پدیده نوظهور خانوارهای تک نفره در ایران

من یک بچه دارم.دوست دارم بیشتر داشته باشم اما فشار اقتصادی و تورم کمر من را شکسته است به خدا امید ندارم تا ماه دیگه از عهده خرج و مخارج و قسطهام بر بیام . بعضی شبها خواب میبینم بیکار شدم و زن و بچم آواره شدن. نگرانم که با این گرانی ها و نیازهای روز افزون از عهده همین یکی هم بر نیام.

من یه بچه دارم الان پشیمونمو اگه عقل امروزم رو داشتم همون هم نمی آوردم
بحث فقط بحث خرج و مخارج نیست تو این جامعه همیشه باید چهار چشمی مراقبش بود و واقعا تربیت بچه خیلی سخته
اگه بخواهی وقت بزاری باید کارت رو تعطیل کنی مخصوصا برای کسایی که زن و شوهر هر دو سرکار میرند .

بهتره نظر بديم تا درد دل كنيم

داریوش حالت خوبه؟؟؟؟؟؟ چی میگی تو!!!!
نه سبک زندگی ایرانی رو قبول داری! نه اسلامی رو !! نه غربی رو؟؟

بخدا دلمون میخاد بجه زیاد ولی من از پس همین یکی هم بر نمیام یک میلیون سرویس دومیلیون مدرسه وغیره مگه ی کارمند چقدر میگیره.

چرا فقط مشكل‌دارها پيام ميزارن؟ من حدود 19 ساله ازدواج كردم. دو تا فرزند دارم. از زندگيم بسيار راضيم. خدا وسيله ازدواج همه جوونا رو مهيا كنه!

با این روحیات زنها آدم باید دیوونه باشه بره زن بگیره

به نظرم داشتن حداقل دو بچه لازم و حداکثر چهار بچه کافی باشه!

من بچه زیاد دوست دارم خرجشون رو هم میدم ولی تربیتشون و آیندشون خیلی مبهمه و بخاطر همین هم از زیاد کردنشون ابا دارم!

من یک پسر 15ساله دارم .خانمم میگه میترسم اگه دوتا باشن بینشون فرق بذارم . آخه این دیگه چه تزیه که بعضیا دارن . تو را به خدا راهنماییم کنید چیکار کنم .

والا ما که چند ساه ازدواج کردیم و الان هیچ فرزند هستیم. دوست داریم فرزند داشته باشیم اما جرات آینده رو نداریم. میترسیم قیمت ها 3 برابر 5 برابر 10 برابر و .... بشه.
هیچ امیدی به آینده نداریم. در ضمن مستاجر نیستم.

من 3 سال است ازدواج کرده ام .چون همسرم بنا بر مشکلات زندگی مجبور است در یک شرکت کار کند و به دلیل زایمان 100 درصد کار خود را از دست میدهد و حالا هم که بچه ای نداریم واقعا از پس یک زندگی معمولی و بدون تشریفات بر نمی اییم (نصف حقوق من وهمسرم برای اجاره میرود.قسط و ....)،مجبوریم حداقل تا چند سال اینده بچه دار نشویم.البته چون سن من و همسرم هم به بالای 30 سال میرود به مشکلات این افزایش سن واقفم ولی بسوزد پدر بی پولی

خانوار تک نفره چیه؟! یک نفر که خانواده نمیشه

با کدام شغل و در آمد و دلخوشی و امید جوانان به زندگی دو نفره زوجی و در نتیجه داشتن بچه روی آورند / هوا که نمی توانند بخورند /

مگه مردان هم سرپرستی می کنند؟؟من که وقتی شوهر داشتم هم معنی مرد سرپرست خانوار رو نمی فهمیدم. مرد فقط توقع میکنه خرجی نمیده بی دلیل دعوا راه می اندازه و فشار زندگی رو چندبرابر میکنه. حالا که تنها شدم حداقل دردم کم توانی مالی و تنهایی و ترس از مردان جامعه هست. قبلا ترس از همسرم هم بود. توی خونه هم امنیت و آرامش نداشتم. هم کتک می خوردم هم توهین میشنیدم.

خانواده تک فرزند خیلی بده
شادابی و نشاط از آن خانواده گرفته میشود و همه افسرده هستند
می ارزد که خانواده شلوغ تر باشد و با طراوت و شاداب حتی از لحاظ افتصادی هم اگر جالب نباشد
ولی دل خوش در آن خانواده همه چیز را میبلعد

حالا رسانه ها کار های اشتباهشان را تکرار کنن و تبلیغ و گسترش زن سالاری را ادامه دهند و مسئولین هم به هیچ وجهی قوانین قرون وسطی ازدواج که تمام یک طرف و جانبداری از زن ها هست رو ادامه بدهند این خیلی مسخره هست که کسی برای زندگی مشترک به دیگری پول بدهد و تمام هزینه های زندگی و ازدواج کردن یک نفر باشد و بعد از یک سو دیگر قوانین غربی که برابر ی حق کار و خیلی چیز ها دیگه رو ضمن عقد به زن می دهد روز به روز بیشتر رواج پیدا کند.... اخه کدام مردی احمق می شود این شرایط بردگی رو قبول کند؟؟؟

بنظر من یه بچه هم با این وضعیت و آینده مبهم زیاداست