این پول‌های میلیاردی شهرداری به چه کسانی رسیده است؟!

خبر قطع پرداخت وام‌های میلیاردی به خبرنگاران امروز از سوی یکی از اعضای شورای شهر پایتخت اعلام شد تا این پرسش پیش آید که طرح اهدای وام به خبرنگاران تا چه اندازه جزو وظایف شورای شهر و شهرداری تهران است و اصولاً این وام‌ها به چه اشخاصی تعلق گرفته است؟

به گزارش «تابناک»، پرداخت تسهیلات مالی از جمله وام‌های کم‌سود یا بلاعوض به اهالی رسانه به ویژه خبرنگاران، یکی از برنامه‌هایی است که معمولاً از سوی نهادی چون وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و یا نهادهای بالادستی پی گرفته شده و همواره درباره این اقدامات حرف و حدیث‌هایی مطرح بوده، به ویژه آن که در بیشتر اوقات، عدالت به معنای واقعی کلمه رعایت نشده و تنها عده‌ای وام‌های چشمگیری‌ گرفته‌اند.

اما در اتفاقی جالب، شهرداری تهران که نهادی شهری است، در سال ۱۳۸۹ به گروهی از خبرنگاران وام داد و پس از نقدهایی که به نحوه توزیع اعتبارات وارد آمد، سخنگوی شهرداری اعلام کرد، در سال ۱۳۹۰ به تمامی خبرنگاران متقاضی وام اهدا‌ خواهد شد و بنابراین لابد این اتفاق در سال ۹۰ با ۵۰۰ میلیون اختصاصی در این سال برای ۲۰۰۰ متقاضی رخ داده یا شاید به دلایلی نظیر عدم تأمین اعتبارات مکفی، این اتفاق کامل رخ نداده و به سال‌های بعد موکول شده، تا امسال که طبیعتاً بدون مشخص بودن آماری از وام‌های اهدایی در چند سال اخیر، این روند متوقف شد.

در این زمینه، امروز علیرضا، دبیر عضو شورای شهر تهران‌ گفت: در برنامه‌ریزی کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر تهران در دور سوم برای خبرنگاران، ورزشکاران، فعالان قرآنی و هنرمندان اعتبارات جداگانه به منظور ارائه وام در نظر گرفته شد؛ اما به دلایلی این مسأله در کمیسیون بودجه شورا نادیده گرفته شد.

رئیس کمیسیون برنامه و بودجه شورای شهر تهران، درباره علت قطع این وام‌ها نیز گفت: وام خبرنگاران در سال جاری به دلیل مسائل اقتصادی قطع شده است و قطع این بودجه به دلیل مباحث اقتصادی بوده است؛ البته ما با کمک همکارانمان در معاونت فرهنگی و اجتماعی قطعا در متمم بودجه به این مسأله رسیدگی می‌کنیم.

اما مهم‌ترین بخش ماجرا، اشاره به رقم این وام‌هاست. به گفته دبیر، مبلغ این وام برای هر یک از گروه‌های صنفی، یک میلیارد تومان بوده و البته این رقم نیز مبهم است و ‌مشخص نیست برای هر شاخه از حوزه روزنامه‌نگاری نظیر خبرنگاری، ویراستاری و... یک میلیارد در نظر گرفته شده یا برای هر یک از شاخه‌های خبرنگاری، فعالیت قرآنی و... یک میلیارد تومان در نظر گرفته شده؛ هرچند گمان می‌رود برداشت نخست به واقعیت نزدیک‌تر باشد و برای اهالی رسانه، رقم یک میلیارد تومانی در نظر گرفته شده است.

سوای این که شهرداری تا چه میزان تکلیفی با نام اهدای وام به خبرنگاران، ورزشکاران، فعالان قرآنی و هنرمندان دارد، این پرسش اساسی مطرح است که سازوکار پرداخت این وام‌ها چگونه بوده و در پایان نصیب چه اشخاصی شده است؟ مسلماً این خبرنگاران و هنرمندان باید در دایره پایتخت باشند (طبیعتاً بودجه تهران باید صرف شهروندان تهران شود) و پرداخت یک ریال از این ارقام نباید به یکی از قشرهای ساکن خارج از این محدوده جغرافیایی بوده باشد؛ اما این تنها شرط مهمی نیست که باید رعایت شده باشد.

شرط مهم‌تر آن ‌که سقف این وام‌ها رعایت شده ‌و لزوماً در یک نگاه کمونیستی، یک رقم مشابه برای همه در نظر گرفته نشده باشد، چرا که لزوماً مساوات به منزله عدالت نیست و البته این که برخی درصدی قابل توجه از کل بودجه در نظر گرفته شده در این بخش را از آن خود ساخته باشند و تعداد اشخاصی که از این تسهیلات بهره گرفته‌اند، بسیار محدود ‌و محدود به عددی حداکثر دو رقمی از تسهیلات گیرندگان شده باشد نیز امری نادرست است.

در کنار همه این‌ها، اشخاص وام گیرنده نیز ‌اهمیت دارند. آیا همه طیف‌ها، امکان استفاده از این تسهیلات فراهم آمده توسط این نهاد شهری را داشته‌اند و اصولاً این وام‌های میلیاردی دست کدام خبرنگاران و هنرمندان رسیده است؟ آیا خبرنگاران حاضر در مجموعه رسانه‌ای شهرداری بخش اعظم این وام‌ها را از آن خود ساخته‌اند یا نه؟

به عبارت ساده‌تر، آیا بهتر نیست ‌‌کاملاً شفاف اعلام شود، این وام‌ها به کدام خبرنگاران و با چه ارقامی در هر سال تعلق گرفته و از این پس می‌گیرد تا مردم این استنباط را داشته باشند که مسئولان در اتاق شیشه‌ای تصمیم‌گیری می‌کنند؟ آیا انتشار لیست دریافت کنندگان این وام‌ها منتشر خواهد شد؟