دشمن کردیم چون انقلاب مان رامثلا صادرکردیم همه کشورهاعلیه ماهستندماتوی دنیادوستی نداریم روسیه ازشمال عربهاازجنوب چشم به خاک واب مادارندماهم چون سیاست بلدنبودیم مثلاخواستیم عد ای امریکارادربیاوریم مشکلات زیادی برای کشورمان ایجادکردیم بازهم مسولین مقل چسب دوقلوچسبیدندبه روسیه منافق
حتی یک وجب از خاک کشور را از دست نداده ایم
این روسها نه تنها اس 300 به ما ندادند بلکه حق ما را هم در دریای خزر دارند پایمال می کنند. اگر رهبر اجازه بدهد با آمریکایی ها دوست می شویم و بعد حق مان را از روسها می گیریم.
حاج محمود در دوره رياست جمهوري روي 13در صد توافق كرد وايران هم امضائ كرد رفت ديگه جوش نزنيد.
غلط کرد.
اینکه سهم کشور ما یک کلام 50 درصد حرفی نیست. ولی صحبت سر اینه ما از همین 13 درصدغیر قابل قبول تو این چند سال چقدر استفاده کردیم؟؟؟؟؟
چه ربطي داره؟؟؟ مگه از كوير كه استفاده نميكني بايد بدي دست ديگران؟؟؟
روسيه فروپاشي شد و كشورهاي تازه استقلال يافته شكل گرفتند به ايران چه ربطي داشت كه از سهم درياي خود بگذرد. ايا اين يك باج بود كه براي حفظ روابط با شوروي مورد قبول واقع شد؟
انوقتی که ایران ژاندارم منطقه بود سهم ایران در خزر 50% بود حالا که قدرت جهانی شده سهم ایران در خزر 13% چرا مسئولین بی غیرتی میکنند و از اب خاک کشورمان دفاع نمیکنند ایا این وطن فروشی نیست؟
روس ها در این دهه بخصوص در تحریم , میلیاردها دلار از ایران چابیدن . بخصوص نیروگاه هسته ایی بوشهر , البته در این بخور بخور , چین متقب هم بی نصیب نبوده است.
هركس درهرمقام ومنصبي درنظام اسلامي كه حاصل خون هزاران شهيد ميباشديك وجب حتي يك ميلي متر از ازملك ايران بگذردبه ايران واسلام خيانت كرده است 50درصدخزرمربوط به ايران است وبس والسلام
گیر همسایه ی بد نیو فتی / ان هم از نوع حریصش
در قضیه مهم و حقوقی دریای خزر نباید با احساسات برخورد کرد.در قرارداد ایران و شوروی سابق هم از لفظ" مشترک" استفاده شده بود، نه سهم 50 درصدی ایران. نگاهی ساده به جغرافیای این دریا یا دریاچه مشخص می کند که روسیه که در سه طرف این دریا قرارداشت، هیچگاه سهم 50 درصدی برای ایران قایل نبود. لذا با هوشیاری و بطور منطقی با موضوع برخورد کنیم و منافع ملی ایران را در نظر بگیریم. شاید روش آبهای مجاور ساحل اختصاصی و بقیه قسمت ها مشترک که به روش "کندومینیوم"مشهور است، مناسب تر باشد و از تقسیم دریا و سهم خواهی چشم پوشی کنیم؛ البته اگر ب
هین روسهای متجاوز هیچوقت همسایه خوبی برای ما نبودندرطول تاریخ نیمی از خاک ما را جدا کردندودرطول تاریخ همیشه به همراه انگلستان به کشور ما ضربه زده وان رااشغال نمودند حالا نوبت دریای مازندران است ایا دیگر غیرتی برای ما مانده
ما باید همان قرار دادی که با شوروی داشتیم را اعمال کنیم و انها سهم شوروی را تقسیم کنند
اگر آن قرار داد اعتبار ندارد پس قرار داد گلستان و ترکمنچای هم اعتبار ندارد
ما توسیاست داخلی هم موفق نبودیم چه برسه به شعور در سیاست خارجی
