دفاع دو آتشه يك منتقد از علي دايي

مقاله خوبي بود.بايد از دايي قويا حمايت کرد تا نه در تيم ملي بلکه در کل فوتبال ايران از جمله رسانه ها تحولي به سوي حرفه اي شدن و رعايت اخلاق حرفه اي ايجاد شودو اين يک ضرورت بنيادي است.دايي بايد جايگاه رفيع هدايت تيم ملي را برگرداند وبه رسانه ها و افرادي که به فکر منافع ملي نيستند اجازه ندهد آنرا پايمال کنند حتي اگر ناچار به استعفا شود.ايشان بايد تفکر حرفه اي را به تيم ملي و حتي فدراسيون و جامعه آموزش دهدو تزريق کند

آقای مبارکی فرد فراموش نکنید که نیمه دوم نیمه مربیان است و تیم ایران در نیمه نخست و در دقایق اولیه توانست دو گل به کویت بزند که این امر میتواند ناشی از عدم تحلیل درست توانائیهای تک تک بازیکنان برای تیم کویت از سوی سر مربی شان باشد و عدم اشراف به جریان بازی و به قول معروف تا بازیکنان کویت آمدند خود را در زمین پیدا کنند دو گل از خط دروازه شان گذشته بود. فراموش نکنیم که تیمهای عربی خیلی سنگین تر از ایران بازی میکنند و معمولا" سرعتشان بسیار کمتر از تیم ایران است البته بجز در ضد حمله ها که واقعا" سالهاست ما از نداشتن تاکتیک تمرین شده و بازیکن بازیسازی که در عرض چند ثانیه بتواند تصمیم بگیرد رنج میبریم. حتما" بارها شاهد بوده اید که توپی باد آورده به یکی ار هافبکها رسیده و آنقدر در یک سوم میانی زمین و پشت 18 قدم تعلل کرده که آن را چه کند تا اینکه بازیکن حریف توپش را گرفته یا حد اکثر با خطائی جلوی حرکتش را گرفته و تیم ما هم که نهایت فرصت سوزی در این ضربات کاشته است.
وقتی تیم کویت خواست، توانست که دو گل را جبران کند. این نشاندهنده کار روحی و روانی و تقویت روحیه جنگندگی این تیم است. تصور کنید اگر تیم ایران در عرض شش دقیقه دو گل عقب میافتاد چه کسی میتوانست تیم را جمع کند؟ یک بازی احساسی که پتانسیل دریافت گلهای بیشتر، نزاعهای بازیکنان خودی و ناسزاهای آنان به یکدیگر پس از پاس ندادن (که عربهای حوزه خلیج فارس هم یا بیشتر آنها را بلدند یا برای جنگ روانی به آنها آموخته اند)
قبول کنید که ما در مقابل کویت کم آوردیم که شاید 90 درصد این ضعف روحی بود.
یادتان نرود با به به و چه چه گفتن ممکن است شصت چی ها در منسب بمانند!
چه کسی قبول میکند که برای سر مربی تیمی که خود را تیم اول آسیا میداند مدرک مربی گری مهم نیست؟؟؟ اگر فوتبال ما آکادمیک نیست و همه چیز بر مبنای شانس و تقدیر پیش میرود پس ما هم این دور باطل را ادامه دهیم ؟ و کسانی هم که فوتبال را گزارش میکنند از بس که دوست دارند کارشناس شوند آنقدر تحلیل ارائه میدهند که در نهایت پس از وارونه در آمدن تحلیل هایشان میگویند در فوتبال هیچ چیز قابل پیش بینی نیست! و همین هم دستمایه بقیه میشود. بهتر بود بگوئیم: در فوتبال ایران هیچ چیز قابل پیش بینی نیست!!!!

با این استدلال لابد علی دایی حلقه مفقوده موفقیت های فوتبال ما است پس مبارک است ما هم فرمایش ایشان را قبول میکنیم و منتظر شکوفایی تیم ملی با بازیکنان با انگیزه میمانیم حال که کسی بعد از هر اتفاق مسولیت حرف ها وتحلیل های خود را بعهده نمیگیرد ما هم حرف این دوست عزیز را میپذیریم.

