سرچشمه معضل رانندگی در کشورمان از کجاست؟

به نظر من بخش اعظم تصادفات در بی فرهنگی در رانندگی است چون در تقاطع ها هیچگاه به یکدیگر راه نمیدن. در خط خودشون رانندگی نمیکنن و به حقوق دیگران احترام نمیزارن. اینکه میکم ماشین ایرانی بی کیفیت جای خودشو داره. ولی اگه همه و همه و همه تمامی قوانین رانندگی رو رعایت بکنن با بی کیفیت ترین ماشین شما به راحتی در مسیر خود حرکت میکنی و هیچوقت تصادف نمیکنی. من خودم به شخصه ۱۳ ساله گواهینامه دارم تا به حال تصادف نکردم . ولی بی دقتی دیگران باعث میشه اونا به من بزنن . همیشه در تقاطع رعایت کردم تا کسی که با قصد سریعتر رفتن به زور عبور کرده اجازه دادم عبور کنه ولی اگر منم مانند همون طرف بخواهم به زور عبور کنم اصولا یا تصادف خواهد شد ویا ترافیک. کمی خود رانندگان به حقوق دیگران هم احترام بگذارند هیچگاه تصادفی رخ نمیدهد.

تهران از لحاظ فرهنگ رانندگی ، جز بی اخلاق ترین و بی فرهنگ ترین شهرهاست ، کسی به کسی راه نمیده ، اکثراً توی کوچه یه طرفه وارد میشن ، دوبله پارک می کنند ، پشت چراغ قرمز وقتی چراغ سبز شده آروم حرکت می کنند تا چراغ برای پشت سری ها قرمز بشه ( مشکل روانی )
توی اتوبان ها از خط چپ با سرعت کم رانندگی می کنند و راه همه رو می بندن ،
توی سبقت به همدیگه راه نمیدن ، ( مشکل روانی )

تهران از لحاظ فرهنگ رانندگی در فقر کامل فرهنگی به سر می برد .

دلایل ذیل از عوامل بروز ایجاد معضل رانندگی در مردم ما می باشند.
1-عدم توازن بین وسایل نقلیه موتوری وجاده ها(تعداد وسایل نقلیه 9برابر ظرفیت جاده هاست)
2-کیفیت بد وسایل نقلیه وجاده ها
3-اعطای آسان گواهینامه رانندگی به متقاضیان بطوریکه عده ای به راحتی با پول گواهینامه می گیرند
3-رانندگی ضعیف خانم هاوراننده های مسن مرد.
4- نا آشنایی پلیس به وظایف پلیس راهنمایی.

1-قانون گريزي
2- بي فرهنگي
3-غير استاندارد بودن جاه ها

یک مورد دیگر که از قلم افتاده که باعث میشود مردم قانون گریز شوند دقت نکردن است که معمولا علائم راهنمایی و رانندگی جهت بدترین شرایط است مثلا سرعت 50 کیلومتر در جاده بین شهری و ...
البته لازم بذکر است که معمولا پشت این علائم کمین کرده است

بدون معطلی فقدان ادب تربیت فرهنگ ووو باعث تمامی تصادفات است تقصیر ماشین وجاده نیست همان اقایئکه جاده همدان معاینه فنی نداشته وباید شرم داشته باشد اظهار نظر کرده چرا سرباز جلو ماشین منوگرفته وافسربایداینکار را میکرد اگردهان باز نمیکرد بهتر نبودبلی شماره های تهران را میگرفت چون نودهشت درصد متخلفین اقایان تهرانیها هستند چون خودشانرا تافته جدابافته میدانندگواه این ادعا تخلفات بیشمار درسطح تهران مشهود است من خودم مثل سایر تهرانیها ساکن تهران هستم ولی نسبت به رفتار تهرانیها دررابطه باکلیه حرکاتشان شرم دارم کافیست به بی نظمی سوار وپیاده شدنشان به مترو-اتوبوس وتاکسی ووولحظه ای نگاه کنید وخیلی رفتارهاوناهنجاری های اجتماعی که گفتن ان لازم نیست دربیشتر تصادفات بدون شک پای یکی ازساکنین تهران درکار است مگرشما همانها نیستید که وسط بلوار ومدخل تقاطع جلو درب پارکینگ مردم پارک میکند باموتور ماشین درپیاده رو ها رانندگی میکنید خلاصه مطلب لازمه حل تمامی مشکلات تشکیل( پلیس ادب)بااختیارات تام مدت لازم برای ایجاد نظم حداکثر یکماه =تمام مشکلات رانندگی حل میشود

سلام
110% تصادف از فرهنگ! اونم فرهنگ داش مشتی ما ایرانیا! کجای دنیا صندلی جلو 2 نفر سوار میشن که ما تا مدتها سوار میشدیم و الان کمتر شده! کجای دنیا به غیر از ایران بستن کمر بند و استفاده از کلاه ایمنی سوسول بازی حساب میشه؟ کجای دنیا غیر از ایران خطر عبور از چراغ سبز چهارراه از عبور دره مارها بیشتره؟ از طرفی هم هیچکی اعصاب نداره و روح و روانشونم داغونه طوری که با سایه شم دعواشمیشه چ برسه بخواد درست رانندگی کنه! و باز هم از طرفی خودرو های ما ...ولش کن بابا کی گوش میده فقط پول مهمه نه جون ماها!

