پرداخت حقوق دانشجويان دکترا چه شد؟

ضمن عرض سلام، من دانشجوی دکترای دانشگاه تهران هستم، گذشته از وعده‌های بسیار مسئولان محترم وزارت علوم، گامی عملی در تحقق این وعده‌ها برداشته نشده است. من خود برخی مصاحبه‌های این مسئولان در این موضوع را گردآوری کرده‌ام اما ... . دانشجویی که باید بیشتر زمان خود را به مطالعه، تحقیق و انتشار دستاوردهای پژوهشی خود نماید می‌بایست جهت تأمین ملزومات زندگی خود با اشتغال در کارهای گاه غیرعلمی و مضر به فرآیند علمی، شخصیت و رتبه علمی خود را قربانی نماید.

از دانشجويان دكتري دانشگاه صنعتي شريف هستم كه اولين دانشگاهي بود كه پرداخت حقوق ماهيانه تحت عنوان دستيار پزوهشي از دولت خاتمي در آن به اجرا درآمد. كه شامل همه دانشجويان دكتري مي‌شد، متأسفانه در زمان دولت نهم اين پرداخت‌ها به تدريج محدود و هم‌اكنون تقريبا" قطع شده است. و عنوان اين مسأله در رسانه‌ها فقط وفقط جنبه تبليغي داشته و بس.

با سلام به تمام دوستان دکتری
این روزها همه جا حرف از نخبه گان است اینجانب یک سوال از مسولان دارم به نظر شما دانشجویان دکتری که با زحمات فراوان به دوره دکتری رسیده اند جزء نخبگان نیستند. آیا دانشجویان بدون حقوق می توانند تمرکز برای درس خواندن و پیشرفت داشته باشند.
آیا می دانستید وزارت بهداشت که اینجانب از دانشجویان وزارت بهداشت هستم هر 4ماه یکبار حقوق می دهند. آیا مسولان دولت و وزارت بهداشت هم می توانند با این حقوق در شهر تهران هر 4 ماه یکبار زندگی کنند. با تشکر

دانشجوی دکتری دانشگاه تربیت مدرس هستم. در اینجا چند وقتی است که صحبت از سهمیه است و اینکه به کدامیک از دانشجویان حقوق بدهند و به کدامیک ندهند که در تصمیم اولیه قرار بود به بیش از 40 دانشجوی یک بخش فقط به 4 نفر حقوق بدهند آن هم بر چه معیاری نمی دانم؟ که نهایتا هم هیچ چیزی پرداخت نشده است.

این حرف دل اکثر دانشجویان دکتری است. علاوه بر آن متاسفانه این روزها شاهد افزایش فله ای پذیرش در دوره های تحصیلات تکمیلی هستیم بدون آنکه امکانات و ظرفیت هیئت علمی به صورت متناسب افزایش پیدا کند. این موضوع علاوه بر افزایش مشکلات دانشجویان همچون مجبور بودن آنها به قرارگیری در اتاق های با جمعیت بیشتر سبب شده است کیفیت پروژه های تعریف شده به صورت محسوسی پایین بیاید.

در سال اصلاح الگوی مصرف، بیاید از انرژی، زحمات و عمر دانشجویان دکتری بیشتر استفاده کنیم. غالب دانشجویان دکتری خودشان با سرپرستی استاد راهنما پروژه دکتری تعریف می کنند که البته سهم اساتید گاهی اوقات به صفر هم می رسد. هم دانشجویان و هم اساتید علاقه بسیاری به چاپ مقاله دارند چرا، چون تنها معیار داخل کشور ما تعداد مقالات است. از طرف دیگر پروژه ای که برای چاپ مقاله تعریف شود معمولاً بدرد کشور ما نمی خورد، بنابراین در بهترین حالت هم یک دانشجویی تربیت می شود که فقط مقاله چاپ کرده، بنابراین عمر استاد و دانشجو و هزینه های مربوطه عایده ای برای مملکت نداشته است. البته این حالت خوب داستان است، از آنجا که استرس و مسئولیت چاپ مقاله به عهده دانشجوست (وگرنه دانشجوی ضعیف محسوب شده و بعد هم سر جلسه دفاع و هم برای استخدام در دانشگاهها دچار مشکل می شود) و از طرف دیگر فرصت کار کردن هم ندارد و لذا از لحاظ مالی هم مشکل دارد، سن هم دارد به 30 سال می رسد و ازدواج هم خبری نیست، شما بودید خودکشی نمی کردید ...!

