«آسوشیتدپرس» مطرح کرد:
پیشنهاد احتمالی جدید گروه ۱+۵ به ایران
در آستانه برگزاری مذاکرات هستهای ایران در آلماتی قزاقستان، گمانهزنیها درباره پیشنهادهای احتمالی مطرح در این مذاکرات، مهمترین موضوعی است که توجه رسانههای جهانی را به خود جلب کرده است. در این میان، «آسوشیتدپرس» از پیشنهاد جدیدی سخن گفته که احتمال دارد در مذاکرات فردا به ایران ارائه شود.

در آستانه برگزاری مذاکرات هستهای ایران در آلماتی قزاقستان، گمانهزنیها درباره پیشنهادهای احتمالی مطرح در این مذاکرات، مهمترین موضوعی است که توجه رسانههای جهانی را به خود جلب کرده است. در این میان، «آسوشیتدپرس» از پیشنهاد جدیدی سخن گفته که احتمال دارد در مذاکرات فردا به ایران ارائه شود.
به گزارش «تابناک»، «آسوشیتدپرس» با انتشار مطلبی درباره مذاکرات هستهای فردا در آلماتی، مکان برگزاری این مذاکرات را دارای نوعی اهمیت نمادین میداند، زیرا قزاقستان که پس از فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۱ هزاران کلاهک هستهای را از این کشور به ارث برد، تنها چند سال بعد، ضمن موافقت با انتقال آنها به مسکو، خود را یکی از پیشگامان موضوع خلع سلاح هستهای معرفی کرد.
بنا بر این گزارش، آسوشیتدپرس اشاره میکند که در همین راستا و در تلاش مقامات قزاق برای متعهد نشان دادن خود به ادامه راه خلع سلاح هستهای، این کشور پیشنهاد ایجاد یک ذخیره بزرگ اورانیوم غنی شده و یا یک «بانک سوخت هستهای» را مطرح کرده که میتواند نیاز کشورهای گوناگون به اورانیوم غنی شده را برطرف کند.
به باور این خبرگزاری، احتمال دارد با توجه به برگزاری مذاکرات در قزاقستان، این موضوع یکی از محورهایی باشد که به عنوان بخشی از پیشنهادهای کشورهای غربی به ایران ارائه میشود.
گفته میشود در صورت تحقق، چنین بانکی با تأمین سوخت رآکتور به میزان لازم، نیاز ایران برای فعال نگه داشتن رآکتورهای هستهای را برطرف مینماید.
به هر حال، بر پایه این گمانه، هرچند خود قزاقستان در مذاکرات هستهای ایران نقشی ندارد و تنها وظیفه میزبانی این گفتوگوها را بر عهده گرفته، این زمینه مکانی میتواند بر پیشنهادهای غرب به ایران در موضوع هستهای تأثیرگذار باشد.
اما این گمانه در حالی مطرح میشود که پیش از این نیز در مواردی، در چهارچوب مباحثات مربوط به گفتوگوهای هستهای ایران، مشابه چنین پیشنهادی مطرح شده بود و حتی در مقطعی، خود ایران اعلام کرده بود در صورت تأمین اورانیوم با غنای لازم برای سوخت رآکتورها، میتواند از غنیسازی در آن سطح صرفنظر کند؛ البته این پیشنهاد در آن زمان با موافقت کشورهای غربی روبهرو نشد.
در حقیقت، یکی از مهمترین عواملی که در سالهای اخیر، ایران را به سمت غنیسازی در سطوح بالاتر کشانده، همین همراهی و مشارکت نکردن کشورهای غربی در تأمین نیازهای هستهای ایران بوده است. به این ترتیب، این که در شرایط کنونی و پس از چند سال، این بحث دوباره و این بار از سوی خود غرب مطرح شود، جای تأمل دارد!
در این رابطه، اشاره به این نکته ضروری است؛ هرچند کشورهای غربی در آغاز به هیچ وجه گمان این که ایران بتواند در مدت کوتاهی سطح غنیسازی خود را از زیر ۵ درصد به ۲۰ درصد برساند نداشتند، اکنون غنیسازی اورانیوم در این سطح و تأمین کامل سوخت رآکتورهای ایران در داخل، به حقیقتی انکار ناشدنی ـ و البته نگران کننده برای غرب ـ تبدیل شده است.