سلام
به نظر من نداشتن راه های اصولی و استاندارد و پایین بودن کیفیت خودروهای در دسترس و مورد استفاده ما ایرانی ها و به صورت غیر مستقیم مشکلات اقتصادی و به تبع اون ناراحتی های روحی همه در این معضل دخیلند ، اما مهمترین و پررنگ ترین مشکل ما متاسفانه ضعف فرهنگیه !

نظرات زیاد شده یکی یه جمع بندی بکنه ببینیم چی شد ؟

با سلام
به نظر بنده فقط وفقط وفقط وفقط بي فرهنگي عامل اصلي معزل رانندگي هست اگر خوب دقت كنيد مي بيند حدود 90% از رانندگان در زمان رانندگي همه كار مي كنند به جز دقت وتوجه به رانندگي واين هم از بي فرهنگي نشات ميگير وبه نظر بنده فقط با زور اين مشكل حل ميشو اگر اجبار در كار باشد شايد براي جند وقت آبرويمان در جامعه بين اللملي برود اما بعد از حدود يك سال همه چيز درست ميشود

حتي اگر مشكل از فرهنگ مردم هم باشد حاكميت وظيفه اصلاح آنرا با اعمال قوانين درست دارد
ولي از پليسي كه مترسك خود را در جاده ها براي ترساندن رانندگان ميگذارد انتظار اجراي قوانين بيهوده است.

1-قاطع نبودن پلیس2-استاندارد نبودن بعضی از جاده ها3-استاندارد نبودن بعضی از خودروها4-اشکال هندسی بعضی از محورها5-عدم تعادل روحی بعضی از رانندگان 6- عجله های عمدتا بی مورد

فقط بی سوادی و بی تدبیری مسئولین.

عف پلیس،نبود قانون درست،جاده وماشین تاثیرداردولی نکته ای که فراموش شده اعصاب خراب ما ایرانیها از عوامل مهم است،کارنداریم ولی همیشه عجله داریم!پرخاشگر وستیزه جو شده ا یم .تحمل نداریم،همیشه فکرمان جای دیگراست،انتقام جو هستیم وگذشت نداریم. آیا این عوامل دررانندگی چقدرمی تواندمنجربه تصادف شود؟علت این مسائل هم نبودشادی اجتماعی واحساس عدم امنیت وراه رفتن روی اعصاب وروان مرد می باشدکه قابل حل نیست.

در اين مملكت جان خيلي ارزشي نداره

اولا خود مردم دررانندگی مقصرند چون یک سری به قوانین آشنایی ندارند وشعور رانندگی ندارند دوم پلیس ها مقصرند به کرات دیده شده که پلیس ها خودشان خلاف های دررانندگی می کنند که مردم تعجب می نمایند

رانندگی در دنیا یک امر «جمعی» است ولی در ایران یک امر «فردی» تلقی میشود. رانندگی در ایران یعنی «می خواهم خودم را با خودرو به مقصدم برسانم». پس رانندگان دیگر، «رقیب» من هستند و من نباید از رقبا عقب بمانم...هر فضای خالی که پیدا شد باید زودتر از دیگران آن را پر کنم.

چنین است که رانندگی ایرانی یعنی «چپاندن خودرو یا موتور در اولین فضایی که خالی میشود»؛ یعنی «رفتن از هر مسیر ممکن نه از مسیر تعیین شده»
گر چه اتومبیل سالهاست وارد ایران شده، اما تعریف رانندگی، چه رسد به فرهنگ آن، هنوز وارد کشورمان نشده است.

