کارمندی و زندگی رویخط فقر
علاوه بر مشکلات اقتصادی و عدم تناسب میان حقوق کارمندان با درآمدها و تورم، کمتوجهی به شایستهسالاری و شرایط سخت برای ارتقای کارمندان در پستها از دیگر مشکلات است
تشکیل دولت مدرن در ایران قدمت چندانی ندارد. نخستینبار در دوره رضا شاه و بهدنبال تغییرات اجتماعی اداراتی تحت عنوان ادارات دولتی شکل گرفتند. شروع به کار ادارات دولتی و بهدنبال آن، حاکمشدن سیستم گسترده و عریض و طویل بوروکراسی با شکلگیری طبقه جدیدی به نام کارمند که در ادارات مسئولیت پیشبرد بوروکراسی و پاسخگویی به ارباب رجوع را داشتند، همراه بود. به تدریج، طبقه کارمند که ماموران دولت در جامعه محسوب میشدند و از حقوق و مقرری دولتی ثابت برخوردار بودند، جایگاه و اعتبار خوبی در میان مردم پیدا کردند.
به گزارش آرمان، به طور حتم، از آن زمان تاکنون جامعه ایران از حیث امور اقتصادی، سیاسی و اجتماعی دستخوش تغییر و تحولات بسیاری شده است. تحول در ساخت جامعه با گذشت زمان همراه با راهاندازی و فعالیت ادارات بسیاری بود. البته برخلاف گذشته از آنجا که ادارات تحت تکفل دولت توانایی تامین نیاز و پاسخگویی به خواستههای مردم و حکومت را نداشتند، در کنار ادارات دولتی، بخشهای خصوصی نیز شروع به فعالیت کردند. این سیاست که در راستای سیاستهای جهانی اتخاذ شده است درحال حاضر تاکید بر کوچکساختن دولت و کارمندان دولتی و به جای آن تقویت کارمندان بخش خصوصی دارد. در تقویم رسمی ایران امروز ( چهارم شهریور) روز کارمند نامگذاری شده است.
تناسب حقوق کارمندان با خط فقر
بنابر آخرین آمارهای موجود، تا پایان اسفند سال گذشته حدود دو میلیون و400 هزار نفر در دستگاههای دولتی فعال بودهاند. به این تعداد باید بخش قابلتوجهی از کارمندان بخش خصوصی را اضافه کرد. اگرچه هیچگونه آماری از تعداد کارمندان این بخش در دسترس نیست، برآوردها حاکی از آن است که حداقل 17 میلیون نفر در بخش خصوصی فعالیت میکنند. بهرغم آنکه در گذشته، تعلق افراد به طبقه کارمند از ارج و قربی برخوردار بود، در سالهای اخیر، افزایش میزان تورم و تغییر اندک درآمد کارمندان چه در بخشهای خصوصی و چه در ادارات دولتی انتقادات بسیاری را متوجه دولتها کرده است. در سال 92، حداقل حقوق کارمندان ۴۹۰ هزار و حداکثر سه میلیون و ۴۳۰ هزار تومان از سوی دولت در نظر گرفته شد. پرداخت این میزان حقوق درحالی است که به گفته سازمان آمار، متوسط کل هزینه خالص سالانه یک خانوار شهری در سال 92، 206 میلیون و 34 هزار ریال بوده است که نسبت به رقم مشابه در سال قبل 4/25 درصد افزایش داشت. بر اساس گزارش نهادهای دولتی در آن سال، پایینترین نرخ خط فقر برای خانوادهای که پنج فرزند داشتهباشد در تهران دو میلیون و 200 هزار تومان بود. بر اساس آمارهای فوق، میتوان گفت که بخش قابلتوجهی از کارمندان در مرز این خط زندگی میکنند.
نردبان بلند ارتقای شغلی
علاوه بر مشکلات اقتصادی و عدم تناسب میان حقوق کارمندان با درآمدها و تورم، کمتوجهی به شایستهسالاری و شرایط سخت برای ارتقای کارمندان در پستها از دیگر مشکلاتی است که چند تن از کارمندان دستگاههای دولتی در گفتوگو با آرمان به آن اشاره کردند. یکی از کارمندان بخش روابط عمومی اداره برق در گفتوگو با آرمان با اشاره به شرایط کاری خود میگوید: 15 سال سابقه کار دارم. از شرایط کاری ناراضی نیستم اما کارها کاملا شکل روزمره به خود گرفتهاند و هیچ نوآوری در کار ما وجود ندارد. او در ادامه عنوان میکند: وضعیت حقوق و مزایای اداره ما نسبت به ادارات دیگر چندان بد نیست. اما هزینهها امروز بسیار بالا است و به طور کلی حقوق کارمندی کفاف زندگی ما را نمیدهد.
