وقتی حريف پروفسور سميعی نشدم !

مازیار ناظمی در وبلاگش نوشت: يك كار خوب در شبكه تهران ، پروفسور مجید سمیعی رئيس فدراسيون جهاني متخصصان مغز و اعصاب ميهمان ما در تهران ۲۰ بود . شخصيت استثنایی، فرهمند و جالبي داشت.مصاحبه با ايشان بسيار مشكل بود، همان اول خيال همه را راحت كردم گفتم تخصصي در اين حوزه ندارم و بحث ما بيشتر ريشه ايراني و وطن دوستي و موفقيتهاي علمي و جهاني پروفسور بود. كلي هم پيامك داشتيم كه نوشته بودند پروفسور افتخار رشتي هاست.( دكتر اصالتا بچه گيلانه ) براي اينكه حرفهاي برنامه خيلي تخصصي نشه و البته يه جايي هم مچ پروفسور را بخوابونم ! گريزي به فوتبال زدم .

پرسيدم ساكن كجاييد گفت هانوفر ،( يادم بود امروز تيم شهرشون با وردربرمن بازي داره) ، گفتم مي دونيد هانوفر امروز بازي داره ؟ گفت اره با برمن بازي داره نيمه اول هم دو بر يك جلو بود نيمه دوم را نمي دونم چون امدم استودیو شما ! ... مي بينيد، اينجوري پروفسور ميشن