علی دایی شاید به واسطه اینکه در سطح بالای فوتبال جهان بازی کرده و کار مربیان بزرگ را از نزدیک دیده trainer (تمرین دهنده ) خوبی باشد ولی برای کوچ کردن یک تیم( ان هم تیم ملی )هنوز تجربه کافی ندارد و تجربه هم کالایی هست که نمی توان با همت و یا غیرت وتعصب به دست اورد بلکه گذشت زمان و عبور از پیچ وخم های بازی های مختلف ان را به انسان هدیه می کند . پس ایشان یرای اینکه بتواند در تیم ملی موفق باشد باید صددرصد از یک مربی بین المللی کمک بگیرد نه امثال اقای احمد زاده و غلامپور که تجربه انها نیز در حد بسیار کمی می باشد. نکته دیگر اینکه فقط اماده بودن ملاک بازی در تیم ملی (ان هم در مقطع حساس مقدماتی جام جهانی)نیست , بلکه در این مواقع فاکتورهای دیگری چون خلاقیت و تجربه و.... هم واجب و ضروری می باشد که برخی بازیکنان ایران در حال حاضر فاقد ان می باشند .

دوست عزيز آيا در فرانسه هم علاقه به زيدان و سابقه بازيكني وي باعث انتخاب او به مربيگري تيم ملي شد. فرانسوي هااشتباه پلاتيني را تكرار نكردند ولي ما اشتباه پروين براي تيم ملي را دوباره تكرار كرديم

از همه دوستان منتقد علي دائي خواهش ميكنم به نكات زير توجه بهتري داشته باشند :
1- اگر علي دائي فرد كوچكي بود هر 2 3 ماه يكبار در جلسات مختلف فيفا دعوت نمي شد .
2- كريستف كلمپ كه ميخواست به هند برود وقتي از مسير اصلي منحرف شد ،‌آمريكا را كشف كرد ( دور شدن از مسير مشخص به معناي گمراه شدن نيست ! ) . پس سعي نكنيد روال 3 ، 4 هفته اخير تيم ملي را با قبل مقايسه كنيد .
3- حداقل 10% فرصتي كه به امثال ...ويچ ها ( بلاژ... برانكو ... و ... ) داديد به علي دائي بدهيد .
4- علي دائي شخصي هست كه هر جا بوده موفق بوده و اين را اثبات كرده است . كسي كه در بالاترين سطح فوتبال جهان بازي كرده است ،‌قطعاً ديد بسيار عالي ،‌علمي و فني نسبت به فوتبال دارد .
5- علي دائي تفكر نوين فوتبال را دارد ( به تبع حضور در تيم هاي تراز اول دنيا و كار با مربيان تراز اول اروپا)
6- شجاعت دائي را كمتر مربي دارد كه به صراحت اعلام كرد ،‌اولين تلاشش در تيم ملي جمع كردن حاشيه و خلوت كردن دور و بر تيم ملي بوده است . ( قابل توجه دوستاني كه به نحوه انتخاب كمك مربيان و برخي ! بازيكنان انتقاد دارند . ) قطعاً‌آقاي دائي خوب فهميدند مشكل تيم ملي بيش از آنكه فني باشد ،‌حاشيه سازان دور و بر و حتي درون تيم ملي هستند . همان كساني كه به لطف حضور مثبت امثال علي دائي در ليگهاي معتبر اروپائي ، اكنون جايگاهي پيدا كردند . اين شجاعت مثال زدني است .
7- مگر موقعي كه سايپا سال پيش قهرمان شد چند بازيكن در تيم ملي داشت كه حالا داد و بيداد راه انداختيد كه از سايپا اينهمه بازيكن چرا اومده ! چرا اون موقع نگفتيد كه چرا از سايپاي قهرمان فقط 1 ( يك ) بازيكن براي تيم ملي بازي كرده !!! ؟؟؟ ...
8- با شناختي كه همه از علي دائي دارند ، قطعاً توقع نميرود كه او به هاشميان يا ... براي بازي در تيم ملي التماس و مذاكره كند . آيا همين تيم ملي نبوده كه هاشميان و امثال آن را چهره كرده ؟ حالا چه بر سر ما آمده كه توقع دارند سرمربي تيم ملي به بازيكنان التماس كند تا ادر تيم ملي بازي كنند . نه آقا ! اين حرفها نيست . كار آقاي دائي درست است . آقاي دائي ! دمت گرم و سرت خوش باد . انظباط و قانون حرف اول و آخر اوست .
9- ديديم و به ياد داريم كه مربيان كلاس رفته و دوره ديده سابق تيم ملي ! چگونه ما را قهرمان و موفق كردند !!! مطمئن باشيد لا اقل از آن موقع ها وضعمان بدتر نمي شود . افرادي مثل كلينزمن ،‌ريكارد ، گوليت و ... را همه به ياد دارند .
10- عزيزي مي فرمودند : " به جاي آنكه به تاريكي لعنت بفرستي ،‌شمعي روشن كن . "
11- بدون استثنا ، تمام كارشناسان بين المللي فوتبال ما از اين انتخاب حمايت كردند .
12- ...
13- ...
.
.
.

