ملی‌پوشان آرامش میخواهند؛
امیر قلعه‌نویی چرا حریف ژنرال نمیشود؟/ هیچ‌کس دشمن تیم ملی نیست!
امیر قلعه‌نویی چرا حریف ژنرال نمیشود؟
منتقدان، امیر قلعه‌نویی را به خاطر خودِ او نمی‌کوبند، بلکه آنچه نارضایتی مردم را شعله‌ور کرده، نمایش‌های ناامیدکننده‌ی تیم ملی در بازی‌های اخیر و در سال منتهی به بزرگترین رویداد فوتبالی جهان است.
هیچ چیز در فوتبال به اندازه‌ی نتایج، سرنوشت یک مربی را تعیین نمی‌کند اما در تیم ملی داستان فراتر از یک برد یا باخت است. سرمربی تیم ملی فقط مسئول نتیجه نیست بلکه او معمار هویت فوتبالی یک ملت است. کسی که می‌تواند شادی را به خیابان‌ها بیاورد یا آه و حسرت را بر لب‌ها بنشاند.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، امیر قلعه‌نویی، امروز روی نیمکتی نشسته که سنگینی‌اش را پیش از این بزرگان زیادی حس کرده‌اند. نیمکتی که مردان بزرگی را از حشمت‌خان مهاجرانی گرفته تا دایی، مایلی‌کهن، بلاژوویچ، برانکو، ایویچ، کیروش و... به چالش کشیده اما این نیمکت بیش از آن‌که نیاز به کسی داشته باشد که از انتقادها گله کند، به مربی‌ای نیاز دارد که از آنها درس بگیرد.
فوتبال ایران همواره صحنه‌ای پرهیاهو بوده، جایی‌که مربیان و بازیکنان در میان موجی از ستایش‌ها و انتقادها دست‌وپنجه نرم می‌کنند اما این روزها امیر قلعه‌نویی در جایگاهی ایستاده که شاید کمتر کسی آرزویش را داشته باشد؛ نیمکتی که زیر سایه سنگین انتظارات، صدای تشویق و اعتراض در هم تنیده شده اما مسئله‌ای که نباید فراموش شود این است که منتقدان، دشمن او نیستند.
آنها نه برای تخریب که برای بهتر شدن فوتبال این سرزمین لب به انتقاد باز می‌کنند. آنهایی که تاکتیک‌هایش را زیر ذره‌بین می‌برند، از نتایج ناامیدکننده تیم ملی گلایه می‌کنند یا سبک بازی او را با استانداردهای روز مقایسه می‌کنند، شاید تلخ بگویند اما هدف‌شان تنها سقوط او نیست بلکه میخواهند ببینند تیم ملی فراتر از گذشته بدرخشد.
پس از حذف دراماتیک و تلخ در جام ملت‌های آسیا، بازی‌های اخیر تیم ملی در مقدماتی جام جهانی به خصوص بازی مقابل ازبکستان زنگ خطر را بیش از پیش به صدا درآورد. در ورزشگاه آزادی جایی‌که همیشه تماشاگران برای حمایت از تیم ملی می‌آمدند هواداران یا با سکوتی سنگین نظاره‌گر بازی بودند یا با اعتراض‌شان از کیفیت بازی ابراز نارضایتی می‌کردند.
تیم ملی مقابل ازبکستان در حالی‌که باید نمایش برتری ارائه می‌داد، فاقد هویت تاکتیکی مشخصی بود. موقعیت‌ها اندک، پاس‌ها بی‌هدف و بازی بدون خلاقیت. تماشاگران حاضر در ورزشگاه و میلیون‌ها ایرانی که از پای تلویزیون مسابقه را دنبال می‌کردند انتظار داشتند تیم ملی ایران به عنوان تیم اول آسیا در رنکینگ فیفا یک بازی مقتدرانه ارائه دهد. اما آنچه دیدند به جز دقایقی در نیمه دوم تیمی سردرگم بود که نه نشانی از شجاعت داشت، نه سرعت و نه برنامه‌ای برای خلق موقعیت.
