8بازدید
۱۷۸
امان از این اصغر فرهادی سیاه‌نما
عروس شهرهای جهان چه بدترکیب بود!
آیا فرانسوی‌ها مریضند که فیلمِ «سیاه‌نما» علیه خودشان را نیز تحویل می‌گیرند یا اینکه بر خلاف ما دریافته‌‌اند که نام نقد اجتماعی سیاه نمایی نیست؟! هر نقدی را که مطابق ذائقه‌مان نبود، «سیاه نمایی» خطاب نکنیم که اگر یکی از آنها سیاهنمایی نبوده باشد، باید درباره ادعایی که کرده‌ایم، روزی پاسخگو باشیم. یادمان نرود اگر خودمان، خودمان را نقد نکنیم، دیگران ما را آن گونه که دوست دارند، نقد می‌کنند.
به گزارش «تابناک»، «پس از «جدایی...»، سینماگر ایرانی در یک درام پیش پا افتاده در حومه پاریس سرگردان و گمشده است! فرهادی عبوس که خنده به لب ندارد، تنها چیزی که از پاریس در فیلمش به تصویر کشیده، یک تکه از خیابانی در حومه شهر و یک داروخانه و یک خشکشویی است. بقیه حوادث در خانه می‌گذرد که ماری در آن زندگی می‌کند و احمد که از ایران برگشته... مردی که به اصطلاح می‌خواهد موقعیت را بفهمد و مصلح باشد و...»؛ این بخشی از روزنامه لیبراسیون به قلم دیدیه پرون از منتقدان معتبر این نشریه است.
بر خلاف بسیاری از نشریات فرانسوی و انگلیسی زبان که فیلم فرهادی را تحسین کردند و پیش از این به آن اشاره شد، افزون بر پرون، میشل فرودن، سردبیر هنری روزنامه لوموند و کایه‌دوسینما، سرژتوبیانا، سردبیر پیشین مجله کایه‌دوسینما در نقد فرهادی به شدیدترین شکل ممکن نوشته‌اند و جالب آنکه اینها دقیقاً در نقطه‌ای فعالیت می‌کرده‌اند یا می‌کنند که جزو کارآمدترین بخش‌ها در شکل‌گیری و تقویت به بنیان‌‌های موج نوی سینما فرانسه نقش آفرین بوده‌اند و برخی مقالاتشان اساساً جنبه آموزشی دارد و طبیعتاً مورد اشاره قرار می‌گیرد و در کنار همه این مسائل، علاقه جدی به پاریس دارند.
در واقع نظر این منتقدان درباره فیلم فرهادی به نوعی درست است و هیچ یک از زیبایی‌های پاریس در این فیلم دیده نمیشود و عروس شهرهای جهان در این فیلم بسیار بدترکیب به تصور کشیده شده و این اتفاق نیز از سوی فرهادی تعمداً انجام گرفته است.
فرهادی در این باره پیش از اینها توضیح داده بود که برای تحت‌الشعاع قرار نگرفتن فیلمش از پاریس، فیلم را در حومه این شهر ساخته و لوکیشن برگزیده، بسیار سرد و بی‌روح است، همان گونه که داستان فیلم نیز با سردی همراه است و نقدی جدی به جامعه فرانسوی وارد آورده است.
حال آیا منصفانه است که کارگردانی با سرمایه چند میلیون دلاری یک کمپانی فرانسوی فیلمی چنین سرد بسازد که هیچ جذابیتی از پاریسِ دوست داشتنی در آن دیده نشود و مردمان این شهر را دارای روابط سرد و از هم گسسته تلقی کند که در خانواده‌هایی با ساختارهای شکننده زندگی می‌کنند و کمترین قواعد زندگی مشترک را نیز رعایت نمی‌کنند؟ آیا کاری که فرهادی کرد، انصاف بود و آیا حق فرانسوی‌ها نیست تا در مقابل سینماهای اکران کننده فیلم فرهادی که تاکنون بیش از هشتصد هزار مخاطب در فرانسه داشته، دست به تجمع اعتراض آمیز بزنند؟
آیا ارزش‌های این کشور باید این گونه نادیده گرفته می‌شد و فرانسه دوست داشتنی و پاریس زیبا شبیه کشورهای زیر یوغ شوروری سابق به تصویر کشیده می‌شدند که مردمش در تنش‌های اجتماعی و فردی، توان نگه داشتن کانون خانواده‌هایشان را ندارند و جامعه‌شان در سراشیبی سقوط است؟
حقیقتاً اصغر فرهادی دستمزدش را از فرانسوی‌ها گرفته و کمک هزینه ساخت فیلمش را از اتحادیه اروپا دریافت کرده یا دشمنان فرانسه او را تغذیه کرده‌اند که یک سیاه نمایی را بر پرده سینماهای فرانسه نشانده و زیبایی‌های این کشور را به هیچ بگیرد؟! شرق و کشورهای شرقی چه نقشی در این نوع فیلمسازی داشته‌اند؟!