همچنین، یکی از کارمندان اداره آب و فاضلاب یکی از شهرهای شمالی درباره شرایط کاری خود میگوید: مشکلات مربوط به حقوق دیگر مشکلی قدیمی شده و ما به گونهای با آن کنار آمدهایم. فکر میکنم علاوه بر این مشکل، بحث عدم پویایی در اداره و شرایط سخت برای ارتقا و گرفتن پست یکی از مسائل جدی است. هر مدیری که میآید یک سری از افراد موردنظر خود را معاون و مدیر میکند، بیتوجه به اینکه این فرد تخصص کافی دارد یا نه. او اضافه میکند: شاید باورش سخت باشد اما مدرک تحصیلی من از ما فوقم بالاتر است و گاهی مجبورم دستورات او را با وجود آنکه میدانم اشتباه است اجرا کنم. مشکلات کارمندان شاغل در بخش خصوصی اما تا حدی با کارمندان بخش دولتی متفاوت است. دختر جوانی که نزدیک به پنج سال است در یکی از شرکتهای واردات دارو فعالیت میکند در انتقاد به شرایط کار خود میگوید: تنها امید من برای ادامه کار در این شرکت، حق بیمه است. تقریبا روزی 9 ساعت در این شرکت همه کار میکنم با حداقل حقوق. البته شرایط من نسبت به برخی از اطرافیانم که کارفرما حق بیمه برای آنان پرداخت نمیکند، بهتر است. اما در کل هیچ توجهی به شرایط من نمیشود. ضمن اینکه، استفاده از مرخصی که حق هر کارمند است تقریبا برای من جز تحت شرایطی خاص ممکن نیست.
ادارات، مکانی برای گذران وقت
مشکلات اقتصادی و بیعلاقگی افراد به انجام کار را شاید بتوان ازجمله آسیبهای ناشی از محیط کار در کشور معرفی کرد. آمارهای مربوط به میزان ساعات کار مفید در کشور و مقایسه آن با بسیاری از کشورهای پیشرفته حاکی از همین امر است.
عضو کمیسیون اجتماعی مجلس در گفتوگو با آرمان با اشاره به پایینبودن ساعات کار مفید در ادارات میگوید: مشکل بهرهوری از کار تنها خاص کارمندان نیست و در بسیاری از بخشهای کشور رخ میدهد. محسن علیمردانی در ادامه تصریح میکند: مشکل ما در این مورد بیشتر مربوط به امور فرهنگی و تربیتی است. ضمن اینکه نابسامانیهای مدیریتی و سوءمدیریت گاه به بیانگیزگی کارمندان و به دنبال آن کاهش ساعتهای مفید کار دامن میزند.
او با اشاره به عواملی که بر شرایط کاری کارمندان تاثیرگذار است، تصریح میکند: زمانی که تبعیض و بیعدالتی در سازمان حاکم باشد، انتصابات مبتنی بر شایستهسالاری نباشد، پستها براساس سوابق به افراد داده نشود و مهمتر از همه سر رشته کار از روال علمی خارج شود و براساس برنامه پیش نرود، انگیزه کارمند برای فعالیت و رشد سازمان کاملاً از بین میرود و اداره تنها به مکانی برای گذراندن وقت تبدیل میشود.
