62درصد مدال‌آوران المپیادها از ایران رفتند !

همون بهتر که از کشور خارج بشوند توی کشور ما معضلات لاینحل مانند سربازی و اشتغال و..... وجود دارد که بسیار دست و پا گیر است

به نظر من اونایی که موندن به اندازه توانایی هاشون کار می خوان تا بتون به پیشرفتشون کمک کنه.

من دانشجوی دکتری دانشگاه شریف هستم و از موندنم تو ایران بسیار ناراضی هستم. خیلی از دوستان من الان تو کانادا و آمریکا هستند و تو دوران دانشجوییشون ماهانه دارن مقرری میگرن و زندگی خیلی خوبی دارند. اما من که اینجا موندم، پول غذا روزانه خودم رو با مکافات تامین می کنم. پول ندارم که سوار تاکسی شم. باور کنید خیلی مسیرها رو اگه بتونم پیاده میرم. چند بار هم برای بورسیه شدن تو رانشگاههای داخل اقدام کردم اما حتی نگاه هم نمی کنند که ببینن که چه کار میکنید. اینجا درس خوندن زجر به خدا. فداکاری به خدا. من چند سال پیش نامزد کردم اما چون تو دوره دکتری هم نتونستم پولی کسب کنم نامزدیم به هم خورد و کلاً قید زن و زندگی رو زدم. اصلاً نمیشه با این وضع خودم رو جم و جور کنم چه برسه به یکی دیگه. خلاصه سرتون رو درد نیارم من پیگرم که بعد از دوره دکتری از ایران برم که اینجا نمیشه موند...............

به نظر من خیلی هم خوبه رفتن. این یک تهدید برای کشور نیست. یک فرصته. چرا؟ چون به هر حال ما نمی تونیم اون جور که باید و شاید زمینه پیشرفت اون ها رو فراهم کنیم. این طور می شه اقلا از 50 درصد ظرفیت اون ها، با این که در خارج از کشور هستن استفاده کرد. یعنی آموزش رو خارجی ها بدن، استفاده رو ما ببریم. که البته در این هم ناکارآمدیم و این بدتر از رفتن اون هاست.

من خودم استاد المپیاد شیمی هستم.
واقعا از خواندن این خبر متاسف شدم.
شما نمی دانید با یک مدال آور جهانی چه اندازه زحمت کشیده می شود....
حیف.....
اشکم رو درآوردی تابناک!

نمونه ش خودم که در کنکور کارشناسی ارشد اول شدم و هرکجا رفتم تحویلم نگرفتن هیچ تحقیر هم شدم.
برای داوری مقاله دویست هزارتومن میخان دانشگاه میگه ما برای این چیزا بودجه نداریم.

با سلام
من فارغ التحصیل دکتری مکانیک هستم با معدل بالا و چندین مقاله ISI. تا به حال 3 دفعه برای جذب هیئت علمی دانشگاهها اقدام کردم ولی حتی به مصاحبه هم دعوت نشدم! می دونید دلیلش چیه؟ چون ملاک جذب هیئت علمی الان تو مملکت ما سواد و تحصیلات نیست . حالا فکر می کنید دانشجویان نخبه رده های پایین تر وقتی شرایط من و امثال من رو می بینند آیا انگیزه ای برای ماندن در این مملکت براشون می مونه؟

می دونید چرا ؟
برای اینکه ما فکر می کنیم بزرگترین سرمایه کشور نفته نه نیروی انسانی

چشم و دل مسئولان روشن

کسی که حداقل 22 سال از زندگیشو صرف تحصیل میکنه علاوه بر علاقه به رشته ش فکر کسب درامد و شأن اجتماعیه که متأسفانه در ایران چنین خبری نیست جالب اینجاست که دانشجويان دانشگاه دولتی کشور ما هر روز باید بابت هر دلیلی به دولت پول پرداخت کنن من خودم دانشجوی ارشدم و تنها فکرم اینه که موقع انجام پایان نامم چندتا مقاله داشته باشم و در اولین فرصت از اینجا برم نه من همه همکلاسیام قریب به اتفاق همین طور هستن خدارو گواه می گیرم که من عاشق وطن و سرزمینم هستم اما نوع زندگی توی این مملکت بهم نشون داده که تحصیل علم وهیچ جایگاهی برای مسولان ما نداره و از طرفیم عمده ترین مشکل بعدی ظرفیت پذیرش در مقاطع دکترای کشور هست که کار رو سخت تر می کنه مثلا امسال یکی از دوستان من که تاحلا 11 مقاله ISI داشته فقط بخاطر اینکه توانایی پاسخ به سوالات تستی رو نداره تو پذیرش دکترا موفق نبود اما همین ادم از دانشگاه MIT بورس گرفت خب به نظر شما چه دلیلی برا موندن تو جایی هست که براي دکتر مملکتشون ارزش قائل نیستن. تازه بعد از دکتراهم که واویلا نه کار هست و نه می تونی به آسونی هیئت علمی دانشگاهی باشی با این وضعیت گزینش وهزار مزخرفات دیگه بخدا من کشورمو دوست دارم اما اگه لحظه ای فرصت کنم از اینجا می رم

