نگاه شما: نامه ای از یک درمانده در راه مانده...

به دعوت دولت، سوار قطاری شدیم که قرار بود در قبال دریافت کامل پول بلیت  غیر یارانه ای ما رو به مقصدمان، مسکن ویژه تهرانسر برساند، در این توافق پول بلیت ما 4 تا قسط 20 میلیونی در 12 ماه بود تا برسیم به مقصد و  کلید خانه را در دست بگیریم، بعدش هم 30 درصد قدر السهم زمین آپارتمانمان را به قیمت متری 2 و نیم میلیون تومان در قبال دریافت کلید به دولت بپردازیم و تا ده سال هر ماه یک میلیون هم بابت 70 درصد سهم زمینمان پرداخت کنیم و تمام.

اما آنچه که رخ داد این بود که پس از گرفتن سه قسط 20 میلیونی لوکومتیو ران قطار را در نا کجا آباد برهوت و نیمه سازی  متوقف کرده و تهدید کرده باید 60 میلیون دیگر به علاوه 80 میلیون بدهیم تا شاید 15 ماه دیگر برخی از مارا ( به قید قرعه ) به سر منزل مقصود برساند، قیمت زمین را هم حالا فعلاً در نیاورده که چند است و چون است اما گفته از 2 و نیم میلیون بالاتر میزند. 

مسافران اما حال خوشی ندارند راستش همه داراییشان را بابت قیمت قبلی بلیت داده‏اند و پولی ندارند که به این به ظاهر لوکومتیو ران بدهند؛ زن و بچه شان آوره و خودشان سرگشته اند؛ تلفن هایشان هم آنتن نمیدهد که110 به دادشان برسد؛ رئیس اداره هم بیخیال لوکومتیو ران و مسافرانش است و اصلاً سراغی از آنها نمیگیرد... شاید این مسافران خسته، روزی به حساب این لوکومتیو ران برسند هرچند آن روز دیگر خیلی دیر شده باشد.