همچنین، غلامعباس توسلی، جامعهشناس کار و شغل در گفتوگو با آرمان با اشاره به مشکلات پیشروی کارمندان میگوید:به طور کلی، مشکلات مربوط به حقوق و تامین معیشت از مهمترین مشکلاتی است که بارها کارمندان از طریق رسانههای مختلف سعی کردهاند آن را به گوش مسئولان برسانند. زمانی که حقوق یک کارمند با تورم تناسب نداشته باشد، فرد چارهای جز رو آوردن به شغل دوم و تحمل فشار زیاد ندارد. این استاد دانشگاه در ادامه تصریح میکند: از لحاظ جامعهشناسی، کارمندان ما در نهایت با مشکل از خود بیگانگی روبهرو هستند. در ایران کارها به درستی صورت نمیگیرد و تخصص فرد با شغلی که دارد همخوانی ندارد. نویسنده کتاب جامعهشناسی کار و شغل با اشاره به حاکمشدن سیستم بوروکراسی در ادارات میگوید: ازخودبیگانگی میتواند ناشی از حاکمشدن سیستم بوروکراسی دقیق باشد. تحت این شرایط، افراد جایگاه درست خود را نمیدانند و هدفی در زندگی شغلی ندارند. در واقع کار برای این افراد تبدیل به امری بیمعنی میشود. او در پایان با تاکید بر لزوم بازبینی بر نظام کار و تغییر زیرساختها میگوید: برای آنکه از وضعیت فعلی نجات پیدا کنیم لازم است تا در مرحله اول مسائل اقتصادی حل شود و در وهله بعد تعریف ما از کار تغییر کند، یعنی کار در ذات خود امری ارزشمند برای جامعه محسوب شود.
به گزارش آرمان، به طور حتم، از آن زمان تاکنون جامعه ایران از حیث امور اقتصادی، سیاسی و اجتماعی دستخوش تغییر و تحولات بسیاری شده است. تحول در ساخت جامعه با گذشت زمان همراه با راهاندازی و فعالیت ادارات بسیاری بود. البته برخلاف گذشته از آنجا که ادارات تحت تکفل دولت توانایی تامین نیاز و پاسخگویی به خواستههای مردم و حکومت را نداشتند، در کنار ادارات دولتی، بخشهای خصوصی نیز شروع به فعالیت کردند. این سیاست که در راستای سیاستهای جهانی اتخاذ شده است درحال حاضر تاکید بر کوچکساختن دولت و کارمندان دولتی و به جای آن تقویت کارمندان بخش خصوصی دارد. در تقویم رسمی ایران امروز ( چهارم شهریور) روز کارمند نامگذاری شده است.
تناسب حقوق کارمندان با خط فقر
بنابر آخرین آمارهای موجود، تا پایان اسفند سال گذشته حدود دو میلیون و400 هزار نفر در دستگاههای دولتی فعال بودهاند. به این تعداد باید بخش قابلتوجهی از کارمندان بخش خصوصی را اضافه کرد. اگرچه هیچگونه آماری از تعداد کارمندان این بخش در دسترس نیست، برآوردها حاکی از آن است که حداقل 17 میلیون نفر در بخش خصوصی فعالیت میکنند. بهرغم آنکه در گذشته، تعلق افراد به طبقه کارمند از ارج و قربی برخوردار بود، در سالهای اخیر، افزایش میزان تورم و تغییر اندک درآمد کارمندان چه در بخشهای خصوصی و چه در ادارات دولتی انتقادات بسیاری را متوجه دولتها کرده است. در سال 92، حداقل حقوق کارمندان ۴۹۰ هزار و حداکثر سه میلیون و ۴۳۰ هزار تومان از سوی دولت در نظر گرفته شد. پرداخت این میزان حقوق درحالی است که به گفته سازمان آمار، متوسط کل هزینه خالص سالانه یک خانوار شهری در سال 92، 206 میلیون و 34 هزار ریال بوده است که نسبت به رقم مشابه در سال قبل 4/25 درصد افزایش داشت. بر اساس گزارش نهادهای دولتی در آن سال، پایینترین نرخ خط فقر برای خانوادهای که پنج فرزند داشتهباشد در تهران دو میلیون و 200 هزار تومان بود. بر اساس آمارهای فوق، میتوان گفت که بخش قابلتوجهی از کارمندان در مرز این خط زندگی میکنند.