درباره ادبیات این جملات تعجب نکنید. اگر توهم توطئه داشته باشید، قطعاً بدتر از منتقدان فرانسوی و شبیه ادبیات فوق فرهادی را نقد می‌کنید. به هر صورت فرهادی در نقد اجتماعی فرانسه، رحم نکرده و فضای فرانسه را شبیه فانتزی‌هایی که در ذهن داریم، به تصویر نکشیده و این به تعبیری که در کشورمان می‌شود، حکمش «سیاه نمایی» است؛ تعبیری که در این هشت سال به شدت وسعت انتساب یافت و بسیاری از نقدهای اجتماعی در قاب تصوی، متهم به سیاه نمایی شده و چوب خورده است.
«جدایی نادر از سیمین» نیز اساساً با چنین حملاتی از سوی منتقدان چشم بسته طرد می‌شد و اصلاً عنوان می‌شد علت اسکار دادن و تحویل گرفتن فرهادی، سیاه نشان دادن ایران و متشنج و دروغگو نشان دادن ایرانیان بوده است. با این اوصاف، چرا فیلم فرهادی این بار نیز به کن رفت و بازیگر نقش اول زن فیلم نیز جایزه فرانسوی کن را دریافت کرد؟ آیا فرانسوی‌ها مریض هستند که فیلمِ «سیاه نما» علیه خودشان را تحویل می‌گیرند یا آن که بر خلاف ما فهمیده‌اند که نام نقد اجتماعی سیاه نمایی نیست؟!
البته متهم کنندگان ایرانی فیلم پیشین فرهادی در مقابل این پارادوکس که دقیقاً نقد گفتار پیشین‌شان است، سکوت کرده و مانده‌اند که چگونه صدهزار صدهزار به تعداد بلیت‌های فروخته شده این فیلم در فرانسه افزوده می‌شود و فرانسوی‌ها از این فیلم سرد استقبال می‌کنند!
آیا وقت آن نرسیده اندکی در مواضعمان بازنگری کنیم و به سوی هر آینه و آینه‌سازی که نقش ما را عین راستی و حقیقت به تصویر کشید، به قصد شکستن سنگ پرانی نکنیم؟
با پایان دوران حضور امثال جواد شمقدری و دوستانش در سازمان سینمایی و همچنین تغییر بخشی از بدنه سیاست‌گذار و مدیریت فرهنگی کشور، فرصت مغتنمی فراهم می‌آید تا بار دیگر سنت نقد اجتماعی را فراهم شود و هر نقدی که مطابق ذائقه‌مان نبود، «سیاه نمایی» خطاب نکنیم که اگر یکی از آنها سیاه نمایی نبوده باشد و کارگردانش نیز چنین قصدی نداشته باشد، باید روزی درباره ادعایی که کرده‌ایم، پاسخگو باشیم. یادمان نرود اگر خودمان، خودمان را نقد نکنیم، دیگر ما را آن گونه که دوست دارند نقد می‌کنند.
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
حقیقت همواره تلخ است
فرهادی هرجا باشه با فیلمهاش واقعیتهای جوامع مختلف رو نشون میده، همه ی ساخته های این کارگردان (داستان یک شهر،چهارشنبه سوری،درباره الی،جدایی نادر از سیمین) داستان زندگی افرادیه که دارن با ما زندگی میکنن خیلی از خانمهای ایرانی مثه مژده ی (چهارشنبه سوری) گرفتار خیانت ان ، مثه سپیده (درباره الی) بدون شناخت یک شخص رو وارد زندگیشون میکنن و شاید مثه سیمین(یک جدایی) از زندگی تو یه کشور جهان سوم خسته ان...
