نقش فضای آرام خانه در رشد تحصیلی فرزندان

یک کارشناس جامعه‌شناسی، درگیری میان والدین با یکدیگر و متقابلاً با فرزندان را از عوامل تاثیرگذار در شکل‌گیری نگرانی و اضطراب و عدم تمرکز برای درک مطالب درسی دانش‌آموزان برشمرد.

به گزارش ایسنا، محمدحسین رستم‌خانی اظهار کرد: خانواده‌ها اغلب به دلیل گرایشات سنتی به آگاهی‌های اجتماعی و فرهنگی احساس نیاز نمی‌کنند و اگر چه پناه بردن به سنت‌ها در برخی موارد می‌تواند پسندیده باشد، اما سبب تغییرناپذیری و مقاومت در مقابل تحول اندیشه شده و در نتیجه جوانانی که به دنبال تغییر و تحول هستند با مقاومت والدین خود روبه‌رو می‌شوند.

وی افزود: از طرفی فرزندان این خانواده‌ها نیز در ارضای تمایلات متنوع و متحول خود فضایی مناسب نمی‌یابند و به فضای بیرون از خانه پناه می‌برند و این در حالی است که ارتباط خانواده‌ها با جریانات فکری موجود می‌تواند جوانان را به مفید بودن در عرصه‌های ادبی و هنری امیدوار سازد و به آن‌ها انگیزه پشتکار روزافزون در تحصیل را بدهد.

این جامعه‌شناس تصریح کرد: فضای مطالعه در خانواده، ذهنی خلاق در فرزندان می‌پرورد و انس با کتاب و یادگیری و تحمل درس را آسان می‌کند. از سوی دیگر پدر و مادری که بیش از توانایی خود کار می‌کنند تا معیشت خانواده را تامین کنند، روحیه‌ای خسته و عصبی پیدا کرده و در برخورد با فرزندان خود رفتاری خشن و نامناسب دارند، در نتیجه بچه‌ها در معرض خشونت ناشی از خستگی والدین، آرامش روانی خود را از دست می‌دهند.

رستم‌خانی با تاکید بر اینکه در چنین شرایطی امکان موفقیت در تحصیل بسیار دشوار خواهد بود، گفت: والدین با توجه به اینکه می‌دانند فرزندان آن‌ها مسوول خستگی آن‌ها نیستند و برای ادامه تحصیل به فضایی شاد و روابطی صمیمانه نیازمندند، باید در رفتار خود تجدیدنظر کنند، چرا که یکی از عوامل مهم عدم موفقیت نوجوانان و جوانان در تحصیل، وجود درگیری میان والدین بوده که فرزندان را دچار نگرانی و اضطراب کرده و تمرکزشان را برای درک مطالب درسی با مشکل مواجه می‌سازد.

وی با بیان اینکه فضای حاکم بر محیط خانه نقشی اساسی و بنیادی در ایجاد رغبت برای ادامه تحصیل فرزندان ایفا می‌کند، خاطرنشان کرد: مطابق بررسی‌های به عمل آمده، یکی از عوامل موثر در عدم موفقیت تحصیلی دانش‌آموزان، ناامن بودن و عدم وجود فضای مناسب، شاداب و آرامش‌بخش در محیط خانواده است، بنابراین والدین موظف‌اند تا حد امکان از بروز اختلاف و ناراحتی‌های خود در مقابل فرزندان، خودداری کرده و از ایجاد تنش با آن‌ها در موارد غیرضروری جلوگیری کنند.