نردبان بلند ارتقای شغلی
علاوه بر مشکلات اقتصادی و عدم تناسب میان حقوق کارمندان با درآمدها و تورم، کمتوجهی به شایستهسالاری و شرایط سخت برای ارتقای کارمندان در پستها از دیگر مشکلاتی است که چند تن از کارمندان دستگاههای دولتی در گفتوگو با آرمان به آن اشاره کردند. یکی از کارمندان بخش روابط عمومی اداره برق در گفتوگو با آرمان با اشاره به شرایط کاری خود میگوید: 15 سال سابقه کار دارم. از شرایط کاری ناراضی نیستم اما کارها کاملا شکل روزمره به خود گرفتهاند و هیچ نوآوری در کار ما وجود ندارد. او در ادامه عنوان میکند: وضعیت حقوق و مزایای اداره ما نسبت به ادارات دیگر چندان بد نیست. اما هزینهها امروز بسیار بالا است و به طور کلی حقوق کارمندی کفاف زندگی ما را نمیدهد.
همچنین، یکی از کارمندان اداره آب و فاضلاب یکی از شهرهای شمالی درباره شرایط کاری خود میگوید: مشکلات مربوط به حقوق دیگر مشکلی قدیمی شده و ما به گونهای با آن کنار آمدهایم. فکر میکنم علاوه بر این مشکل، بحث عدم پویایی در اداره و شرایط سخت برای ارتقا و گرفتن پست یکی از مسائل جدی است. هر مدیری که میآید یک سری از افراد موردنظر خود را معاون و مدیر میکند، بیتوجه به اینکه این فرد تخصص کافی دارد یا نه. او اضافه میکند: شاید باورش سخت باشد اما مدرک تحصیلی من از ما فوقم بالاتر است و گاهی مجبورم دستورات او را با وجود آنکه میدانم اشتباه است اجرا کنم. مشکلات کارمندان شاغل در بخش خصوصی اما تا حدی با کارمندان بخش دولتی متفاوت است. دختر جوانی که نزدیک به پنج سال است در یکی از شرکتهای واردات دارو فعالیت میکند در انتقاد به شرایط کار خود میگوید: تنها امید من برای ادامه کار در این شرکت، حق بیمه است. تقریبا روزی 9 ساعت در این شرکت همه کار میکنم با حداقل حقوق. البته شرایط من نسبت به برخی از اطرافیانم که کارفرما حق بیمه برای آنان پرداخت نمیکند، بهتر است. اما در کل هیچ توجهی به شرایط من نمیشود. ضمن اینکه، استفاده از مرخصی که حق هر کارمند است تقریبا برای من جز تحت شرایطی خاص ممکن نیست.
ادارات، مکانی برای گذران وقت
مشکلات اقتصادی و بیعلاقگی افراد به انجام کار را شاید بتوان ازجمله آسیبهای ناشی از محیط کار در کشور معرفی کرد. آمارهای مربوط به میزان ساعات کار مفید در کشور و مقایسه آن با بسیاری از کشورهای پیشرفته حاکی از همین امر است.
عضو کمیسیون اجتماعی مجلس در گفتوگو با آرمان با اشاره به پایینبودن ساعات کار مفید در ادارات میگوید: مشکل بهرهوری از کار تنها خاص کارمندان نیست و در بسیاری از بخشهای کشور رخ میدهد. محسن علیمردانی در ادامه تصریح میکند: مشکل ما در این مورد بیشتر مربوط به امور فرهنگی و تربیتی است. ضمن اینکه نابسامانیهای مدیریتی و سوءمدیریت گاه به بیانگیزگی کارمندان و به دنبال آن کاهش ساعتهای مفید کار دامن میزند.
او با اشاره به عواملی که بر شرایط کاری کارمندان تاثیرگذار است، تصریح میکند: زمانی که تبعیض و بیعدالتی در سازمان حاکم باشد، انتصابات مبتنی بر شایستهسالاری نباشد، پستها براساس سوابق به افراد داده نشود و مهمتر از همه سر رشته کار از روال علمی خارج شود و براساس برنامه پیش نرود، انگیزه کارمند برای فعالیت و رشد سازمان کاملاً از بین میرود و اداره تنها به مکانی برای گذراندن وقت تبدیل میشود.