بنابراین، باید توجه داشت پیشنهاد مشارکت کشورهای غربی و یا تشکیل به اصطلاح «بانک سوخت هستهای» هنگامی مورد توجه و حمایت ایران بود که میشد، در صورت تضمین غرب به همکاری، در هزینههای اقتصادی ارتقای تأسیسات هستهای و تولید اورانیوم ۲۰ درصدی صرفهجویی کرده و همزمان، موارد ادعایی کشورهای غربی را نیز مورد توجه قرار داده و برطرف کرد.
اما اکنون که ایران با صرف هزینه، زمان و استفاده از نیروهای متخصص داخلی، توانسته در زمینه تولید سوخت مورد نیاز برای رآکتورهای هستهای به خودکفایی برسد، ارائه پیشنهاد تأمین این سوخت از خارج چه کشش و جذابیتی میتواند برای ایران داشته باشد؟!
از سوی دیگر، از زمان مطرح شدن این پیشنهاد از سوی ایران تاکنون، چندین دوره تحریمهای شدید از سوی آمریکا و اتحادیه اروپا علیه ایران به تصویب رسیده که نه تنها جنبههای گوناگون فعالیتهای هستهای، بلکه دیگر بخشهای حوزه اقتصاد و فناوری ایران را هدف قرار میدهد. در چنین فضایی، محدود کردن پیشنهادها به ایران به صرف تأمین سوخت هستهای، طبیعتاً نمیتواند رغبتی در طرف ایرانی پدید آورده و زمینه دادن امتیازاتی به غرب را فراهم آورد.
در مجموع، هرچند بر خلاف دورههای پیشین، این بار از محتوای بسته پیشنهادی جدید غرب به ایران، اطلاع چندانی در دست نیست، روشن است که ارائه مشوقهای تاریخ گذشته و محدود و در مقابل، درخواست امتیازات جدید و گسترده، نمیتواند بختی برای موفقیت مذاکرات بسازد.
به گزارش «تابناک»، «آسوشیتدپرس» با انتشار مطلبی درباره مذاکرات هستهای فردا در آلماتی، مکان برگزاری این مذاکرات را دارای نوعی اهمیت نمادین میداند، زیرا قزاقستان که پس از فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۱ هزاران کلاهک هستهای را از این کشور به ارث برد، تنها چند سال بعد، ضمن موافقت با انتقال آنها به مسکو، خود را یکی از پیشگامان موضوع خلع سلاح هستهای معرفی کرد.
بنا بر این گزارش، آسوشیتدپرس اشاره میکند که در همین راستا و در تلاش مقامات قزاق برای متعهد نشان دادن خود به ادامه راه خلع سلاح هستهای، این کشور پیشنهاد ایجاد یک ذخیره بزرگ اورانیوم غنی شده و یا یک «بانک سوخت هستهای» را مطرح کرده که میتواند نیاز کشورهای گوناگون به اورانیوم غنی شده را برطرف کند.
به باور این خبرگزاری، احتمال دارد با توجه به برگزاری مذاکرات در قزاقستان، این موضوع یکی از محورهایی باشد که به عنوان بخشی از پیشنهادهای کشورهای غربی به ایران ارائه میشود.
گفته میشود در صورت تحقق، چنین بانکی با تأمین سوخت رآکتور به میزان لازم، نیاز ایران برای فعال نگه داشتن رآکتورهای هستهای را برطرف مینماید.
به هر حال، بر پایه این گمانه، هرچند خود قزاقستان در مذاکرات هستهای ایران نقشی ندارد و تنها وظیفه میزبانی این گفتوگوها را بر عهده گرفته، این زمینه مکانی میتواند بر پیشنهادهای غرب به ایران در موضوع هستهای تأثیرگذار باشد.
اما این گمانه در حالی مطرح میشود که پیش از این نیز در مواردی، در چهارچوب مباحثات مربوط به گفتوگوهای هستهای ایران، مشابه چنین پیشنهادی مطرح شده بود و حتی در مقطعی، خود ایران اعلام کرده بود در صورت تأمین اورانیوم با غنای لازم برای سوخت رآکتورها، میتواند از غنیسازی در آن سطح صرفنظر کند؛ البته این پیشنهاد در آن زمان با موافقت کشورهای غربی روبهرو نشد.
