افزایش قیمت سهام و کمبود ارز

افزایش قیمت سهام تعدادی از شرکتهای فلزی و سنگ آهنی و پتروشیمی در حالیتصور حبابی بودن شاخص سهامرا مطرح نموده که قیمت تعداد بیشتری از سهام شرکتهای صاحب نامبورسی ،از جمله :تمامی سیمانی ها ، تمامی بانکها ، همه خودرویی ها و تعداد زیادی از سرمایه گذاری ها, مانند : وبانک ، ونیکی ، وصندوق ، ونفت ، که هر کدام ده ها و گاهبیش از صد شرکت زیر مجموعه و یا سرمایه پذیر دارند ، و همچنین, سهام تعدادی دیگر از شرکتهای معتبر از قبیل : مپنا ، بترانس ، اخابر وغیره ،هنوز به سطح قیمتهای قبلی خود نرسیدهاند .در صورتیکه اغلب این شرکت ها علاوه بر اینکه از نسبتE/Pبهتری برخوردارند ، قیمت ذاتی و بهای جایگزین آنها به مراتب بیشتر از ارزش بازار این شرکت هاست .

از آن جا که دلار در مبادلات جهانی نقش عمده ای دارد ودر میان سایر اسعار خارجی بیشترین مقبولیت را در تجارت جهانی به خود اختصاص داده است ، از این رو ، شاید بتوان دلار را به عنوان سرمایه و مواد اولیه لازم برای تاسیس و راه اندازی و اداره بنگاههای اقتصادی به حساب آورد .متاسفانه, کمبود این سرمایه و این مواداولیه در حد افزایش قیمت خود دلار متوقف نمی شود، بلکه تمامی عوامل تولید–چه داخلی و چه خارجی–از قبیل نیروی انسانی ، زمین و ساختمانها و تاسیسات و صد البته ماشین آلات و تجهیزات و غیره و غیره هم ، به دنبال آن حرکتنموده وهمانندقانون ظروف مرتبطه، خود را به آن می رسانند . اینجاست که ارزش نهفته سرمایه گذاری های موجود مجال بروز پیدا نموده و قیمت آنها–البته به پول تضعیفشده داخلی–رو به افزایش می گذارد .