همچنین، غلامعباس توسلی، جامعهشناس کار و شغل در گفتوگو با آرمان با اشاره به مشکلات پیشروی کارمندان میگوید:به طور کلی، مشکلات مربوط به حقوق و تامین معیشت از مهمترین مشکلاتی است که بارها کارمندان از طریق رسانههای مختلف سعی کردهاند آن را به گوش مسئولان برسانند. زمانی که حقوق یک کارمند با تورم تناسب نداشته باشد، فرد چارهای جز رو آوردن به شغل دوم و تحمل فشار زیاد ندارد. این استاد دانشگاه در ادامه تصریح میکند: از لحاظ جامعهشناسی، کارمندان ما در نهایت با مشکل از خود بیگانگی روبهرو هستند. در ایران کارها به درستی صورت نمیگیرد و تخصص فرد با شغلی که دارد همخوانی ندارد. نویسنده کتاب جامعهشناسی کار و شغل با اشاره به حاکمشدن سیستم بوروکراسی در ادارات میگوید: ازخودبیگانگی میتواند ناشی از حاکمشدن سیستم بوروکراسی دقیق باشد. تحت این شرایط، افراد جایگاه درست خود را نمیدانند و هدفی در زندگی شغلی ندارند. در واقع کار برای این افراد تبدیل به امری بیمعنی میشود. او در پایان با تاکید بر لزوم بازبینی بر نظام کار و تغییر زیرساختها میگوید: برای آنکه از وضعیت فعلی نجات پیدا کنیم لازم است تا در مرحله اول مسائل اقتصادی حل شود و در وهله بعد تعریف ما از کار تغییر کند، یعنی کار در ذات خود امری ارزشمند برای جامعه محسوب شود.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
همه موارد درست است. بویژه اینکه در دولت های ما، ارتقا پست برای کارمند ،متناسب با سابقه و تجربه ی وی، نادیده گرفته شده و معمولا برای افراد خاص می باشد.
با سلام
احترامابه استحضار مي رساند ،كارمندان با سابقه بيست سال و بالاتر هيچ گونه انگيزه اي براي كار و نو آوري ندارند .اين افاراد عموما از حقوق و مزاياي بالتري برخودارند. دولت محترم بيايند هم انديشي كنند و اين گونه افراد رو باز نشست كنند و نسل جوان را جايگزين كنند تا سطح بيكاري كاهش پيدا كند
خواهشمند است ، اين پيام را به مسوليين دلسوز محترم دولت دكتر حسن روحاني برسانيد
تامين اجتماعي بايستي افراد با سابقه بيست سال و بالاتر را پيش از موعد بازنشست كند و نيروي جوان را جايگزين كند
با تشكر
در حال حاضر اغلب ادارات دولتی دارای مازاد نیرو هستند. در سالهای گذشته، دولت به جای استخدام بی رویه نیرو می بایست با افزایش میزان دستمزد و نیز ارتقاء آموزشی کارکنانش میزان بهره وری ادارات را افزایش می داد.
در حال حاضر انگار کارمندان دولت تبدیل به خط کشی برای ترسیم خط فقر شده اند به این صورت که هر کسی بیش از یک کارمند دولتی حقوق بگیرد بالای خط فقر است!
واقعا زندگي كردن براي كارگران زحمتكش و كارمندان افتضاح در افتضاح شده واقعا با اين حقوقها فقط ميشه 10روز اونم به زور زندگي كرد( تازه بايد مستاجر هم نباشي) ميگن تورم پايينه كجا پايينه ملت كه با خوردن سكه و دلار سير نميشن شايد اين دو قلم به قيمت واقعي خود رسيدن ولي اجناس خيلي گران شده اند والا قسم تحت فشار شديديم چرا ما بايد اين همه تحت فشار باشيم مگر چقدر ميتوانيم زندگي كنيم انسان تا نهايت 40سالگي كمي روپاس از اون به بعد واقعا رو به زوال ميريم لطفا رسيدگي كنيد خداييش الان يه خانواده 3يا 4نفره بخواهد يه زندگي معمولي و بدون سفر رفتن و رفت و امد با فاميلها حدود 3ميليون در ماه پول لازم داره(تازه بايد پس اندازي هم در كار نباشه ) ولي كو از پول. شهريه ها هم كه واسه يه بچه اول دبستاني شده سالي حداقل 3يا 4ميليون مرديم به هر چه فكر ميكني گرانه بخدا له شديم اعصابها همه خرابه همه مثل بمب اماده انفجار هستند همه مشكل عصبي پيدا كردند بخدا خيلي گناه داريم ما ملت ثروتمندي هستيم ايران عزيز متمدن و با صلابت است نبايد اقشار ان تحت فشار مالي باشند طوري كه مرد خونه بعلت مشكلات شديد مالي حوصله زن و فرزند خود را ندارد .ممنون و التماس دعا
