تحلیل تابناک از دلیل عقب‌ماندگی مربیان ایرانی در مقایسه با همتایان آسیایی و آفریقایی
جام جهانی قطر: صدرنشینی ژاپن و مراکش با مربیان وطنی! / آیا ایران موریاسو و الرکراکی تربیت کرده؟ / فوتبال ما چگونه هاشمیان، مهدوی‌کیا، خداداد، مجیدی و نویدکیا را می‌سوزاند؟
آیا در خالی ماندن نیمکت تیمهای ملی از مربی موثر و با دانش ایرانی، فقط کیروش مقصر است؟ آیا مدیران فوتبال ایران ساختن پشتوانه برای نیمکت تیمهای ملی را سرفصل کارهای خود قرار دادند یا مثل ماجرای وحید هاشمیان به آسانی از کنارش گذشتند؟ تحلیل مجید کوهستانی را بخوانید.
دو تیم ژاپن و مراکش از آسیا و آفریقا در جام‌جهانی قطر با مربیان بومی صدرنشین گروه خود شده و به مرحله حذفی صعود کرده‌اند؛ نتیجه‌ای که حتی خوشبین ترین هواداران فوتبال در این دو کشور هم پیش‌بینی نمی‌کرد.
به گزارش تابناک ورزشی؛ ویژگی مشترک این دو صعود تاریخی، رقم خوردن آن با هدایت مربیان بومی بود؛ اتفاقی که تا چند سال پیش تصور آن دشوار بود، ولی نیمکت های این دو تیم چگونه به سلاح دانش روز فوتبال مجهز شده است؟ موریاسو و الرکراکی چگونه به این درجه از اعتماد به نفس و تجربه رسیده‌اند که تیمهای خود را مقابل غول‌های فوتبال دنیا پیروز از میدان خارج کنند؟
هاجیمه موریاسو از کجا آمد؟
موریاسو تا پیش از جام ملت های آسیا در تیم ملی ژاپن دستیار سرمربی بود و در این مدت آنچه باید می‌آموخت، فرا گرفت. هافبک سابق باشگاه سانفرس هیروشیما، پس از پایان دوران فوتبالش به کلاس‌های مربیگری حرفه‌ای رفت و بعد از دستیاری و سرمربیگری در باشگاه مورد علاقه‌اش، به تیم زیر ۲۳سال ژاپن منتقل شد. سال ها طول کشید که این مربی ۵۴ساله که هیچگاه بیرون از فوتبال کشورش کار نکرده، به نیمکت تیم بزرگسالان برسد و آنجا دستیار شود.
ولید الرکراکی از کجا آمد؟
الرکراکی هم همین چندماه قبل از نیمکت باشگاه الوداد مراکش به تیم ملی مراکش رسید. او نیز مثل موریاسو مربیگری را در سال ۲۰۱۳ از دستیاری در تیم ملی شروع و در لیگ قطر با هدایت الدحیل، مقابل تیمهای ایرانی لیگ قهرمانان آسیا رقابت کرد.
الرکراکی در باشگاه های آژاکسیو و تولوز در لیگ فرانسه بازی کرده و پله های مربیگری را آرام آرام در زادگاه پدری‌اش یعنی مراکش بالا رفت. او سال گذشته در رقابت با کیروش بهترین مربی قاره آفریقا شد و به این ترتیب می‌بینیم این مربی ۴۷ساله و جوان در ابتدای راه مربیگری به چه موفقیت بزرگی در جام جهانی دست یافته است.
اختلاف سطح از نکونام تا مارکار؛ مقصر کیست؟
هم اکنون به این پرسش اساسی می‌رسیم؛ آیا فوتبال ایران موریاسو یا الرکراکی برای خود تربیت کرده؟ آیا در خالی ماندن نیمکت تیمهای ملی از مربی موثر و با دانش ایرانی فقط کیروش مقصر است؟
به نظر می‌رسد به جز لجبازی مرد پرتغالی که در دوران حضورش در تیم ملی مربیانی چون جواد نکونام، مجید صالح، علی کریمی و ... را کنار گذاشت، باید ایراد را در سقف کوتاه مربیان داخلی نیز جستجو کرد.