در حقیقت، یکی از مهمترین عواملی که در سالهای اخیر، ایران را به سمت غنیسازی در سطوح بالاتر کشانده، همین همراهی و مشارکت نکردن کشورهای غربی در تأمین نیازهای هستهای ایران بوده است. به این ترتیب، این که در شرایط کنونی و پس از چند سال، این بحث دوباره و این بار از سوی خود غرب مطرح شود، جای تأمل دارد!
در این رابطه، اشاره به این نکته ضروری است؛ هرچند کشورهای غربی در آغاز به هیچ وجه گمان این که ایران بتواند در مدت کوتاهی سطح غنیسازی خود را از زیر ۵ درصد به ۲۰ درصد برساند نداشتند، اکنون غنیسازی اورانیوم در این سطح و تأمین کامل سوخت رآکتورهای ایران در داخل، به حقیقتی انکار ناشدنی ـ و البته نگران کننده برای غرب ـ تبدیل شده است.
بنابراین، باید توجه داشت پیشنهاد مشارکت کشورهای غربی و یا تشکیل به اصطلاح «بانک سوخت هستهای» هنگامی مورد توجه و حمایت ایران بود که میشد، در صورت تضمین غرب به همکاری، در هزینههای اقتصادی ارتقای تأسیسات هستهای و تولید اورانیوم ۲۰ درصدی صرفهجویی کرده و همزمان، موارد ادعایی کشورهای غربی را نیز مورد توجه قرار داده و برطرف کرد.
اما اکنون که ایران با صرف هزینه، زمان و استفاده از نیروهای متخصص داخلی، توانسته در زمینه تولید سوخت مورد نیاز برای رآکتورهای هستهای به خودکفایی برسد، ارائه پیشنهاد تأمین این سوخت از خارج چه کشش و جذابیتی میتواند برای ایران داشته باشد؟!
از سوی دیگر، از زمان مطرح شدن این پیشنهاد از سوی ایران تاکنون، چندین دوره تحریمهای شدید از سوی آمریکا و اتحادیه اروپا علیه ایران به تصویب رسیده که نه تنها جنبههای گوناگون فعالیتهای هستهای، بلکه دیگر بخشهای حوزه اقتصاد و فناوری ایران را هدف قرار میدهد. در چنین فضایی، محدود کردن پیشنهادها به ایران به صرف تأمین سوخت هستهای، طبیعتاً نمیتواند رغبتی در طرف ایرانی پدید آورده و زمینه دادن امتیازاتی به غرب را فراهم آورد.
در مجموع، هرچند بر خلاف دورههای پیشین، این بار از محتوای بسته پیشنهادی جدید غرب به ایران، اطلاع چندانی در دست نیست، روشن است که ارائه مشوقهای تاریخ گذشته و محدود و در مقابل، درخواست امتیازات جدید و گسترده، نمیتواند بختی برای موفقیت مذاکرات بسازد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
قابل توجه کسانی که منفی دادند
ایرانی هر اختلاف و مشکلی که داشته باشد بر سر اصول اولیه خود راسخ صبور و مقاوم است امیدوارم نسل های بعدی از این مقاومت جانانه همیشه به خود ببالند و در آسایش زندگی کنند
اطمینان دارم که اگرمایک قدم به عقب بریم اونا یک قدم جلو میان وبازیک ادعا دیگری مطرح می کنند
درست است و باید کشور را برای مقاوم اقتصادی سریعا آماده کرد و در مصرف منابع ارزی شدیدا محافظه کاری کرد.
مواظب باشیم با این وعده های سرخرمن گول نخوریم غنی سازی حتما باید در ایران باشد که هست.
هر وقه همه کشورها خلع سلاح شدند و حتی خود آمریکا هم غنی ساری نکرد آنوقت ما هم مثل بقیه عمل میکنیم.
