چند روز فرصت دارید «صرفه‌جویی» را ترک کنید!

تنها چند روز فرصت دارید آنچه صرفه‌جویی کرده بودید، ‌خرج کنید، وگرنه از بین خواهد رفت؛ این برداشت بسیاری از مالکان خودرو از تصمیم دولتمردان درباره قطع سهمیه بنزین ۴۰۰ تومانی است که به نظر ‌دور از انصاف هم نیست.

به گزارش «تابناک»، در شرایطی که نرخ جهانی نفت خام سقوط عجیبی را تجربه می‌کند و از هم اکنون بسیاری کار‌شناسان اقتصادی کشورمان، مشکلاتی چون کسری بودجه را حتی برای سال آتی پیش‌بینی می‌کنند، تصمیمات دولتمردان نشان از پیشبرد ذره ذره اهداف در نظر گرفته شده در هدفمندی یارانه‌ها دارد که می‌تواند به نوعی فشار اقتصادی را به مردم تحمیل کند.

از جمله این تصمیمات، افزایش نرخ فرآورده‌های نفتی، به ویژه بنزین است که پیش درآمد رقم زدن آن، یک کاسه کردن نرخ عرضه این محصول در حال حاضر است، زیرا هنوز کم نیستند شمار رانندگانی که سهمیه بنزین چهارصد تومانی خود را استفاده نکرده‌اند تا عرضه این محصول در جایگاه‌ها با سه نرخ ۴۰۰، ۷۰۰ و هزار تومانی انجام گیرد.

این گزاره به خودی خود می‌تواند مانعی برای افزایش نرخ بنزین غیر سهمیه‌ای باشد، زیرا در صورت رقم خوردن هر میزان افزایش، شکاف نرخ جدید با نرخ چهارصد تومانی عمیق‌تر شده و می‌تواند مشکلاتی به همراه بیاورد و از این روی، پیش از افزایش نرخ باید فکری برای پر کردن این شکاف یا کاستن از عمق آن کرد.

بدین ترتیب به نظر می‌رسد که یافتن راهکاری برای حل این مشکل باید سرلوحه تصمیمات دولتمردان برای هر گونه افزایش قیمتی در فرآورده‌های نفتی باشد، ولی ظاهرا مسئولان صبرشان کمتر از این حرف‌هاست، چون اعلام کرده‌اند سهمیه‌های بنزین چهارصد تومانی تنها تا آخر این ماه دایر است و بعد از آن از بین خواهد رفت!

اینکه آیا می‌توان سهمیه اختصاص داده شده را به هیچ انگاشت و یا اینکه چرا دولتمردان مهلت در نظر گرفته شده برای خرج کردن این سهمیه را اینقدر اندک در نظر گرفته‌اند، سؤالاتی است که جا دارد گیرندگان این تصمیم، سریع‌ به آن پاسخ گفته و در صورت عاجز بودن از پاسخ، تجدید نظر در تصمیم گرفته شده را در دستور کار قرار دهند؛ اما ایرادات مهم‌تری هم به این تصمیم وارد است که باید به آن‌ها توجه کنیم.

کافی است در چرایی خرج نشدن این سهمیه سوخت دقیق شویم تا «صرفه جویی» به عنوان یکی از دلایل ممکن در این باره خودنمایی کند. صرفه جویی در مصرف بنزین‌های سهمیه‌ای که از قضا یکی از اهداف آغاز طرح سهمیه بندی بنزین نیز بود و خیلی مسئولان وقت بر مزیت بودنش اصرار داشتند.

این اصل آنقدر در زمان آغاز سهمیه بندی مورد تأکید برخی مسئولان بود که حتی از تعیین جایزه برای کسانی که صرفه جویی بیشتری کنند هم سخن به میان آمد؛ اما به فاصله چند سال اینقدر همه چیز زیر و رو شده به نظر می‌رسد که می‌توان مدعی شد تنها راهاورد صرفه جویی در این عرصه، زیان دیدن صرفه جویان خواهد بود و بس!

اکنون اگر به این اشکال بزرگ، احتمالاتی چون تشکیل صف در جایگاه‌های عرضه این محصول برای پر کردن باک خودرو‌ها، مخازن پلاستیکی و بشکه‌ها و انباشت این ماده محترقه در منازل و مسائلی از این دست را اضافه کنیم، درخواهیم یافت که نه تنها صرفه جویی به جای پاداش، با مجازات همراه شده، بلکه مشکلی که دولتمردان با آن مواجه بودند (تمام نشدن سهمیه ۴۰۰ تومانی و اشکالی که در گران کردن نرخ بنزین به وجود خواهد آورد) به مردم منتقل شده که به نوعی تحمیل بار مسئولیت به دوش دیگران است.

اینجاست که می‌بایست از دولتمردان بپرسیم آیا براستی هدفتان از چنین تصمیماتی، اجرای فاز دوم هدفمندی یارانه و حمایت بیشتر از مردم است؟ اگر این گونه است چگونه بار مشکلات این طرح را به دوش مردم می‌گذارید و حتی در تحمیل نظراتتان در این باره، صبوری به خرج نداده و مثلا مهلت در نظر گرفته شده را تا پایان سال در نظر نمی‌گیرید؟!