سلام
وقتی تابناک 62/2 در صد را 2/62 در صد تایپ می کنه چه انتظاری هست

تا وقتی ارزش یک نخبه علمی در حد یک خودروی پژو یا سمند باشه و یک شوتبالیست از پول بیت المال خودروی دهها میلیونی سوار بشه باید به نخبه ها حق داد که مهاجرت کنن
نبود امنیت شغلی ، تحقیر نخبه ها توسط مدیران بی کفایت و بی سواد که بجای اینکه خودشونو بالا بکشن توی سر بقیه میزنن تا اونا پایین بیان ، بوروکراسی اداری و موانع بی حد و حصر سر راه کارآفرینان ، حقوق و دستمزد خنده دار !!!
واقعا آیا انگیزه ای واسه نخبه ها واسه موندن می مونه ؟؟؟؟؟

وقتی دانشگاه هایی مانند ام آی تی و... با سطح بالای علمی هم پذیرش می دهند وهم هزینه تحصیل وحتی مبالغ قابل توجهی نیز می دهند. در شرایطی که یک نفر نخبه برای تحصیل در مقطع بالاتر هیچ امکانی ندارد چه انتظاری هست که این افراد بمانند؟؟؟

هووووووووووووورا، چشم همه ما روشن!!!!!!!!

پ ن پ، روی گلیم پاره پوره کشور قدم بگذارند، طبیعی است که فرش قرمز کشورهای توسعه یافته را ترجیح می دهند، مشکل از فرش ماست نه از قدمهای آنها!

براي زندگي بهتر مي رن و اين حق همه آدمهاست.

شما هم سیاه نمایی کنا !!

دنیا وطن ما است.انسان که خودش محدود به جغرافیا نمی کنه.اگر انسانها سیاره دیگری با امکانات زیستی پیدا کنند ممکن است به ان مهاجرت کنند.

جلوی مهاجرت نخبگان را نه می شود و نبایستی گرفت . آنها سرمایه های جهانی هستند . اگر کسی می تواند بجای خدمت به 70 میلیون به چند صد میلیون انسان خدمت کند اشکالش در چیست ؟ اما در اینجا نکته مهمی وجود دارد ؛ به شرط اینکه آن نخبه عزیز ، مردم خود را از لیست خدمت رسانی خارج نسازد و به موطن خود پشت نکند و به این خط قرمز اخلاقی به گونه ای خود خواسته پایبند باشد .

که بمونیم و حقوق خط فقر رو دریافت کنیم. اونم بعد از کلی دوندگی دنبال کار و جور کردن پارتی هایی که به راحتی و نه از روی شایستگی به پست و مقام رسییده اند؟ ما که رفتیم داداش های ایرانی من به امید اینکه روزی ایران اصلاح شود و ما برگردیم.

با سلام
متاسفانه مسئولین کشور چشم بر واقعیت بستندو انکار می کنند .ای کاش شرایطی فراهم می شد تا این نخبگان به کشور بازمی گشتند الان شما امار بگیرد می بینید که تو حساسترین مراکز علمی جهان یک ایرانی حضور موثر دارد .خواهش من از مسئولین این است که فکری به حال این قضیه بکنند مرسی

اينكه از ايران بروند و آنجا تحصيل كنند هيچ اشكالي نداره. حتي اگر برنگردند هم اشكالي نداره در صورتيكه بتونيم ازشون استفاده كنيم. فرض كنيد بروند و بعد اونجا با علم روز دنيا آشنا باشند و ما هم هرسال يك ترم به عنوان استاد مدعو دعوتشان كنيم به ايران و در دانشگاه هاي ايران تدريس كنند. خيلي هم خوب ميشه. يا اينكه برند و زمينه برگشتشون رو فراهم كنيم. توي دانشگاه بهشون درس بديم و بعد هيات علمي بكنيم. نه اينكه استادهاي فعلي دو دستي چسبيدند به كرسي هاي دانشگاه و ول كن نيستند. مشكل ما اينه كه خودمون دوست داريم اونها برند. اگر اينها باشند ايرادات رو گوشزد ميكنند و رويه در كشور طوري شده كه دوست نداريم كسي بالاتر از خودمون باشه. اين موضوع توي علوم انساني كه از همه بدتره. مثلا امسال به دانشكده مديريت و اقتصاد شريف اجازه ندادند كه دانشجوي دكتري بگيره. در صورتيكه هم رتبه يك مديريت و هم رتبه يك اقتصاد در آزمون دكتري مال اين دانشگاه هستش. خوب اين يعني چي؟ يعني ما نميخوايم جايي كه اقتصاد رو درست درس ميدند پابرجا باشه. يعني فارغ التحصيل اين دانشگاه پاشه بره خارج از كشور. خلاصه كه از ماست كه برماست.