«رانندگی صحیح» نوعی مشارکت در یک امر جمعی است. این «جریان عبور و مرور» است که راننده را به مقصد میرساند نه به اصطلاح «زرنگی» او. «رانندگی صحیح» که نوعی مشارکت در یک امر جمعی است به معنای «هدایت خودرو خود در جای صحیح در بین خودروهای دیگر» است. بنابراین، اینکه خودرو فرد در بین دو خودرو جلویی جا میشود یا نه، تأثیری در نحوه رانندگی صحیح ندارد... وقتی در جامعهای این نگرش به رانندگی حاکم باشد، یعنی هر کس قبل از آنکه به رسیدن به مقصدش فکر کند به دنبال مشارکت در حرکت جمعی خودروها باشد.
با این روش:
1. سرعت حرکت خودروها چند برابر میشود.
2. احتمال تصادم اتومبیلها به شدت کاهش مییابد.
3. در صورت تصادف، با توجه به مسیر خالی در دو طرف، خودروهای پلیس و آمبولانس به سرعت به محل رسیده راه را باز میکنند.
4. در صورت پنچر شدن یا خرابی یک ماشین، به دلیل وجود فضای کافی راه بندان پدید نمیآید.
5. از همه مهمتر، رانندگان با اعصاب راحت رانندگی میکنند. دیگر لازم نیست که آنان در هر لحظه چهار طرف را مراقبت کنند تا مبادا سپر یا آینه اتومبیل کناری به اتومبیلشان برخورد کند یا از عقب کسی به آنها بزند
همچنین کسی که میخواهد در بزرگراه به راست بپیچد از صدها متر جلوتر در مسیر تعیین شده قرار میگیرد و خالی بودن باند کناری، او را به قانون شکنی نمیکشاند.
ترافیک در همه شهرهای بزرگ دنیا وجود دارد. وقتی بناست چند صد هزار یا چند میلیون نفر در ساعت معینی به سر کار بروند خود به خود ازدحام پدید میآید. اما تفاوت ترافیک شهرهای بزرگ دنیا با ترافیک تهران این است که در کلانشهرها ترافیک باعث «تأخیر» است اما در شهری مثل تهران چون رانندگی یک امر فردی است نه جمعی، ترافیک فقط موجب تأخیر نیست، موجب «کلافگی» و «خرد شدن اعصاب» هم هست...

اما پرسش مهم این است که برای اصلاح وضع موجود عملا از کجا باید آغاز کرد؟
برای روشن شدن مطلب باید توجه کرد که رانندگی ایرانی، اصطلاحات خاصی هم به دنبال آورده است که در کتابهای آموزش رانندگی هیچ کشوری اصلا «وجود ندارد»؛ اصطلاحاتی مانند «راه گرفتن » و یا «رد کردن». «راه گرفتن» یعنی جلوی دیگری را بگیر تا خودت بتوانی بروی. به دلیل نبود پارهای مقررات در ایران (مثلا قانون حق تقدم هنگام گردش به چپ) مجبوریم تا میتوانیم وسیله نقلیه خود را جلوتر و جلوتر ببریم تا خودرو مقابل چارهای جز راه دادن به ما نداشته باشد.

همچنین «رد کردن» را وقتی به کار میبریم که خودرو خود را از فاصله بسیار نزدیک از کنار اتومبیلهای دیگر یا پای یک عابر عبور میدهیم. پس در هر دو اصطلاح «راه گرفتن» و «رد کردن» که مختص به رانندگی ماست، معنای «نزدیک شدن شدید به خودروها یا عابران» نهفته است.
حال چرا بدون «راه گرفتن» و «رد کردن» نمیتوان در ایران رانندگی کرد؟ نکته اصلی اینجاست: اساسا «رعایت فاصله» که عنصری بسیار اساسی در رانندگی است در کشور ما هیچ جایگاه و تعریف مشخصی ندارد. اگر راننده سپرش را از یک میلیمتری زانوی عابر رد کند، تخلفی مرتکب نشده؛ اگر پشت چراغ قرمز اتومبیلها پنج سانتیمتر از هم فاصله داشته باشند قانون رعایت شده؛ وقتی یک موتورسیکلت با فاصله 30 سانتیمتر در پشت سر یک خودرو حرکت میکند خلاف قانون مرتکب نشده و عملا تخلف محسوب نمیشود. باید حتما به اصطلاح «بخورد و صدا بدهد» تا اتفاقی افتاده باشد.

البته طبق قانون رانندگان موظفند «فاصله ایمن» را رعایت کنند، ولی این از همان کلی گوییهایی است که مصادیقش نه تعریف شده و نه به مردم آموزش داده شده است و نه رعایت نکردن آن به چشم کسی میآید، زیرا همه عادت کرده ایم چفت در چفت یکدیگر حرکت کنیم...

برای اینکه ببینیم جزئیات رعایت فاصله چگونه در دیگر کشورها یک به یک به رانندگان آموزش داده شده و چگونه اعمال قانون میشود مناسب است نمونههایی در اینجا آورده شود.