جواب سوال بالا را باید در ماجرای نیامدن جواد نکونام و بازگشت تاسفبار مارکا آقاجانیان جستجو کرد که با وجود سالها ایستادن کنار کیروش، هدایت هیچ تیم داخلی حتی در لیگ دسته یک ایران هم به او واگذار نشده است.
آیا یحیی و مربیان مستعد ایرانی از پول می‌گذرند؟
به نظر می‌رسد در کنار وابستگی شدید مربیان جوان ما به بازار مالی نیمکت های لیگ که طی چند سال اخیر به اعداد اعجاب‌انگیز و همسطح با مربیان بزرگ اروپا نزدیک شده، مدیران ناآشنا و ناشی فوتبال حرف اول را می‌زنند.
وقتی به یک مربی جوان و تازه‌کار در باشگاه های داخلی لیگ برتر، اعدادی معادل دستمزد سرمربیان تیمهای ملی اروپایی نظیر سانتوز در پرتغال یا مارتینز در بلژیک داده میشود، مشخص است که او تمایلی برای فراگیری به عنوان دستیار یک مربی بزرگ مثل کیروش را ندارد و صفرهای قراردادش را ترجیح می‌دهد؛ مثلا اگر کارلوس کیروش بعداز خودداری نکونام، دست روی یحیی گل‌محمدی می‌گذاشت، او جدایی از نیمکت پرسپولیس و قرارداد چرب خود را می‌پذیرفت تا در ازای آن با کیروش کار کرده و بعداز او سرمربیگری تیم ملی را بر عهده بگیرد؟ پاسخ قطعا منفی است، چون در تیم ملی خبری از آن پرداختی‌های نجومی نیست و چه بسا دستمزد مربیان ایرانی در باشگاه‌ها از قرارداد کنونی کیروش با تیم ملی هم بیشتر باشد.
آقاکریم مثل مارکار؛ بذرافشانی در شوره زار
در این میان مربیانی هم هستند که تکلیف خود را ناخواسته مشخص کرده اند. آنها انگار که نمی‌خواهند در مسائل فنی پیشرفت کنند و به همین دلیل در تیم‌ها نقش بزرگتر نیمکت را بر عهده می‌گیرند؛ روالی که کریم باقری در پرسپولیس و تیم ملی آن را ساخته و در فضای مجازی هم گاهی کارکرد او به طنز کاربران تبدیل شده است؛ بنابراین، پرواضح است که حضور آقاکریم کنار اسکوچیچ هم هیچ سودی برای آتیه مربیان ایرانی نداشت، زیرا از اساس خواسته چهره بزرگی چون کریم باقری در مربیگری فوتبال، حضور به عنوان نفر اول و شکل‌دهی یک پروژه مستقل نظیر آنچه حمید مطهری در حال انجامش است، نبوده.
به امثال کریم باقری که در دوره حضور دراگان اسکوچیچ حاضر نشد پرسپولیس را رها کند و از قرارداد باشگاهی‌اش دل بکند تا در تیم ملی تمام وقت مشغول یادگیری و تجربه اندوزی شود، نباید دل بست. او بیش از یک سال هر دو حقوق را دریافت میکرد و حالا نیز در فدراسیون فوتبال ادعای طلب میلیاردی میکند که البته حق اوست، چون با رئیس قبلی فدراسیون قرار و مدار گذاشته بود.
وحید هاشمیان؛ موریاسوی ایرانی که با کج‌سلیقگی مدیریتی کنار ماند
در این میان فوتبال ایران نمونه اصولی و متدیک رشد در مربیگری فوتبال را هم داشته که به او بهای لازم را نداده است؛ وحید هاشمیان.
مهاجم سابق بایرن مونیخ بعد از بازنشستگی در پرسپولیس، مربیگری را در کنار حضور در کلاس‌های حرفه‌ای بوندس‌لیگا، در دسته پنجم آلمان شروع کرد تا به دستیاری در تیم ملی برسد؛ اما سرنوشت وحید چه شد؟
فدراسیون فوتبال ایران در مذاکره برای بازگرداندن کیروش، هیچ توجهی به این سرمایه گرانبهایش نکرد و به آسانی تن به خواسته پیرمرد پرتغالی داد و عذر هاشمیان را خواست!
