راز جسد پیدا شده پس از ۱۳ سال سربهمُهر ماند
جسد مرد جوانی که ۱۳ سال قبل در چاهی در قیطریه کشف شده بود به دلیل عدم امکان انجام آزمایش DNA و شناسایی نشدن هویت، سربهمهر ماند.

جسد مرد جوانی که ۱۳ سال قبل در چاهی در قیطریه کشف شده بود به دلیل عدم امکان انجام آزمایش DNA و شناسایی نشدن هویت، سربهمهر ماند.
به گزارش تسنیم، سوم مرداد سال 83 خبر کشف جسد مرد جوانی داخل چاهی در منطقه قیطریه به پلیس اعلام شد که به سرعت تیمی از مأموران کلانتری 101 تجریش، بازپرس کشیک قتل پایتخت و کارشناسان پزشکی قانونی در محل کشف جسد حاضر شدند.
به گزارش تسنیم، سوم مرداد سال 83 خبر کشف جسد مرد جوانی داخل چاهی در منطقه قیطریه به پلیس اعلام شد که به سرعت تیمی از مأموران کلانتری 101 تجریش، بازپرس کشیک قتل پایتخت و کارشناسان پزشکی قانونی در محل کشف جسد حاضر شدند.
تحقیقات اولیه در رابطه با این پرونده نشان داد که مرد جوان خفه شده و پس از قتل متهم یا متهمان برای مخفی نگه دانشتن موضوع، جسد را به داخل چاه انداختهاند همچنین در جریان بررسی لوازم همراه مقتول، شناسنامهای از جیب لباس وی کشف شد.
با ادامه بررسیها مشخص شد صاحب شناسنامه مردی به نام سیامک، کارمند یک داروخانه است که به خاطر اختلافات خانوادگی پس از 10 سال از همسرش جدا شده و به تنهایی زندگی میکرده است.
در ادامه تحقیقات از خانواده سیامک نیز انجام و مشخص شد که خواهر سیامک آخرین بار برادرش را یک ماه قبل از ناپدید شدن دیده است به همین دلیل از خانواده سیامک خواسته شد تا برای شناسایی جسد کشف شده در پزشکی قانونی حاضر شوند اما به دلیل متلاشی بودن جسد، خانواده سیامک موفق به شناسایی جسد پیدا شده نشدند با این حال از آنجایی که خبری از سیامک نبود و شناسنامه وی در جیب مقتول شناسایی پیدا شده بود احتمال داده شد که جسد کشف شده داخل چاه متعلق به سیامک باشد.
در ادامه با توجه به گذشت زمان و عدم شناسایی قاتل، اولیایدم خواستار دریافت دیه از بیتالمال شدند که بازپرس پرونده بنابر درخواست اولیای دم، پرونده را برای پرداخت دیه از بیتالمال به دادگاه کیفری استان تهران فرستاد اما قضات دادگاه اعلام کردند به این دلیل که خانواده سیامک موفق به شناسایی هویت جسد کشف شده نشده و متخصصان تشخیص هویت نیز هویت اصلی مقتول را شناسایی نکردهاند، احراز هویت مقتول تنها با استفاده از شناسنامه کشف شده در جیب مقتول امکانپذیر نیست.
با ارجاع پرونده به دادسرای امور جنایی تهران، محسن مدیرروستا؛ بازپرس ویژه قتل پایتخت مشغول رسیدگی مجدد به پرونده شد و دستور داد تا برای مشخص شدن هویت مقتول آزمایش DNA انجام شود اما کارشناسان پزشکی قانونی اعلام کردند با توجه به گذشت 13 سال از ماجرا، بافتی از جسد باقی نمانده تا بتوان از آن آزمایش DNA صورت گیرد.
پس از این خانواده سیامک بار دیگر در دادسرا حاضر شده و خواستار دریافت دیه از بیتالمال شدند همچنین آنها مدعی بودند جسد کشف شده متعلق به سیامک بوده است زیرا در این سالها خبری از سیامک نشده بود و شناسنامه نیز در جیب جسد پیدا شده بود.
سرانجام محسن مدیرروستا؛ با درخواست خانواده سیامک بار دیگر پرونده را برای دریافت دیه به دادگاه کیفری استان تهران فرستاد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
اصلا از کجا معلوم که قاتل خود سیامک نیست! مثلا کسی را کشته و برای رد گم کردن شناسنامه خودش را در جیب مقتول گذاشته و خودش جایی مخفی شده است.
یعنی قاضی نفهمیده که باید 13 سال قبل آزمایش DNA می گرفته
خدایا ببین کی ها قاضی شدند
ببخشید چطور دی ان ا بعضی موارد سالها باقی میماند . مثل شهدا و ... که از استخوانها شناسایی میشوند؟
قابل توجه قوه قضائیه !
چه خبر است در کشور ما ؟
چرا کسی در سامانه ی عریض و طویل و تخصصی قضایی نمی داند به صرف یافت شدن یک شناسنامه در جیبِ جنازه ی غیرقابلِ شناسایی (مقتول) و غیبت مستمر صاحب شناسنامه یافت شده در نزد جنازه، نمی توان هویت جنازه را احراز کرد !؟
چه بسا ممکن است قاتل، شخصِ صاحب شناسنامه باشد.
اگر کسی در سامانه قضایی این موضوع ابتدایی و ساده را تشخیص می داد لاجرم می بایستی به تشخیص های تخصصی (DNA) روی می آورد لذا در همان ابتدای کشف جسد باید پیکر متلاشی شده ی مقتول تسلیم پزشکی قانونی میشد نه پس از ۱۳ سال که بافتها برای برّسیهای آزمایشگاهی DNA از بین رفته باشد.
اشتباه، قصور، نقص و نقض در هر ساختاری از جمله نظامِ قوه قضائیه هر کشوری محتمل است که بوجود بیاید اما تفاوت کشور های پیشرفته با کشورهای عقب افتاده در سامانه آنهاست؛ کشورهای پیشرفته، سامانه ی پویا را طراحی و اجرا می کند که در در موارد مشابه رویداده در این خبر، صرفاً به تذکر و توبیخ افراد مسئول نمی پردازند بلکه این سامانه بطور خودکار خودش را بازنگری و اصلاح و متکامل می کند تا هرگز رخدادهای مشابه در آینده تکرار نشود اما در در سامانه ایستا فقط به اقدام علیه فرد یا افراد خاطی بسنده می شود و بدیهی است در چنین وضعی محتمل است مورد فوق در سیر آینده مکرر روی دهد.
با تمام این اوصاف من از متخصصان پزشکی قانونی یک سئوال دارم: آیا از مغز استخوان و یا بافتهای استخوانی جناز مقتول فوق الذکر نمی توان قطعات DNA را بقدر کفایت برای بررسی، مقایسه و تشخیص شباهت با خانواده نَسَبی صاحب شناسنامه استخراج کرد ؟
عجب از این مردم!!!
چطور بعد از 27 سال از جنگ هویت شهدا با کشف استخوان به دست می یاد ولی اینجا نمیشه
کدوم رو باور کنیم
قاتل ها در امان هستند
به نظر یک کم مسخره هست چطور از طریق DNA پیکر شهدا رو بعد از سی سال تشخیص دادند !!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.