خوش به حالشون کاش منم توی المپیاد شرکت میکردم.
نه میخوای میموندن ایران 20 سال حق التدریس کار میکردند؟
داخل کشور میموندن که حیف میشدن باز اونجا کار علمی میکننو حسود نباش عزیزم

اگه ميدونستن تو ايران يارانه نقدي ميخوان بدن نميرفتن. احتمالا قبل از هدفمندي يارانه ها رفتن.

منم یه دانشجوی دکتری ام و میخام برم
اینجا کسی به ما اهمیت نمیده

از بس بهشون امکانات و انگیزه دادن، دلزده شدن ، رفتن سختی بکشن و برگردن

هيچ جاي تعجبي نيست.

من هم اگر می توانستم می رفتم. چون حمایتی از من المپیادی نشده. اون از وام مسکن با سود 12 درصد ربای خالص، و ....

چه عیبی داره که نخبگان بروند ودر جایی که امکانات خوبی برای تحصیل وتحقیق وجود داره زندگی عالمانه ی خودشان را ادامه دهند اینها سرمایه های انسانی عالم ما هستند چه بهتر که جایی باشند که مفیدترند.اگر امثال پرفسور سمیعی در ایران میماندند میتوانستند سمیعی امروز باشند؟؟

پس چی فک کردی بمونن اینجا چی بشه

رفتند درست نیست باید بنویسیم 62% رفته اند چون رفتند یعنی فرآیند رفتنشان تمام شده و 38% ماندند . اما 62% رفتنه اند یعنی تا حال این مقدار رفته و هنوز هم دارند میروند .

این زیان بار ترین فاجعه برای مملکت ماست هزاران باران بدتر از تحریم و جنگ. من با تعدا زیادی از کسانی که مهاجرت کردند در دانشگاه شریف و امیرکبیر همکلاس بودم کسانی که تک تکشان می توانستند تغییرات بزرگی در مملکت به وجود بیاورند که به خاطر نبود شرایط رفتند. کسانی همچون بنده ماندیم که نه هوش و نه ابتکار و نه خلاقیت و نه فرهنگ آنان را داریم. غم انگیز است...

کسی دوست ندارد کشور و خانواده اش را ترک کند. حتما اینجا مشکلاتی وجود داره که عرصه را بر جامعه علمی تنگ می کند.

خيلي بيشتر از اين ها است !!

وقتي اينجا هيچ حمايتي از آنها نميشه معلومه كه ميرن تازه اونهايي كه موندن كه يكيش خودمم بخاطر مادرم نرفتم

خیلی نگران نخبگانی هستید که رفتن؟ حداقل 200 برابر این تعداد الان نخبه تو کشور داریم، اگه دلتون زیاد می سوزه برای استفاده از اونا یه کاری کنید.....
نتیجه اینکه اگه اون نخبگان مهاجرت نکرده بودن هم کسی اینجا ازشون استفاده نمی کرد، اما حالا که رفتن همه شروع کردن به فریاد وامصیبتا.

برای زندگی در ایران و رفتن تا سطوح مدیر عاملی ، تحصیلات دوم راهنمایی کافی است.

در جامعه ای که به اونها بها داده نمیشه بمونن که چی بشه؟ با کدوم برنامه ی دولتی کار و پژوهش و امکاناتی به اینها داده میشه تا بمونن و ازشون استفاده کنن؟؟

تولید ملی‌ نخبگان، صادرات رایگان

تابناک عزیز اینها سرمایه های علمی ما هستند که رفتند یا بهتر بگویم بردن. پس سرمایه مادی ما که داره هر روز خارج میکنن چی؟ از نیمه دوم سال 90 تا الان فقط در یک شهر ترکیه (بورسا) 32 شرکت ایرانی به ثبت رسیده با سرمایه آنچنانی!!! آیا کسی از مسئولین تو خوابش هم این مسائل را میبینه.

38 درصد ديگه دو حالت دارند
1- يا در حال برنامه ريزي اند كه برن
2- يا معذورات مالي - خانوادگي و يا شغل پدر !!!!! دارند

رفتن و مهاجرت اسان نیست پس چرا این چنین افرادی با این همه مشقت و سختی سعی در ادامه راه در کشور های دیگر دارند خیلی از این اقایان حتی با فروش منزل پدری و .. پا به چنین سفری میگزارند به نظر شما باز هم مشکل از غرب است . فکر نمیکنم کسی بتواند به راحتی مملکت خود را رها به دامان کشور هایی برود که با فرهنگ ایشان اصلا متناسب نیست اگر اگر و تنها اگر بتواند یک دلیل قانع کننده یک دلیل قانع کننده پیدا کند خواهد ماند

یه واقعیت تلخی به نام عدم حمایت !!! فیلم ساخت ایران درسته که طنز ولی واقعیت جامعه رو نشون داده . . . حال ربط بدید این فیلم رو به واقعیتی که وجود دارد ! ایا اینهایی که رفتند حق ندارند ؟!