خوبه ولی امید وارم مثل کره شمالی کشوری منزوی نشیم
چه تضمینی وجود دارد که بانک سوخت هسته ای را هم زیر چتر خود نبرند وبعد از مدتی به بهانه تحریم بانک سوخت را هم را مشمول تحریم ایران بکنندو هیچ سوختی به ایران ندهند
بعیدمیدونم اینایی که به حق غنی سازی ایران منفی میدن در ایران زندگی کنن
حداقل برای یک دور ه موقت توافق خوب است
باید واقع بین بود
هرچه اورانیوم غنیتر شود مردم بیچاره فیرتر میشوند
غني سازي جهت مصارف صلح آميز حق مسلم هر كشوري است و هيچ گونه شكي در اين مورد نيست.اما اين كه گفتي (بعد از ان نوبت خيلى چيزهاى ديگر ميشود .)اصلا با اين حرفت موافق نيستم.
بعيد بدونم به عمر ما قد بده
يادمان نرود در همين صد سال گذشته پدرانمان تحمل تحريمهاي ملي كردن نفت را پذيرفتند و ما امروز بهره آن را ميبريم. كاري نكنين كه نسلهاي آينده نفرينمان كنند. بايد تا آخرش بايستيم
گول پیشنهادات دروغین بدونه پشتوانه را نخورید و با اقتدار برخورد کنید.
این خط اینم نشون
من مطمئنم امروز هیچ اتفاقی نمی افته بدتر تحریم هم میشیم!
مشکل اینه که غربیا اصلا با کل ایران مشکل دارن هر کاری هم انجام بدی بازم ناراضی هستن
قرار نیست مردم ایران به میل کشورهای غرب و شرق زندگی کنن
حقوق ملت ایران رو نادیده میگیرن و از طرفی پیشنهادی خیلی سطحی میدن
الان همین پیشنهاد رو اگر ارائه بدن به طبع نباید قبول کنیم کلی هزینه از جیب ماها رفته که آخرش دوباره بشه پیشنهاد 10 سال پیش خود ایران؟!
ما رو این همه بازی میدن برای هیچی یه سری عقده ای هستن که فقط به ملت ایران زور گفتن بلد هستن ، حالا از بد روزگار یه مگس رو هوا میمیره میان تیتر میزنن ایران مگسه رو ترور کرده!
نهایت پس فطرتیه غرب و شرق نسبت به ایران به وضوح مشخص هست تو این شرایط من نمیدونم مذاکره چه فایده ای داره؟
آنها می خواهند به این طریق به دنیا بگن ما پیشنهاد خوبی داشتیم اما ایران لجبازی می کند و قبول نمی کند تا بتونند فضا را برای اقدامات بعدی آماده کنند چون در واقع این غرب است که اصلا دنبال توافق نیست آنها اهداف دیگری را دنبال می کنند که اصلا به زبان هم نمی آورند. اما ، ما باید بر روی موج ایجاد شده خودشان سوار بشیم، یعنی همزمان بگیم که ما آماده ایم سازش کنیم اصلا آمده ایم سازش کنیم، تا بتونیم بر جریان رسانه ای آنها سوار شیم و بعد از مذاکره بگوییم پیشنهاد های آنها مایوس کننده بود و شکایت از عدم وجود اراده سازش در جبهه غرب بکنیم. نباید با اخم سیاسی وارد مذاکرات بشیم بلکه بعنوان طرف شاداب و جستجو کننده راه حل که حاضر به سازش است . در عمل نباید از اصول خودمان کوتاه بیاییم. انشا ا..
عزیزم جوگیر نشو و اروم باش .با شعار چیزی حل نمیشه.سیاست و روابط بین الملل علمه نه میدان شعار
نه بابا اگر کوتاه بیان جلوی غربی ها
چه طوری میخوان جواب خون دانشمندهای هسته ای رو بدن
این همه سختی و عذاب کشیدیم چه جوری میخوان جبران کنند اصلا الان که اینطوری هست ما کوتاه نمی آئیم دولت هم نباید کوتاه بیاد یعنی در اصل حق نداره کوتاه بیاد مگر در شرایط برابر
مگر از پیشنهادهای قبلی اطلاعی داشتیم یا مثلا بعدا خبر دار شدیم؟
وجدانأ امریکا کم آورده هرچی زور زد که مردم ایران با این گرونی تو راهپیمایی نیان یا اگر بیان شعارعلیه نظام بدن > دید که نه بابا این ملت ایران رو هنوز نشناخته بخاطر همین با شرمندگی درخواست مذاکره میدن حالا دیگه نوبت ماست . بگیر که بیاد
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.