3بازدید
زنانی که «گردان نانوا» را تشکیل دادند
به گزارش خبرنگار تابناك، در دوران دفاع مقدس، اهالی شهر خانوك علی رغم اینكه فرزندان خود را رهسپار جبهه می‌كردند خود نیز در پشت جبهه یاری رسان فرزندان خود بودند، كه یكی از موارد كمك رسان به جبهه خواهران خانوكی بودند كه سهم به سزایی در این كمك رسانی داشتند.
سرويس دفاع مقدس تابناك ـ خانوک شهري است با آب و هوای سردسیری، در جنوب شهرستان زرند كه در استان كرمان قرار دارد و فاصله اش تا مرکز استان حدود ۶۰ کیلومتر است.
به گزارش خبرنگار تابناك، در دوران دفاع مقدس، اهالی شهر خانوك علی رغم اینكه فرزندان خود را رهسپار جبهه می‌كردند خود نیز در پشت جبهه یاری رسان فرزندان خود بودند، كه یكی از موارد كمك رسان به جبهه خواهران خانوكی بودند كه سهم به سزایی در این كمك رسانی داشتند.
حدود 90 تن از زنان میانسال خانوك، حداقل یك تنور نان بربری آماده می‌كردند و روز جمعه هر هفته، نانهاي نود تنور نان بربری را كه حداقل یك كامیون می‌شد، عازم جبهه می‌كردند.
كم كم اين زنان به «گردان نانوا» معروف شدند. مقدار كمی از آرد گردان نانوا را دولت تامین می‌كرد و عمده آن از گندمي كه حاصل دسترنج خود اهالی خانوك بود، تامين مي شد. ضمن اينكه زحمت تمیز كردن و آرد كردن گندم‌ها نیز بر عهده خود مردم بود.
اما در كنار خانمها تعدادی از برادران كه بعضی از آنها جزو پدران شهدا بودند، و امروز به جوار رحمت حق شتافته‌اند، به قول امروزی‌ها اتش بیار معركه بودند و چوب و هیزم و دیگر ما یحتاج نانوایان را فراهم می‌كردند.
در این بین كسانی كه در شركت زغال سنگ كار می‌كردند سهم بسزایی داشتند و از سر چوبه‌های تونل زغال سنگ كامیون كامیون پر می‌كردند و در سه تا چهار نقطه از خانوك تخلیه می‌كردند تا نانوا‌ها راه دسترسی آسانتری به چوبه‌ها داشته باشند.
همچنین در آن دوران در حدود 40 دستگاه چرخ خیاطی را اهالی در تكایا جمع آوری كرده بودند.و آنهایی كه دستی بر خیاطی داشتند به صورت 3 شیفت برای تامین لباس بسیجی‌ها فعالیت می‌كردند.
جا دارد از این شیر زنان كه بعضی هاشان در قید حیات نیستند، يادي بشود.
سر دسته و راهبر این شیر زنان كسی نبود جز «حاجیه زهرا اسدی» كه بعضی‌ها اورا كربلایی زهرا صدا می‌كردند.
او مادر شهید محمد جواد زادخوش و مادر بزرگ شهیدان مهدی و جابر مهدوی بود و یا بهتر بگویم كه برای تمام شهدا مادر بود.
سردار حاج قاسم سلیمانی در یكی از سخنرانی‌های خود به این شیر زن لقب چریك پیر داده بودند، كه این نام بر سنگ قبر این شیر زن حك شده است و هنوز هم خاطرات روزهای جنگ برای رزمندگان تداعی می‌كند.
او همیشه چفیه در گردن و چادر به كمر بسته مشغول تكاپو بود تا كار نانوائی وخیاطی تعطیل نشود.
همچنین دیدار از خانواده‌های داغدیده شهدا و مادران شهدا و دلداری دادن به آنها یكی دیگر از كار‌های روزانه این شیرزن بود.
فرزندان كربلائی زهرا تا بودند در جبهه بودند. محمد جواد چندین بار تركش خورد ولی این تركشها او را از پای نيانداخت. آخرین تركشی را كه در بدن محمد جواد ارام گرفت او را آسماني كرد.
حاجیه زهرا مهدوی مادر شهید حمید نخعی (كه هنوز هم در قید حیات هستند) يك ديگر از اين شير زنان خانوك است. وقتی پیكر شهید حمید نخعی را بعد از عملیات فتح المبین برای تشیع و خاك سپاری به خانوك آوردند، ایشان پیكر فرزندش را با اوج كسالتی كه داشت در بغل گرفت و نهایت صبوری را از خود نشان داد.
از دیگر مادرانی كه در این راه همگام و همراه فرزندان و همسرانشان به نوعی مبارزه می‌كردند مي توان از اين زنان قهرمان نام برد:
مرحومه بی بی فاطمه سادات مهدوی مادر شهیدان سید رضا و سید احمد مهدوی
حاجیه ربابه ذوالفقاری مادر شهید علی رضا عربنژاد
حاجیه حورالنسا عربنژاد مادر شهیدان عبد الرضا و حسن اسدی
حاجیه زهراسادات مهدوی مادر شهیدان عبد الحسن و محمد كاظم عربنژاد
گاهی اوقات حضور این بانوان در جبهه نیز باعث افتخار و دلگرمی بود وقتی كه كاروان كمك‌های مردمی از روستایی كه 450 خانوار بیشتر نداشت حركت می‌كرد تعدادی از این شیر زنان به همراه همسرانشان به جبهه عزیمت می‌كردند.