کسی که دو سال تمام با این تیم کار کرده بود و بهترین گزینه برای دستیاری تیم ملی در جام جهانی بود، چرا پس از انصراف نکونام هم مهدی تاج و هیأت رئیسه فدراسیون فوتبال روی ابقای هاشمیان پافشاری نکرد؟ چرا باید مارکار آقاجانیان که با احترام تمام، مشخص شده که از او مربی برای فوتبال ایران درنمی‌آید، باید در آستانه پرواز به قطر سوار هواپیما شود و یک جام جهانی دیگر بدون هیچ خاصیت و فایده‌ای در کارنامه او ثبت گردد؟!
بله؛ هر سرمربی در انتخاب دستیاران خود مختار است اما کیروش در مذاکرات اخیر برای رسیدن به جام جهانی چنان در موضع ضعف قرار داشت که حاضر بود، هر بندی را برای رسیدن به نیمکت ایران بپذیرد؛ اما این رئیس فدراسیون فوتبال ایران بود که وحید هاشمیان را ندید یا نخواست ببیند.
بازیکنانی که یک‌راست سرمربی می‌شوند!
در فوتبال ایران یک آفت دیگر هم هست؛ سرمربیگری بازیکنان سرشناس بدون پیمودن مراحل یادگیری. شاهد بارز این دسته از مربیان خداداد عزیزی است؛ هوش سرشار، نفوذ کلام و کاراکتر ویژه او در فوتبال ایران و آسیا می‌گفت که مربی بزرگی خواهد شد؛ اما در عمل او یکسره سرمربی شد و هیچ فرصتی برای بازآموزی فوتبال به عنوان مربی به خود نداد. فدراسیون فوتبال هم هیچگاه برنامه ای برای حفظ و نگهداری از چنین گوهرهایی نداشته است.
به نمونه فرهاد مجیدی دقت کنید؛ به جز چند ماه دستیاری در استقلال، اسطوره آبی‌ها با چند عکس از کلاس‌های مربیگری هدایت تیم ملی امید ایران را بر عهده گرفت و از آنجا با موج شدید حمایت هوادارانش در فضای مجازی سرمربی استقلال شد. مجیدی البته با قهرمانی لیگ ایران را با عاقبت به خیری ترک کرد و به لیگ امارات منتقل شد؛ اما بسیاری بر این باورند، او همچنان به دستیار ایتالیایی‌اش به شدت وابسته است و مربیگری در فوتبال را کامل فرا نگرفته و فتح یک جام نباید در قضاوت درباره توان مربیگری مجیدی، ایجاد اشتباه کند؛ ایرادی که دامنگیر علی دایی هم شد و او در سطوح بالاتر مربیگری به دلیل فقر در مسائل تاکتیکی و دانش روز فوتبال به نسبت فوتبال روز دنیا، نتوانست از تجربه و قدرت کلام و شخصیت خود به اندازه ای که باید بهره ببرد و مثل دوران بازیگری‌اش درخشش بین‌المللی داشته باشد.
مهدی مهدوی‌کیا هم بعد از حضور در تیم مربیان پایه باشگاه هامبورگ آلمان، یک‌راست هدایت تیم ملی امید را به دست گرفت که مثل مجیدی توفیق نداشت. غلامرضا عنایتی، محرم نویدکیا، محمد نصرتی و احتمالا مهدی رحمتی نیز از همین دسته اند.
حالا نحوه رشد و مسیر پیشرفت این گروه از مربیان ایرانی را با هاجیمه موریاسو یا ولید الرکراکی مقایسه کنید.
آیا این ضعف، حاصل عقب‌ماندگی مدیریت در فوتبال ایران نیست؟
نویسنده و مفسر فوتبال : مجید کوهستانی
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
مربی ایرانی ،را با ژاپن مقایسه نکنید ، آنها دنبال عزت کشورشان هستند ، اینها دنبال عزت جیبشان
سلام ، فوتبال یک پدیده اجتماعی است و مثل بقیه چیزهای ما می مونه ، مثل ترافیک ما ، مثل خودرو ما ، مثل بیمارستان ما ، مثل حقوق و دخل و خرج ما ، مثل درآمد معلم ما ، مثل انتخاب تاج !!!! و .................. تمام ، نمی خواهیم درست بشیم
تحلیل بسیار خوبی بود.