مسئولين بايد مشكل اون 38 درصد رو هم حل كنند. اگه مشكل سربازي دارند يا نياز به وام كم بهره بلند مدت دارند. لااقل يك كار درست و كامل انجام بشه.

خوب به این خاطره که تو ایران بهشون بها نمیدن و فقط ابراز تاسف خالی میکنن

با سلام
من از جمله افرادی هستم که به دلیل سابقه فعالیت علمی و رزومه بسیار قابل توجه، با کوچکترین اراده ای می توانم به هر کشور صنعتی و پیشرفته ای مهاجرت کنم و در راستای علائق و توانمندی های خود به فعالیت بپردازم. ولی با انگیزه خدمت به این کشور و ایفای نقشی هرچند ناچیز در بهبود وضعیت آن از مهاجرت خودداری کرده و در حال تلاش برای ایجاد حرکت هایی در راستای تولید و ایجاد دانش فنی در سطح داخل هستم.
اما برای فردی مانند من مشکل از آنجا ناشی می شود که برآیند قوانین و ساز و کارهای حاکم بر سیستم دولتی و اداری به گونه ای است که گویی همه تجهیز شده اند تا جلوی فعالیت ها گرفته شود و اکثر قوانین و مقررات موجود بجای تسهیل در امر تولید و تحقیق، به عنوان ترمز و مانعی عمل می کنند. بصورت مصداقی من به دانش فنی تولید یک دستگاه بسیار پیچیده صنعتی دست پیدا کرده ام که تولید آن می تواند مانع خروج ارز و ایجاد اشتغال شود و برای تولید آن هم هیچ امکاناتی اعم از وام و تسهیلات و ... نمی خواهم و حاضرم با سرمایه شخصی در این مورد اقدام کنم. اما وقتی برای حرکت در این جهت با چندین نهاد و سازمان روبرو می شوم که فقط مانع تراشی می کنند و حق خود را می خواهند و کاری هم به هیچ جنبه دیگری ندارند، در این شرایط مجبورم دست ها را به علامت تسلیم بالا ببرم و در مورد مهاجرت مجددا فکر کنم.

تا كي بايد شاهد اين مهاجرت ها باشيم و نخبگان و سرمايه هاي اصلي كشور از ايران بروند و اساتيد و پرفسور هاي ايراني در خدمت كشورهاي ديگر باشند و دانشگاه هاي ما از وجود آنان محروم؟؟مسئولين وزارت علوم و ديگران چه اقدامي و برنامه ايي براي آنان دارند؟ اصلا اين موارد را مي دانند و خبر دارند؟ يا فقط به دنبال تسخير دانشگاه ها و فتح و.... هستند!

سلام
باید به خودمان بیائیم وآسیب شناسی کنیم که کجای کارمان اشتباه بوده وچه سیاست های غلطی اتخاذ کرده ایم که اینچنین شده سی وچهار سال است در کشور انقلاب شده وبه اعتراف اکثر مقامات ومسئولین کارهای زیادی برای این افراد نخبه صورت گرفته اما متاسفانه برخلاف نظرایشان روند مهاجرت مغز ها بیشتر شده است .حتم بدانید یک جای کار ایراد اساسی دارد که علی رغم عرق وطن ووابستگی های خانوادگی ، تن به جلای وطن میدهند .با شعار وآمار غلط وظاهرسازی نمی توان نسل جدید را با امکانات بسیار ارتباطات موجود ، گول زد ونگهداشت . مملکت به افراد کاردان ومتخصص هم نیاز دارد .شما هم مثل من چند نفر ازافراد فامیلتان در دانشگاه های آمریکا وکانادا تخصیل میکنند وبه خاطر مشکلاتی چه بسا کوچک وقابل حل چندان تمایلی به برگشت ندارند ؟

آمار کاهش پیدا کرده! چون فبلا 90 درصد بود.

آمار خوبي ارائه كرديد دست تابناك درد نكنه.خواهش مي كنم يك گزارشي هم از 48 درصد باقي مانده ارائه نماييد و ببينيد وضع آنها در ايران چگونه است؟ و يك مقايسه از وضعيت آنهايي كه رفتند و آنهايي كه ماندند ارائه نماييد تا ببينيم كدام گروه براي جامعه جهاني و خودشان مفيدتر بوده اند