مقاله بسیار علی بود.یک تحلیل منطقی و بدون غرض.البته اکثر مخالفین علی دایی نق زنان سنتی فوتبال هستند.تلاش سی هفته ای سایپا را نتیجه کار 6 هفته ای لورانت دانستن و تلاش 24 هفته ای دایی را نادیده گرفتن را میتوان جز با عناد و لجبازی با دایی توجیه کرد؟اگر دایی تیم را به جام جهانی ببرد باز این عده میگویند کار لورانت بود.فرانسه زیدان را با افتخارات و افتضاح او در جام 2006 دوست دارد.و ایران دایی را با14 سال افتخار سعی در کم رنگ کردنش را دارد.خب اونجا فرانسه است و اینجا ایران دیگه.

علي دايي را بكوبيم از مهدوي كيا بد بگوييم ،‌ علي كريمي را بي انگيزه و... خطاب كنيم هاشميان را از خود برانيم و... در نتيجه كاري بكنيم كه تيم ايران از راهيابي به جام جهاني باز بماند آن وقت بنشينيم و بگوييم كه چرا به جام جهاني نرفتيم الآن زمان همدلي است همه بايد دست به دست هم دهيم تا موجبات راهيابي تيم ملي به جام جهاني را فراهم سازيم . طوري نباشد كه اگر خودمان سركار بوديم خوب باشد و اگر روزي ديگران آمدند و سكان رهبري تيم ملي را به دست گرفتند همه بدند ، بياييد واقع نگر باشيم

افرین بر این منتقد جسور و افرین بر سرمربی جوان و جسور کشورمان

از چه میترسید ؟ چرا وحشت دارید بگویید علی دایی یک انتخاب نبود او یک انتصاب آنهم از نوع سیاسی آن بود.

+ با تشکر از نوسینده ی محترم. واقعا چه زمانی بهتر از امروز برای تحول در جامعه فوتبال وجود داشت . فوتبالیستی بزرگ با اندیشه های بزرگ و عاشق مملکت چون دایی می توانست چنین کند که در حال انجام آن است .باید با تمام توان از اندیشه های تحول گرایی در تیم ملی و فوتبال حمایت شود تا در فوتبال به افتخارات بزرگ دست یابیم

با سلام
شخصا معتقدم كه براي يك تيم ملي قوي بايد باشگاههاي قوي داشته باشيم و اگر تيم ملي با مهاجراني در سال 78 به جام جهاني رفت به علت قوي بودن دو تيم تاج و استقلال با مربيان خوب خود بود نه معجزه مهاجراني.
با وجود احترامي كه براي اقاي دايي قائلم معتقدم اشتباهي كه در ديگر بخشهاي اين مملكت به خصوص در بخش صنايع اتفاق افتاد دوباره و چند باره باز در حال اتفاق است . در صنايع مهندسين خوب و مبتكر را از بخش عمليات خارج و به پست مديريت منتقل كردند در حالي كه هر مهندس خوب حتما مدير خوب از اب در نمي ايد ضمن اينكه بخش عمليات نيز از يك مهندس خوب محروم شد .

ایرانیها فراموش کار ترین ملت جهان هستند و یادشون شده که چه فحشهایی که به دایی نمی دادند و اگه دستشون بهش میرسید تیکه بزرگش گوشش بود همین افراد فعلا طرفدار دو آتشه دایی شده اند ولی دور نیست آن زمانی که مجددا رکیک ترین فحشها در ورزشگاه به دایی سر داده بشه و افراد داغی مثل نویسنده متن بالا هم حسابی به دایی بتازه و انتخاب اون به عنوان سر مربی تیم ملی رو یک حماقت بنامه و البته اون موقع دیگه هیچ کس یادش نمیاد که این آدم یک زمانی چه دفاع جانانه ای از دایی کرده بوده