ولی متاسفانه با روی کار اومدن مدیری مثل تاج دیگه نیازی به این تحلیل های علمی و درست نیست.
مربیان خوب ایرنی / نکونام , مجیدی و دایی
خدایاذ خدایا 50 سال سن دارم همه وجودم درد است درد
مربی تو زمین بازی نمی کند. که. بازی کن تیم ملی ملی. با لباس ملی وبا عنوان ملی وبا پرچم ملی و سرود ملی جمهوری اسلامی ایران عزیز باید متعهد باشد که حتما باید گل بزند تلاش کنند. وخوب بازی کند
یک دلیلش همین حذف کردن هاست همون کاری که تابی هم داره انجام میده.حذف علی دایی و دیگر بزرگان
یک دلیلش همین حذف کردن هاست همون کاری که تابی هم داره انجام میده.حذف علی دایی و دیگر بزرگان
با سلام.
زیاد به خودتون فشار نیارید سکته می کنید.
الیته من فوتبالیست نیستم و لی فوتبالیست ها را دوست دارم.
مرسی
بابابسش کن. این خیابانی حرف خوبی زد این بابا اینقدر پول مملکت راگرفت ماروببره دور دوم وگرنه ماکه دور اول بودیم
برید دنبال اونایی کاج هستند
بپرسید تو این قرداد دوباره وچند باره چقدر خوردئه خودش وپشتیباناش
تو هم میترسی تابناک ولی باعث خنده هستی
در زاپن. اگر مدیری خطایی کند انقدر روی این فرهنگ کارشده که ادم خطاکار که به خطای خود یقین دارد خود را مثل اب خوردن اتش میزند
!!!!
در ایران کجا اتفاق افتادهه. ککه. خطای مدیری قطعی باشد و عذرخواهی نماید.استعفا پیشکش ...
دلایل اینه که ما خوب بلدیم خودزنی کنیم زیرپای هم رو خالی کنیم غریب پرستیم همه نوع امکانات رو دراختیار مربی های خارجی قرار میدیم ازنیرو امکانات خودمون استفاده نمیکنیم علی چندوقته که ازعلی دایی استفاده نمیشه چقدراین بابا رو زدین اگه بعد اون بازی عربستان ازدایی حمایت می کردین احمدی نژاد دخالت نمی کرد پیشکسوتها پشتش بودن الان ما جای ژاپن کره حتا بالا تر بودیمو با کلی استعداد دای رو چطور از سایپا پرسپولیس کنار گذاشتن کسی که میتونست فوتبال این مملکت رو به اوج خودش برسونن همین الانم باید دایی رو بیارن حتا شده با خواهش بد کردن درحق دایی
من صرفا به عنوان یک طرفدار فوتبال اظهارنظر میکنم و نه کارشناس و متخصص!
تیم ملی ما 6 بار رفته جام جهانی که 5بار آن (1998،2006،2014و2018 و 2022) با هدایت مربی های خارجی بوده و از این تعداد دفعات، 2 مرتبه با هدایت کی روش بوده!اگه دوستان خاطرشون باشه یه موقعی رفتن به جام جهانی!! آرزوی ما بود و اینکه الان صعود از گروه مقدماتی آرزوی ما شده بخاطر عملکرد همین مربیان خارجی هست.چون عملکرد این مربیان خارجی باعث شده که سطح انتظارات ماها از تیم ملی بالا بره.من برای مربیان داخلی احترام قائلم اما هیچ کدام از مربیان داخلی ما در سطح جهانی نیستند و نمیتوانند تیم ما را هدایت کنند.عملکرد بزرگانی همچون علی دایی و امیر قلعه نویی و ... در تیم ملی موید این نکته است.