برداشت از: پايگاه اطلاع رساني شهداي شهر خانوك
به گزارش خبرنگار تابناك، در دوران دفاع مقدس، اهالی شهر خانوك علی رغم اینكه فرزندان خود را رهسپار جبهه می‌كردند خود نیز در پشت جبهه یاری رسان فرزندان خود بودند، كه یكی از موارد كمك رسان به جبهه خواهران خانوكی بودند كه سهم به سزایی در این كمك رسانی داشتند.
حدود 90 تن از زنان میانسال خانوك، حداقل یك تنور نان بربری آماده می‌كردند و روز جمعه هر هفته، نانهاي نود تنور نان بربری را كه حداقل یك كامیون می‌شد، عازم جبهه می‌كردند.
كم كم اين زنان به «گردان نانوا» معروف شدند. مقدار كمی از آرد گردان نانوا را دولت تامین می‌كرد و عمده آن از گندمي كه حاصل دسترنج خود اهالی خانوك بود، تامين مي شد. ضمن اينكه زحمت تمیز كردن و آرد كردن گندم‌ها نیز بر عهده خود مردم بود.
اما در كنار خانمها تعدادی از برادران كه بعضی از آنها جزو پدران شهدا بودند، و امروز به جوار رحمت حق شتافته‌اند، به قول امروزی‌ها اتش بیار معركه بودند و چوب و هیزم و دیگر ما یحتاج نانوایان را فراهم می‌كردند.
در این بین كسانی كه در شركت زغال سنگ كار می‌كردند سهم بسزایی داشتند و از سر چوبه‌های تونل زغال سنگ كامیون كامیون پر می‌كردند و در سه تا چهار نقطه از خانوك تخلیه می‌كردند تا نانوا‌ها راه دسترسی آسانتری به چوبه‌ها داشته باشند.
همچنین در آن دوران در حدود 40 دستگاه چرخ خیاطی را اهالی در تكایا جمع آوری كرده بودند.و آنهایی كه دستی بر خیاطی داشتند به صورت 3 شیفت برای تامین لباس بسیجی‌ها فعالیت می‌كردند.
جا دارد از این شیر زنان كه بعضی هاشان در قید حیات نیستند، يادي بشود.
سر دسته و راهبر این شیر زنان كسی نبود جز «حاجیه زهرا اسدی» كه بعضی‌ها اورا كربلایی زهرا صدا می‌كردند.
سردار حاج قاسم سلیمانی در یكی از سخنرانی‌های خود به این شیر زن لقب چریك پیر داده بودند، كه این نام بر سنگ قبر این شیر زن حك شده است و هنوز هم خاطرات روزهای جنگ برای رزمندگان تداعی می‌كند.
او همیشه چفیه در گردن و چادر به كمر بسته مشغول تكاپو بود تا كار نانوائی وخیاطی تعطیل نشود.
همچنین دیدار از خانواده‌های داغدیده شهدا و مادران شهدا و دلداری دادن به آنها یكی دیگر از كار‌های روزانه این شیرزن بود.
فرزندان كربلائی زهرا تا بودند در جبهه بودند. محمد جواد چندین بار تركش خورد ولی این تركشها او را از پای نيانداخت. آخرین تركشی را كه در بدن محمد جواد ارام گرفت او را آسماني كرد.
حاجیه زهرا مهدوی مادر شهید حمید نخعی (كه هنوز هم در قید حیات هستند) يك ديگر از اين شير زنان خانوك است. وقتی پیكر شهید حمید نخعی را بعد از عملیات فتح المبین برای تشیع و خاك سپاری به خانوك آوردند، ایشان پیكر فرزندش را با اوج كسالتی كه داشت در بغل گرفت و نهایت صبوری را از خود نشان داد.
از دیگر مادرانی كه در این راه همگام و همراه فرزندان و همسرانشان به نوعی مبارزه می‌كردند مي توان از اين زنان قهرمان نام برد:
مرحومه بی بی فاطمه سادات مهدوی مادر شهیدان سید رضا و سید احمد مهدوی
حاجیه ربابه ذوالفقاری مادر شهید علی رضا عربنژاد
حاجیه حورالنسا عربنژاد مادر شهیدان عبد الرضا و حسن اسدی
حاجیه زهراسادات مهدوی مادر شهیدان عبد الحسن و محمد كاظم عربنژاد
گاهی اوقات حضور این بانوان در جبهه نیز باعث افتخار و دلگرمی بود وقتی كه كاروان كمك‌های مردمی از روستایی كه 450 خانوار بیشتر نداشت حركت می‌كرد تعدادی از این شیر زنان به همراه همسرانشان به جبهه عزیمت می‌كردند.
برداشت از: پايگاه اطلاع رساني شهداي شهر خانوك
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظرات بینندگان
خدا خیرشون بده و در دو دنیا بهشون عوض بده... و خدا لعنت کنه کسانی رو که با لجبازی و قدرت طلبی می خواستند دسترنج یک ملت رو به باد بدن...
درود یزدان بر این شیر زنان ایران زمین...
کجا رفتند ان مردان و شیر زنان بی ادعا.یادشان گرامی باد.
واقعا خیلی دلم گرفت یاد بچگی هام افتادم که ما نیز در شهرمون داشتیم زنانی که با پختن نان به جبهه کمک می کردند. واقعا چه دلیلی داشت که آن دوران مردم خالصانه خدمت می کردند ولی حالا دولتمردان این مردم را فراموش کرده اند.
زنان از گمنامترين كساني هستند كه در جنگ شركت داشتند. شايد از شهدا مظلومترند. هر چه به آنها پرداخته شود باز هم جا دارد.
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.