وقتی سرویس مدرسه برای پیاده و سوار کردن دانش آموزان توقف میکند خودروهای پشت سر موظف به رعایت فاصله 20 متری هستند. تخطی از این قانون حتی برای اولین بار، علاوه بر 400 دلار جریمه، تعلیق گواهینامه برای شش ماه را در پی دارد.
هنگام گردش به راست حق با عابر است و راننده باید حدود دو متر از خط عابر فاصله بگیرد. به خاطر اعمال قاطعانه این قانون است که این عابر (عکس زیر) چنین آسوده عرض خیابان را طی میکند. او به روبهرو نگاه میکند نه به خودرو، زیرا میداند سپر اتومبیل از دو متری به او نزدیکتر نخواهد شد.
حال تا اندازهای معلوم میشود که چرا در کشور ما این مقدار تصادف رخ میدهد و چرا بیشترین کشتهها در میان عابران پیاده در ایران یا «سالمند» هستند و یا «کودک»؛ تا کسی حرکات شبه آکروباتیک بلد نباشد نمیتواند خود را از اتومبیلها و موتورسیکلتهایی که چفت در چفت یکدیگر و با فاصله سانتیمتری و گاهی میلیمتری از کنار عابران میگذرند نجات دهد.

بنابر آنچه گفته شد، نقطه شروع اصلاح رانندگی در ایران، آموزش فاصله گرفتن از یکدیگر است؛ چه فاصله خودرو از خودرو که با حرکت بین خطوط حاصل میشود و چه فاصله گرفتن عابر و خودرو از یکدیگر، و چه فاصله گرفتن از خودروهای امداد...


نکات در مورد کاستیهای رانندگی در ایران بسیار است. از جمله:

▪ در کشوری که بالاترین کشته را در تصادفات میدهد یک کارخانه خودروسازی اجازه مییابد که پرفروشترین و در عین حال آسیب پذیرترین خودرو کشور را بدون کیسه هوا و ABS و لوازم ایمنی دیگر روانه بازار کند. این نشان میدهد که رانندگی و کشته هایش هنوز برای برخی سیاستگذاران تبدیل به یک دغدغه اساسی نشده است.

▪ نباید برخی عجولانه نحوه عجیب رانندگی در ایران را با اموری از قبیل چند برابر ظرفیت بودن تعداد خودروها یا تنگ بودن برخی معابر توجیه کنند. البته به دنبال حل این مشکلات هم باید بود اما اینها تنها میتوانند دلیل «ترافیک» باشند، نه دلیلی برای رانندگی بیقانون رانندگان یا عبور بیقانونتر عابران. از این روست که نحوه رانندگی، در شهرهای کوچک هم یک معضل است.
▪ از تابلوهای ورود ممنوع و یکطرفه که بگذریم تابلوها نقشی در رانندگی شهری ندارند.

تابلوی «ایست» در ایران کاملا بی معناست و این نقش به سرعت گیرها واگذار شده است در حالی که با توجه به شرایط محیطی هر کوچه و نیز خیابان، تابلوهای حداکثر سرعت باید لااقل در ابتدای آنها نصب شود... ما با تکیه بر ذکر حداکثر سرعت شهری در آیین نامه، همه کوچهها و خیابانها را به امان خدا رها کرده ایم و هر کس زورش رسیده یک سرعت گیر سیخی یا میخی و غیر آن با ارتفاع دلبخواهی در کوچه خودش قرار داده است...

▪ از چند انیمیشن که بگذریم رسانه ملی آموزش مصداقی رانندگی را مورد توجه قرار نداده است. کاش برنامههایی مانند «سفر به خیر» که غالبا به کلی گویی میگذرند طریق صحیح و نیز خطاهای رایج رانندگی را قدم به قدم به مردم یادآور میشدند.
با وضعی که در آن به سر میبریم، آموزش رانندگی آنقدر اهمیت دارد که اگر رسانه ملی هر روز برنامههای شش شبکه تلویزیون را همزمان قطع کرده و چند ثانیهای به این آموزشها اختصاص دهد کاری عادی انجام داده است.

▪ تصور بسیاری از ما از تصادف شدید، دو ماشین له شده است و بس. شاید اگر با هشدار قبلی تصویر بانوی بارداری که با صورت خون آلود در میان آهن پارهها گرفتار شده و فریاد میزند و یا تصویر کودکی که با کیف مدرسه به گوشهای ازخیابان پرتاب شده نمایش داده شود، کمی از بلای «تعجیل برای هیچ» که در رانندگی و غیر رانندگی مانند بختک به جان ما ایرانیان افتاده، رهایی یابیم

