سینمای ایران کاسه گدایی به دست گرفت؟!

به سیامک انصاری بگویید ..رو که به سینما گران بدهند برای فروش دست به هر هرزگی میزنند.............در فیلم 50 کیلو البالو ایشان از بازیگر مرد میپرسد ..تو اطاق با ان خانم لخت چکار میکردی..............پولی که از این راه در میاورید............حلال حلال است!!!!!!!!!!!

چیزی که یه ریال هم نمیارزه والا 200 تومن خیلی زیاده

به نظر من این سینمای بی خاصیت مثل ایران خودرو بهتره تعطیل بشه.

سینمای ایران.... لطفا کمتر حرف خنده دار بزنید...

من متوجه نميشم پس اون قراردادهاي چند صد ميليوني و اون لباسهاي فاخر فرش قرمز و ... چي ميگن

همه چی رو باید آزاد کرد و هر کی تونست رقابت کنه پول در بیاره و نوش جانش و هر کی هم نتونست انتظار کمک از کسی نداشته باشه و بره دنبال یک زمینه دیگه فعالیت.

سانسور و ممیزی کمترین تاثیر را در خرابی وضع سینمای ایران دارد. بیشتر فیلم هایی هم که گرفتار سانسور می شوند، آثاری هستند که کارگردان ها عمدا و برای تبلیغات فیلم صحنه هایی را در آن گنچانده اند تا هیاهویی برپا شود. اگر کسی بخواهد فیلم ترسناک درست کند، حماسه های تاریخی و ملی را به تصویر بکشد، فیلم های خنده داری بسازد که جامعه به شدت نیازمند آن است، یا فیلم هایی در زمینه پلیسی و جاسوسی، و در ضمن معیارها و ارزش های ملی و اعتقادی را رعایت کند، با کمترین ممیزی مواجه می شود. اما حقیقت این است که فیلم سازان ما بیش از هر قشری با سینما و نیز مردم ایران فاصله دارند. از ابتدای انقلاب تا کنون چند فیلم از روی داستان های شاهنامه ساخته شده است؟ این سینمای آب دوغ خیاری که دارد تقلید از سینمای پنجاه سال پیش هند می کند، آن هم تقلید نصف و نیمه، چون حتی یک صحنه رزمی را نمی تواند از کار درست در بیاورد، همان بهتر که نباشد.

اتفاقا سینمای ما حقشه که کاسه گدایی دست بگیره.
برای یک فیلم بلند سینمایی، بدون دور خوانی و هیچ مقدماتی پیس به دست سه ماهه کار را ضبط میکنند و تمام. توقع داری چی از توش دربیاد؟؟؟
مهمترین بخش هر فیلم، فیلنامه است و بعد هنر کارگردان، اما فیلنامه نویس خوب اصلا خود بحث فیلنامه درست و حسابی رو ما نداریم
غالب کارها رو ببینید، یکی مثل فرهادی رو قلم بگیرید

اصلی ترین مشکل سینمای ما، که قادر نیست فیلم خوب بسازه اینه که نه کارگردان های ما کارگردانن و نه بازیگرا بازیگرن.
ما چند نفر مثل اصغر فرهادی یا حسن فتحی داریم
غالب فیلمها،را ببینید بازیگرها صورتهای مصنوعی و عملی دارند و به واسطه چهره بازی میکنند،در حالیکه یک دماغ عملی در کارهای کارگردان های موفقی مثل فرهادی نمی یابید...

بنده به عنوان یه عضو خیلی کوچک از سینمای ایران شخصی با عنوان شغلی تدارکات به عرض میرسانم عدم امنیت شغلی اعم از بیکاریهای فراوان حوادث کاری و نبود بیمه و گاهی کار طاقت فرسا در طول کار که گاهی به بالای ۱۵ ساعت درطول شبانه روز میرسد چنان عرصه را تنگ کرده که بنده که هیچ بعضی از عوامل به مسافر کشی و شغلهای کاذب رو اورده اند .همین اتفاقات را در ساخت سریالهای تلویزیونی نیز شاهدیم حتی با دستمزد های بسیار پایین تر و ساعت کاری بسیاربیشتر. کار سینما و تلویزیون از این حرفها گذشته .فیلمنامه های ضعیفی که به جهت ممیزی های نهادهای ناظر نوشته میشوند.تهیه کنندگانی که برای سود بیشتر ساعات کاری را بالا میبرند ،دستمزد های بسیار پایینی که به عوامل غیر بازیگر پرداخت میکنند و مدیران تلویزیونی که قصد ساخت سریال مناسبتی درطول دوماه یا در طول پخش سریال میکنندوعواملی که جهت امرار معاش مجبور به تن دادن به خواسته های تهیه کنندگان طماع میدهند همه و همه بخشی از بدنه سینمای بیمار ایران هستند