اما به زعم من،مهمترین اشتباه ما اینه که نتونستیم مربی خارجی خوب هم برای تیم ملی خودمون استخدام کنیم.کی روش سالهای گذشته خوب عمل کرد و کارهای اساسی هم انجام داد و استخدام کی روش در آن زمان خوب بود ولی دوره کی روش گذشت و ایشان دیگه حرف جدیدی برای گفتن نداشته و ندارد.اشتباه بعدی ما این بود که بعد از کی روش رفتیم سراغ گزینه های بد مثل ویلموتس و بعدا اسکوچیچ!و بدترین اشتباه اینکه چند ماه مونده به جام جهانی دوباره برگشتیم سراغ کی روش.البته به نظرم استخدام مجدد کی روش از نهادهایی بیرون از فدراسیون فوتبال رقم خورد چون اون افراد و نهادها دیدِ سیاسی به بازی ایران با انگلیس و آمریکا داشتند و جالب اینکه ما در هر دو بازی شکست خوردیم
خیلیافراد باداتر از کیروش باید عوض شوند فوتبال در قبال آنها مهم نیست
راه درمان تیم ملی جوانگرایی است مربی جوان و بازیکنان جوان بامیانگین سن بیست و دو سال و برنامه ریزی بلند مدت برای جوانگرایی و نتیجه درست گرفتن با مربی وطنی بیخود پول مملکت را به باد ندهیم
درود
متاسفانه در هیاهوی اخیر وساده انگاری در مورد نخبگان .
متسفانه بسیاری از سرمایه های ملی به راحتی سوختند
متاسفانه توان دفع نیروهای توانمند ونخبه سوزی در کشور ما بیداد میکند
به راحتی به نیروها انگ می زنیم وبر سرمایه های ملی خاک می پاشیم .
حکومت باید نقش پدر را بازی کند وبعضی خطاهای کوچک را نبیندودر صورت
لغزش احتمالی نخبگان باید با انها صحبت کند .
به راحتی ومثل اب خوردن فردوسی پور . دایی .وبسیاری از هنرمندان را رنجیده
خاطر می کنیم واز انها دشمن می سازیم .
باید در دولت نهادی بوجود اید که این نواقص را پایش ونگذارد به راحتی به فاجعه تبدیل
شود .
تا اونحایی که مقاله رو کپی کردید و کار کردید و از سوابق مربیان ژاپن و مراکش نوشتید خوب بود
وقتی رسیدید به اصل داستان
کامل نشون دادید نه قدرت قلم دارید
نه قدرت تفسیر
وقتی خودتون رو مفسر معرفی می کنید نباید عین عوام مردم صحبت کنید
مشکلات رو هم همه می دونن نه در حوزه ورزش تو همه موارد نیاز به این تفسیر ب شدت افتضاح و ضعیف نبود
راه کار رو هم همه میدونن
مشکل اصلی اینجا هستش که نمی خواند انجام بدن
آخه تو این فضا آیا لازم بود تیم ملی دیدار با ریس جمهور داشته باشه تا مردم اینطوری عکس العمل نشان دهند،یا بردن یا مساوی کردن با امریکا و انگلیس مهم بود
مگر فوتبال با بقیه بخشهای کشور فرق می کند .
کجا فرصت سوزی نکردیم ؟
آخه ما افرادی مثل تاج داریم که نیاز به قراردادهای چند صد میلیاردی هستن تا درصد کمیسیون خودشون یه چند میلیارد آب باریکه ای بشه. بدبختی یکی دوتا نیست که چاره بیندیشیم
حالم از این تفسیر های ورزشی بهم می خوره چون نمونه ی حرف های آبکی و متضاد آقای ملون است
به خدای احد و واحد قسم که اگر ایران حتی بطور شانسی گل مساوی را به آمریکا زده بود و از گروه خودش صعود میکرد، همین تابناک و جراید ورزشی چنان تعریفی از مدیریت کیروش بعنوان مربی بی همتای جهانی (!) و همچنین فوتبالیست های بسیار بسیار عالی ما میکردند که فرگوسن برای ملاقات با آنها باید وقت میگرفت !!