کسانی که با ژست دائما بر سر فرهنگ رانندگی مردم در ایران می کوبند باید پاسخ دهند این فرهنگ چرا درست شده است ؟
دیگر اینکه در یکی از بزرگراههای آلمان متر به متر دوربین است آیا فرهنگ مردم آلمان هم پایین است که پلیس آلمان اینقدر شدید نظارت می کند ؟
متاسفانه پلیس جریمه گرا مهمترین علت ایجاد فرهنگ بد رانندگی است ، خودتان تا حالا چند بار دیده اید که پلیس با کسانی که روبروی در پارکینگ منازل مردم پارک می کنند برخورد کرده باشد ؟ پلیس ما پلیس جریمه کردن است نه پلیس پیس گیری . اگر نظارت پلیس درست باشد فرهنگ رانندگی مردم هم آرام آرام درست می شود کمر بند ایمنی را یادتان می آید آیا جر با جدیت پلیس دلیل دیگری در فرهنگ شدنش وجود داشت ؟ دو نفری سوار شدن در صندلی جلوی مسافربرها چی ؟ اونهم فقط با قاطعیت پلیس درست شد پس اینقدر سوء مدیریت ها را به حساب مردم نگذارید . مشکل رانندگی بد در حالت کلی : ضعف پلیس در پیش گیری و فرهنگ سازی است .

به نظر من هر کدام از عوامل جاده ای در جای خود در بروز تصادفات مقصر است 1- جاده ها بیشتر جاده های بین شهری ما در زمانهای سابق که امکانات فنی و مهندسی نبوده است درست شده و بعد از ان اقدامی در خصوص رفع مشکلات انها انجام نشده است در حدود 20 کیلومتری مسیر برازجان به سمت شیراز بعد از پمپ بنزین دالکی پیچ برزگی است که پس از بار ها تصادفات الان اقدام به جانمودن مسیر رفت وبرگشت ماشینها شده که هنوز هم افتتاح نشده و نیازی به کندن کوه وکمر نداشت فقط بی توجهی مسئولین را به این امر میرساند و جایی دنج برای پناه گرفتن پلیس راه و اعمال قانون نمودن شده بود2- در جاده ها باید یک چشم مراقب جلو و چشم دیگر نیز مراقب کیلومتر ماشین بود تا سرعت بالا نرود و دوربین ها و پلیس های دوربین دار که فقط مثل یک ماشین عمل می کنند گرفتار نشوی 3- سرعت گیر هایی که فقط برای کارخانه سازنده ان سود اور است بدون هیچگونه کارشناسی در جاده های بیرون شهری نصب گردیده و حتی بعضضی وقتها تپه های اسفالت در وسط جاده ها بدون غلائم میرسی که خود از عواملف تصادف می باشند و بارها خود پلیس از انها رد می شوند و کوچکترین توجهی به خطر انها نمی کنند حتی همچون مواردی در خروجی شهرها هم دیده ام نصب شده مثل خروجی قائمیه به سمت کازرون کاملا از بدون کارشناسی ان مشخص است 4- خودروهای فراوان تولید شده بی کیفیت شرکت های خورو سازی ایران که روزانه زیاد است و جاده ها همانطور بدون تغییر مانده است در چند مدت پیش از محور نوراباد ممسنی به سمت قائمیه با خلنواده از مسافرت برمی گشتم از میان روستایی گذشتم که در هر 5 متر یک سرعت گیر نصب شده بود خودرو معملا از سمت راست و با هم بله سمت جلو می امند و البته ترافیک هم بو د خوروی سمت راست من به پهل که رسید مجبور به توقف شد و من هم مسیر خودرا ادامه دادم 100متر جلوتر که رفتم پلیس دستور اسیت به ایجانب داد پیاده شدم و با مدارک خورو رفته حتی خانواده ام نگران شد و گفت چی شده جای تعجب است وقتی که پلیس به من گفت سبقت گرفتی در جواب ایشان گفتم عامیانه گفتم که نه به خدا من سبقت نگرفتم بهر صورت سن وسالی از من گذشته بود و پلیس از حس رونشناسی نیز می توانست تشخیص بدهد که من راست می گویم و لی در جوابم گفت خدا را ولش کن بگو به جون بچه ام من باز هم تکرار کردم ایشان مجددا همین درخواست را تکرار کرد و مدارم من را جهت اعمال قانون تحویل ما فوق خود داد هر دو درجه دار بودند ولی مافوق درجه استوار یکم را داشت از من در باره بحث با همکارش را پرسید وقتی من تویح دادم قبول کرد و بدون عذر خواهی مدارک مرا پس داد من تا پایان مسیر حدود 300 کیلومتری در فکر بودم چرا پلیس ما که باید الگو باشد باید اینوه جواب بدهد جریمه من که به جیب ایشان نمی رفت 5- پس بیائید با درست رانندگی کردن توسط رانندگان و انجام وظیفه و کارشناسی کردن جاده ها و بالا بردن امنیت خوروها و درست عمل کردن عوامل راهنمایی و رانندگی امار تصادفات جاده ای را پایی بیاوریم

تا وقتی سیستم حمل و نقل عمومی مناسبی در کشور وجود نداشته باشد.شاهد حوادث ناگوار در جاده های کشور خواهیم بود. در کشوری که نه سیستم ریلی مناسب و نه هواپیمای مسافربری مناسبی وجود دارد مردم ناچار به استفاده از خودروی شخصی برای مسافرتهای جاده ای هستند. جاده هایی که کششش این همه مسافرت را ندارد.راننده ای که توان ساعتها رانندگی را ندارد و خودرویی که کمترین ایمنی راندارد و هموطنی که کوچکترین ارزشی برای جان خود و دیگران قایل نیست.