با سلام . من یه کارمند هستم . واقعأ از اینکه یکی هم پیدا شد به درد ما کارمندا برسه خدا را شکر . به نظر شما با حقوق یک ملیون و دویست و یک ملیون قسط چطوری میشه زندگی کرد ؟؟
دولت نه تنها با میزان تورم حقوق کارمندان را اضافه نمی کند بلکه مزایا از جمله میزان اضافه کار و حق ماموریت هم با افزایش سابقه کار و و بالا رفتن میزان آن افزایش نمی یابد و سالهاست که میزان ثابتی است بنده از زمانی حق ماموریتم 10000 تومان و اضافه کارم 2000 تومان بود و حالا که بعد از چندین سال ماموریت با توقفم 60000 تومان شده است پرداخت ماموریت و اضافه کارم به همان میزانی است که چندین سال قبل پرداخت می شد و در این بین سنوات و تجربه وخبرگی هیچ تاثیری ندارد و حق کارمند از این نظر هم تضییع می شود حالا این کارمند به چه انگیزه ای به مردم خدمت کند و دچار انحراف از جمله گرفتن رشوه نشود پس تمام مفاسد در ادارات از این موضوع نشات می گیرد پس نتیجه می گیریم کارمند بیگناه است چرا که حقش را تمام و کمال نمی پردازند.
بزرگترين مشكل سيستم اداري عدم انتصاب مديران بر اساس سوابق و شايستگيهاي افراداست بنحوي كه علاوه بر سرخوردگي بخشي كه مديريت مافوق را قبول ندارد، كارها نيز با حداقل بازدهي و صرف بيشترين هزينه انجام ميشود.و از همه بدتر مديران انتخاب شده در بخش هاي نظارتي اساسا هيچ تخصصي در خصوص فعاليت هاي انجام شده و تشخيص كار هاي صحيح يا نا صحيح ندارند
وضعیت فرهنگیان اسف بار است نه حقوق مناسبی نه انگیزه ای ونه ... خدا به داد آینده این مرز و بوم برسد. حداقل یک بار هم که شده دریافتی های سالانه کارمندان وزارتخانه ها را استخراج و با هم مقایسه کنید تا بفهمید این قشر آبرودار چگونه با سیلی صورتش را سرخ نگه داشته است.
بابا جونم من اوایل سال 60 استخدام شدم فقط با حقوق دریافتی صاحب زن و دو تا فرزند وخانه و ماشین شدم و تازه پس انداز هم داشتم و کمک به پدر و مادر هم میکردم ولی حالا با این حقوق و گرانی روزگار بدی بر من میگذرد.والسلام
سامان دهی کارمندان چه از لحاظ مالی و چه از لحاظ سازمانی در کوتاه مدت باعث پیشرفت و بالندگی اقتصاد و فرهنگ کشور خواهد شد. و جهت معکوس آن باعث فقر فکری و فرهنگی هر جامعه ای میشود.
زندگی مهندسی زیر خط فقر
با سلام افرادی که مصاحبه کردید از کارمندان ادارات نسبتا مرفه هستند لطفا مشکلات کارمندان سازمان محیط زیست را نیز منعکس فرمائید که برای چندر قاز حقوق حتی جان خوذرا هم فدا می کنند . بنظر شما اگر این عشق و فداکاری نیست پس چیست
بازنگری در ساعات کار کارمندان و افزایش حقوق این قشر اسیب پذیر باید از الزامات دولت محترم قرار گیرد
اين كارمندا فقط ناليدن بلدن. اگه واقعا بده استعفا بدن تا ما بريم جاشون
با سلام لطفا بیایید و یک مصاحبه با ادارات تخصصی مثل دانشگاه علوم پزشکی بگیرید.بیایید و ببینید که حقوق کار شناس ارشد حسابداری نسبت به یک پرستار طرحی تازه وارد چقدر کمتر است.ما زیر دست یک کاردان درمانی کار میکنیم
من مجردم ، فقط هم خرج تحصیل و لباس خودم رو می دم ، ولی اگه اضافه کار نمونم، این حقوقی که می گیرم کفاف زندگیمو نمی ده.
