هیچ نقطه پیشرفتی در ایران نیست که یک افغانستانی در آن نباشد!

به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، شبکه اطلاع رسانی افغانستان بدون اشاره به حمایت‌های ایران از میلیون‌ها اتباع افغانستانی در طول بیش از چهل سال، مسائل پیش آمده از بابت این حضور، روایتی یک طرفه ارائه کرده و نوشت: دشواری‌ها و شداید مهاجران افغانستانی در ایران را کسی درک می‌کند که ضمن داشتن وجدان بیدار، خودش مدتی در ایران زیسته باشد و مشکلات این قشر مظلوم را با ذره ذره از وجودش حس و لمس کرده باشد.

بخش هایی از گزارش این شبکه، بدین شرح است:

" وقتی از مشکلات در ایران صحبت می‌کنیم، نه آن مشکلات عمومی است که اکنون بر این کشور و ملت آن تحمیل شده است بلکه ما از مشکلاتی حرف می‌زنیم که به صورت اضافی و مضاعف بر مهاجران افغانستانی در ایران تحمیل شده است. مثلاً از جمع ده‌ها مشکل تحمیل شده بر مهاجران افغانستانی، یکی هم بیمه اجباری به شرط تمدید اقامت است که درصد بالایی از مهاجران، توان پرداخت آن را ندارند. به همین دلیل، هشت ماه از آغاز روند تمدید کارت‌های اقامت مهاجران در ایران می‌گذرد اما این روند تاکنون به پایان نرسیده است زیرا مردم در این وضعیت بد اقتصادی و جنگ، توان پرداخت بیمه را ندارند و دولت هم هیچ کوتاه نمی‌آید…

مشکل دیگری که امسال برای تمدید مدارک به وجود آورده‌اند، شرط تمدید مدرک مهاجر، داشتن کُد رهگیری مسکن است. توضیح این که مالکان ایرانی باید در نهادهای مرتبط با دولت، ثبت‌نام و تایید کنند که خانه خود را به مهاجر افغانستانی، به کرایه و یا گرو داده‌اند تا کُد رهگیری مسکن صادر شود.

بنا به دلایلی، بسیاری از مالکان ایرانی این کار را نمی‌کنند. درعین‌حال برخی از مهاجران افغانستانی در ایران طی سال‌ها حضور در این کشور، خانه خریده‌اند. آنها هم مجبور هستند که برای صدور کُد رهگیری مسکن برای تمدید مدارک‌شان، خانه خود را به نام ایرانی ثبت کنند. از یک‌طرف به هر کسی اعتبار نمی‌شود و از سوی دیگر، پیدا کردن یک تبعه ایرانی و حاضر شدن او برای ثبت خانه‌پناهجوی افغانستانی به نام خود، دشوار است.

محدودیت بر شغل مهاجران!

ایجاد محدودیت بر شغل مهاجران، از دیگر مصایب این قشر در ایران است. هر مهاجر برای تمدید مدارک خود باید از اداره کار ایران، مجوز کار دریافت و پولی در قبال آن پرداخت کند. اداره کار، فقط چند شغل محدود مانند فعالیت در مرغ‌داری، گاوداری، ساختمان‌سازی آن هم به صورت کارگر ساده و شغل نظافت‌چی را برای افغانستانی‌ها اجازه می‌دهد. جالب است که در مشهد پایتخت معنوی ایران، حتی یک افغانستانی نمی‌تواند در شعاع سه کیلومتری حرم امام رضا(ع) هیچ نوع فعالیت اقتصادی داشته باشد…

جالب است که هفته گذشته، مجلس ایران قانونی را تصویب کرد که اگر یک تبعه خارجی، خلاف عنوان شغلی خود، فعالیت کند، جریمه شده و سپس از ایران اخراج می‌شود…

شاید گفته شود که اگر مهاجران افغانستانی با چنین مشکلاتی در ایران زندگی می‌کنند، چرا این کشور را ترک نمی‌کنند؟

پاسخ ساده است. آن عده از مهاجران افغانستانی که توان خروج از ایران را داشتند، سال‌ها پیش این کشور را ترک کردند و اکنون مهاجرانی در این کشور باقی مانده‌اند که بیشتر آنها ناچار و مجبور هستند.

…همان‌طور که میلیون‌ها شهروند ایرانی در تولید ناخالص داخلی کشورهای جهان سهم دارند، شهروندان افغانستان هم در تولید ناخالص داخلی ایران نقش دارند.

پیشرفت ایران با افغانستانی ها!

ایران به نیرو و جمعیت افغانستانی‌های این کشور بیشتر از جهان به نیروی کار ایرانی نیاز دارد زیرا ایران از یک دهه پیش وارد سیاهچاله جمعیتی شده است.

…این سخن مبالغه نیست و یک حقیقت است که هیچ نقطه‌ای از پیشرفت در ایران نیست که یک افغانستانی در آن حضور نداشته باشد. شاید ذهن، بیشتر به ساخت‌وساز برود که درست است اما افغانستانی‌ها با وجود محدودیت‌های شدید بر فعالیت‌های آنها، در تمام سطوح خدماتی ایران ولو غیررسمی از بهداشت و پزشکی و مهندسی گرفته تا تجارت و امور فرهنگی و حتی تامین امنیت ایران، حضور دارند…".