3بازدید
۸۳
آخرین کف‌زنی‌های چینی از ایران!
پس از هند که پول‌های نفتی ایران را با محصولات درجه دو و سه کشاورزی همچون برنج و گندم و مانند آن به ایران بر‌می‌گرداند، اکنون گویا نوبت چین است که با پول‌های خودمان، سرمایه‌گذاری هنگفتی در صنعت ایران کند و جالب آن که مسئولان ما نیز گویا از این استراتژی چینی بسیار استقبال هم می‌کنند!
پس از هند که پول‌های نفتی ایران را با محصولات درجه دو و سه کشاورزی همچون برنج و گندم و مانند آن به ایران بر‌می‌گرداند، اکنون گویا نوبت چین است که با پول‌های خودمان، سرمایه‌گذاری هنگفتی در صنعت ایران کند و جالب آن که مسئولان ما نیز گویا از این استراتژی چینی بسیار استقبال هم می‌کنند!
به گزارش «تابناک» به تازگی خبری منتشر شده که بنا بر آن قرار است دولت چین ۲۲ میلیارد دلار از پولاهای بلوکه شده ایران در این کشور را که بخش اعظمی از آن پول‌های ناشی از صادرات نفت ایران به این کشور است، در صنایع کشور سرمایه‌گذاری کند. این امر گویا در حد یک پیشنهاد نیز نمانده و آن گونه که حسین سبحانی نیا، عضو هیأت رئیسه مجلس گفته، طرف چینی نیز با این امر موافقت کرده و موافقتی نیز در این باره پس از سفر علی لاریجانی در هفته گذشته به پکن صورت گرفته است.
و به این ترتیب، پس از آن بود که محمد باقر نوبخت اعلام کرد، ۲۲ میلیارد دلار از ثروت ایران اکنون در چین و در پی تحریم‌های بانکی ایران، بلوکه شده که بخش اعظم آن درآمدهای ناشی از صادرات نفت به چین است.
حال چین قرار است ثروت کشور را با موافقت مسئولان خودمان در کشور خودمان سرمایه‌گذاری کند و از قبل آن به سودهای کلان نیز دست یابد.
این در حالی است که سابقه چینی‌ها در سرمایه‌گذاری و شرکت در پروژه‌های نفتی و گازی ایران به خوبی مشخص کننده توان و علاقه چینی‌ها به سرمایه‌گذاری‌های بلند مدت (!) در کشور است. بیکار ماندن توسعه فازهای پارس جنوبی که چینی‌ها قطب اول سرمایه گذاری و مشارکت در آن‌ها بودند، نمونه بارزی از حسن نیت چینی‌ها در این زمینه است.
بنا بر این گزارش، همچنین توافق بر سر سرمایه‌گذاری چین با پول خودمان در صنایع، در حالی است که افق‌های تازه در مذاکرات بین ایران و غرب در حال باز شدن است و بسیاری از تحلیلگران سیاسی و اقتصادی بر این باور هستند که رسیدن به توافق میان ایران و ۵ + ۱ بر خلاف گذشته، در دسترس است.
بر همین اساس، احتمال برداشته شدن بخشی از تحریم‌های اقتصادی نیز در این میان مطرح شده و چندی پس از مذاکرات بود که زمزمه‌هایی مبنی بر پیشنهاد آزاد‌سازی بخشی از ثروت بلوکه شده ایران به عنوان مشوقی در مذاکرات در سنای آمریکا و دولت این کشور مطرح شد.
حال که گویا دولتمردان چینی به صرافت افتاده‌اند که با گشوده شدن درهای جدید به روی ایران، احتمال از دست دادن فرصت‌های طلایی ـ که از قبل تحریم ایران نصیب آن‌ها شده است ـ می‌رود، در صدد هستند که آخرین طعمه‌های خود را نیز از این آب گل آلود میان ایران و غرب بگیرند و جالب‌تر از همه آن که گرا و آدرس آن را نیز خود مسئولان ما به آن‌ها می‌دهند!