بنده نیز از دانشجویان کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی امیرکبیر هستم. تنها به این دلیل در آزمون دکتری شرکت نکردم که حمایت مالی از دانشجوی تحصیلات تکمیلی انجام نمیشود.
یکی از دلایل مهم مهاجرت دانشجویان برای دوره دکتری به خارج از ایران (فرار مغزها) همین عدم حمایت مالی از دانشجوست.

شرایطی را هم که برای بورس سال آخر دانشجویان خارج از کشور گذاشته اند تقریبا محال است دانشجویی بتواند از هفت خوان آن رد شود، من که دانشجویی در چین هستم باید پس از صرف هزینه رفت و آمد به ایران برای پیدا کردن دانشگاهی که امکان هیات علمی بعد از فارغ التحصیلی برایم مهیا باشد و نیز بعد از مصاحبه علمی و مساله صلاحیت عمومی که خلاصه کنم هر جا دلشان بخواهد به راحتی می توانند دانشجو را رد صلاحیت کنند که می خواهند بورس تحصیلی یک سال را آن هم با گذاشتن وثیقه ملکی پرداخت کنند.

سلام

بنده نیز دانشجوی دکتری مکانیک دانشگاه به اصطلاح علم و صنعت هستم. تمامی مطالب گفته شده فوق و تمامی مشکلات ذکر شده را تایید می کنم. به گمانم در حدود دو سالی است که قانون پرداخت حقوق به دانشجویان دکتری در مجلس تصویب شده ولی به جرات می توان گفت در هیچ یک از دانشگاه ها این مصوبه عملی نشده است.
بنده 25 ساله هستم و با توجه به شرایطی که استاد راهنمای بنده برای من تعیین کرده، از جمله حضور 12 ساعته در تمامی روز های کاری هفته در دانشگاه که بیشتر به پادگان نظامی شباهت دارد، سوال من این است که من جوان، بدون کار، بدون مسکن حتی در حد خوابگاه متاهلی دانشجویی و بدون های دیگر چگونه می توانم به ازدواج فکر کنم؟؟ هنوز 4 سال از زمان تحصیلم باقی مانده و بعد از آن هم مشخص نیست که شرایط شغلی ام به کجا کشیده خواهد شد.
سوال من از مسئولین بی خیال و به ویژه شخص جناب رئیس جمهور محبوب و منتخب و عدالت گستر!!! این است که آیا قدری در تحقق این همه شعار های توخالی سر داده شده گامی برداشته اید و یا تنها .....؟؟؟؟
دانشگاه ها حتی از پرداخت ماهی 300 هزار تومان به این تعداد اندک دانشجویان دکتری شانه خالی می کنند. هیچ کسی به فکر این قشر که این همه در حمایت از آنها شعار در بوق و کرنا شده، نیست.
با این همه ثروت در مملکت واقعا جای سوال دارد!!!

با سلام
با تشکر از سایت تابناک که به این موضوع پرداختند .خودم دانشجوی دکتری هستم و با مشکلات مادی فراوان و زندگی در محیط افسرده کننده خوابگاه مشغول فعالیت پژو هشی و علمی هستم . با امکانات کم باید کارهای بزرگ انجام داد که همه آن به نفع استاد راهنما خواهد بود و چیزی عاید دانشجو نمیشود.

با سلام
از دانشجويان دكتري دانشگاه صنعتي امير كبير هستم و مي دانم پرداخت نكردن اين حقوق ماهانه فقط باعث شده تا دانشكده هاي مختلف اين دانشگاه دانشجويان دكتري را حضور غايب كنند تادر آخر دوره از نمره دانشجو كسر نمايند