چرا هیچ قلبی در کشورمان برای کودکان کار نمی‌تپد؟!

آقابان س م یک وجب کلاهشون را بزارن بالاتر . بخاطر پاداشهلیی که به مردم مستحق دادند

چون اوضاع خودمان خیلی بد

سالهاست زنانی اسپند بدست و کودک در پشت که با چادر بسته شده اند برای تکدی گری همه جای شهر را میگردند و جالب است که برای هرکدام قلمروی وجود دارد و این نشان از سازمان دهی شدنشان است!مطلب مهم اینجاست که همیشه کودکی به همراه دارند و هروقت کودک بزرگتر میشود بصورت کاملا مشهو فرزندی در راه،واین پروژه ادامه دارد و ادامه دارد.حال شما خود میتوانید پیش بینی کنید که نوزاد های بزرگ شده کودکان اینده اند
(بخوانید کودکان کار اینده)و این کودکان مجرمین در بزرگسالی.
حال منو شمایی که از سر دلسوزی به این مادران اسپند بدست
(که بهتر است ماشین جوجه کشی بنامیمشان) کمک میکنیم در اصل جنایت است در حق این کودکان و حتی خود زنانی است که به اجبار گروههای سازمان دهی شده و حرفه ای به بردگی گرفته شده اند.این که سازمان های مسئول موظف به برخورد با این گروهها هستند و سهل انگاری میکنند،شکی نیست اما اگر ما شهروندان کمکهای عاطفی و مالیمان را از طریق ngo های مورد اطمینان به دست محرومین برسانیم به مرور این چرخه خانمانسوز بیگاری از زنان و کودکان برچیده خواهد شد.

»ن هر زمان که این کودکان رو میبینم دلم میخواد چیزی ازشون بخرم تا کمکشون کرده باشم، اما واقعاً نمیشه فهمید اونها از طرف یه گردن کلفت مجبور به انجام کارن تا جیب اونارو با استفاده از معصومیت کودکانشون پر کنن یا نیازمند واقعی ان ؟!
اگه حد اقل این ماجرا رو به نحوی بشه برای همشری ها روشن کرد، مطمئن باشید که هنوز بسیار آدم خیر وجود دارند که به کودکان نیازمند کمک کنن!

من نفهمیدم بالاخره به این دسته آدما کمک کنیم یا نه؟!!!

معتقدم هنوز هم آدم هايي فداكار در كشور ما هستند شايد خيلي خيلي بالاتر از امثال ... وبه دو دليل شناخته نمي شن 1- ميزان كمك هاشون اينقدر نيست كه بتونه خبر ساز بشه ( به دليل درآمد اندك خودشون ) 2 - واقعاً هيچ توقعي براي شناخته شدن ندارن.من و ه مسرم هر دو معلميم با توجه به اينكه خودمون هم خرج زندگي داريم با اين حال با ديدن دانش آموزان بي بضاعتمون نزديك به نصف در امدمون رو براي كمك به مايحتاجشون كمك مي كنيم.ديگر همكاراني هم داريم كه اينچنين هستند اما هيچ ادعايي نداريم از كسي.فقط برامون دردمنده كه...بگذريم.

هوا بس نا جوان مردانه سرد است

سلام ممنون از مقالتون.....

یه خورده از اینا یاد بگیریم.

وا
مگه داریم؟
اصلا همچین چیزی مگه میشه
مگه ما تو کشورمون کودک کار داریم
مگه ما در کشورمون کودک بی شناسنامه داریم؟!
مگه ما در کشورمون کودکی داریم که یارانه نگیره و از حق تحصیل محروم باشه ؟!!!

چون مردم در ایران یاد گرفته اند دلشان فقط برای خودشان بتپد. این می تواند میراث اارگانهای مختلف باشد. ما که کارمند "دانشگاه شاهد" هستیم به وضوح این نکته را می بینیم.

