ایران به تاکتیک‌های جنگ چریکی روی آورده است

به گزارش تابناک، وال استریت ژورنال نوشت: ایران برای مختل کردن جریان ازسرگرفته‌شده انتقال نفت از خلیج فارس و افزایش فشار بر دولت ترامپ، از تاکتیک‌های جنگ چریکی استفاده می‌کند. 

در ادامه این مطلب آمده است: ایران برای متوقف کردن جریان خروج نفت از تنگه هرمز، از تمام ظرفیت تسلیحاتی خود استفاده می‌کند و به تاکتیک‌های جنگ چریکی روی آورده است تا موقعیت حکومت را که به‌سرعت در این درگیری رو به تضعیف است، تقویت کند و در مذاکرات بن‌بست‌رسیده، فشار بیشتری بر دولت ترامپ وارد آورد.

به گفته مقام‌های منطقه‌ای، شرکت‌های امنیتی و تحلیلگران، تهران طی هفته‌های اخیر با استفاده از پهپادهای زیرآبی حامل مواد منفجره، شلیک نارنجک‌های ضدزره راکتی و اعزام نیروهایی برای چسباندن مین‌های مغناطیسی به بدنه کشتی‌ها، کارزاری نامتقارن را به راه انداخته است. این حملات کشتی‌هایی را هدف قرار می‌دهند که نفت را از خلیج فارس به سوی نفتکش‌های منتظر در آب‌های منطقه منتقل می‌کنند.

ارتش آمریکا تقریباً هر روز عملیاتی را برای کمک به خروج کشتی‌ها و محموله‌های نفت خام از تنگه هرمز انجام می‌دهد و هم‌زمان محاصره دریایی ایران را حفظ می‌کند. این تلاش پرهزینه، با وجود هزینه‌های سنگین، اخیراً توانسته است جریان انتقال نفت را به سطح پیش از جنگ بازگرداند.

تلاش جمهوری اسلامی برای مسدود کردن این مسیر خروج نفت، به جنگی پنهان در دل درگیری گسترده‌تر میان آمریکا و ایران تبدیل شده است؛ جنگی که با واکنش نظامی نیروهای آمریکایی، تأثیر مستقیمی بر قیمت جهانی انرژی گذاشته است.

سخنگوی وزارت خارجه ایران به درخواست برای اظهارنظر در این باره پاسخ نداد.

روز دوشنبه، آمریکا در چارچوب مجموعه‌ای از حملات محدود و اعلام‌نشده در آبراه هرمز، جزیره قشم ایران را هدف قرار داد. به گزارش وال‌استریت ژورنال، هدف این حملات متوقف کردن حملات ایران به دارایی‌های آمریکا و کشتی‌های در حال عبور بود.

نفت خام شاخص برنت روز سه‌شنبه در محدوده ۱۰۲ دلار در هر بشکه معامله شد و میانگین قیمت هر گالن بنزین نیز هم‌زمان با رأی دادن شهروندان آمریکایی در انتخابات میان‌دوره‌ای، به حدود ۴.۱۵ دلار رسید. این در حالی است که قیمت نفت پیش از آغاز جنگ اندکی بیش از ۷۰ دلار در هر بشکه بود.

گرگوری برو، تحلیلگر ارشد مسائل ایران و انرژی در گروه اوراسیا، گفت: «ایران می‌تواند خشونت را ادامه دهد، خطرات کشتیرانی را در سطح بالا نگه دارد، هزینه‌ها را افزایش دهد و قیمت نفت را بالا نگه دارد.»