دعا هنگام ورود به سال قمري

سيدرضا اکرمي در سرمقاله مردم سالاری نوشت:

1- در ايران سه تقويم مشهور وجود دارد: شمسي و قمري و ميلادي، که هر کدام زمان خاص همراه با آداب خاص دارند، که سال قمري با «محرم» آغاز مي‌شود و بزرگداشت عاشورا، ورود سال جديد را برجسته مي‌نمايد.

در مفاتيح الجنان مرحوم «محدث قمي» دعاي ويژه براي ورود سال جديد آمده که بايد به متن و محتواي آن اهتمام ورزيم: حضرت رضا «ولي نعمت ما در ايران» از حضرت رسول نقل مي‌کند که حضرت با ورود ماه محرم دو رکعت نماز مي‌خواند و پس از آن دست‌ها را بلند مي‌کرد و اين دعا را سه بار مي‌خواند«اللهم انت اله القديم و هذه سنه جديده فاسئلک فيها العصمه من‌الشيطان و القوه علي هذه النفس الاماره بالسوء والاشتغال بما يقربني اليک‌» بار الها تو آفريدگار سابقه‌دار و قديم‌مي‌باشي و اينک سال جديد فرا رسيد، از تو مي‌خواهم: مصونيت از شيطان را، توانمندي بر نفس اماره بر بدي‌ها را و اشتغال به آنچه مرا به تو نزديک مي‌سازد و آن گاه خداوند را با صفات نيکو معرفي مي‌نمايد و سپس از آفريدگار مي‌خواهد تا وي و ديگران را از دارندگان گمان نيک قرار دهد «اللهم اجعلنا خيرا ممايظنون و اغفرلنا ما لا يعلمون» و براي اظهارات آنان مورد مواخذه و سرزنش و ملامت و تنبيه قرار ندهد و در نهايت اعلام مي‌دارد «ربنا لاتزغ قلوبنا بعد اذ هديتنا وهب لنا من لدنک رحمه انک انت الوهاب» پروردگارا، دل‌‌ها و انديشه‌هاي ما را پس از هدايت و يافتن مسير هدايت، به انحراف و اعوجاج و کج‌انديشي، سوق نده و مبر و رحمت خود را در هر حال شامل ما گردان که تو بخشنده‌اي

2-‌ با عنايت به کار رسول خدا در آغاز سال محرم«نماز و دعا» و توجه به خواسته‌هاي وي از پروردگار قديم، اهتمام به مطالب طرح شده، ضرورت دارد و بدانيم که «محرم» يک فرصت است و هر فرصتي يک غنيمت است و بايد از فرصت و غنيمت بهره گرفت و غفلت از آن، ندامت و تاسف ويژه دارد که «اشدالغصص، فوت‌الفرص» شديدترين اندوه‌ها از دست دادن فرصت مي‌باشد. رسول خدا، خداوند را «الا له‌القديم» معبود قديم و سابقه‌دار، ياد مي‌کند که با هيچ معبودي قابل قياس نيست، خداوند اصل است و الباقي فرع، خداوند تواناي مطلق است و ديگران توانمند ضعيف، خداوند مستقل است و ديگران وابسته، خداوند بر همه چيز و همه جا و همه زمان حاکم است و عالم است و قادر و الباقي، صفرند و ضعيف‌اند و عاريه‌اي.

3- حضرت رسول اعظم از خداوند در آغاز سال جديد«براي طول سال جديد» سه موضوع کليدي و اصلي و ساختاري را از خداوند دائمي و هميشگي «مصونيت از شيطان و مهار کردن نفس اماره و تمايلات تخريب‌گر انساني و تقرب به وي» را مي‌خواهد. معلوم مي‌شود اين سه موضوع جنبه اثباتي و سلبي دارند. جنبه بيروني و دروني دارند، حالت هشدار و هوشياري دارند. ابليس و شيطان، دشمن بيروني است و خداوند او را «ان‌الشيطان للانسان عدو مبين» دشمن آشکار معرفي مي‌نمايد و مي‌خواهد که بندگان خدا، وي را دشمن «فاتخذوه عدوا» بدانند و از او فاصله بگيرند.

موضوع «نفس اماره» که به هربدي «صوتي، سيمائي، پنداري، گفتاري، کاريکاتوري، جنسي و لذتي، زور و زر و تزوير و غيره» فرمان مي‌دهد «الا ما رحم ربي» مگر اينکه بتوانيم در «نور رحمت مصونيت بخش خداوندي قرار گيريم»، موضوعي محکم و مستحکم و جدي و قطعي مي‌باشد، که برخي تمايلات انسان، همه موجودي و هستي انسان را بر باد مي‌دهد و انسان را «شرالبريه» بدترين مخلوق و پديده مي‌سازد و «اولئک کالانعام، بل هم اضل» مي‌شود و چهره بدترين حيوان «گرگ، پلنگ، عقرب، مار سمي» را در کارنامه وي ثبت نموده است «توليد کننده بمب اتم و مصرف کننده در هيروشيا و ناکازاکي، سلاح شيميايي در حلبچه و سردشت، کشتار داعش در سوريه و عراق، داروهاي آزمايشي آمريکا در آفريقا» بايد «نفس اماره» را مهار کرد و از تمايلات موجود، به صورت هدايت شده و کنترل شده، بهره‌ گرفت.

سومين دعا «الاشتغال بما يقربني اليک» با خداوند و دستورات وي، به خداوند نزديک شد و لباس «خليفه الهي»بر اندام خود پوشاند.