تیم ملی انگار حتی خودش هم نمی‌دانست چه می‌خواهد. پاس‌های بی‌هدف، حملات بی‌برنامه و بازیکنانی که گویا فقط منتظر بودند زمان بازی تمام شود. این، تیمی نیست که مردم ایران میخواهند. این، تیمی نیست که آنها حاضر باشند نیمه‌های شب بیدار بمانند و برایش قلب‌شان تندتر بزند چراکه گاهی در فوتبال یک بازی ضعیف تنها یک مسابقه نیست که به تاریخ بپیوندد، بلکه خاطراتی می‌شوند که در ذهن مردم حک می‌شوند. زخم‌هایی که روی غرور یک ملت می‌نشیند. برای مردم و هواخواهان فوتبال تیم ملی چیزی فراتر از یازده بازیکن در زمین است.
مربیگری در سطح ملی، چیزی فراتر از پیروزی‌های لیگ برتری است. اینجا تیم ملی نماینده امیدهای میلیون‌ها ایرانی است. نقدهایی که به سبک بازی تیمش وارد میشود به‌خاطر این است که فوتبال ایران دیگر نمی‌خواهد درجا بزند. دیگر زمان آن گذشته که با بازی‌های محتاطانه و نتایج حداقلی، دلخوش به حضور در مراحل ابتدایی تورنمنت‌ها باشیم.
آقای قلعه‌نویی، شاید برخی نقدها بی‌رحمانه باشند، شاید گاهی ناعادلانه قضاوت شوی اما میان این همه صدا کسانی هستند که دوست دارند موفق بشوی و میخواهند تو را در قامت یک مربی پیشرو ببینند، نه در حصار تاکتیک‌های کهنه و آزموده‌شده. پس به‌جای دیدن منتقدان به چشم دشمن فرضی، آنها را فرصتی برای پیشرفت بدان. فوتبال ایران بیش از هر چیز نیاز به نگاهی تازه دارد؛ نگاهی که از گذشته درس بگیرد اما در گذشته نماند.
منتقدان قلعه‌نویی افرادی نیستند که چشم بسته مخالف او باشند. خیلی از آنها همان‌هایی هستند که در سال‌های نه‌چندان دور از تیم‌های قلعه‌نویی در استقلال، سپاهان، تراکتور و... تمجید می‌کردند اما تیم ملی جای آزمون و خطا نیست. این دوره از جام جهانی تیم ملی ایران با این بازیکنان باتجربه، نباید تیمی باشد که فقط به حضور در جام جهانی بسنده کند. قلعه‌نویی باید بداند انتقادها از سر دشمنی نیست. این نقدها از سوی هوادارانی است که نمی‌خواهند تیم ملی کشورشان درگیر بازی‌های بی‌روح و بدون برنامه باشد. آنها نمی‌خواهند تیم‌شان در زمین سردرگم باشد، بازیکنان بدون هدف توپ را به این سو و آن سو پاس بدهند و در نهایت فوتبال ایران به یک تیم متوسط تبدیل شود.
آقای قلعه‌نویی؛ منتقدان را دشمن نبین. آنها کسانی هستند که میخواهند تو موفق شوی، اما موفقیتی که با تغییر، با شجاعت و با جسارت همراه باشد. هنوز فرصت هست اما این فرصت همیشگی نخواهد بود. تاریخ، مربیانی را به یاد می‌سپارد که به انتقادها گوش دادند و تغییر کردند، نه آنهایی که مقابل جریان انتقاد ایستادند و خود را قربانی خواندند.