روسیه هیچ وقت حق ایران را پایمال نمیکند چون خودش به بهترین نحو ممکن سالهای سال ایران را به چنگ اورده و ...... مصرف میکند
مرگ بر آمریکا رو که هنوز داریم مرگ بر شوروی رو هم که داشتیم اروپا و انگلیس هم که وضعیتشون معلومه اخیرن هر چه تف داشتیم سر پارلمان اروپا انداختیم عراب هو که ملخ خوارند و ترکها هم که خیلی خیلی بد هستند ادعای اداره جهان هم داریم تو کامنت هام هم که چشمامون بستیم به شرق و غرب وشمال و جنوب هم اهانت میکنیم حالا پیدا کنیم پرتقال فروش خوب کیه
امریکا هیچ غلطی نمیتواند بکند..چون روسها به اندازه کافی میکنند
روسها كه هميشه به ايران خيانت مي كنند ولي مسئولان ما متوجه نيستنند
بنطرم افرادی که سیاست خارجی مارا بعد از سال 1990 رفم زده اند نه تاریخ بلد بودند ونه جغرافی ، وحتی اندکی بصیرت و آینده نگری نداشتند.زیرا روسیه همیشه دشمن دایمی ما بوده وضربات سنگین وجبران ناپذیری بما زده واگر در مواقعی روی خوش نشان داده به خاطر منافع خودش بوده در ضمن کشورهای عربی هم مثل روسیه اند البته با تفاوتهای اندکی ف چون آنه هم همیشه دشمنان آشکار وپنهان ما هستند . بهتر کشور ما بفکر دوستان بهتر ی باشد
آقا اگه همسايه مرد که ارث ورثه را ما نيايد بديم. سهم شوروي سابق يايد بين کشورهاي مستقل شده تقسيم بشه.سهم ما چرا کم شد؟
همچین حرف می زننین که انگار این کاره الان داره اتفاق می افته! نه عزیزان طی این 10-15 سال تدریجی سهممون شده مثلاً 13%.
ای ایران ای سر زمین پرگهر
دشمنان از همه طرف فشار آورده اند
از مسولان خواهش میکنم نزاع و ریاست پرستی را بذارید کنارید و به فکر جان و زندگی مردم مظلوم و اب و خاک این کشور باشید.
پس از ما نپرسیدید !
مرگ بر اسرائیل
ها هیچ حقی در دریای خزر نداریم همشونو اقایون دادند به روسیه که شورای امنیت رای بده
پس یعنی هیچی. حالا هی پاچه خواری پوتینو کنید
چوب بی عرضگی انها را که ما نباید بخوریم
ما باید همان قرار دادی که با شوروی داشتیم را اعمال کنیم و انها سهم شوروی را تقسیم کنند
اگر آن قرار داد اعتبار ندارد پس قرار داد گلستان و ترکمنچای هم اعتبار ندارد
چقدر ما در قبال روسها ذلیلانه عمل مل کنیم دلیلش را هم می توانید از اینجا بخوانید
http://rastrahe.blogfa.com
روسيه يا شوروي هميشه به ايران خيانت کرده و کشورمان را تصرف کرده اند و اين در حاليست که ما با آمريکا دشمنيم اين است نعل وارونه زدن.
تا قبل از فروپاشی نصف این دریا سهم ما بود.چرا مسیولان نمیتونند این مساله رو لحاظ کنند و از موضع قدرت در مذاکرات بهره ببرند.پس این اقتدار ملی چی شد؟؟
خیلی دوست دارم مسئولین ما یه خورده غیرت نشون بدن و از قدرت روسیه و ... نترسن و جلوشون وایستن. آخه با این کار همه دارن واسه ما شاخ میشن!!!!!!! ای بابا.
زنده باد روسیه؟؟!!!!!!
فقط مرگ بر امریکا
راست ميگي به توچه ربطي داره كه با پرچم آمريكا مياي درباره مسايل مربوط به ايران نظر ميدي؟ واقعا به تو چه ؟؟؟
به ما چه ربطی داره ؟!
