به مناسبت روز جهانی کودک؛
امروز میبایست گل و آدامس میخریدیم؛ فردا هم وقت هست
انگار نه انگار ما همانهایی هستیم که نوزادان غریبه را در آغوش پدر و مادرشان با ایما و اشاره ناز میدهیم، برای کودک خیره مانده از پشت شیشه اتومبیل دست تکان میدهیم و در دستههای عزاداری برای نظم و ترتیب دادن به کودکان وقت میگذاریم و همراهیشان میکنیم، که اگر همانها بودیم...

به گزارش «تابناک»، هرچند شنیدن از روز جهانی کودک برای خیلیهایمان یادآور دوران سرخوشیهای ساده است که با اتفاقاتی چون انقلاب، جنگ تحمیلی و جامعه در حال مدرن شدن گره خورده بود، به فاصله گذشت دو سه دهه از آن دوران، آنچنان مفاهیم کودکی تغییر کرده که بسیاری پدر و مادرها برای جا نماندن از فرزندان خود مجبورند هر روز به روز شوند و خود را با پیشرفتها هماهنگ کنند؛ از گسترش کاربرد انبوه وسایل هوشمند و تفریحات جدید تا نگرانی از خطراتی که روزافزون به نظر میرسد و نیاز به مراقبت از کودکان را بیش از پیش مهم جلوه میدهد، برای درک کودکان امروزی باید بسیار وقت گذاشت و تلاش کرد و صد البته برای فراهم آوردن حداقلهای مورد نیاز برای تأمین ایشان، انواع سختیها را متحمل شد.
این در حالی است که هرچه همه چیز متحول شده و زندگی در عین سختیهای امرار معاش، به راحتیهای زیادی رسیده، کم نیستند افرادی که به هزار و یک دلیل از گردونه رقابت تأمین هزینههای روزمره جا میمانند و بناچار باید بیش از توانشان انرژی بگذارند؛ خانوادههای کم بضاعتی که کودکانشان هم در چرخاندن چرخ زندگی نقش ایفا میکنند.
زندگی برای این دسته تعریف بسیار متفاوتی با زندگی ما و شمایی دارد که در دنیای مجازی چرخ میزنیم، مطالعه میکنیم، میخوانیم و مینویسیم وگاه اینقدر با عجایب تکنولوژی روز آشنا هستیم که تازههای دنیای فناوری را به آرزوهای بزرگ و کوچکمان راه میدهیم، هوس گردش در نقاط دیدنی را میپروریم و سرانجام با چند کلیک، زشت و زیباهای روز جهان را مرور کرده و آخرین دستاوردهای علمی را، هدفمند یا بیهدف رج زده و برخی را به ذهن میسپاریم.
هرچه دنیای ما به واسطه ابزارهای مدرن به دنیای مجازی گره میخورد و رنگ و لعاب مدرن میگیرد، برای برخی هنوز صبح با کارهای سخت به شب میرسد؛ برای بسیاری زنان و مردان که بنیه اقتصادی ضعیفی دارند، برای جوانانی که از محرومیت در رنجند و در نهایت برای کودکانی که گاه سرنوشتشان را میتوان از حال و روز امروزشان با کمترین خطایی حدس زد.
امروز روز جهانی کودک است و اگر انصاف دهیم، هرچند سختیهای امرار و معاش برای تمامی اقشار مستضعف سخت است، حق خواهیم داد برای کودکانی که پسوند «کار» را یدک میکشند، بسیار بسیار سختتر است. اینقدر سخت که میتواند کودکی را به کل از ایشان دور کرده و کاری کند که در برخورد با ایشان، هیچ نشانی از کودکی در سیمایشان نبینیم!
کافی است، بار دیگر که به یکی از این کودکان برخوردیم، رفتارمان با کودکان دور و اطراف، دلبندان خودمان یا فرزندان عزیزان و نزدیکانمان را با نگاهی که به کودکان کار داریم، قیاس کنیم تا دریابیم نه پسر و دختر گلفروشِ پشت چراغ قرمز، نه آدامس فروش خردسال گذر، نه فال فروش مترو و اتوبوس و نه هیچ کودک کار دیگری در چشمممان کودک به نظر نمیرسند.