نوشته اول بسيار منطقي، و متين بود، و تناقضات فرهنگي، خصلتي، و فني آقاي دايي اشاره كرده بود. ولي اين نوشته، به جاي آن كه پاسخي براي آن انتقادات تدارك ببيند، با زباني نيش‌دار، و كنايه‌آلود در پي جوسازي و نگارش تهييجي است. آقاي دايي، در همين جايگاه پر انتقادي كه اكنون قرار گرفته، و در سال‌هاي آخر بازيگريش قرار داشت، نيازي به مدافعان متعصب و جنگنده‌اي چون نويسنده يادداشت كنايه‌آلود بالا ندارد.
تيم ايران در برابر كويت، هيچ برنامه‌ي منسجم تاكتيكي در خطوط سه‌گانه نداشت. حركات دقايق اوليه بازي‌كنان كه به دو گل ايران منجر شد،‌ نيز، ناشي از رفتار تاكتيكي گروه بازيكنان نبود. مدت‌هاست در تيم قلعه‌نوعي، ابراهيم‌زاده، و فعلي ايران، حركات مثلثي، سانتر از جناحين (به سبكي كه آن بازيكن جا مانده‌ي روحي متخصص آن است،‌ ديده نشده)، درست گفت دايي كه اين‌جا ايران است، صحبت برنامه نكنيد. اين‌جا ايران است، كه علي دايي را با مربي نام‌دار آلماني مقايسه مي‌كنند. و هرگز به روي مبارك نمي‌آورد كه كلينزمن، در طول دوران بازي‌گري، از صافي چه مدارس حرفه‌اي، و چه مربياني گذشته است؟
خطاي عامل انساني علت گل‌خوردن و تساوي مي‌داند، اما، هوش عامل انساني را در زدن گل‌ برگردان، و تصادف را در زدن گل از راه دور، به فراموشي مي‌سپرد. در حالي كه مهاجم تيم كويت، با چشمان باز، و با تاكتيك آموخته، به سوي دروازه ايران يورش آورد، حتي گزارشگر بازي هم، قبل از به ثمر رسيدن، گل نخست، به زهردار بودن حركات اين بازيكن توجه كرد، اما تنها كسي كه چشمانش را به روي اين حركات بست، مربي تيم بود. تا اين كه هر دو گل كويت را همان بازيكن به ثمر رساند. هر دو گل، در نتيجهء حركات تيمي و تاكتيكي به ثمر رسيدند، و تيم كويت، بارها اين تاكتيك را تمرين كرد، تا در نهايت دو + يك بار به آن رسيد. كه يكي از آن‌ها افسايد اعلام شد.
تيم ايران، كدام تاكتيك را براي اجراي تحركات تيمي داخل محوطه هجده، به كار گرفت؟ آقاي منتقد!

واقعا متاسفم که یه همچنین ادمی درباره مهدوی کیا به این صورت صحبت کرده
ما هر وقت ضربه خوردیم از همین انتقادات و پشتیبانی های بی مورد خوردیم . دائی هم بهتره به جای اینکه به بازیکنی مثل صادقی که کلا 10 بار هم توپ به پاش نخورد 90 دقیقه بازی کرد . تعویض هم نشد . جوان گرائی و شایسته سالاری همیشه مظلوم بوده . این فقط بهانه ایست برای مربیانی که تیم ملی این کشور رو به دست میگیرند .

دوستان ! هر کسی از ظن خود شد یار من .....
هر کسی از شخص علی دایی خوشش می آید ، می گوید انتخاب خوبی بوده و هر کسی از او دل خوشی ندارد ، می گوید این کاره نیست .
برای همین نظران دوستان بیشتر احساسی است تا کارشناسی بی غرضانه .......
هر مربی قسمت های پر و خالی لیوان را دارد ، باید دید که روی کدام قسمت می خواهیم انگشت بگذاریم .
ایرانی جماعت اگر بهترین مربی تاریخ جهان را هم بیاورند ازش ایراد می گیرد ..... ولی یادشان می رود که بهترین مربی جهان هم با این بازیکنانی که داریم که ابتدایی ترین اصول بازیکنی یعنی : بازی بدون توپ و جاگیری را نمی دانند و رعایت نمی کنند ، نمی تواند کاری بکند.
خواهشا این بار به بازی بازیکنان تیم ملی نگاه کنید ، همه آنها تا توپ گیرشان می آید ، فوری آنرا پاس می دهند ، انگار می خواهند از شر مسولیتش خلاص نشوند ....... و دریغ از یک چند قدم در یب و جاگیری و حریف گیری و.....
دوستان عزیز ، فوتیال ما هوش کم دارد و بس ....