تاريخ انقضاي قرارداد تركمنچاي و گلستان كي تموم ميشه؟
روسيه چند قسمت شده پس بايد سهم قديمي خودش كه ٥٠ درصد بود تقسيم بشه چه ارتباطي به سهم ايران داره؟
حالا حي سنگ اين كشور رو به سينه بزنين و پول بيزبون مردم را به حلقومشون بريزين
ایران هیچوقت سهمش 50 درصد نبوده همانقدر بوده که الانه. تو هیچ جا نوشته نشده سهم ایران 50 و سهم روسها 50. هیچ وقت ایرانیان قادر نبودن که از مرز استارا بالاتر برن اینو از هر که میخوای بپرس. روسها هم همینو میگن. به ایران می گن قبلا مگه میتونستین از مرز خودتون بالاتر بیاین پس این 20 درصدو از کجا اوردین. جالبه همه کشورها با هم به توافق رسیده ان طبق معمول ایرانیا زیاده خواهی می کنن روسها به 18 درصد راضی شدن ایرانیا میگن 50 درصد. مسئله اینا ایران زمان شوروی جرات همچین ادعایی نداشت ولی الان اذربایجان و ترکمنستان و ضعیف حساب میکنه ولی این اشتباه بسیار مهلکی است
تازه متوجه شديد كه روس ها هيچ زمان دوست ايران نبودن . هر جا جلو ضرر را بگيريد سود است . ان ها فقط نفت و منابع ايران را مى خواهند و چون هم مرز با ما هستن خطر بيشترى براى كشورمان دارند . البته تمام كشور ها نظر به منابع كشورمان دارند ما بايد توجه داشته باشيم كه به دام دسيسة هاى كشور ها نيافتيم كه منابع كشورمان را به عناوين مختلف ببرن . اگر يك امتياز مى دهيم بايد برابرش يك امتياز بگيريم ان هم به نفع كشور نه فرد .
تاریخ نشون میده که بزرگترین و خطرناک ترین دشمن این سرزمین روس ها هستند
کلا انگار یه ترکمنچای دیگه به دست با کفایت مسئولین عزیز میخواد ثبت بشه تا بی عرضگی خودشون رو بیش از پیش به ملت بینوا ثابت کنند!!!
در بهترین حالت سهم ایران از دریای خزر بین 16 تا 19 درصد است
اگر کشور آذربایجان توافق 1921 و 1941 را به دلیل قدیمی شدن نمی پذیرد پس ایران هم عهدنامه گلستان را می تواند نپذیرد .
وضعیت دسترسی عراق در خلیج فارس هم از نظر جغرافیائی اینگونه است . آیا می شود گفت خیر از نظر تاریخی است. اگر سواحل ما محدب بود حاضر بودیم مقداری از سهم ساحل خود را مثلا به ترکمنستان بدهیم.
اگر بجای اینکه مساله هسته ای رو به غرور ملی پیوند دهیم, حفظ منافع خود در دریای خزر را حق مسلم خود میدانستیم, الان همان 50 در صد از سهم دریا در اختیار ما بود و لازم به هیچ نشستی نبود. افسوس...
دوست عزیز بر مبنای حقوق بین الملل و تقسیم دریا ها مصوب شورای ملل ما حداکثر بیست درصد نصیب خواهیم برد اصول تقسیم دریایی و اصول پایبندی به قراداد ها با تقسیم دولتها تغییر میکنند حقوقی صحبت کنید نه از روی شکم
حرف حساب!!!!!!!!!
در صورتیکه قضیه تقسیم کشورها برعکس بود یعنی ایران 2 کشور و شوروی یک کشور بود آیا شوروی حاضر به تقسیم به 3 شدن دریای مازنداران بود باید محکم بود
هیچ کدام ! دریای کاسپین صحیحه ... (قزوین معرب شده کاسپین )
درياي مازندارن نه درياي خزر ، جعل نكنيد
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.