1بازدید
۲
میرزاجانپور: جو ورزشگاه سنگین شد
ستاره تیم ملی والیبال ایران در بازی مقابل لهستان گفت: جو سالن بسیار سنگین شده بود و فضای ورزشگاه آن قدر عجیب شده بود که ضربان قلبم شدید بالا رفت و لحظاتی را نتوانستم بازی کنم.
به گزارش ورزش سه؛ بازی دو
تیم ملی والیبال ایران و لهستان تحت تاثیر بازی فوق العاده مجتبی
میرزاجانپور، ستاره شمالی ایران بود. او در چند بازی اخیر نقش مهمی در
پیروزی های تیم ملی داشت و بار حمله را کنار شهرام محمودی به دوش می کشید.
میرزاجانپور شب گذشته با مشکلی مواجه شد که نتوانست در دو ست به میدان برود
و همان امتیازات جایی بود که ایران بازنده ست شد و بازگشت شماره 12 پیروزی
را برای ایران همراه داشت. او در گفت و گو با ورزش سه از شرایط خودش و تیم
در بازی دیشب می گوید :
خودم متوجه نشدم چه شد
همیشه ورزشگاه آزادی شلوغ می شود و تماشاگران زیادی برای حمایت می آیند اما بازی لهستان خیلی جو سالن سنگین بود و شرایط برای همه متفاوت شد. فشار بازی بسیار بالا بود و جو غیر قابل تحمل، یک لحظه ضربان قلبم بالا رفت و سرم گیج می رفت. احساس می کردم در سالن اکسیژن نبود و در آخر چند دقیقه ای استراحت کردن و به بازی برگشتم.
لهستان هم خوب بود اما ما تیم همیشگی نبودیم
لهستان خیلی خوب بازی کرد و به مراتب از آمریکا بهتر بود اما ما هم تیم همیشگی نبودیم و کمی اشتباهات مان نسبت به قبل بیشتر شده بود. ما ست اول را راحت بودیم و باید مثل سایر بازی ها ریلکس ادامه می دادیم اما کمی استرس کار را مشکل کرد و بازی را برای خودمان سخت کردیم. ما می توانستیم 3 بر صفر هم لهستان را شکست بدهیم اما نشد. امیدوارم برای بازی بعد.
من همه تیم نیستم
چند بازی است که احساس می کنم اعتماد به نفسم را یک بار دیگر به دست آوردم و همان بازی که خودم از خودم انتظار دارم را در زمین انجام می دهم اما این دلیلی نمی شود که من به تنهایی عامل برد هستم. والیبال یک ورزش گروهی است و همه باید خوب بازی کنند و اگر حتی یک نفر خوب نباشد برد غیر ممکن است. من یک نفر از این تیم 6 نفری هستم و خوشحالم که مردم از بازی ام راضی بودند.
خوشحالی ام تقلید از کسی نیست
بعد از کسب هر امتیاز خودم را تخلیه می کنم تا هم برای بازیکنان خودی و هم تماشاگران روحیه بخش باشد و خودم خیلی با این موضوع راحت هستم. تقلید از کسی یا چیزی نیست و بداهه است.
خودم متوجه نشدم چه شد
همیشه ورزشگاه آزادی شلوغ می شود و تماشاگران زیادی برای حمایت می آیند اما بازی لهستان خیلی جو سالن سنگین بود و شرایط برای همه متفاوت شد. فشار بازی بسیار بالا بود و جو غیر قابل تحمل، یک لحظه ضربان قلبم بالا رفت و سرم گیج می رفت. احساس می کردم در سالن اکسیژن نبود و در آخر چند دقیقه ای استراحت کردن و به بازی برگشتم.
لهستان هم خوب بود اما ما تیم همیشگی نبودیم
لهستان خیلی خوب بازی کرد و به مراتب از آمریکا بهتر بود اما ما هم تیم همیشگی نبودیم و کمی اشتباهات مان نسبت به قبل بیشتر شده بود. ما ست اول را راحت بودیم و باید مثل سایر بازی ها ریلکس ادامه می دادیم اما کمی استرس کار را مشکل کرد و بازی را برای خودمان سخت کردیم. ما می توانستیم 3 بر صفر هم لهستان را شکست بدهیم اما نشد. امیدوارم برای بازی بعد.
من همه تیم نیستم
چند بازی است که احساس می کنم اعتماد به نفسم را یک بار دیگر به دست آوردم و همان بازی که خودم از خودم انتظار دارم را در زمین انجام می دهم اما این دلیلی نمی شود که من به تنهایی عامل برد هستم. والیبال یک ورزش گروهی است و همه باید خوب بازی کنند و اگر حتی یک نفر خوب نباشد برد غیر ممکن است. من یک نفر از این تیم 6 نفری هستم و خوشحالم که مردم از بازی ام راضی بودند.
خوشحالی ام تقلید از کسی نیست
بعد از کسب هر امتیاز خودم را تخلیه می کنم تا هم برای بازیکنان خودی و هم تماشاگران روحیه بخش باشد و خودم خیلی با این موضوع راحت هستم. تقلید از کسی یا چیزی نیست و بداهه است.
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
موفق باشی جوون
از صدای وحشتناک بوق ها بگین که اعصاب همه رو خرد کرد و آرامش را از بازی گرفت. باید این گونه صداها را ممنوع کنند.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.