راهبرد جدید آمریکا در قبال مذاکرات هسته ای ایران

یک هفته بیشتر تا برگزاری مذاکرات حساس هسته‌ای میان ایران و گروه ۱+۵ در بغداد باقی نمانده و بسیاری از تحلیلگران، همچنان از مساعد بودن فضا برای رسیدن به توافق در این مذاکرات سخن می‌گویند؛ اما توافق با چه هزینه‌ای و به سود چه کسی؟

به گزارش «تابناک»، با نزدیک شدن هر چه بیشتر زمان مذاکرات ایران و ۱+۵، تلاش‌های آمریکا برای افزایش فشار بر ایران جهت دادن کمترین میزان امتیازات افزایش پیدا می‌کند. این فشار‌ها طیفی گسترده، از تلاش برای افزایش تحریم‌ها تا میدان دادن به دشمنان قسم خورده ایران را شامل می‌شود.

بنا بر این گزارش، نزدیک دو هفته پیش بود که «هیلاری کلینتون»، وزیر امور خارجه آمریکا با سفر به چین و هند، مهمترین شرکای تجاری و نفتی ایران، درصدد برآمد آنها را برای افزایش فشار تحریم‌ها بر ایران با خود همراه کند.

در این میان، هرچند چین مطابق انتظار اعلام کرد در روابط اقتصادی خود ملاحظات سیاسی را دخیل نکرده و روابط تجاری و اقتصادی خود با ایران را نگه خواهد داشت، فشار آمریکا بر هند در پایان این کشور را به تسلیم نسبی در برابر فشار‌ها و اعلام کاهش خرید نفت از ایران وادار کرد.

در همین باره، مطبوعات هند امروز از تصمیم دولت این کشور برای کاهش ۱۱ درصدی واردات نفت از ایران خبر دادند.

در کنار پیگیری موضوع افزایش فشار اقتصادی از سوی دولت آمریکا، برخی مطبوعات و خبرگزاری‌های این کشور نیز درصدد هستند با دامن زدن به فضای رسانه‌ای علیه ایران در آستانه مذاکرات، چشم انداز کسب امتیاز ایران از مذاکرات را محدود کرده و گستره فشار را بیش از پیش افزایش دهند.

در همین راستا، «آسوشیتدپرس» چند روز پیش اقدام به انتشار تصویری کرد که ادعا می‌شد مربوط به یک اتاقک مهار انفجاری در مرکز نظامی «پارچین» است. انتشار این تصویر که درست یک روز پیش از برگزاری مذاکرات ایران و آژانس بین المللی انرژی اتمی در وین صورت گرفت، مستقیم با هدف تأثیرگذاری بر روند این مذاکرات انجام شد.

در پایان مهمترین جنبه از این سیاست یکپارچه اما چندبعدی آمریکا، در مطرح شدن دوباره موضوع خروج نام گروهک منافقین از لیست گروه‌های تروریستی آمریکا نمود پیدا کرده است. یکی از بخش‌های مهم خبری و تحلیلی مطبوعات غربی در روزهای گذشته، بررسی احتمال انجام چنین کاری از سوی آمریکا بوده است.

بی گمان، دولت آمریکا به خوبی از ماهیت تروریستی این گروه آگاه است. شاهد این امر، گزارشی بود که چند ماه پیش به نقل از مقامات امنیتی ایالات متحده در خبرگزاری‌ها منتشر شد، مبنی بر اینکه «موساد» با آموزش اعضای گروهک منافقین، از آن‌ها در عملیات‌های ترور دانشمندان هسته‌ای ایران استفاده کرده است.

به این ترتیب، اکنون مسأله واقعی این نیست که آمریکا این گروهک را تروریستی می‌داند یا خیر، بلکه موضوع اصلی این است که دولت آمریکا می‌کوشد با بازی با کارت این گروهک، به زعم خود هشداری را متوجه ایران کند که در صورت همراهی نکردن ایران با غرب در مذاکرات، با به رسمیت شناختن دشمن شماره یک جمهوری اسلامی ایران، به این امر واکنش نشان خواهد داد.

همان گونه که اشاره شد، همه این کارها و فعالیت‌ها با یک هدف کلی انجام می‌شود و آن به حداقل رساندن دستاوردهای ایران از مذاکرات، به موازات تأمین حداکثری خواسته‌های غرب است. بی‌گمان مذاکره کنندگان هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران نیز باید با آگاهی تمام از این جنگ سرد، در راستای حداکثر کردن منافع کشورمان وارد مذاکرات شوند.