برای همین مجبورم که خیلی روزا روزی 11 ساعت کار کنم. تازه دیگه کار به پس انداز و اینا هم نمی رسه. زندگی کارمندی یعنی فقط قناعت خرج نکردن مسافرت نرفتن، یعنی کلا از زندگی لذت نبردن.
مظلومترین اقشار جامعه کارگران و بعد کارمندان هستند
من کارمند علوم پزشکی تبریز هستم با مدرک لیسانس کل حقوق مزایا 900 می گیریم اما اینجا چند تادکتری داریم که بیشتر از حقوق سالانه منو تو ماه میگیرند چرا اینقدر باید تفاوت باشه مگه اینا شق القمر می کنند بخدا اصلا کار نمی کنند کجای قانون نوشته شده یکی بالای 15 میلیون بگیره یکی کمتراز 900 . بخدا حرامه حرام
یادی کنید از خانواده بزرگ آموزش و پرورش
خوب باز بفکر کارمندا هستین کارگران بخش خصوصی چی قرداد های 3ماه امضا کنند پایان هر 3ماه تصفیه حساب کامل. امنیت شغلی صفر. حوادث کاری بالا .آینده شغلی ؟.بیمه که فقط وقت مردن بدردشون میخوره اونم برای بازماندگان و غیره
«عدم تناسب میان حقوق کارمندان با درآمدها و تورم، کمتوجهی به شایستهسالاری و شرایط سخت برای ارتقای کارمندان در پستها و هر مدیری که میآید یک سری از افراد موردنظر خود را معاون و مدیر میکند، بیتوجه به اینکه این فرد تخصص کافی دارد یا نه و...»
اینها فقط بخشی از مشکلات کارمندان است و این یعنی زندگی کارمند زیر خط فقر
با سلام اینجانب با داشتن 12 سال سابقه و دو فرزند مجبورم بعدازظهرها با وانت پیکانم بار جابجا کنم و حقوق اداره در روز اول بابت پرداخت قسط و قرضهایم تمام میشود. از سوی دیگر در اداره افراد زیادی را میشناسم که چند سال بعد از من جذب شدند ولی به واسطه داشتن پارتی و خوش شانسی توانستند حق مسئولیت بگیرند. رئیس من که الان فردی مجرد است و بعد از من جذب شده بود چون خانمش او را طلاق داده بود و باید مهریه او را پرداخت میکرد با یک لابی شد رئیس و از تمام امتیازات بهره برد. حالا شما بگوئید من خسته از بی عدالتی و کار سنگین دوم با چه انگیزه و چه توانی میتوانم وظایف خود را به نحو احسن در محیط اداره انجام بدهم؟البته این را هم بگویم شکر خدا تاکنون یک ارباب رجوع ناراضی نداشته ام.
سلام من هم با ده سال خدمت و مدرك ليسانس حقوقم ماهيانه هفت صدو يازده هزار تومان است با دو فرزند وسيله نقليه شخصي هم ندارم البته با اين حقوق نمي توانم كه داشته باشم فكري به حال ما و امثال ما كنيد.
با سلام
روز کارمند را که عملاًهیچ یمنی برای کارمندان ندارد تبریک میگویم
لطفاً بگذارید کلیه کارمندان محترم در فراموشی مطلق این روزگار باقی بمانند ولازم نیست تن نحیف و لاغر آنها در قبر زندگی لرزانده شود
یک کارمند اصولاًدر دنیای خارج وجود ندارد
فقیر بیچاره و درمانده که حتی به چشم خوبی هم دیده نمیشود متاسفم که میبینم کارمندان بلا فاصله پس از بازنشستگی تازه مثل کسی که سربازی را گذرانده دنبال کار میگردند
مارا به خیر تو امیدی نیست شر مرسان
من هم کارمندم اما معتقدم تو این وانفسا وضعیت بازاری ها هم چنگی به دل نمیزنه .... در ضمن تفاوت پرداختی ادارات مختلف خیلی زیاده که این انگیزه رو از آدم میگیره
به جرات میتوان گفت که الان بدترین وضع معیشت متعلق به فرهنگیان است که اگرقرارباشدریالی اضافه به حقوقشان شودبوق های تبلیغاتی ازماهاپیش ازآن صدایشان درمی آید
اين خبر را بزن صفحه اصلي برادر.