فوتبال ما از اول هم پشتوانه نداشت زیرا مشمول فساد همه گیر در کشور است که بعنوان نمونه مینوان به اخراج تاج و سپس پست مجدد او اشاره کرد که نشاندهنده فساد و سیاسی بازی در فوتبال ایران است
درود
یک بخش مهم در ورزش و بخصوص فوتبال فرهنگ آن است بازیکنان لژیونر افرادی نیستند که مربی وطنی را بالای سر و فراتر از خود بدانند کما اینکه جناب اسکوچیچ را بخاطر اشتهار کم نسبت به کی روش با روشهای کنار زدند آیا با اسکوچیچ نتایج بدتری از اینی که گرفتیم حاصل میشد ؟؟؟
ما چیمون شبیه ژاپونه فوتبالمون شبیه بشه
اتفاقاتجربه مربی ایرانی موفق را هم داشته ایم.افرادی مثل حشمت مهاجرانی که موفق به کسب افتخار شده اند....اما انتخاب مربی تیم های ورزشی در ایران تابع قوانین نانوشته ایست که شاید در تیمهای خیلی از کشور ها مثل ژاپن مورد نداشته باشد.مربی ژاپنی فقط باید مدیری با تجربه وتخصص فوتبالی باشد وبس.کسی کاری به وابستگی های سیاسی واعتقادی او ندارد.یک بار دیگر مقاله آقای عبدی در خصوص تیم ملی را بخوانید!!!!!
دراین اوضاع اقتصادی و درحالیکه مردم سخت در مضیقه هستند قرار است به هربازیکنان مولتی میلیاردر تیم ملی یک دستگاه خودروی لوکس اهدا شود
باز اگر به دور بعد صعود میکردند یه جوری میشد این خبر رو هضم کرد
همان گونه که علی دایی را سوزاند به نظرش هم هنر کرده
تیم ما نه تنها کم نداشت که از ژاپن و کره هم بهتر بود، مشکل اغتشاشیون بودند که تمرکز رو از بازیکنان گرفتند، ما بازی با ولز نشون دادیم اگر تمرکز داشته باشیم تا مراحل پایانی و کسب جام هم میتونیم بریم بالا.
چیزی که ژاپن دارد ومانداریم سرمربی یا بازیکن خوب نیست مدیریت صحیح در همه امورهست
ایران فلسفه و هدفش فرق میکنه
تربیت نیست
یه اشتباه در انتخاب مربی فوتبال اینست که تصور میشود هر که فوتبالیست خوبی بوده حتما مربی خوبی هم می تواند باشد . در صورتی که بازیکن متکی به مهارت های فردیست اما مربی مهارتش در مهارت های تیمی گروهی بوده است. در سطح دنیا مارادونا و پله که بازیکنانی بسیار ماهر بودند در زمینه مربیگری موفق نبودند....در حالیکه مربیان بزرگی بودند که بازیکنان مطرحی نبودند.
از نظر عده ای در هر موضوعی کوفت باشه خارجی باشه !!!
خب آخه چشم هاشمیان وخداداد و نویدکیا مهدوی کیا ومجیدی و.... رنگی نیست دیگه
آخه کجای سیستم حاکمیتی ژاپن شبیه ایرانه که داری دو تا را مقایسه می کنی
با تقدیم گل به ژاپن و نگرفتن پنالتی ما برابر شیطان بزرگ قصد بی آبرو کردن ما رو داشتن که خدارو شکر بی نتیجه ماند. نفوذ مسأله مهمی هست باید جدی گرفت
برو عامو
همین افکار باعث پسرفت در کشور ما شده.
