اسرائیل مذاکره مجدد ایران و آمریکا را خراب می‌کند/ به اسرائیل کمک نمی‌شد نمی‌توانست در این سطح علیه ایران بجنگد

عضو پیشین شورای اطلاعات ملی آمریکا می‌گوید نتانیاهو و همکارانش به این باور رسیده‌اند که آمریکا تحت هر شرایطی تجهیزات نظامی اسرائیل را تأمین خواهد کرد، مهم نیست اسرائیل چه کند.

به گزارش سرویس بین الملل تابناک، سحرگاه جمعه ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ در پی حمله تروریستی رژیم صهیونی به تهران و تعدادی از شهر‌های کشور، شماری از فرماندهان نظامی، دانشمندان و مردم غیرنظامی به شهادت رسیدند.

تجاوز رژیم صهیونیستی به خاک ایران محدود به تاسیسات هسته‌ای و نظامی و ترور دانشمندان هسته‌ای نبود و تاسیسات صنعتی و اهداف غیر نظامی نیز مورد حمله قرار گرفت که شماری از مردم اعم از نظامی و غیر نظامی را به شهادت رساند.

تجاوز رژیم صهیونیستی به خاک ایران در حالی بود که نهادهایی، چون آژانس بین المللی انرژی اتمی حمله به تاسیسات هسته‌ای ایران توسط اسرائیل را محکوم نکرد. در واقع این برای اولین بار بود که این آژانس بعد از جنگ جهانی دوم حمله به تاسیسات هسته‌ای یک کشور را محکوم نکرد.

از سوی دیگر شورای امنیت سازمان ملل نیز در محکومیت این جنایت هیچ قطعنامه و بیانیه‌ای صادر نکرد.

در اقدامی تلافی جویانه، ایران نیز پاسخ این تجاوز را با هدف قرار دادن اهداف نظامی در رژیم صهیونیستی داد و نهایتا این جنگ به آتش بس منجر شد.

در خصوص این موضوع، خبرنگار تابناک گفتگویی با پروفسور «پل پیلار» استاد دانشگاه جورج تاون آمریکا انجام داده که در ادامه آمده است.

«پل پیلار» یکی از سردبیران نشریه نشنال اینترست و عضو ارشد مرکز تحقیقات امنیتی دانشگاه جورج تاون و نیز مرکز سیاست‌های امنیتی ژنو است. وی در سال ۲۰۰۵ پس از ۲۸ سال فعالیت در جامعه اطلاعاتی ایالات متحده از سازمان اطلاعات مرکزی (DCI) بازنشسته شد و پس از آن به عنوان استاد مهمان در برنامه مطالعات امنیتی در دانشگاه جورج تاون حضور یافت.

مناصب ارشد دولتی پیلار، شامل افسر اطلاعات ملی خاورنزدیک و آسیای جنوبی، رئیس واحد‌های تحلیلی در CIA در حوزه‌های خاورنزدیک، خلیج فارس و آسیای جنوبی، معاون رئیس مرکز ضد تروریستی DCI و دستیار اجرایی مدیر اطلاعات مرکزی بوده است. پروفسور پیلار همچنین در شورای اطلاعات ملی به عنوان یکی از اعضای اصلی گروه تحلیلی آن فعالیت می‌کرد. وی کهنه‌سرباز جنگ ویتنام و افسر بازنشسته ارتش ایالات متحده نیز هست.

پل پپلار دارای مدرک افتخاری از کالج دارتموث، لیسانس فلسفه از دانشگاه آکسفورد و کارشناسی ارشد و دکترا از دانشگاه پرینستون است. کتاب‌های پل پیلار عبارتند از: «مذاکره برای صلح: خاتمه جنگ بعنوان یک روند چانه‌زنی (۱۹۸۳)»؛ «تروریسم و سیاست خارجی ایالات متحده (۲۰۰۱)»؛ «اطلاعات و سیاست خارجی ایالات متحده: عراق، ۱۱ سپتامبر و اصلاح اشتباهات (۲۰۱۱)» و «چرا آمریکا جهان را اشتباه می‌فهمد: تجربه ملی و ریشه‌های سوءبرداشت (۲۰۱۶)».

*در اقدامی غافلگیرکننده، اسرائیل به خاک ایران تجاوز کرد. به نظر می‌رسد اسرائیل قصد داشت نظم سیاسی ایران را از طریق عملیاتی سریع و غیرمنتظره تضعیف کند. اما مقاومت ایران، جنگ را به جنگ فرسایشی برای اسرائیل تبدیل کرد که ادامه آن می‌توانست بقای اسرائیل را تهدید کند. ارزیابی شما چیست؟

نتانیاهو و دیگر رهبران اسرائیل احتمالاً جنگ فرسایشی را تهدیدی برای بقای اسرائیل نمیدانند. در واقع، مفهوم جنگ بی پایان، که بخشی از آن به شکل «چمن زنی» است، بیش از پیش به محور سیاست اسرائیل تبدیل شده است. نتانیاهو همچنین منافع شخصی و سیاسی در ادامه جنگ دارد، چرا که این امر به حفظ ائتلاف راستگرای او کمک می کند. 

