چرا «زیستوپ» به لیونل مسی داده نشد؟!

هرچه در تصاویر پیش از بازی ایران-آرژانتین انتظار کشیدیم که «زیستوپ» به دستان نکونام، کاپیتان تیم ملی فوتبال کشورمان تقدیم لیونل مسی، کاپیتان حریف شود، خبری نشد که نشد تا با این اندیشه که ممکن است تصاویر تقدیم این هدیه متفاوت و ارزشمند زیر تبلیغات فراوان پیش از بازی له شده باشد، فرض را بر بی توجهی ریشه دار صداوسیمایی ها به مسائل محیط زیستی گذاشته و منتظر اخبار رسمی در این باره باشیم؛ اخباری شبیه آنچه اکنون محمد درویش، مدیرکل دفتر آموزش و مشارکت مردمی سازمان حفاظت محیط زیست می‌دهد و به هیچ وجه خوشایند نیست!

به گزارش «تابناک»، محمد درویش، فعال محیط زیست در وبلاگش در این باره نوشت: پس از آنهمه تلاش، مصاحبه، کنفرانس خبری، پیام ویدئویی، تحلیل‌های مکتوب و بازتاب‌های رسانه‌ای گسترده، سرانجام جواد نکونام زیست توپ را به لیونل مسی نداد! توپی که قرار بود پیام‌آور صلح و زنهاردهنده‌ی جهانی عاری از خشونت در راستای پیشنهاد حسن روحانی به سازمان ملل متحد باشد و شناسه‌ای بر عزم ایران در توانایی هدایت رهبری نهضتی که آرمانش هشدار نسبت به خطر انقراض ارزشمندترین جانداران روی زمین است. با این وجود، نگارنده در یادداشت پیش رو، بیشتر از آنکه از عدم اهدای توپ دردش آمده باشد، می‌کوشد تا از درد بزرگ‌تر و تأسف‌بارتری رونمایی کند ...
   
در مراسم بدرقه تیم ملی فوتبال ایران، معصومه ابتکار، معاون رییس جمهور و رییس سازمان حفاظت محیط زیست، خود شخصاً در ورزشگاه 12 هزارنفری سرپوشیده آزادی حضور یافت و زیست توپ را به دست جواد نکونام، کاپیتان ملی پوشان سپرد. در پی آن، حسام الدین آشنا، رییس مرکز بررسی‌های استراتژیک نهاد ریاست جمهوری، ضمن حمایت قاطعانه از این ابتکار، از وزیر ورزش خواست تا از این اقدام در راستای شعار ریاست جمهوری، یعنی: جهان عاری از خشونت، جانانه حمایت کند. جالب‌تر آنکه چند روز پیش از آغاز بازی‌ها، جناب گودرزی، وزیر ورزش، طی یک گفتگوی تلفنی از معصومه ابتکار پرسید: آیا خبر دارید که زیست توپ را به برزیل برده‌اند یا خیر؟! پرسشی که ظاهراً هیچ مقامی در ایران به اندازه‌ی شخص وزیر ورزش نمی‌تواند به سهولت پاسخش را بیابد!


با این وجود، از طریق چند تن از دوستان دریافتیم که گویا به گفته پسر آقای ملا محمد، رییس کمیته فرهنگی فدراسیون فوتبال ، زیست توپ روز جمعه گذشته به برزیل رسیده است تا خیال ایشان راحت شود!! با این وجود، در صبح روزی که قرار بود بازی ایران و آرژانتین رخ دهد، خیال خانم ابتکار هنوز راحت نبود و شخصاً با آقای گودرزی مجدداً گفت‌وگو کرد تا مطمئن شود که امشب، جواد نکونام زیست توپ را به لیونل مسی می‌دهد؛ گودرزی هم ضمن تأکید دوباره، معاون خود - آقای عبدالحمید احمدی - را مأمور پیگیری موضوع کرد. حتی ما این نگرانی را به ایشان منتقل کردیم که مبادا در اثر ازدحام و استرس، زیست توپ در کمپ محل اقامت ملی‌پوشان قبل از عزیمت به ورزشگاه محل بازی، جا بماند!!

اما شگفت آور آن که سرانجام همانی شد که از آن نگران بودیم و خلاصه از زیست توپ در دستان نکونام خبری نشد که نشد! عادل فردوسی‌پور و مزدک میرزایی و بقیه‌ی کارشناسان و گزارشگران و مجریان تلویزیون هم که معمولاً حتی در باره‌ی شباهت فلان مربی با جین هاکمن هم صحبت می‌کنند و اینکه در کدام مجلس، برادر کدام بازیکن، ساقدوش پسرعموی که بوده هم بحث می‌کنند، هیچ اشاره‌ای به این موضوع نکردند که نکردند! چرا؟

شگفت‌آورتر و شاید تأسف‌بارتر آن که تاکنون هیچ مسئولی در فدراسیون فوتبال هم حاضر نشده در این باره توضیحی ارایه دهد و بدتر آن که هیچ رسانه‌ای هم موضوع را تعقیب نکرده و در باره آن نه از مقامات ورزشی و نه حتی از مقامات سازمان حفاظت محیط زیست، سؤالی نکرده و خواهان توضیحی نشده‌اند! چرا؟ این همه بی‌تفاوتی و عدم مسئولیت در پیگیری یک خبر از کجا می‌آید؟ موضوعی که بعدازظهر دیروز در شورای راهبردی رادیو ایران و در حضور حمید شیخ محمدی (رییس رادیو ایران) مطرح کردم و البته ایشان هم آن را نشنیده گرفت!

همین و تمام ...