متاسفانه، سنت پیامک و پیش شماره روزی 200 تومن مثل سونامی در حال توسعه و ترویجه، یکی با عنوان کمک به تیم ملی فوتبال، دیگری والیبال و فاجعه بارتر دو تیم پر طرفدار پایتخت. انگار حالا نوبت به بخش فرهنگ رسیده، حالا این سوال برای من مطرح شده که مگر سرانه درآمدی هرایرانی چقدر است که باید جور ورزش و فرهنگ و ... بکشد.
مگر ورزش و فرهنگ چقدر در توسعه این مملکت تا به حال نقش داشته اند یا براساس برنامه ها قرار است نقش داشته باشند چه تحول فرهنگی طی این سال ها رخ داده که باید حالا مردم احساس دین کنند؟

پس آن میلیارد میلیارد کردن های فروش نوروزی چه شد؟

فیلم خوب در شرایط ممیزی های بی قانون و اعمال سلیقه های شخصی ساخته نمیشه !
وقتی فیلمی که از ارشاد مجوز گرفته بعد از چند ماه نمایش توقیف میشه فیلمساز چرا باید فیلم بسازه و تماشاچی چی ببینه ؟! فیلمهای صد من یک غاز فلان رانتخوار ؟

من با مدرک دکترا ماهی دومیلیون و دویست حقوق دارم .حالا اقای فلان یه فیلم بازی میکنه صد دویست میلیون میگیره برای چند هفته یا کارگردان نیم تا سه میلیارد فیلمش میفروشه نصفشم خرج بازم یکی دو میلیارد براش میمونه. حالا انصافا من که تازه جزی مرفهین جامعه هستم باید دو هزار تومن بدم یا اونا که تهران در مجامع هنری نشستن و محلشون رو شمال تهران برای فیلم برداری هم ترک نمی کنن -و بنگرید فیلمارو که همه خونه ها چه جوریه -و سفرهای خارجی و لباس مارک و ماشین میلیاردی دارن و برو بچه رو هم فرستادن امریکا باید به امثال من کمک کنن؟سینمایی که مثل ایران خودرو تنها چیزی که نداره رضایت مخاطبه بره سطل اشغال بهتره.خجالت بکشن دوستان ملیاردر از سر کیسه کردن مردم

سینمایی که عمده آثارش یا فیلم هیا پر اشک و آه است، یا ماجراهای عشقی آبکی و حال به هم زن، و هنوز حتی نمی تواند به خوبی ترتیب واژگون شدن یک خودرو را بدهد، همان بهتر که از بین برود. من تا سال های 68 هفته ای یکی دوبار سینما می رفتم اما از زمانی که پخش فیلم های خارجی متوقف شد، سالی دوبار هم سینما نرفته ام. از همان زمان فیلم هیا ایرانی شدیدا سقوط کردند. کارگردان هایی که گویا ایرانی نیستند و از جهانی دیگر امده اند، و هنرپیشه هایی که در ازای پول هر نقشی را می پذیرند، همان بهتر که نباشند. بیشتر کارگردان های ایرانی فیلم را قبل از هر چیز برای تحسین هیا منتقدان می سازند و پس از صرف میلیاردها پول، تازه یادشان یم افتد که هزینه این تحسین ها را از جیب مردم دریافت کنند، اما این چیزی ناممکن است. هنوز هم که هنوز است، منتقدان در نقد فیلم ها، به عنوان یک ایراد، می گویند که فیلم نگاهی به گیشه دارد!!! کل جامعه سینمایی ایران با مردم این کشور قطع رابطه کرده است و در یک فضای بسته، و در حالی که از واقعیت های این جامعه کاملا دور افتاده است، کار می کند، نتیجه آن هم می شود، کاسه گدایی دست گرفتن!!! من تعجب می کنم که چطور این سینما تا کنون سرپا بوده است!!! البته پول یامفت ملت و بیت المال، و به قولی حتی پول ....!!! در سرپا نگاهداشتن این جسد... بسیار موثر بوده اند.