ایران تاکنون شش بار در جام جهانی حضور داشته است. شش بار که مردم این سرزمین به خیابان‌ها ریختند، شش بار که غرور ملی در اوج بود اما این بار انگار پاهای مردم برای ریختن به خیابان‌ها سنگین شده بود. این بار شاهد آن شادی‌های عظیم همیشگی نبودیم. آیا هفتمین حضور تیم ملی در جام جهانی شادی نداشت؟ به طور حتم این بار نگاه مردم متفاوت شده بود چراکه جدا از حاشیه‌های ریز و درشت و گلایه‌ها و شرایط معیشتی و اقتصادی، توقع مردم بالاتر رفته که چرا همیشه یک حسرت بزرگ داشته باشند؟! چرا تیم ملی نمی‌تواند یک‌بار برای همیشه از مرحله‌ی گروهی صعود کند؟ چرا ایران نمی‌تواند تیمی باشد که دنیا را شگفت‌زده کند؟
آقای قلعه‌نویی، اگر نقدها تندتر شده به این دلیل است که مردم تیم ملی را از آنِ خود می‌دانند. آنها در تیم ملی هویت خود را می‌بینند. این انتقادها از سر دشمنی نیست، بلکه از سر عشق است. منتقدانت همان‌هایی هستند که اگر تیم ملی در جام جهانی موفق شود، اولین کسانی خواهند بود که در خیابان‌ها پرچم ایران را بالا می‌برند.
در پایان توصیه می‌کنیم با افتخار بزرگی که در کارنامه‌ات ثبت کردی و تیم ملی را بی‌توجه به گروه سخت یا آسان به جام جهانی رساندی، حالا قدم بزرگ بعدی را بردار. این قدم نه به مستطیل سبز خلاصه میشود، نه به سکوها و شعارهای هوادارانت. باید برای بازگشت به قلوب مردم و عزیز ملت شدن تلاش کنی. هر کسی در این دو ماموریت بزرگ موفق نمیشود. هر بازیکن یا مربی یا رئیس باشگاهی چنین عزتمندی را درک نخواهد کرد. به نظر باید برای رسیدن به این مهم از «ژنرال» درونت فاصله بگیری و همان «اردشیری» باشی که همیشه انگیزه‌های بی پایانی داشت تا موفقیت‌ها را درو کند.
این جام جهانی قرعه برنده به نامت خورده است. شانس بار دیگر در خانه‌ات را کوبیده و حالا با برگ برنده‌ی «استفاده از مربی ایرانی در جام جهانی» می‌توانی ورق را به نام و کام خودت برگردانی. هم محبوب و عزیز ملت شوی و هم کارنامه ات را پر طمطراق‌تر کنی. شاید اگر چنین اتفاقی را در جام جهانی رقم بزنی دیگر کسی در شایستگی‌هایت شک هم نکند. اگرچه دوره قبلی حضور مربی ایرانی روی نیمکت تیم ملی در جام جهانی ۹۸ با آن ستاره‌های کهکشانی تجربه تلخی بود و جلال طالبی و بیژن ذوالفقارنسب قدر آن موقعیت طلایی را ندانستند و هدر دادند.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظرات بینندگان
جوانگرايي كنيد
دل مردگی ونداشتن نشاط ربطی به قلعه نویی وتیم ندارد
افسردگی روح مردم رانابودکرده.
بروسراغ مسولین مملکت
کسی که سفره اش خالیست فوتبال برایش چه اهمیتی دارد ...
کار قلعه نویی ... .. به رسانه ها برای ژنرال نامیدن او است. او هیچ برنامه و دانشی در این زمینه ندارد. بدرد تیم های دسته یک می خورد
یکی از مشکلات قلعه نویی دستیاران زیاد و ضعیف ، در تیم ملی هست و دوم خود قلعه نویی که در کنار زمین عین تماشاچی ایستاده و هیچ عکس العملی در مقابل تاکتیک بازی نداره و تعویض هاش خیلی دی هست
نه عزیزم. تماشاگران به جای تشویق باعث ضعف روحیه تیم ملی شدند.
