پاسخ ارشادبه "وزیرارشاد ودکترخیام نیشابوری"

مدیر محترم پایگاه اطلاع رسانی تابناك
سلام علیکم

به دنبال درج مطلبی در آن رسانه با عنوان " وزیر ارشاد و دکتر خیام نیشابوری " پاسخ این اداره کل ارسال می گردد.

خواهشمند است دستور فرمائید پاسخ مذکور بنابر قانون مطبوعات در همان صفحه و ستون درج گردد.

"هو العزیز"
در خانمان خرابی خود سعی می کند
چون غنچه هر که دم ز دل شاد می زند
صائب به پای خویش زند تیشه بی خبر
آن بی ادب که خنده به استاد می زند

طنز پرداز تیز فهم نازک دل ناشکیبا که دستی بر آتش شعر هم دارد نا باورانه در ارتباط با سخنرانی وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی با مطایبت ، دست به تحریف و برداشت های کج منشانه زده است و از همان آغاز ، مفرد مطلع کلام را به نثر نوشته و با اینکه باور نداریم از تعابیر شاعرانه بی اطلاع باشد، فیروزه ای نگاه ترین را به سخره گرفته است در حالی که می داند نیشابور شهر فیروزه ای و پس از آن نقل تاریخی حمله مغول را بی قید ضمیر انگاشته و تخم تردید کاشته که ضمائر و افعال و حروف ربطش را مخاطب پیدا کند که بعید است خودش از یافتن آن عاجز باشد.
وی در نوشتار خود بدیهی ترین مطالب را که از فرط روشنی نیازی به توضیح نداشته است با تجاهل در سبد نقدی بازاری گذاشته است تا شاید خریداری پیدا کند.

شاید فراموش کرده است که سخنران گاهی از ابزاری غیر از کلام می تواند استفاده کند ! نحوه ادای کلمات ، مکثها ، توجه دادن ها و توضیحات حین سخنرانی از بخش هایی است که به فن بیان بر می گردد. جمله ای که به ماقبل اشاره دارد به عبارت بعدی متصل کردن ، خلاف سلامت است!
عجب مرد هنرمندی است!
انصاف را که سر خوشی هم عالمی دارد! خداوند این دل خوش را از او نگیرد

گفته است که شاد ترین لحظات عمرش را در جشنواره فیلم فجر سپری کرده است! گرچه این عبارت کلیشه ای و تکراری وی که در اغلب نوشته هایش به چشم می خورد و در واقع از شنیدن بسیاری از سخنرانی ها و مصاحبه ها" شادترین لحظات عمرش را تجربه می کند " و سر خوشانه قلم های نا متعهدانه می زند ، از سکه افتاده و رنگ باخته اما بد نیست که هر از گاهی نرخی تعیین کند که دل خوش سیری چند؟!

در محفل بزرگداشت فردوسی بزرگ و به مناسبت هزارمین سال پایان سرایش شاهنامه که تقریبا تمامی اعضای پیوسته فرهنگستان هنر و فردوسی پژوهان حضور داشته اند آیا آوردن عبارات تکراری و شیوه بیان بی روح ، مناسب آن همایش بود؟ طبیعی است که وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به اقتضای مجلس می بایست زبان آوری کند. در همین جلسه بزرگداشت حکیم عمر خیام نیشابوری پرداختن به زمینه های اقلیمی « پرورش مردان بزرگ و این عبارت " دامان خاک به اقتضای جوهرش ، فرزند می پرورد"
با استعانت از کلام خداوند تبارک و تعالی از " البلد الطیب یخرج نباته باذن ربه ".

و توجه دادن نیشابوریان به جوهر اندیشمند پرور شهر ولایت و هدایت ( یعنی نیشابور) ایجاد عرق و تعصب و حمیت می نماید؛ و گرنه چه کسی است که نداند عمر خیام ، نیشابوری است و رباعیاتش مشهور است؟!

چرا مخاطب را دانا تر از خود نمی دانی ؟ چرا این فرهیختگان را اندیشمند تر از آن نمی بینی که مشتاقند شیوه های دیگری از سخنرانی را تجربه کنند_ تو سر خوشانه شادی های جدید را تجربه کن و بگذار مخاطب فرهیخته شیوه های بیان جدید را تجربه کنند! خلایق هر چه لایق!

پرویز کرمی
مشاور وزیر و مدیر کل روابط عمومی و امور بین الملل