تابناك عزيز مطلب بسيار ارزنده اي بود ولي بايد انتقادي هم ازشما كنم يا بهتر گلايه كنم.شما كه مطلب به اين خوبي گذاشتيد كاش چند روز پيش لااقل از جمله آن شاعر معروف كه از روي ناراحتي خواسته بود توجهي به اين بيچارگان شود ايراد نمي گرفتيد.البته حرف شما هم اشتباه نبود ولي همين كه در اين وانفساي خودخواهي،كسي توجهي نشان داده بود ارزشمند بود.ماندگاريتان آرزوست...

فرزند کمتر زندگی بهتر ! چون اگه یه روزی افتادی مردی معلوم نیست چه بلایی سر بچه ات میاد .

من توی گلشهر کرج همچون صحنه ای دیدم پسرکی که بساط واکس پهن نموده و در حال نوشتن مشق و خواندن درسهایش بود. بهش گفتم مگر تو درس هم می خونی گفت.............

من هرجاكه ديدم درحدوسعم كمكشون كردم بخدا شايد باورتون نشه باديدن اين بچه ها اشكم سرازير ميشه، اي كاش دولت بفكر چاره اي باشه ،آنقدر مشكل زياد شده كه هيچ كس وقت فكركردن به اين مسائل رو نداره ،هركسي هم وضع ماليش خوبه به چندتاشون برسه ،بايد دولت در رآس امور باشه

اینقدر خودمون مشکل و درد سر داریم که نه وقتی برای کودکان کار می مونه نه هزینه ای برای آنها....

سلام
همه کسانی که از فلکه دوم صادقیه میگذرن، 3ساله که یه دختر بچه رو با یه نوزاد به بغل می بینن که زمستون و تابستون نشسته و مشغول...
نمیدونم.چندبار به 123 زنگ زدم، کسی جوابگو نیست. نمیدونم چیکار میشه کرد، ولی هروقت تصور میکنم روی این زمین یخ چه جوری نشستن، حتی گاهی کارتن هم زیرشون نیست، حیران میشم. آدم نمیدونه به دل خودش چه جوابی بده، من چیکار میتونم بکنم؟! ایکاش یه لیست از کارهایی رو که میشه کرد بهمون بدید. یه تعامل با کاربرها بذارید که همه ایده بدن چیکار کنیم؟ کجا بریم؟ چه جوری صدامون رو بلند کنیم که دلی بلرزه، دلی که کاری از دستش بر میاد!

یعنی بچه های جمعیت دانشجویی امام علی قلب ندارن که صبح تا شب دارن برای بچه های کار زحمت می کشن؟؟؟

یکسری از تشکل های مردم نهاد (NGO) مرتبط با کودکان کار ظاهرا برنامه های جالبی دارن واسه شب یلدا. مثلا بعضی هاشون بسته های هدایایی شامل دستکش و شال گردن و آجیل و .. تهیه کردند.....

آخه کسی که این سوال را پرسیده تو کدوم قرن زندگی می کنه ؟ کی کجا چه وقت دلش برای درماندگان و مستضعفان واقعی تپید که حالا بتپد ؟ از دنیای مجازی بیایید بیرون و واقعیات را تو عالم بیداری ببینید ازتوهم و تخیل و بازیهای کامپیوتری دست بکشید .

چقدر جالبه، موضوعی که شما اشاره کردین دقیقا دیشب دغدغه من شده بود، دیشب توی سرما داشتم از محلی رد میشم یک پسر سه چهار ساله در بغل یک دختر هشت نه ساله خوابیده بود و باهم گذایی می کردند پسرک از سرما دور پتویی خودش رو پیچونده بود و صحنه ای شکل گرفته بود که کمتر عابری می توانست بی تفاوت از کنارشان عبور کند اما بنده را به این فکر فرو برد که ایا نباید متولی وجود داشته باشد که اجازه چنین رفتارهایی با کودکان را ندهد مطمئنا این بچه ها قربانی یک سری نقشه های والدین و یا اطرافیانشان هستند و اگر درآمدیهم از این مسیر داشته باشند چیزی به جیب خودشان نمی رود چقدر خوب است که اصلا دولت اجازه حضور این بچه ها را در خیابانها و معابر عمومی ندهد و به شدت با والدین آنها برخومرد کند البته به شرطی که حداقل مایحتاج آن خانواده را تامین کند چون واقعاً جای یک پسر دو سه ساله در سرمای سوزان خیابان نیست

