امام موسي صدر، امام نيست!

امسال سي سال است که ما از سرنوشت فردي به نام آقاي «سيد موسي صدر» بي‌اطلاع هستيم. نمي‌گذارم سوالي که اکنون در بدو کلام ايجاد شد، شما را تا پايان اين متن همراهي کند!

مسعود بحريني در يادداشتي در «شيعه نيوز» مي‌نويسد: همگان آقاي «سيد موسي صدر» را با نام «امام موسي صدر» مي‌شناسند و نام ايشان را با عنوان «آيت‌الله موسي صدر» کمتر شنيده‌اند.
ولي چرا من در اين متن ايشان را آقاي سيد موسي صدر ناميده‌ام!؟

پاسخ: ما شيعيان لغت امام و پيشوا را براي غير از دوازده امام (عليهم السلام) کمتر به کار مي‌بريم و تنها براي افرادي به کار مي‌بريم که حقيقا رفتار علمي و عملي آنان را قابل ستايش مي‌دانيم که همان‌گونه که آگاهيد، در اين عصر، اين نام به افراد مشخصي منحصر شده است.
و اصولا اين افراد که اين عنوان را مردمان و نه خود، براي ايشان برگزيده‌اند، افراد خاص و با اهميتي هستند و معمولا آدمي براي حفظ و پاسداري از افراد و اشياي ارزشمند خود تا اخرين قطره خون تلاش مي‌کند.
مگر آن‌که شرع بگويد اين تلاش شما با مباني فقهي همخواني ندارد! و معمولا شرع تا خطر چشمگيري کيان اسلامي را تهديد نکند، چنين دستوري نمي‌دهد.

ديگر امام موسي! را امام موسي خطاب نمي‌کنم؛ چون معتقد هستم که يا ايشان شايستگي ان را نداشته است که ما وي را امام بناميم يا اينکه انقدر بي‌غيرت شده‌ايم که فردي را که ما او را امام مي‌ناميم، شخصي ديوانه ۳۰ سال است دزديده، و ما اقدام شايسته‌اي را در اين باره انجام نداده‌ايم!

آقاي موسي صدر در سوم شهريور سال 1357 و در آخرين مرحله از سفر دوره‌اي خود به كشورهاي عربي، بنا به دعوت رسمي معمر قذافي (معروف به سرهنگ ديوانه) وارد ليبي، و در روز نهم شهريور ربوده شد. دستگاه‌هاي قضايي دولت‌هاي لبنان و ايتاليا، و همچنين تحقيقات انجام شده از سوي واتيكان، ادعاي رژيم ليبي مبني بر خروج امام از آن كشور و ورود ايشان به رم را رسما تكذيب نمود. مجموعه اطلاعات آشكار و پنهاني كه دو دهه پيش به دست آمدند، تماما دال بر آن هستند كه امام موسي صدر هرگز خاك ليبي را ترك نگفته است.
با اين حال ما در اين سي سال چه اقدام عملي را براي باز پس گرفتن وي از خود نشان داديم؟! کجاست آن غيرت شيعي؟

اسرائيل اشغالگر يا حاميان آن، براي يافتن نشانه‌اي از يک سرباز اسيرشده خود سايتي با عنوان ۱۰ ميليون دلار ايجاد مي‌کند، تبليغات آن را در بيشتر شبکه‌هاي ماهواره‌اي به زبان‌هاي مختلف منتشر مي‌کند در برخي خيابان‌هاي مهم اعلاميه‌اش را به در و ديوار مي‌کوبد!

انگاه ما چه کرده‌ايم؟
در سالگرد تولد! ربوده شدن ايشان، مجلسي مي‌گيريم که گويي مجلس ترحيم است! و با اين اقدام خود را قانع مي‌کنيم که براي اين عالم شيعه ايراني ارج نهاده‌ايم!
در حالي كه دستگاه قضايي لبنان، سال گذشته پرونده آيت‌الله موسي صدر را به جريان مي‌اندازد تا جايي که حکم به تعقيب قانوني معمر قدافي مي‌دهد.

فراموش نکنيم که آيت‌الله موسي صدر در روز 14 خرداد سال 1307 هجري شمسي در شهر مقدس قم ديده به جهان گشود. پدر ايشان مرحوم آيت الله سيد صدرالدين صدر، جانشين مرحوم آيت‌الله شيخ عبدالكريم حائري، مؤسس حوزه علميه قم و از مراجع بزرگ زمان خود بود. جد پدري ايشان مرحوم آيت‌الله سيد اسماعيل صدر، جانشين مرحوم آيت‌الله ميرزا حسن شيرازي و مرجع مطلق زمان خود، و جد مادري ايشان مرحوم آيت‌الله حاج آقا حسين قمي، جانشين مرحوم آيت‌الله سيد ابوالحسن اصفهاني و رهبر قيام مردم مشهد عليه رضا خان بود! نه زاده کشور لبنان! و شايسته بود دستگاه قضايي کشورمان پيش از اقدام دستگاه قضايي لبنان اين اقدام را انجام مي‌داد!

اگر در قانون آمده است که مي‌شود از رفتار رئيس‌جمهور محترمانه انتقاد کرد، من هم به عنوان يک شهروند مي‌خواهم از رفتار ايشان محترمانه انتقاد کنم.

متاسفانه در ديداري که اقاي احمدي‌نژاد، رئيس‌جمهور اصولگراي ما با معمر قذافي داشتند، با وي به گرمي برخورد مي‌کنند! درست است اصول ديپلماتيک بايد حفظ شود، ولي مگر همين چند روز قبل نبود که همه ما و حتي بزرگان حوزه‌هاي علميه، رفتار نخست وزير ترکيه در برخورد با مقامات اسرائيلي را ستوديم! چون حرکت اردغان را اقدامي ارزشي قلمداد کرديم و يقين داريم اقداماتي که رضايت خدا در آن است، آسايش ملت را نيز به همراه دارد؛ هر چند در گام نخست چيز ديگري را تداعي كند!

در پايان، باز هم به عنوان يک مسلمان از همه بزرگان، حوزه‌هاي علميه، دستگاه‌هاي قضايي و فرد فرد شيعيان مي‌خواهم موضع جدي و مشخصي را در برخورد با پرونده آقاي موسي صدر در پيش گيرند تا روزي با افتخار، ايشان را امام موسي صدر بناميم!