برای من فرهادی قابل ستایش بدون اسکاری که قراره با هزار و یک سیاست مسخره ی امریکا بهش داده شه چون حقیقت رو میگه و از یک جامعه شناس بیشتر می فهمه...
اولا در ایران هم فیلم فرهادی را ملت دیدند و اینکه نویسنه به بلیط های فروخته شده در فرانسه استناد می کند اشتباه است. در ضمن آقای فرهادی در کن جایزه بهترین فیلم را که نگرفت بازیگرش جایزه گرفت این خیلی با جایزه بهترین فیلم اسکار فرق می کند. ضمن اینکه غالب فیلمهایی که در ایران هم سیاهنمایی می کنند با بودجه دولت ساخته می شوند.
مرسی تابناک که با دید باز این قضیه رو بررسی کرد
نکته بسیار جالبی بود. اینکه یاذ بگیریم که بر خلاف چیزایی که همیشه تو گوشمون خوندن هر نقداجتماعی "سیاه نمایی" نیست. مصداق واکنش مردم و دولت فرانسه در قبال این فیلم بک درس بزرگ واسه ما مردمان بی طاقت خواهد بود. نسیت به همه چیز و همه کس پرخاشگر و بدبین شده ایم. حتی به کارگردان وطنی خودمون هم داریم بد و بیراه میگیم. کامنتها دل آزاره. این نمونه از واکنش مردم فرانسه از فیلمی فضای پذیرفته شده رمانیک پاریس( که خیلی هم دوستش دارن) با دیدی متفاوت پر تنش نشون داده، درسیه که ما باید یاد یگیریم وگرنه تبدیل میشیم به شاگرد اخموی گوشه گیر عصبانی و نچسب مدرسه دنیای امروز. انشالله
دوستانی که میگن آرگو! آیا آرگو اتفاق نیافتاده؟! حالا انگلیس هم یه فیلم از حمله به سفارتش درست میکنه که از آرگو خیلی ملموس تر هست. مگه حمله نشده به سفارت؟! یکی جواب من رو بده. چرا وقتی قانون هست و داره تو مجلس تصویب میشه که ارتباط با انگلیس کم بشه باید با این شیوه به اعتراض کرد؟ حمله کردیم و باید نتیجه رو هم ببینیم.
خانوم نقد شما بدون منطق بود.دلیل نداره هر کسی بدون فکر حرف زد تایید شه.
اسکار هیچوقت نمیاد به آژانس شیشه ای که کپی بدون خلاقیت از روی بعد از ظهر سگی هست جایزه بده.
آقای فرهادی لایق جایزش بود.
کلا ما ایرانی ها توهم توطئه داریم
کار کاره انگلیسی هاست
مگه دروغ می گه تلویزیون خودشون رو هم بخوون سعیدجان
چکار میکنه؟اخنلاس؟ارتشا؟دروغ؟دزدی ازبیت المال؟تهمت؟تفرقه افکنی؟دشمن تراشی؟دشمن تراشی؟یفرمائید روشن بشیم.
فیلم ترکیبی از "جدایی" و کپی فیلمهایی مثل "آبی" کیشلوفسکی بود.
روابط سرد و پایان مبهم از "جدایی" و صدای محیطی بلند(صدای در، قطار، باران) در کنار سکوت های سنگین آدمها از فیلمهای فرانسوی این تیپی مخلوط شده بودند.
البته باز هم تم قشنگ و موضوع خلاقانه ای داشت
آفرین فرهادی....آفرین
حسودصورتی حالا که فیلمش خوب بود
اونهايي كه به ارگو اسكار ميدن ميخوان با اين كار ها خودشون رو تطحير كنند
چرت بود
عزیزم هرفیلمی یه سری منتقد و یک سری حامی داره مگر این که خود فیلم کاملا بی طرف باشه که خییلی کم پیش میاد
من خیلی ازاین فیلم ها را که ساخته شده اند نمی پسندم چون غم را به دلها میاورند . ما خودمان سراپا مشکل هستیم . آیا نمیشود به زندگی نگاه دیگری هم داشت ؟
عزیزجان عنوان انگلیسی فیلم جدائی است و ندر و سیمین در آن نیامده است در نتیجه صحبت شما مصداق ندارد
تا تو بسوزی
توی ایران فیلمهای بهتری ساخته میشه,فیلم جدایی به نظر من خیلی جالب نبود
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.