اخرالزمان

چون در کشور ده میلیون معتاد داریم. خب این کشور عملا بحران زده است.

من و همسرم با یه دختر 8 ساله توی ضلع شمالی میدان تجریش دوست شدیم .. اسمش صدفه .. توی سزما نشسته رو زمین دستمال کاغذی میفروشه .. اما به جای اینکه التماس کنه که ازم دستمال بخرین .. میشینه مشقاشو با شور و شوق مینویسه .. دو رنگ .. مشکی و قرمز . . به خدا باور نمیکنین انقدر که خوشگله .. از خیلی از بچه های خوشگل توی تلویزیون که برای تبلیغ ازشون استفاده میشه خوشگل تره .. البته قیافه اصلآ مهم نیست .. اما در کل خواستم حقیقتی رو که دیده بودم رو تمام و کمال براتون نوشته باشم . توی پارک... کنار دستشویی داخل پارک یه کیوسکه متعلق به کارگر پارکه .. یه خانمه که شوهرش مریضه نمیتونه کار کنه .. دو سه تا بچه داره و همه آرزوش اینه که 250 هزار تومن جمع کنه .. برای بچه اش اون چیزی رو که ازش خواسته تهیه کنه .. قیمتش 300 تومنه .. خودش 50 هزارتومنش رو جمع کرده .. البته از این دست مسایل بسیاره .. این متن تابناک رو که خوندم داغ دلم تازه شد .. اینا رو نوشتم .

اصولا بفرمائید که اصلا قلبی وجود دارد که برای مستضعفان بتپد؟ وضعیت کارگران را و حداقل دستمزد ایشان را توجه بفرمائید و همینطور بیکاری جوانان را و همینطور وضعیت خراب معیشت مردم را در نقاط مختلف کشور... و از مردم خود قافلید

این بچه ها همیشه بچه نخواهند ماند و روزی که بزرگ شوند از کوچه های شهرمان تنفر و دل سنگی و از کسانی که آنها را به استثمار گرفته اند بدجنسی و رندی یاد گرفته اند آنوقت بیشتر آنها معضل جامعه اند و من هیچ گاه فکر نخواهم کرد که این دزد یا قاچاقچی فعلی طفلی است که دیروز برای نجات و تربیت اش هیچ کاری نکردم و دولت هم شاید با زندان و اعدام مسئله را پاک می کند

به فکرنوزادان کارباشید

من واقعا متاسم برای این وضعیت!

اول باید مال مسئولان اگر دارند بتپد! ..................

مشکلات کشور به حدی زیاد و پیچیدند ( 80 درصد خودمون مقصرییم ) که برای رهایی از مشکلات این چنینی باید اول خودمون را اصلاح کنیم. نه دروغ نه ریاکاری نه به ظلم. ولی خیلی سخته برای مردمی که به این کارها عادت کردند. این بچه ها آینده کشورند. ولی چه آینده ای؟ مسوئلین می دونند خجالت یعنی چی؟ نه ........

چون در کشور ما کار های انسان دوستانه آبرو و هویت نمی آورد خلاصه اینکه مردم هزینه برای کار خیر نمی دهند . قانونگذاران ما هم بفکر هدیه گرفتنن نه هدیه دادن و قانونی برای کمک به این کودکان تصویب نمی کنند .

کلاً قلبها نمی تپد ، برای هیچکس.