با صحبتهای دیشب پایم سست شد

یکی از کابران "تابناک" در پیامی آورده است:

سلام من یک بسیجی، معتقد به نظام و عضو هیات علمی دانشگاه هستم ولی با صحبتهای شب گذشته کاندیداها دید من نسبت به نظام تغییر کرد.

چرا تیشه به ریشه نظام می زنید. چرا اکثرنامزدهای انتخاباتی برای رسیدن به قدرت از هر گونه حرف و عملی فروگذار نمی کنند؟ آیا شماها خود را واقعا شیعه علی می نامید؟ وقتی من معتقد با اینگونه حرفها پایم برای شرکت در انتخابات سست می شود از سایرین چه انتظاری خواهد رفت؟

 آیا شایسته شیعه علی (ع) و سرباز امام زمان (عج) است اینگونه صحبت کردن که در غیاب کسی به او و خانواده اش همه چیز گفتن؟ گیرم که صحیح باشد جز بدبین کردن مردم به نظام و شاد کردن دل دشمنان نظام چه سود دیگری در بر داشت؟! آیا خدای متعال راضی است؟

 بد نیست کمی به نحوه برخورد مولای متقیان با دشمنی همچون عثمان توجه نماییم:

ای پسر عباس! عثمان می خواهد که مرا همچون شتر آبکش قرار دهد که دائم در حال آمد و شد باشم. یکبار پیغام فرستاد که از مدینه بیرون روم سپس پیغام داد که به مدینه باز گردم و اکنون تو را فرستاده که از شهر خارج شوم. به خدا قسم آنقدر از او دفاع کردم که ترسیدم گنه کار باشم. (خطبه 240 نهج البلاغه حضرت علی (ع).)

خطبه 75 از نهج البلاغه: دفاعیّات حضرت علی (ع) در مقابل تهمت های بنی امیه برای متهم کردن حضرت به شرکت در قتل عثمان:

آیا شناختی که بنی امیه از من دارند آنان را از افترا زدن به من باز نداشت. آیا پیشینه نیک من مردم نادان را در تهمت زدن به من مانع نشد. البته پندی که خدا به آنان داده از زبان و بیان من رساتر است. من با آنان که از دین خارج شده اند احتجاج می کنم و با آنان که در دین به تردید افتاده اند دشمنی می ورزم. امور مشتبه بر کتاب خدا عرضه می گردد و بندگان به آنچه در سینه د ارند جزا داده می شود.