1بازدید
معنای واقعی حرفه‌ای بودن
شاید باقری به این نتیجه رسیده باشد که نباید محبوبیتی را که با خون دل و زحمت به دست آورده به دست چند بازیکن بسپارد و آنها هم خیلی راحت آن را بی‌اعتبار کنند که اگر اینگونه باشد باید به او آفرین گفت و اگر هم اینطور نباشد باز هم باید او را ستود که حداقل خوش‌فکری کرده و ارامش ایام دور از فوتبال را با حاشیه و هیاهوهای آن که البته به زعم خیلی‌ها هم کثیف است عوض نکرده.
مدتی پیش بود که نوشتیم ما خود به دست خود ستاره‌های فوتبالمان را بی‌اعتبار می‌کنیم.گفتیم که گویا حکم شده تا هر ستاره‌ای که کفش‌ها را آویخت و با حضور در مستطیل سبز وداع کرد باید سر از نیمکت مربیگری درآورد چرا؟ چون ستاره بوده و در زمین درخشیده، پاس داده، دریبل زده و گل به ثمر رسانده پس بنابر این ادله قومی می‌تواند مربی موفقی باشد، بله با این تفاسیر جناب ستاره را راهی نیمکت می‌کنیم و بعد ازظهور اولین شکست آنچه که نباید اتفاق می‌افتاد.
نکته جالب‌تر این قصه آنکه خود آقایان ستاره هم در این آشفته بازار از حضور در روی نیمکت استقبال می‌کنند بی‌آنکه کلاسی دیده و مدرکی اخذ کرده باشند. طبیعی هم هست، فوتبال درآمد خوبی دارد حتی اگر مدت زمان آن خیلی کوتاه باشد. در ثانی در صورت بروز شکست با توجه به اسم و رسم آقایان و محبوبیتی که در بین هواداران دارند کمتر کسی است که بتواند عذر آنها را بخواهد، پس می‌شود با خیال آسوده روی نیمکت نشست و ژست مربیان سرشناس را گرفت. ثالثاً می‌شود در حالی که تیمی را در اختیار داشت سری هم به کلاس‌های مربیگری زد و آرام، آرام مدارج علمی را هم طی کرد.
خُب این اتفاقی است که در فوتبال ایران چند سالی است رخ داده. خداداد عزیزی، علیرضا منصوریان، محمود فکری، یحیی گل‌محمدی و حتی علی دایی نمونه‌هایی هستند که در این چند ساله با این طرز تفکر از زمین به نیمکت منتقل شده‌اند و جالب اینکه تقریباً همه هم شکست خورده‌اند.
اما چند روز قبل اتفاقی روی داد، جرقه‌ای زده شد که گویا می‌توان امیدوار بود که همه آنها که امروز در زمین فوتبال میدانداری می‌کنند نمی‌پذیرند بعد از آن به جرگه مربیان بپیوندند.
کریم باقری که گویا با تصمیم‌‌گیری دیگران قرار بود حتی پا را فراتر از مربیگری هم بگذارد اعلام کرد بعد از خداحافظی دیگر در فوتبال رؤیت نمی‌شود، آقا کریم که این روزها حسابی گل کرده و نقل تمام بحث‌های ورزشی است با بیان این حرف آب پاکی را روی دست همه ریخته و نباید توقع داشت که او را با کت و شلوار مدیریتی و مربیگری دید.
شاید باقری به این نتیجه رسیده باشد که نباید محبوبیتی را که با خون دل و زحمت به دست آورده به دست چند بازیکن بسپارد و آنها هم خیلی راحت آن را بی‌اعتبار کنند که اگر اینگونه باشد باید به او آفرین گفت و اگر هم اینطور نباشد باز هم باید او را ستود که حداقل خوش‌فکری کرده و ارامش ایام دور از فوتبال را با حاشیه و هیاهوهای آن که البته به زعم خیلی‌ها هم کثیف است عوض نکرده.
خوشحال شدیم از اینکه دیدیم یکی پیدا شد که عطای ماندن در فوتبال را به لقایش ببخشد، یکی پیدا شد که تصمیم گرفت محبوب بماند و یکی پیدا شد که... خوشحال شدیم که دیدیم کریم باقری بازیکنی حرفه‌ای است که حرفه‌ای بودن خود را تنها در زمین فوتبال ثابت کرده و می‌کند و تصمیم ندارد که ثابت کند مدیری حرفه‌ای هم هست اما کاش خیلی‌ها هم که امروز پا به توپ هستند چنین تفکری داشتند.
نکته جالب‌تر این قصه آنکه خود آقایان ستاره هم در این آشفته بازار از حضور در روی نیمکت استقبال می‌کنند بی‌آنکه کلاسی دیده و مدرکی اخذ کرده باشند. طبیعی هم هست، فوتبال درآمد خوبی دارد حتی اگر مدت زمان آن خیلی کوتاه باشد. در ثانی در صورت بروز شکست با توجه به اسم و رسم آقایان و محبوبیتی که در بین هواداران دارند کمتر کسی است که بتواند عذر آنها را بخواهد، پس می‌شود با خیال آسوده روی نیمکت نشست و ژست مربیان سرشناس را گرفت. ثالثاً می‌شود در حالی که تیمی را در اختیار داشت سری هم به کلاس‌های مربیگری زد و آرام، آرام مدارج علمی را هم طی کرد.
خُب این اتفاقی است که در فوتبال ایران چند سالی است رخ داده. خداداد عزیزی، علیرضا منصوریان، محمود فکری، یحیی گل‌محمدی و حتی علی دایی نمونه‌هایی هستند که در این چند ساله با این طرز تفکر از زمین به نیمکت منتقل شده‌اند و جالب اینکه تقریباً همه هم شکست خورده‌اند.
اما چند روز قبل اتفاقی روی داد، جرقه‌ای زده شد که گویا می‌توان امیدوار بود که همه آنها که امروز در زمین فوتبال میدانداری می‌کنند نمی‌پذیرند بعد از آن به جرگه مربیان بپیوندند.
کریم باقری که گویا با تصمیم‌‌گیری دیگران قرار بود حتی پا را فراتر از مربیگری هم بگذارد اعلام کرد بعد از خداحافظی دیگر در فوتبال رؤیت نمی‌شود، آقا کریم که این روزها حسابی گل کرده و نقل تمام بحث‌های ورزشی است با بیان این حرف آب پاکی را روی دست همه ریخته و نباید توقع داشت که او را با کت و شلوار مدیریتی و مربیگری دید.
شاید باقری به این نتیجه رسیده باشد که نباید محبوبیتی را که با خون دل و زحمت به دست آورده به دست چند بازیکن بسپارد و آنها هم خیلی راحت آن را بی‌اعتبار کنند که اگر اینگونه باشد باید به او آفرین گفت و اگر هم اینطور نباشد باز هم باید او را ستود که حداقل خوش‌فکری کرده و ارامش ایام دور از فوتبال را با حاشیه و هیاهوهای آن که البته به زعم خیلی‌ها هم کثیف است عوض نکرده.
خوشحال شدیم از اینکه دیدیم یکی پیدا شد که عطای ماندن در فوتبال را به لقایش ببخشد، یکی پیدا شد که تصمیم گرفت محبوب بماند و یکی پیدا شد که... خوشحال شدیم که دیدیم کریم باقری بازیکنی حرفه‌ای است که حرفه‌ای بودن خود را تنها در زمین فوتبال ثابت کرده و می‌کند و تصمیم ندارد که ثابت کند مدیری حرفه‌ای هم هست اما کاش خیلی‌ها هم که امروز پا به توپ هستند چنین تفکری داشتند.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.