هم‌اکنون پرسشی که در این میان مطرح می‌شود، این است که چه لزومی دارد در این برهه زمانی اقدام به آزاد سازی ۲۲ میلیارد دلار از دارایی‌های ایران در چین کنیم؛ آن هم نه به شکل بازگشت ارزی به کشور، بلکه به شکل سرمایه‌گذاری در صنایع و مثل همیشه صنعت نفت و گاز؟
آیا سابقه عملکرد چینی‌ها در سالیان گذشته که پای شرکتهای غربی از سرمایه‌گذاری در کشور قطع شد، تجربه کافی در اختیار ما نگذاشته که این گونه به این شریک پر و پا قرص نفتی (!) و به این آسانی اعتماد نکنیم؟
پرسش دیگر آن که اکنون آزاد شدن این مبلغ به شکل سرمایه‌گذاری چه تحول عظیمی قرار است در اقتصاد ایران پدید آورد؟ آیا آنقدر اقتصاد کشور نیازمند این ۲۲ میلیارد دلار است که با این سرعت و به این شکل باید آن را آزاد‌سازی کرد؟ یا اینکه می‌توان کمی دیگر دندان روی جگر گذاشت تا شاید در آینده بتوان معقول‌تر دارایی و ثروت کشور را بازگرداند؟
از آغاز شروع تحریم‌های نفتی در سال ۲۰۱۱ از سوی غرب، چین همواره یکی از مشتریان نفتی کشور بوده است؛ نکته‌ای که در دولت پیش بر آن بسیار تأکید و از چین به عنوان یار استراتژیک ایران در این خصوص یاد می‌شد. اما همواره نکته‌ای اساسی در این میان به فراموشی ـ یا خود خواسته به فراموشی ـ سپرده می‌شد و آن این که دولت چین از قبل این ادامه خرید نفت ایران، به سودهای هنگفت دست می‌یابد و «گربه برای رضای خدا موش نگرفته و نمی‌گیرد».
همان گونه که اظهارات چند ماه پیش وزیر انرژی هند به صراحت مطرح کرد که ادامه خرید نفت از ایران به جلوگیری از خروج ۸ میلیارد دلار ذخیره ارزی هند کمک کرده و باید خرید نفت از ایران حتی بیشتر هم شود!
سرمایه‌گذاری از نوع چینی، آن چیزی است که در سالیان گذشته در کشور بسیار و بسیار تجربه شده و نمونه‌های متعدد حضور چینی‌ها در پروژه‌های عمرانی و توسعه‌ای کشور، نشان می‌دهد که قاعدتا تکیه بر توان داخلی به مراتب بهتر از اعتماد به عملکرد از نوع چینی آن است!
حال چگونه است که این بار قرار است این اعتماد به یک استراتژی چینی، با سرمایه و دارایی خود ایران و با آدرس دادن خود مسئولان کشور صورت پذیرد؟
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
شاید بهترین راه این است که کنسرسیومی بین چین و ایران در پکن به ثبت برسد. بعد این کنسرسیوم در باره چگونگی سرمایه گذاری در ایران تصمیم بگیرد. و اما از هر راهی که برویم نهاتیا چینی ها برنده این بازی تحریم علیه ایران هستند. اگر چین با پول ایران در کشور خودمان سرمایه گذاری کند ، حداقل 40 درصد از مبلغ سرمایه گذاری به صورت حقوقهای بالا برای کارشناسان چینی صرف خواهد شد. چون ما مکانیزمی برای تعیین حقوق کارشناسان نداریم. بنابراین در مجموع به جای 22 میلیارد ، ما شاهد ورود 15 میلیارد سرمایه به ایران خواهیم
بود و 5 تا 6 میلیلارد به جیبب خود چینی ها خواهد رفت. منتها اگر یک شرکت چینی ایرانی تشکیل شود ، حداقل هیات مدیره شرکت اساتداردها ، سقف پرداختی را تعیین خواهد کرد و مسیر و نوع سرمایه گذاری چینی ها مشخص خواهد شد. تازه این شرکت می تواند تکنولوژِی از سایر کشورها بخرد .
شما هم مثل اونا باش.چرا فقط بلدید نق بزنید.
سازمان استاندارد اعلام کرد 15000هزار قلم کالای وارداتی از چین...!!!!!!!!