امیرخان باجنم ،بهترین هافبک بازیساز ،با استقلال قهرمان آسیاشد ،آنهم بدون شکست ،چرانمیذارین کارشو بکنه دفعه قبل هم ،اسکوچیچ رو برکنارکردبد کیروش 6تا ازانگلیس خورد ،امیرنترسه تیموهجومی میچینه ،انشاء الله صعودهم میکنه،شما مشکلتون اینه که هرچی ازاین اسنپ کاپها وتاج کاپهارو جمع میزنید امتیازشو زیاد میکنید سرآخر میبینید ته یک جام آسیائی رو نمیگیره حالا گلات کنید عشرات کنید ؛،به ژنرال گیر بدید
هر جور توهین و تهمت و افترا رو اسمش رو میذاریم انتقاد، شاید بعضی‌ها یادشون رفته ولی با یه جستجوی ساده توی همین اینترنت یادشون میاد هرکس که توی ورزش کشور تا پست و مقام و جایگاهی گرفت و موفق شد از علی دایی بگیر تا بقیه، شد رانتی، بی دانش و چاپلوس و کلی بهش حمله شد و انواع تهمت و افترا و... بهش زدن، هنوز یادمون نرفته که رسانه ها با علی دایی چه کردن و چجوری از تیم ملی انداختنش بیرون!
دوباره میخواهند کیروش بیاورند. واقعا ما چقدر بدبختیم. کیروش تو اروپا تیم دسته چهتر هم بهش نمیدهند. به خدا دلال ها نابود کردن فوتبال ملی را.
کلا اقای قلعه نویی نقد پذیر نیستن!
آقای قلعه نوعی لطفاً با منتقدین جلسه بزار و حرفهایشان را بضنو
جالبه همین هایی که اینجا علیه قلعه نوعی می نویسند برای رفتن اسکوچیچ و برگشتن کیروش هورا کشیدن...
تیم ملی بازیکن جوان باید از لیگ بگیره
5 تیم اول لیگ چند بازیکن جوان معرفی کردن که قلعه نوعی استفاده نکرده؟ حتی شاخص ترین لژیونرهای ما هم به لیگ های ضعیف عربی برگشتن،
تیم ملی چند تا اردوی خوب تونسته برگزار کنه؟
کیفیت تیم های ملی همیشه پایینه، تیم های ملی رو پای ستاره ها مخصوصاً ستاره های تدافعی می چرخه چون تیم های ملی فرصت آنچنانی برای هماهنگی ندارند و بازیکن ها خسته از بازی های باشگاهی به تیم ملی می رسند،
شک ندارم که عوض کردن قلعه نوعی در این مقطع هیچ کمکی به تیم ملی نخواهد کرد
تیم ملی با هر مربی که باشه باز هم با همین بازیکن ها به جام جهانی میره، اگر قرار تغییری انجام بشه بعد از جام جهانی
دقیقا انتقاد ما از ضعف تاکتیکی مشهود و کندی عجیب و اشتباهات کلافه‌کننده هافبک‌ها در پاس دادن است.
این همه عضو کادر فنی، هیچ اثر مثبتی در بلوغ تاکتیکی تیم ملی نداشته‌اند.
با وجود رحمان رضایی، دفاع ما افتضاح بوده.
با وجود تیموریان، هافبک‌ها کند و پراشتباه بوده‌اند.
با وجود افاضلی و ...هیچ تحلیل و آنالیز مثبتی در تیم نمی‌بینیم.
تمرینات تیم سنتی و تاریخ‌گذشته‌اند. و....