انگار نه انگار ما همانهایی هستیم که نوزادان غریبه را در آغوش پدر و مادرشان با ایما و اشاره ناز میدهیم، برای کودک خیره مانده از پشت شیشه اتومبیل دست تکان میدهیم و در دستههای عزاداری برای نظم و ترتیب دادن به کودکان وقت میگذاریم و همراهیشان میکنیم که اگر همانها بودیم، بیشک کودکان کار را در هیبت مردانه و زنانه نمیدیدیم.
شاید باورش سخت باشد، اما بیشتر ما به این نگاه مبتلا هستیم، وگرنه چگونه میشود کودکان کارگر، فال فروش، آدامس فروش، گدا و ... را، ابتدا «کارگر»، «دستفروش»، «سمج»، «گدا» و امثال آن دید و از همین گزاره درباره ایشان نتیجهگیری کرد تا ضرورت توجه به شرایط سنی، «کودک» بودن ایشان را احساس نکرد و به کل فراموش کرد که این نونهالان پیش از آنکه گدا یا دستفروش باشند، «کودک» هستند؟
چگونه میشود ایشان را بخشی از باندهای پنهانی دانست و با این نتیجهگیری هرگز تلاش نکرد کودک بودن ایشان را درک کرده و نازشان داد، به ایشان لبخند زد و هوایشان را داشت؟ چند نفرمان این گونه به ایشان نگاه نمیکنیم و در رفتارمان با کودکان کار و کودکان اقوام، تفاوتی یافت نمیشود؟
اگر این پرسشها را مرور کنیم، آن زمان نتیجهگیری سادهتر به نظر میرسد؛ روز کودک بهانه خوبی بود تا کودکان کار را پیش از کاری که میکنند، کودک ببینیم و تلاش کنیم به نوعی دلشان را شاد کنیم؛ با خریدن گل و آدامس از ایشان گرفته یا خریدن کیک و نوشیدنی برایشان. اگر امروز را از دست دادید، فردا جبران کنید!
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
باز لوس بازی شروع شد
استفاده از کودکان برای کار جرم است بجای خرید از آنها علاج کار دستگیری کسانی که آنها وادار به این کارها میکنند به جرم کودک آزاری واستفاده ابزاری این بیگناهان است هر چقدر شما بیشتر به آنها ترحم کنید سردسته هاشون بچه های بیشتری میفرستند اینها مجرم هستن ودوستی خاله خرس علاج درد این اطفال نیست.
عزیزم دولت باید جلوی استثمار این کودکان که خیل عظیمی از آنان کرایه داده میشوند را بگیرد در مملکتی که پر از ذخایر نفتی چگونه نمی توانند مرکزی برای نگهداری کودکان بی سرپرست و بد سرپرست پیداکنند و اینان را از دست یک مشت از خدا بی خبر سود جو و معتاد نجات دهند؟
با سلام و احترام
با خريد از كودكان كار فقط پول در جيب صاحبان آنها ريخته و باعث رضايت آنها مي شويم و تشويق مي شوند كه كودكان بيشتري را به كار بگيرند. اين وظيفه دولت است كه به اين كودكان رسيدگي كند. آيا هيچ نهاد دولتي خود را در قبال اين كودكان كه تا ساعت 12 شب در خيابان ها در سرما و گرما جلوي ماشينها ظاهر مي شوند مسئول مي داند؟! حضرت علي براي كودكان يتيم شبانه غذا به در خانه هايشان مي برد و اين دولت حتي حاضر نيست اين كودكان بدسرپرست را از كوچه و خيابان جمع كند و سرپناه و آموزش بدهد كه حق مسلم هر كودك است...... واقعا متاسفم ....
برادر گرامی اونهایی که تو خیابونها ول هستند کودک کار نیستند اینها اجیر شده های باندهای تبه کاری هستند و دولت وظیفه داره برای اونها کاری کنه
یک سال گذشته من به تنهایی هشتاد و دو میلیون تومن مالیات مستقیم به دولت دادم
اگر هزینه های ماهانه خانواده ام را دو میلیون در ماه در نظر بگیرم در یک سال بیش از دو میلیون تومان مالیات ارزش افزوده دادم.