از ماست که بر ماست!
درخت که افتاد تبر دار زیاد پیدا میشه
شريك دزد و رفيق قافله كه مي‌گويند همين چيني‌هاي چشم بادامي هستند.
آخرین کف زنی های چینی !!!!!!!!!!!!هه هه !!!!!!!! امیدوارم این طور باشه !!
آقا غلام!
انگار اصلاً زندگی نکردی برادر!
خونه رو یک روزه میشه ویران کرد، اما ساختنش یک روزه ممکنه؟!
البته دولت جدید از امکانات دیپلماتیک خیلی بیشتری برخورداره که امیدواریم ازش خیلی خوب استفاده کنه و دیگران سنگ اندازی نکنند.
پيشنهاد مي كنم ايران با طلبي كه از چين دارد در آن كشور سرمايه گذاري كند (كاري كه اغلب كشورهاي بزرگ كرده اند) و برخي برندهاي ايراني را با قابليت دسترسي به تكنولوژي بالاتر و كارگز ارزان و نبود تحريم در چين توليد نمايد و از سود حاصله بهره مند گردد همچنين اين برندها را جهاني كند
من نمی فهمم که چطوری در خریدن نفت ، تحریم ایران رو قبول ندارند ، ولی در پرداخت پول ، از تحریم ها تبعیت می کنند ؟!!!
این ، نوعی دزدی و کلاهبرداری نیست ؟
به غضنفر میگن اگه یه روزتو دریا کوسه افتاد دنبالت چه کار می کنی گفت میرم بالا درخت. گفتن چرا گفت : مجبورم میفهمی
حالا ما اگه اینجوری پول رو وارد نکنیک چه راه دیگه ای داریم. بازم سرمایه گذاری چینی هابهتر از واردات کالاهای بی کیفیت اوناست که
به نوبه خودم از اين مقاله روشنگرانه تابناك تشكر ميكنم. از اين دست مقالات روشنگرانه درباره چين و روسيه بيشتر بگذاريد.
حالت خوبه؟ ميفهمي چي ميگي؟
يعني تو ادبيات ايران هيچ بيت ديگري جز اين نيست يا فقط خيليها همين يك بيت رو بلدن .
چینی ها و روس ها دائم استخوان لای زخم میگذارند تا سود خودشون رو ببرند
يعني با اين تفاصيل نفت رو بشكه اي بيست دلار فروختيم !
١ نفت رو زير قيمت بين المللي خريده بخاطر تحريم
٢. پولش رو رو بلوكه كرده نداده
٣. در صدي بابت هزينه نگهداري پول مفت ميگيره
٤ پول خودمون را تو صنايع خودمون دولا پهنا حساب ميكنه
٥ كالاي بنجل و خدمات ضعيف چيني را به بهاي گزاف ميفروشد چيني كه متروش و نيرگاه ها و بسياري از زير ساختهايش را طرف هاي اروپايي انجام ميده
٦....٧.....٨..
چند وقت دیگه یه تیم چینی میاد زمینهای مارو بهمون اجاره میده تا توش با وامهایی که از پول خودمون هست خونه بسازیم و توش بشینیم و کرایه خونه هم بدیم. بابا یکی به دادمون برسه .
اگر به صنعت چین نگاه کنید ، متوجه میشوید که چیزی به اسم اخلاق و صداقت در وجود و ذات هیچکدامشان نیست ،
هرچند موضوع بحث چیز دیگه ایه ولی اقا غلام بیراه حرف نمیزنه تا دیروز دلار بالای 3000 تومن بلای کشور بود.حالا دلار زیر3000 تومن برای کشور بده.مسکن مهر هم که 2 میلیون نفر رو خانه دار کرد رو هم باید فاتحه ش رو خوند. خودرو هم که همه دیدن با چراغ سبز وزیر...
وقتی پول نمیدن، میخواید چیکار کنید؟دولت قبل که نفت را مفت به چینی ها و هندی ها فروخت تا اگه یه روزی داشتند بدن! باید جوابگو باشه. چرا کسی مؤاخذشون نمی کنه؟
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.