کارمندي خط فقر است
بايد سوابق كاري مخصوصا در آموزش وپرورش ومعلمان امتياز بسيار بالايي داشته باشد
روي خط فقر نه زير خط فقر
iهمانگونه که میزان توسعه امکانات را با گذشته مقایسه می کنند، میزان سلامت اداری را نیز با گذشته مقایسه کنند. پایین بودن درآمد کارمند یک وجه آنرا دارد. متاسفانه تفاوت حقوقی بین دستگاهها و حتی داخل دستگاههای دولتی بیداد می کمد. اینجانب با هم اتاقی خود که دارای یک مدرک و سابقه کاری اینجانب نیز بیشتر است. بیش از چهار برابر تفاوت دارد. این آپارتایت نیست.
خیلی ساده است حساب دو دوتا چهار تاست.
موقعی که کارمندی زیر خط فقره و کمکی بهش نشه راههایی برای گذران زندگی انتخاب می کنه. اونوقته که فساد همه گیر شده و کاریش نمیشه کرد.
كمبود نيرو و كار مداوم بدون استراحت در طول تمامي ايام هفته بدون مزاياي مناسب و از طرفي ديگر عدم تفاوت محسوس حقوق و دستمزد كارمندان شاغل در نقاط مرزي و دور دست با مزاياي كارمندان مركز نشين از نظر جسمي و روحي آدم رو فرسوده مي كنه .آيا توقع داشتن يك خونه و رفاه نسبي با 18سال سابقه كار چيز زياديه؟
بنده کارمند شرکت نفت هستم
برخلاف آنچه عموم مردم تصور میکنند در دهه اخیر وضعیت حقوق و مزایای کارمندان غیرعملیاتی نفت بویژه کارمندان جدیدالاستخدام بسیار تاسف بار است . بنده با پانزده سال سابقه دریافتی ام به یک میلیون و سیصد تومان نمیرسد.
من کارمند 30سال سابقه در صنعت برق کشورم و تمام موارد اشاره شده دراین نوشتار را تائید می کنم زیرا خسته کننده و کسل کنندگی برای تمام کارمندان دولت تقریبا یکسان است شایسته سالاری در نظام اداری ما حاکم نیست. شاید باورتان نشود رئیس بنده 8سال سابقه کار و هیچگونه آشنائی نیز با کار ندارد و فقط بله قربان گوی خوبیست.
با سلام
بنده کارشناس تحصیلات تکمیلی دانشگاه ... هستم با 17 سال سابقه کار، علاوه بر تبعیض ها ، ظلم ها و بی عدالتی های فراوان، ساعت کاری زیاد و بی ثمر و خسته کننده، عدم ارتقاءباعث بی انگیزه گی شدید شده است از نظر وضع حقوق هم که حرف برای گفتن زیاد است مثلا قرار بوده در سال 1390 احکام ارتقاء و رتبه بندی کارکنان غیر هیآت علمی اجرائی شود هنوز نشده و حقوق دریافتی ما با سال 1392 یکسان است و متآسفانه کسی هم نیست که به این مشکلات و بی عدالتی ها پایان دهد.
متاسفانه نه تنها زندگی این روزا سخت شده بلکه امیدی هم به آینده نیست و هر چی رو به جلوتر میریم همه چی هی بدتر میشه.
البته کارمندان بانک را جدا کنید. اصلا قابل مقایسه با بقیه کارمندان نیستن.
کامندایی که با هاشون مصاحبه شده از وزارت نیرو بودن(از اداره برق وآب وفاضلاب)ودر ادارات دولتی حقوق قشان تقریبا نسبت به وضع مشابه دو برابر کارمندان دیگر است....اونا که اینجوری بنالند،وای به حل آموزش وپرورش که بدترین وضعیت رو در دولت دارند....
راه حل همه مشکلات افزایش حقوق و مزایای کارمندان بر اساس قانون و به میزان نرخ تورمه. متاسفانه هم دولت و هم مجلس به افزایش حقوق که میرسن متفق القول میشن و قانونی که خود مجلس تصویب کرده رو خود آقایون مجلسی با توجیه جلوگیری از افزایش تورم زیر پا میگذارن.
مگه بهره وری با حقوق نهایت 1 میلیونی میتونه بره بالا؟؟؟؟
یکی از عوامل اصلی وقوع فساد در دستگاه های دولتی
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.