سلام یه مقدار نویسنده بدون فکر و از روی غرض ورزی نوشته امیر قلعه نوعی فقط یه مشکل داره و آنهم به بازیکن جوان بازی نمیده و ترس داره که اشتباه کنن و خراب شوند وگرنه تیم از لحاظ موقعیت گل هر بازی بازی خداقل چهار موقعیت ایجاد می کنه جایی که تیم های لیگ برتری به زور دو تا موقعیت گل ایجاد می کنن در بازی با ازبکستان فقط یه موقعیت صدر صد قائدی گل نکرد و دو موقعیت صد درصد و یه موقعیت هم آزمون زد دفاع ازبکستان روی خط گزفت شما یه تیم لیگ برتری مثل استقلال سپاهان تراکتور بشمارید چند تا موقعیت گل ایجادمی کنن نویسنده میگه موقعیت گل ایجاد نشده میشه توضیح بدید چند تا موقعیت قائدی و آزمون شما دقیقا کجا بودید و شاید هم مردان آهنین نگاه می کردید یه ذره انصاف داشته باشید تنها اشتباه قلعه نوعی اینست اعتقاد به بازیکن باتجربه داره تا جوانگرایی
قلعه نوعی دقیقا مثل مدیرانی هست که بخود ایمان دارند و دلار را از 7 تومان به بیش از 100هزار تومان رساندند و خود را قهرمان، شایسته و ... می پندارند.
آقاي قلعه نوعي اميدوارم شما نيز از آقا كريم باقري يادبگيري و با پيشنهاد آوردن مربي تراز اول، هم مردم رو خوشحال كني و هم زمينه كسب نتايج درخشان براي تيم ملي را فراهم كني.
البته همه دوست داشتن آقا كريم ادامه بده ولي با اين حال ايشون مثل هميشه بزرگي كرد و زمينه حضور آقاي كارتال رو در فوتبال ايران فراهم كرد كه بدون شك در بلندمدت فوتبال كشورمون از منافع حاصل از آن بهرهمند خواهد شد.
آقاي قلعه نوعي خواهش ميكنم بيا و بزرگي كن
مردم حالشون با اين تيم ملي خوب نيست
لطفا هرچه زودتر جراحي لازم را انجام بديد تا اتفاق خوبي رو براي تيم ملي مون در جام جهاني شاهد باشيم.
لطفا با يه خداحافظي آبرومند و زيبا، جناب قلعه نوعي و كادر فني رو بدرقه كنيد.
آقاي قلعه نوعي عزيز باور كن بعد از جام جهاني روزي هزار بار افسوس خواهي خورد كه چرا به موقع كنار نرفتي...
اين رو از بنده به عنوان خواهش و پيشنهاد دلسوزانه بپذير.
قول حرف آدم هاي منفعت طلب دور و برت رو هم نخور
اونا مي خوان از نردبان جنابعالي به منافع شخصي خودشون برسن
خودت تاكيد و نظارت كن تا مربي درجه يك براي تيم ملي بيارن
جناب آقاي قلعه نوعي از زحمات و تلاش هاي جنابعالي براي صعود به جام جهاني متشكريم ولي خواهش مي كنيم خودت با شهامت از تيم ملي خداحافظي كن تا هم بازيكناي مسن و بدون كيفيت از شما يادبگيرن و هم فدراسيون يه مربي تراز اول بياره براي تيم ملي.
خواهش مي كنيم ازت لطفا با عزت و سربلندي برو مثل اريك كانتونا
با آقاي قلعه نوعي و با اين بازيكنان پا به سن گذاشته و بعضا خيلي بي كيفيت، ما فقط بايد ويزاي توريستي بگيريم بريم آمريكا و برگرديم.
لطفا با آبرو و احساسات يك ملت بازي نكنيد و تا فرصت هست با يك مربي تراز اول تيمي در حد نام ايران راهيه جام جهاني بكنيد.
دوره حرفهاي شعاري مثل مربي ايراني و غيره گذشته.
مهم نام و اعتبار ايران است نه شعارزدگي و حرفاي پوپوليستي
وطن دوستی و داشتن مربی داخلی شده پوپولیستی !!!!