هم کیفیت خودروها و هم جاده ها و هم مردم مقصرند
ولی وقتی یاد بگیریم پشت چراغ قرمز حتی اگر تا یک ساعت بعد هم هیچ ماشینی رد نشه بایستیم،بعضی از این مشکلات بهبود پیدا میکنه

مشکل فرهنگیه و فقط هم با 1- آموزش 2- زور حل میشه منتها کسی دلش نسوخته که اموزش بده و نتیجتا زور هم نمیزنه

متاسفانه تا دیدگاه مردم این است که چرا پلیس من را جریمه کرد در حالی که این همه تخلف است و چرا دیگران را جریمه نکرد و یا چرا تخلف من را جریمه کرد ولی با مهربانی و نوازش با من تخلف برخورد نکرد و چرا جریمه کرد ولی احترام به من متخلف نگذاشت و چرا جریمه کرد ولی پلاک تهرانی را جریمه نکرد و ... وجود دارد هیچ چیز درست نمی شود.متخلف نباید هیچ انتظاری داشته باشد و همه باید به چشم یک فرد بی شخصیت به متخلف ناه کنند.فقط برخورد شدیدتر و دردناک تر با متخلف.

عامل اصلی خظای انسانی است و عوامل دیگر هم تحت تاثیر آن

فقط در یک کلمه خلاصه میشه
"منیت" خودخواه هستیم.
"من وقتم طلاست. میخواهم زود برسم"
"من ورود ممنوع برم اشکالی نداره، بقیه باید رعایت کنن"
"من الان عجله دارم مجبورم اینجا پارک کنم"
حق تقدم بت منه، چون منم. کم شخصیتی نیستم"
....................................

این درست که در درجه اول نا امن بودن خودروهای تولید داخل و غیراستاندارد بودن جاده ها در مرگ و میر زیاد تصادفات نقش دارند ولی هیچ چیز مثل آموزش و فرهنگ سازی نمیتونه جامعه ما رو از این وضعیت تأسف بار نجات بده ، متأسفانه در کشور ما در این خصوص بسیار ضعیف پرداخته میشه! صدا و سیما که میتونه در آموزش مردم و فرهنگ سازی نقش بسیار موثری داشته باشه باعرض تأسف خیلی ضعیف عمل میکنه! چرا که مدیریت صدا و سیما هیچ وظیفه ای رو برای خودش در جهت آموزش مردم و فرهنگ سازی قائل نمیشه و انتظار داره علیرغم برخورداری از بودجه های کلان دستگاههای مربوطه مثل نیروی انتظامی هزینه ساخت این برنامه ها رو به صدا و سیما بپردازند! همین طور درخصوص سایر موارد از قبیل حفظ محیط زیست که درحال حاضر یکی از مهم ترین معضلات کشور شده هم صدا و سیما انتظار پرداخت هزینه از دستگاههای مربوطه رو داره تا نسبت به ساخت و پخش برنامه های آموزشی در این زمینه بپردازه! خب معلومه که دستگاهها هم باتوجه به محدودیت بودجه هاشون این موضوع در انتهای اولویت های کارشون قرار داره !!! اینم نتیجه اش این میشه که بسیاری از مردم از اطلاعات و فرهنگ مناسب رانندگی و.....برخوردار نشن که واقعاً جای تأسف داره!!!!

وقتی مردم آداب رانندگی نمی دانند مثل اینکه دائما با موبایل حین رانندگی حرف می زنند و رعایت حق تقدم نمی دانند ( خصوصا مردم شهر مشهد ...) و همینطور آداب سفر و تفریح نمی دانند باید منتظر چنین حوادثی هم بود.

اصل مطلب این است که کلا در نظام ما عزم ملی برای حل این مشکل وجود ندارد و همچنین نظام ما میلی به اعمال اقتدار در زمینه نظم اجتماعی منجله ترافیک ندارد حالا چرا؟ خدا میداند. دیگر آنکه روحیه عجول بودن و شتابزدگی مردم ما در کارهاست که در امور دیگر شاید چندان نمود نداشته باشد ولی در رانندگی بصورت فاجعه های مرگبار نمود می یابد

متاسفانه پلیس راهور گزینه ای رو برای پشنهاد های مردمی جهت بهبود وضعییت نا بسامان ترافیکی در نظر نگرفته امیوارم در این مورد بررسی شود

من ماشین دنده اتوماتیک خارجیدارم احتمال تصادف یک به ده است

تا وقتی هر کی بگه بالا چشم پراید ابرو هست امنیت ملی رو به خطر انداخته آش همین آش هست و کاسه همون.