به حرف های جناب نوبخت اعتماد کردم و از دریافت یارانه انصراف دادم
در فعالیت تجاری خودم برای هشت نفر اشتغال ایجاد کردم و حقوق تمامی اونها را با مزایا و بیمه و مالیات به موقع دادم
ولی نتیجه چی گرفتم؟ واقعن دولت چکاره است؟
آخه اگه این کار رو بکنیم و بهشون توجه کنیم باید کلی چیز از خودشون و دوستاشون بخریم
خیلی عالی بود. من قبل از این هم سعی می کردم با این دید بهشون نگاه نکنم ولی گویا خیلی دچار روزمرگی و غرق در مشکلات خودمون شدیم و همچین چیزاییو نمیبینیم. ممنون از یادآوریتون!
با خریدن گل و آدامس این کودکان شاد نمی شوند.
خرید از کودکان کار تایید و پشتیبانی از معتادان و مافیاهایی هست که پشت این کودکان کار هستند.
بجز مبلغی بسیار بسیار ناچیز از فروش این کودکان بهشون چیزی داده نمیشه و بقیه درامد صرف مواد مخدر و خلاف کاریهای خانواده هاشون یا باندهای مافیایی کنترل کننده اینا میشه.
به بهانه روز کودک بهشون کیک و ساندیس و کلوچه یا حتی لباس و کفش و کتاب و اسباب بازی نو یا کهنه بهشون بدین اما ازشون خرید نکنید و بهشون به هیچ وجه پول ندین.
عالی بود
کودکان واقعا پاک و معصوم هستند.
انشالله همه کودکان زیر سایه والدینشان زندگی کنند و انسانهای مفیدی برای جامعه بشوند.
خیلی خوب بود این متن ممنون، ولی ای کاش به این سوال هم که "برخورد شایسته با کودکان کار چگونه است؟" -که البته ابتدای متن هم مطرح کردید- یک پاسخ پیشنهادی می دادید. این واقعا برای خود من سواله: بالاخره از این کودکان چیزی بخریم یا نه؟! البته برخورد مهربانانه متناسب با روحیه ی یه کودک بالطبع باید انجام بشه...
گاهی اوقات به گذشته خودمان نگاه میکنم میگم کودکان امروزی در رفاه بزرگ خواهند شد اما به اقتصاد کشور که نگاه میکنم میگم آینده این کودکان فقط یک چیزه :
صبح تا شب کار برای یک لقمه نان
شب تا صبح کار برای یک لقمه نان
صبح تا شب کار برای یک لقمه نان
.......
کودک به اسباب بازی نیاز داره نه آدامس و هل و هوله.
اونقدر گرانی فشار به والدین آورده که کودکان هم در امان نمانده اند و بدتر اینکه قادر به خریدن بی کیفیت ترین و سمی ترین اسباب بازی های جهان هم نیستیم.
کودکان دیروز ایران با تمام سختی هایی که داشتند از نعمت درس خواندن رایگان برخوردار بودند اما امروز مدارس تبدیل به بنگاههای درآمد زایی و بانک خصوصی شده اند و البته بدون بازدهی قابل قبول . چه آینده ای در انتظار این طفل معصوم هاست خدا میدونه ؟
ما که کودکیمان در دوران جنگ و سازندگی بعد از جنگ گذشت و نفهمیدیم چطوری بزرگ شدیم اما همان شرایط را ترجیح می دهیم به شرایط کودکان امروز که حتی برای خواندن و نوشتن هم باید پول بدهند . آینده کودکان ما خطرناک خواهد بود .
کودکان کار همیشه یک گوشه از ذهنم هستند و خوشحال کردن آنها برایم مهم است اما یک پرسش جدی برایم وجود دارد اینکه آیا اگر از آنها خرید کنیم یا پولی به آنها بدهیم از بودن و ماندنشان در خیابان حمایت نکرده ایم؟!
واقعیت اینست که بهزیستی از محل کمکهای مردمی سازمانی بسیار ثروتمند است که با وجود ثروت سرشاری که از جیب مردم دارد به وظایفش در پناه دادن این کودکان و حمایت از آنها عمل نکرده است...
آقا ما بالخره نفهمیدیم باید از این بچه ها چیزی بخریم یا نه؟
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.