اگر اسرائیل از نظر تأمین تجهیزات نظامی به حال خود رها می‌شد، قطعاً نمیتوانست این سطح از عملیات نظامی را به طور نامحدود حفظ کند. اما نتانیاهو و همکارانش به این باور رسیده‌اند که آمریکا تحت هر شرایطی تجهیزات نظامی اسرائیل را تأمین خواهد کرد، مهم نیست اسرائیل چه کند.

*یکی از اهداف آمریکا در حمله به تأسیسات هسته‌ای ایران، نابودی برنامه هسته‌ای ایران بود. با وجود ادعای اولیه ترامپ درباره نابودی کامل برنامه هسته‌ای ایران، نتانیاهو اعلام کرد که برنامه هسته‌ای ایران نابود نشده است. از سوی دیگر، ارزیابی نهاد‌های آمریکایی نیز حاکی از آن بود که برنامه هسته‌ای ایران آسیب بسیار جدی ندیده است. با این حال، ترامپ به طور ضمنی بر ارزیابی آینده اسرائیل درباره میزان خسارات واردشده تأکید کرد. به نظر شما، آیا اقدامات بعدی آمریکا و اسرائیل به ارزیابی اسرائیل وابسته خواهد بود؟

اظهارات ترامپ درباره «نابودی کامل» (تاسیسات هسته‌ای ایران) اغراق آمیز بود و احتمالاً خود او نیز چندان به این ادعا باور نداشت. بخش‌های مهمی از برنامه هسته‌ای ایران باقی مانده است و توانایی و انگیزه بازسازی این برنامه همچنان وجود دارد. 

احتمال حمله‌های بیشتر اسرائیل به ایران زیاد است، هم به دلیل باقیمانده‌های برنامه هسته‌ای ایران و هم به دلیل دیگر انگیزه‌های اسرائیل برای منزوی نگه داشتن ایران و خرابکاری در هرگونه مذاکره با ایران. 

دولت اسرائیل همچنین می‌خواهد آمریکا از نظر نظامی درگیر مقابله با ایران باقی بماند، و اقدامات اسرائیل با این هدف طراحی خواهد شد. 

ترامپ در مقاومت در برابر فشار اسرائیل برای حمله مجدد به ایران و همچنین فشار‌های داخلی در آمریکا - به ویژه با توجه به شواهدی که نشان می‌دهد برنامه هسته‌ای ایران کاملاً نابود نشده - دچار مشکل خواهد شد.

*در حالی که آمریکا ادعا کرده برنامه هسته‌ای ایران را نابود کرده، بر مذاکره با ایران تأکید دارد. اساساً از نگاه آمریکا، این مذاکرات بر چه مواردی تأکید خواهد داشت؟ اگر مذاکرات شکل بگیرد، ایران و آمریکا چه امتیازاتی در نظر خواهند داشت؟

ترامپ احتمالاً باور دارد که ضربه‌ای که ایران از حملات اسرائیل و آمریکا خورده، موضع مذاکراتی ایران را نرمتر کرده و حتی ممکن است ایران را از اصرار بر غنی سازی مستقل اورانیوم منصرف کند.

اما در این مورد کلیدی، هنوز نیاز به سازش از دو طرف وجود دارد - شاید با طرحی که شامل یک کنسرسیوم هسته‌ای منطقه‌ای باشد، اما ایران همچنان بتواند استدلال کند که غنی سازی را در خاک خود انجام می‌دهد.

*جنگ بین ایران و اسرائیل پس از حملات ۷ اکتبر حماس به اسرائیل، از منطقه خاکستری خارج شد و به درگیری مستقیم تبدیل شد. با توجه به هزینه‌های بالای چنین جنگی برای اسرائیل، آیا این درگیری بار دیگر به منطقه خاکستری بازخواهد گشت؟

این درگیری حتی با استفاده از عملیات نظامی آشکار، هرگز واقعاً از منطقه خاکستری خارج نشد. اسرائیل تقریباً قطعاً به عملیات پنهانی خود علیه ایران ادامه خواهد داد و ایران نیز تلاش خواهد کرد تلافی کند. این مسئله مانع از استفاده بیشتر اسرائیل از نیروی نظامی آشکار علیه ایران نخواهد شد.

*پس از این جنگ و تجاوز به خاک ایران، ایران همکاری با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را متوقف کرده، اما از NPT خارج نشده است. برخی رسانه‌های غربی این گمانه‌زنی را مطرح کرده‌اند که ایران ممکن است دکترین هسته‌ای خود را تغییر دهد. آیا این را می‌توان اقدام بازدارنده ایران در نظر گرفت؟

احتمالاً اولین انتخاب ایران این خواهد بود که به توافقی مشابه برجام ۲۰۱۵ برسد، هرچند اعتماد ایران به دولت ترامپ به عنوان شریک مذاکره به پایین‌ترین سطح رسیده است و رهبران ایران به گزینه‌های دیگر فکر خواهند کرد.

محتمل‌ترین گزینه این است که ایران در صورت عدم دستیابی به یک توافق جدید، با قرار گرفتن در آستانه هسته‌ای، به دنبال ایجاد نوعی بازدارندگی باشد و برای دنیای خارج این ابهام را باقی بگذارد که دقیقاً چه می‌کند و آیا تصمیم به ساخت سلاح گرفته است یا خیر.