اتفاقا اونایی که تو لاین سبقت آروم میرن ترافیک ایجاد میکنن از همه مقصر ترن
طرف با 50 تا تو لاین سبقت میره اتوبان رو میبنده، شاکیه چرا بوق میزنن و لایی میکشن
دیدم میگما، تو ماشینش بودم، چقدرم از بی فرهنگی میگفت

متاسفانه پلییس فقط نظارگر تخلفات است اصول صحیح رانندگی از شهر شروع میشود در اتوبان کمربندی کامیون در خط سوم در دید پلیس تردد میکند با وجود تابلو ممنوع در تمام دنیا بالاترین جریمه را دارد یا در اتوبان بسیج از گذر اتوبوس در نبود پلیس تردد میکنن یا حدفاصله را با ماشین جلو رعایت نمیکنن با وجود بودن فیزکی پلیس در دیگر کشور ها هر تخلف کوچکی از نظر ما بزگترین تخلفهاس که حوادث بزرگی در جادها

به ادعای خودمان وتایید قریب به اکثریت تمام دنیا مردم ایران از ضریب هوشی بالایی برخوردارند پس اگر این همه تصادف درجاده های ایران رخ میده از دوحالت خارج نیست یا مشکل جاده ای داریم یا مشکل ماشین ونقایص فنی خودروهای داخلی که هر دو مشکل از طرف مردم نیستند چون مردم ایران همانگونه که دربالا ذکر شد هم فهیم هستند هم زیرک پس دولت ودستگاههای اجرایی باید به فکر چاره باشند.

با استفاده از كشورهاي اروپائي
1-كنترل با استفاده از دوربين در سراسر ايران
2- ايجاد پرونده شخصي راهنمائي و راننگي براي هر ايراني (مؤ ثر در تصميم گيريها)

به نظر من در رخ دادن حادثه راننده مقصر است اما در جان باختن افراد خودرو مقصر است..نماینده ورزقان همین هفته پیش با خودروی ساخت داخل چپ کرد و خانواده اش را از دست داد اما وزیر راه آقای نیکزاد با تویوتا لندکروز و علی دایی با پرادو چپ کردند و بعلت استحکام خودرو و کیسه هوا و ... الان سالمند...

مطلب زیر را در باره یکی از موضوعات در ج شده در یکی از شماره های روزنامه جام جم در مورد اینکه ،پرداخت خسارت توسط شرکتهای بیمه منوط به تسویه خلافی باشد ،نوشته ام ،برای شما ارسال مینمایم که شاید بی ربط نباشد . وقتی جریمه شدن به ناحق باشد،پرداخت آن هم زور دارد .روزانه هزاران حرکت خطر ساز از متخلفان واقعی در خیابانها و جاده ها سر میزند و از پلیس خبری نیست و ان وقت زمانی که شانسی از جائی عبور میکنند که مثلا خودروئی از سر اجبار دوبله پارک نموده و یا..... ،به یاد انجام وطیفه میافتند و اگر کوچکترین اعتراضی هم بکنی ،انگار است که کفر زمین و اسمان را گفته ای . چنا ن به حضرات برمیخورد و شروع میکنند به لج کردن که بیا و ببین

یکروز من و همسرم از اتوبان پردیس تهران داشتیم به سمت منزلمان در تهران حرکت می کردیم ، به نزدیک عوارضی رسیدیم با کمال تعجب با امری عادی روبرو شدیم ! تعجب می کنید نه ؟ امر عادی و تعجب ! بله ، خانمی از پشت ماشین عوارض را پرداخت و بلافاصله قبض را گرفت و ول کرد روی اتوبان . گویی حتی نگاه هم بر روی قبض و اینکه چه چیزی روی آن نوشته ننمود . زمین اطراف عوارضی پر بود از قبض های رها شده گویی پر کبوتران با باد وزان خزان به جای جای جاده پراکنده شده . خلاصه آن خانم را دنبال کردیم تصمیم گرفتیم به او تذکر بدهیم اما رویمان نشد . انگار مقصر ما بودیم که می خواهیم به کار وی گله کنیم . گویا وضع ، برعکس شده ، دعوت به رعایت فرهنگ و حقوق شهرنشینی جرم است نه قانون شکنی و بی فرهنگی . و آن خانم همچنان با خیالی آسوده رانندگی می کرد و آرام آرام وارد پایتخت تمدن عظیم ایرانی اسلامی شد صدها قبض رها در عوارضی ، حاکی از ورود صدها نفر دیگر مثل آن خانم به درون پایتخت میهنمان داشت ...

