فتاوای آیت الله العظمی خوئی (قدس سره) در مورد استخاره

فتاوای آیت الله العظمی خوئی (قدس سره)

سؤال 1354- آيا صحيح است كه مى‏گويند استخاره چه به قرآن يا تسبيح يا نماز از مختصات امام معصوم است يا نائب او يا مرجع تقليد يا وكيل او، و براى ديگران نيست؟

جواب: اين گفتار صحيح نيست.

سؤال 1355- مفهوم استخاره و شروط آن چيست؟

جواب: معنى لغوى استخاره طلب خير نمودن از خداوند متعال است، و اين طلب خير به نحو معمول از قرآن يا تسبيح، فعل خير و عدم آن بدست مى‏آيد، و شروطى براى آن ذكر نشده غير از آنچه ذكر شده احياناً از اوقات خاصه‏اى براى استخاره.

سؤال 1356- امورى كه جايز نيست استخاره در آن چيست؟ و آيا جايز است استخاره براى عمل نمودن شك در عدالت شخصى يا در شك در ثبوت رؤيت و عدم آن؟

جواب: استخاره براى كارهايى است كه مى‏خواهد انجام دهد و خير و شر آن را نمى‏داند، اما واجبات و محرمات و افعالى كه واضح الخير و الشر، و امورى كه سؤال نمودى از عدالت و ثبوت هلال از استخاره در آنها كه فعل تو نيست، اينها مورد استخاره نمى‏باشد مثلاً كشف نمودن صدق گفتار و كذب آن، راه آن امارات شرعيه است از بينه و امثال آن، و استخاره در چنين مواردى كهانت به غيب زدن است و صلاحيت براى استخاره ندارد.

سؤال 1357- آيا استخاره حجت است در اين امر؟

جواب: حجيت ندارد استخاره در اين امر و نه در غير آن از مواردى كه صلاحيت براى استخاره ندارد، غير از جايى كه طلب خير از خدا مى‏كند، پس توكل بر خدا مى‏كند به حسن ظن خود در آنچه آشكار گردد براى او.