با سلام. لحن حرف زدن این آقای نویسنده ونحوه دلیل آوردن وی مثل لحن آقای دایی است.در ضمن کسی که خودش در زمان بازیگری یک بازکن سالار بزرگ بوده چگونه می خواهد با این پدیده بجنگد.

یکی به این بابا بگه این کویتی که با ایران مساوی کرد یکی از ضعیف ترین تیم های تاریخ این کشور بوده، چطور "این روح جنگندگي " (که نگارنده چنان نوشته که خواننده خط حمله ایران را با فانتوم اشتباه می گیرد) فقط 6 دقیقه دوام آورده ؟! احتمالاً این روح جنگنده مرغ کیلویی 4000 تومان گیرش نیومده بخوره، بعد از 6 دقیقه انرژی خودش رو از دست داده. هیچ کس در این که علی دایی یک روز باید سرمربی تیم ملی می شد شکی ندارد، اما مساله اینجاست که آیا این روز موعود اینقدر زود باید می آمد ؟! تغییر ناگهانی 60 تا 70 درصد تیم ملی آن هم در زمانی که نه زمانی برای آماده سازی واقعی وجود دارد و نه افراد انتخاب شده تجربه بازی ملی کافی دارند، درست بود ؟! من که در این تیم هیچ چیز ندیدم، جز لجاجت های همیشگی علی دایی که مدام می خواهد یک مساله را ثابت کند. زمانی که او بازیکن بود طبعات تصمیماتش به خودش محدود می شد اما الآن چه ؟! به نظر من انتخاب علی دایی (علی رغم علاقه شخصی اینجانب به پشتکار وی) در این موقعیت زمانی اشتباه بزرگی بود، چرا که اگر ایران نتیجه نگیرد ما دو چیز را از دست داده ایم: 1) تیم ملی که گاهی اوقات حکم منجی روحی ملت ایران را ایفا می کند ! 2) علی دایی، که فوتبال ایران را با او می شناسند.

كدام اصل شايسته سالاري؟ مگر اقاي دايي بر اساس شايستگي هايش انتخاب شده كه دم از شايسته سالاري مي زنيد؟ مگر دايي تا 35 سالگي فوتبال ملي نمي كرد؟ نمي دانيم در اين مملكت دم خروس پيرمرد سالاري در تيم ملي را بارو كنيم يا شجاعت مربي تازه را در كنار گذاشتن آنهايي كه تا همين ديروز سمبل هاي توانمندي . جنگندگي فوتبال ايراني بودند. در ضمن ايشان به عنوان نويسنده روزنامه حق ندارند در مورد امور روان شناسي كه صلاحيتش را ندارند اظهار نظر كنند.

به نظر اینجانب بعنوان فردی که سالها در شهرستانهای دوردست کشور و نزدیک مرزهای ترکیه فوتبال بازی کرده ایم تنها مردانی به درد فوتبال کشور می خورند که با تمام پتانسیلهای فوتبال آشنا باشند و تنها همه چیز را در تهران نبینند و الان بر همه وظیفه است که ریتم حمایت از دایی را پیش بگیریم و عاقلانه به دایی فرصت داده شود و مطمئن باشید هر کسی در این مقطع دنبال انتقاد و حتی حمایت جانبدارانه باشد حتماً مشکلی دارد و از فوقبال سردر نمی آورد و اگر کسی کوچکترین آشنایی با ورزش زیبای فوتبال داشته باشد باید بداند که یک ماهه نمی شود مربی چنین سطح بالا و پر افتخاریی را ارزیابی کرد و چنین کسانی نمی دانند ناخواسته چه ضربه بزرگی به مملکت می زنند . کو دیگر تاریخ یکبار دیگر مرد پر افتخاری مثل دایی در فوتبال داشته باشد تا بچه هایی که الفبای فوتبال نمی دانند یک ماه نشده او را تخریب شخصیت نمایند واقعاً تأسف میخورم که عده ای در پایتخت و دیای امکانات نشسته و آتش به دارائیهای مملکت می زنند و باید از آنها پرسید در ادای رسالت خبرنگاری و یا نقادی چه خدمتی به مملکت کرده اید که با انتقاد بی سرانجام و بی موقع از افتخار فوقبال دنیا می خواهید خود را بزرگ نمائید و علی دایی در رساندن ایران به قله های افتخار کلاسهای آکادمیک و مدرسه فوتبال رفته بود ؟ البته ان شاء ا... با عزمی که از ایشان سراغ است کسب مدارج مربیگری هم دور از دسترس نیست . یک فوتبالست روستایی.