فقط و فقط القاء احترام به قوانین و اجراء آئین نامه رانندگی است که میتواند جلوی این حوادث و کشتارو بگیرد و همانطوری که به این جماعت یاددادید که کمربند رو ببندن باید آموزش داد تمامی قوانین رو رعایت کنند نا با اعمال جریمه چون گرفتن جریمه دردی دوا نمیکنه بلکه با شرکت دادن خود مردم در امر کنترل و اجراء مقررات

باید بکسانی که گواهی نامه می خواهند خوب آموزش داد . و افسران راهنمائی . متخلفین را با مبالق بالا جریمه کنند . وبعد از سه مرتبه خلاف گواهی نامه را باطل نمود. چون راننده بد با جون راننده کناری بازی می کند پس باید جدی گرفت و قاطع .

من تو مدت این 15 سال که دارم رانندگی میکنم مهمترین عامل رو فقدان فرهنگ درست رانندگی میدونم. ماشین هر چقدر هم که درب و داغون و ناایمن باشه با رعایت موازین درست رانندگی واسش تصادفی حاصل نمیشه که بخواد دست به دامن ایمنیش بشه اون دست اندازایی رو هم که درست میکنن همش برمیگرده به فرهنگ راننده ها و دست اندر کاران

مشکل ما فقط از ایرانی بودنمان است

من از رانندگی در آلمان و سوئیس و سوئد صحبت نمیکنم. چند سال پیش سفری به اسلام آباد پاکستان داشتم . وضع رانندگی و قانون مداری به مراتب بهتر از ایران بود آنجا بود که حسابی تاسف خوردم که کجای کار هستیم!!

به نظر بنده هم كار فرهنگي در رابطه با مردم و هم در رابطه با مامورين پليس راهنمائي و رانندگي بايد صورت گيرد چراكه بيشتر به جاي راهنمائي كردن عادت به جريمه كردن بدون چون و چرا خصوصاً در زمان سفر دارند و بجاي عنوان مامور راهنمائي و رانندگي بايد گفته شود مامور جرائم رانندگي

عوامل مختلفی در سوانح رانندگی دخیل است عواملی چون استاندارد نبودن جاده ها و خودرو های ساخت داخل و شرایط آب وهوایی ولی مهمترین علت تصادفات فرهنگ غلط و عدم توجه راننده به قوانین راهنمایی و رانندگی است از طرفی پلیس زحمات خود را میکشد وصدا وسیما هم هرشب برنامه های آموزشی راهنمایی و رانندگی پخش میکند خیلی عذر می خوام اما خود مردم مقصرنند

علت بد رانندگی مردم بیحوصلگی است و علت بی حوصلگی سرب هوا وعلت سرب هوا تعداد بیشمار خودرو و تعداد بیشمار خودرو کمبود وسایل نقلیه عمومی میباشد

ما نه فرهنگ رانندگی کردن داریم. نه قانون درست و حسابی. نه ماشین استاندارد نه جاده خوب. ما از بین نریم کی از بین بره تو جاده؟؟؟

به عقیده بنده 100 درصد از کیفیت خودرو های بی کیفیت وطنی و چینی است .راه دورری نمیریم .تو یکسال گذشته دو تصادف وحشتناک وزیر مسکن و علی دایی داشتیم که خوشبختانه به دلیل کیفیت بالای خودرو هیچ گونه مشکلی پیش نیامد و خوشبختانه هر دو در سلامت کامل به سر میبرند .هفته گذشته نماینده یکی از استانهای شمالی کشور با ماشین وطنی تمام اعضای خانواده خود را ازدست داد. اگر بتوان در این مملکت آمار کشته های تصادفات به تفکیک نوع ماشین به دست آورد متوجه خواهید شد که نه فرهنگ نه جاده و نه عمرش به دنیا نبود و..... تاثیری ندارند

برای رانندگی چندین عامل دخیل است 1: مسئولین دلسوز که هیچ کدام ماشین ایرانی سوار نمی شوند.2:جاده استاندارد که نداریم 2:ماشین استاندارد 3: راننده اموزش دیده با اعصاب سالم :4: وسیله حمل ونقل عمومی 5: متاسفانه پلیس اموزش دیده که نداریم ............. 6: نمایندگان بی سواد محترم که بدون زیر ساخت وتوجه به کیفیت راهها وخدمات؛ قانونی کیلویی تصویب می کنند واخر سر هم خودشان رعایت نمی کنند مثل نماینده محترم ورزگان.

مشكل ما فقط عامل انساني است.اين عامل است كه خودرو را در جاده به حركت در مي آورد .اين عامل است كه جاده را احداث ميكند.اين عامل است كه خودرو ميسازد .پس اگر اين عامل انساني نهايت دقت خود را در انجام كارها داشته باشد حوادثي پيش نخواهد آمد