باختن مفتضحانه با مربی خارجی اسمش چی میتونه باشه ؟؟
کسی مخالف مربی خارجی نیست ولی اعتماد به مربی خوب داخلی هم چیز بدی نیست اتفاقا خیلی بهتره با یه مربی وطنی نتیجه گرفته بشه
وقتی آقای قلعه نوعی شماره 10 تیم را به قائدی میدهد دیگر از این تیم ملی چه انتظاری است ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
حسن روشن، علی دایی و کریم انصاری فردو حالا قائدی چه پسرفت عجیبی !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
مغز متفکر تیم ملی ایران کسی نیست جز انتونی مربی حرفه ای ایتالیایی .ایتالیایی
از رفتارها ،نگاهها،هدفها،.....در فدراسیون می توان فهمید همه برای پول به فوتبال چسبیده اند،تاج،نبی،قلعه،رحمان،اندو،....گرفت گرفت،نگرفتم،نگرفت
مگر کیروش برای ما در تیم ملی مجانی مربیگری کرد
تیم ملی هیچ برنامه ای ندارد و فقط و فقط وابسته به ستاره هاست. بی نظمی و بهم ریختگی در چند بازی اخیر کاملا مشهود است. قلعه نوعی از اول هم در حد تیم ملی نبود
ظرفیت فکری او در حد لیگ ایران آنهم تیمی در میانه جدول برای عدم سقوط به دسته پایینتر است و بس.
نگاهی به او در کنار زمین بیندازید، در حال خشم و ناتوان و مستاصل ، انگار تیم را کس دیگه ای بزمین فرستاده و از حرکات تیم شوکه میشود.
تیم پیر، کند و بدون تاکتیک و توتن و بازی گروهی که نان خود را از محصول بازیکنان متوسط و ضعیف خارجی میخورد. او برای این تیم چه کرده ؟ فکر کرده باحضور ژاپن، کرهجنوبی و عربستان بعنوان تیم اول راهی شده؟
صحبت از نداشتن اصول اولیه و کیفیت پایین و مشکلات همیشگی این تیم کند و بی رمق و بدون بازی گروهی است که نتوانسته آنها را بهبود دهد،
پس وایسا دستیارفرگوسن یعنی کیروشتون بیاد بریم دوباره باخت شش گله بیاریم چقدر شماخوتحقیرید،عربستان اول بره اندونزی روببره بعد گندش بکن
خواهشا ،بگذارید اینبار یک ایرانی سرمربی تیم ملی باشد. تیم که خوب بازی می کند . ماهم از مردمیم . تیم ملی به روز بازی می کند . درجام جهانی هم به دور بعد صعود می کنیم . . کسی که تیم را به جام جهانی برده، لیاقت نشستن روی نیمکت جام جهانی رادارد .
مرغ همسایه غازه!! پول این مملکت باید در جیب یک عده سودجو و دلال مسلک بره! با شعار اگر خودت از پله های ترقی بالا نرفتی به دیگر هم وطنت هم اجازه پیشرفت نده
قلعه نویی مناسب این تیم نیست. هرکسی سر مربی بود این تیم جام جهانی می رفت
کسی منکر مربی داخلی نیست. مربی داخلی باید مشکلات اصلی تیم را حل کند یا نه؟ این تیم بدتر از تیم قبلی جام جهانی و فرسوده تر است و زنگ تفریح بقیه .
مثل اینکه دولتی ها، عزم شان را جزم کرده اند تا قلعه نویی در جام جهانی مربی نباشد و رفیق خودشان!! را سرمربی کنند مثل همانی که در مورد اسکوچیچ شد.
چیزی که در هیچ جای جهان مشاهده نمیشود.
مربی ای که تیم را برده جام جهانی، عوض نمیشود.
کاری که ما با ویرا و اسکوچیچ کردیم...
سرگروهبان هیچ دانشی ندارد و برنامه ای هم ندارد و خود بچه ها این بازی ها را می کنند
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.