هشدار بزرگ برای ایران؛ ریزگرد در مسیر بازگشت!
در گوشه‌ای از زاگرس، جایی که جنگل‌های بلوط کهنسال قرن‌هاست همچون سدی استوار در برابر هجوم ریزگردها و بادهای آلوده غرب ایستاده‌اند، اتفاقی مرموز و نگران‌کننده در حال رخ دادن است.
درختان بلوط دینارکوه آبدانان، یکی از مهم‌ترین ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره ایران، یکی پس از دیگری خشک می‌شوند، می‌افتند و ناپدید می‌شوند؛ اما هیچکس پاسخ روشنی برای این فاجعه ندارد.
به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، طی ماه‌های اخیر، پدیده‌ای عجیب در منطقه حفاظت‌شده دینارکوه گزارش شده است: درختان بلوطی که گاه عمرشان به چند قرن می‌رسد، ناگهان خشک شده و سقوط میکنند. اینها بزرگ ترین مانع جنگلی و طبیعی ایران در برابر ریزگردها هستند و با ادامه شرایط، در واقع فضا را برای ورود هر چه بشتر ریزگردها آماده می کنیم.
در چنین شرایطی برخی از این درختان حتی ریشه‌کن شده‌اند، گویی نیرویی نامرئی آنها را از زمین بیرون کشیده است. تاکنون هیچ توضیح علمی قطعی برای این اتفاق ارائه نشده، اما شواهد میدانی از چند عامل احتمالی حکایت دارد:
• آفات ناشناخته یا بیماری مرموز: آیا یک بیماری گیاهی ناشناخته یا حمله آفات غیربومی در حال نابودی جنگل‌های بلوط است؟
• تخریب عمدی توسط زمین‌خواران: برخی گزارش‌ها از قطع غیرقانونی درختان و حتی استفاده از مواد شیمیایی برای خشک‌کردن آنها خبر می‌دهند.
• تأثیرات تغییرات اقلیمی: کاهش بارندگی‌ها و افزایش دما ممکن است مقاومت درختان را کاهش داده باشد.
• چرای بی‌رویه دام: حضور گسترده دام‌ها (به‌ویژه بز) نه‌تنها جوانه‌های بلوط را نابود می‌کند، بلکه خاک منطقه را نیز فقیرتر کرده است.
منطقه‌ای حفاظت‌شده بی‌محافظ!
با وجود اینکه دینارکوه از سال ۱۳۸۰ به‌عنوان منطقه حفاظت‌شده تحت مدیریت سازمان محیط‌زیست قرار گرفته، این منطقه عملاً بدون حفاظت رها شده است. هیچ پاسگاه محیط‌بانی فعال، هیچ محیط‌بان مقیم، و هیچ برنامه پایش منظمی در این منطقه وجود ندارد. این غیبت مدیریتی، راه را برای قاچاقچیان چوب و زغال، زمین‌خواران و حتی شکارچیان غیرقانونی باز گذاشته است.
سازمان محیط‌زیست کجاست؟
سوال اصلی اینجاست: چرا سازمان حفاظت محیط‌زیست ایران، به‌عنوان متولی اصلی، هیچ واکنشی به این فاجعه نشان نمی‌دهد؟ آیا نبود بودجه کافی بهانه‌ای برای نادیده گرفتن یکی از مهم‌ترین ذخیره‌گاه‌های طبیعی کشور است؟ یا این بی‌تفاوتی، پیامد سیاست‌های کلانی است که محیط‌زیست را قربانی توسعه بی‌ضابطه می‌کند؟
اگر این روند ادامه یابد، دینارکوه نیز به فهرست بلندبالای میراث طبیعی نابودشده ایران خواهد پیوست. مسئولیت این فاجعه و افزایش ریزگردها در آینده نزدیک، مستقیم بر عهده سازمان حفاظت محیط‌زیست، دولت و نمایندگان مجلس است که تاکنون هیچ اقدام عاجلی برای نجات این جنگل‌ها انجام نداده‌اند.
آیا کسی هست که صدای بلوطهای در حال مرگ دینارکوه را بشنود یا این بار هم باید شاهد خاموشی همیشگی یکی از آخرین بازمانده‌های طبیعت زاگرس باشیم؟
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظرات بینندگان
خیلی هم خوبه ، مملکتمون مثل امارات میشه و دیگه کسی امارات نمی ره ، کشور جهان سومی را چه به جنگل
با نابود شدن بلوط ها منتظر نابودی ایران باشید ای مسئولان دیگر نیازی به دشمن نداریم
چوب خواران. چند وقتی است بارهای چوب درختان جنگلی در جاده ها زیاد شده.
ریزگرد و فرو نشست و آلودگی هوا و ...
در خوزستان و کهگیلویه و بویراحمد هم متاسفانه یه عده افتادند به جان درختان عزیز بلوط کسی هم نه جوابگو هست و نه ممانعتی بعمل می آورند منابع طبیعی هم فقط حقوق میگیرند حتی با برخی آشنایان واسه قطع درختان بلوط و تبدیل کردن آنها به ذغال همکاری می کنند
باید درختهای کم اب کاشته بشه. کاج- عرعر. زبان گنجشکو ...
ربطی به آب نداره. وقتی گرد و خاک روی اینها میشینه و بارونی هم بعدش نمیزنه که شسته بشن ، اینها نمیتونن تنفس کنن و مریض میشن و کم کم از بین میرن . حیف این بلوطهای زیبا و مفید. حیف ایران . حیفه که این سرزمین بخشکه و طبیعتش از بین بره . هرکس که بتونه کاری کنه ولی دریغ کنه ، مدیونه
محیط زیست چه اهمیتی دارد کدام مسئول به حالش گریسته . به هربهانه ای تخریبش می کنند
ای که دستت می رسد خواهشا کاری بکن ....
تابناک بگو از ما خوانندگان چه کاری بر می آید ؟ وظیفه ما چیست ؟
مسئولین محیط زیست که فقط حقوق میگیرند و مجوز صادر و باطل می کنند
مراجعه شود به مقاله بسیار وزین تابناک با عنوان نفوذیها چگونه عمل میکنند
حیف این درختان... متاسفم
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.