مهمترین رازفوتبال حضوربانداصفهانی درفدراسیون فوتبال است بدون دانش بدون تجربه سالهای سال است که سکاندارفوتبال اندوبانتایج عجیب وغریب کارکردشان هنوزاستواروپابرجاادامه میدهند
بعد از سالها یک تحلیل درست خوندیم
دم نویسنده گرم
آفرین دست مریزاد
کاشکی به این نکته بیشتر میپرداختی که این سرمربی های بزرگ ژاپنی و مراکشی کلی با دنیا و دیگر کشورها ارتباط داشته اند
و ما نمیتوانیم کسی را به عنوان سرمربی وطنی قالب تیم ملی کنیم که حتی چهارتا بازیکن خارجی ندیده
و یا چهارکلام انگلیسی ساده بلد نیست حرف بزنه
مهمترین دلیل عقب ماندگی فوتبال ایران عدم خصوصی سازی دو باشگاه بزرگ استقلال و پرسپولیس است این دو تیم نه ورزشگاه اختصاصی دارند نه مدیریت اختصاصی.اگه دقت کنیم تیم ایران برابر آمریکا ضعیفتر از تیم قطر برابر هلند بود قطرهای در گردش توپ مقدرای مسلطتر هستند
کی گفته مربیان وطنی عقب تر از مربیان خارجی هستن!؟
این پیش فرض شما را بنده اصلا قبول ندارم
درست است مربی وطنی دارند ولی سالیان سال مربیان بزرگ اروپایی در تیم ملی آنها کار کرده و در لیگ های آنها هم مربیان بزرگ زیاد هست.اگر به بازی سعودی ها دقت کنیم مثلا برابر لهستان مالیکت توپ در اختیار داشتند و تاثیر مربی مشهور فرانسوی آنها کاملا مشهود بود و در جام ملت ها قطعا جزو ۴تیم برتر هستند....
حاجی تابناک. دست رو دلم نگذار کی را با کی و چی را با چی و کدوم سیستم و مدیریت را با کدوم مقایسه میکنی .
احسنت ٪٪٪
البته فرهاد مجیدی و گل محمدی هم اول بلد نبودند بعد تازه سرمربی گری یاد گرفتند
جام ملت ها با سرمربی ایرانی
گل محمدی خوب هست
فقط یحیی باید روی بدن ها و روانشناسی کار کند
تیمی جوان و شاداب و تمام پیرها را بازنشسته کند
وقتی پیرها در تیم ملی می‌شوند دغدغه ای برای دویدن ندارند
در این مطلب به این امر توجه نشده است وقتی سه دوره کی روش سرمربی میشود فقط چهارتا پیر و پاتال دو ور اون هستند و حمایت می کنند واین میشود جلوی آمریکا انگار قدم زدن هستند ودوندگی و تلاش وجود ندارد
یحیی که با تیم پرمهره پرسپولیس هم نمی تونه کارکنه. مربی فاقد دانش.
عالی بود . مربی گری کار هرکی نیست دلیلی وجود نداره اگر بازیکن بزرگی بودی مربی خوبی هم بشی . نمونه خارجی ماتئوس و کلیزمن . عمده مربیان جهان که موفق بودند پله پله شروع کردند اما تو ایران غوره نشده می خوان مویز شن .. حمید مطهری و هاشمیان راه رو درست دارن می رن .
سئوال بسیار خوبی پرسیده اید.
جواب:
به همان دلیلی که شما هم جرئت نکرده اید نام اسطوره فوتبال ایران، علی دائی و .... را در این لیست بیاورید.
اصلا کل جام بره جهنم.. شما دل خوشی داری ها؟؟
بحث دنیای ورزش شد... چه خبر از ورزش زورخانه ای که به اسم آذربایجان ثبت شده!!! لال شدین شما خبرنگار ها؟؟
مگر در بقیه صحنه ها از سیاست گرفته تا علم و اخلاق، سرمایه هایمان را نسوزانده ایم؟ فوتبال قابل لمس تر است بقیه صحنه ها چشم بینا می خواهد.
در مجموعه ای که مافیای پول و قدرت حرف آخر را می زند
خوب این افرادی که نام می برید،که سوخته اند کجا هستندو چی توئیت می زنند ،مگه اینها سرمربی گری نکردند،چه نتیجه ای گرفتند؟
حضور کیروش در صدر تیم و تاج در راس فدراسیون افت این موارد ذکر شده ست
ایران قابل مقایسه با مراکش و ژاپن نیست.
برای ایران روزانه هزاران شبکه ماهواره ای و فضای مجازی دارن مردم ما رو شستشوی مغزی می دهند
در ایران هیچکس نمی تواند آزاد فکر کند
تابناک تو که برای کیروش غش میکردی، حالا طرفدار مربی وطنی شدی؟
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.